Jak nauczyc dziecko aby samo szlo spac..???

[crska]

/moj synek ma 1 rok i 3 m-ce.
Na poczatku bujalismy go nosilismy.. ale zczasem jak rosl bylo coraz ciezej wiec moj maz zaczal powoli go usypiac kladac na sobie i lekko bujajac i spiewajac mu.
teraz rytual pojscia spac yglada tak:
1. kapiel
2. zamykamy pokoj ja sie klade do lozka on si e chwile bawi po czym przychodzi kladzie sie kolo mnie.. przytula sie i zasypia

spi nadal ze mna
a jak zrobic zeby sam poszedl spac w sensie ze wysy;lam go do pokoju a on sam grzecznie do lozeczkaa i spi??? a ja moge wyjsc spokoju???

maly spedza caly dzien ze mna.. moj maz czesto wyjezdza na tydzien dwa za ranice. i ostatnio nawet jak wrocil chcial go sam uspic.. ale jak tylko wyszlam z pokoju to byl wrzask taki ze szok ryczal tak z pol godziny.. jak tylko weszlam do pokoju to sie uciszyl przytulil i zaraz zasnal (chyba z wycienczenia)

pozatym nasze rytualne usypinie czasami potrafi trwac godzine jak mu najdzie ochota na zabawe..
wiec dlateo chcialabym go nauczyc aby sam szedl spac
macie jakies pomysly???

[loco22]

hej. Spanie to też jest mój problem.Mały nie umnie się sam uspokoić i wyciszyć,
dlatego nie umie sam zasnąć.Na Twoim miejscu zaczęłabym od zabronienia zabawy
przed snem.Musi wiedzieć, że po kąpieli jest czas spania a nie zabawy,bo jak
piszesz czasami zabawa przeciąga się.Jedynym wyjściem jest wprowadzenie nowych
regół i bycie konsekwentnym. Wiem, że jest to strasznie ciężkie.Ja teorię znam,
ale z wprowadzeniem mam problemy, tak więc mój Mały zasypia przy cycu lub noszę
go (czsami długo).Uff, zasypianie i nocne budzenie co dwie godziny to mój
horror.

[crska]

moj tez swego czasu przy cycu zasypial.. ale juz nie chce cyca tego jednego sam sie oduczyl
no ja musze szybko zaczac dzialac bo za 3 mce mojemu synkowi urodzi sie siostrzyczka i dopiero ede miala przechlapane..

[stypkaa]

Opisywałam kiedyś jak nauczyłam mojego wtedy roczniaka samemu zasypiać.
Postaram się to zaraz znaleźć i wkleić Ci link.

[stypkaa]

No niestety znaleźć nie mogę. Więc opiszę po krótce jeszcze raz.
Najpierw zaopatrzyłam się w książki Tracy Hogg - Język niemowląt i Język
dwulatka.
Po uważnej lekturze i podjęciu razem z mężem decyzji, że chcemy to zrobić i że
będziemy się wspierać wzięłam się do dzieła.
Najpierw trzeba było małego od nowa przyzwyczaić do łóżeczka. Bo zdążył sie
nabawić alergii na jego widok i reagował histerią na sam widok.
A więc powoli w dzień przyzwyczajaliśmy go do łóżeczka, a w nocy było na razie
bez zmian. Najpierw wkładałam go na kilka sekund dosłownie, nie odchodząc od
niego. Potem coraz dłużej siedział, ja odchodziłam na kilka metrów ale żeby
mnie widział. No i tak poszło. Po jakiś dwóch tygodniach mały potrafił spędzić
trochę czasu w łóżeczku bawiąc się i już nie reagował rykiem na sąmą próbę
włożenia go do niego.
No i potem przyszła kolej na zasypianie w łóżeczku. Nie spodobało mu się to,
wiadomo. Ale byliśmy konsekwentni. Jak tylko zaczynał płakać to przychodziłam
do niego i brałam na ręce. Jak sie uspokajał kładłam z powrotem. I tak nawet
kilkadziesiąt razy. Pierwsze parę nocy było bardzo ciężko. Szczególnie, że
jeszcze wtedy mieszkaliśmy razem z moimi rodzicami, którym nie mieściło się w
głowie, jak można pozwalać, żeby dziecko tak płakało. A ja przecież była przy
nim cały czas jak płakał, tyle, że nie chciałam spełnić jego oczekiwania i
położyć go do nas do łóżka.
Ale daliśmy radę i teraz efekt jest taki, że mały zasypia sam w swoim łóżeczku
w swoim pokoiku. Oczywiście obowiązuje rytuał przed zaśnięciem przygotowywujący
go do tego, że niedlugo pora spać - najpierw kaszka, potem kąpiel, potem
ubierania się i mycie ząbków, położenie do łóżeczka (aż miło patrzeć jak się
fajnie przytule do swojej podusi i pluszaków), potem czytam mu książeczkę, daję
buziaka, włączam kołysanki i przynoszę wodę do picia i wychodzę. Zazwyczaj po
kilku, kilkunastu minutach śpi.

[aga_p26]

nie wiem ja nie miałam z tym problemu.Córka od 2-giego m-ca spała w swoim
pokoju.Fakt wstawałam do niej tysiąc razy do karmienia ale się
przyzwyczaiła.Przez pierwsze dni wkładałam ją do łóżeczka i siadałam obok ale
nigdy jej nie nosiłam tylko trzymałam za rączkę i później już zasypiała
sama.Teraz śpi na łóżku i też jak przychodzi jej godzina bierze pielusie i
kaczuszkę(bo to jej zestaw do spania)i sama zasypia.Ma takie dni że trzeba z
nią poleżeć ale rzadko.Także mnie się wydaję że tego trzeba uczyć od maleńkości
bo później jest coraz trudniej

[aga_p26]

P.S Dodam że córka ma 1,5roku

[karanissa]

Mysle, ze da sie to zrobic - ale etapami.

Moj synek, kiedy sie urodzil, wisial ciagle u cyca. U cyca zasypial i tak
lezelismy sobie na kanapie godzinami, a ja wtedy czytalam ksiazki lub cos
ogladalam. Miodzio.

Potem oczywiscie nie potrafil zasnac bez cyca, a wiec cyc byl i spanie razem w
lozku oczywiscie tez.

Gdy mial 14 mcy skonczylam karmic piersia w ciagu jednej nocy, ale synek wciaz
jeszcze spal z nami. Usypianie wygladalo tak, ze kladlam sie razem z nim i
czytalam ksiazeczki a potem spiewalam. I tak zasypial.

Od roku spi w swoim lozeczku. Lozeczko stoi kolo naszego lozka, po prostu
ktoregos wieczora polozylam go nie w naszym lozku, ale w swoim lozeczku mowiac,
ze jest juz duzym chlopcem itd. Stan taki trwa do dzisiaj, to znaczy synek
kladzie sie w swoim lozeczku, a ja mu czytam. Potem leze na lozku obok niego do
czasu, az zasnie, czasami trzyma mnie za reke.

Teraz czas na nastepny etap: zamierzam kupic mu jakas kolorowa lampke i wlaczac
mu ja po skonczonej "sesji czytelniczej", bo juz potwornie mnie meczy to
lezenie i nic nie robienie. Biore sobie dla siebie jakas ksiazke i czytam, ale
i tak mysle, ze czas z tym skonczyc.

Mysle, ze od razu nie uda ci sie osiagnac celu, ale moze jakimis malymi
kroczkami? To znaczy wyciszyc go w SWOIM lozeczku jakimis ksiazeczkami czy
piosenkami, az zasnie?

[renis66]

Haha
U nas prawie identycznie bylo nawet odstawienie od cyca w tym samym czasie.
Róznica polega na tym ze ja z naszego łóżeczka przełożyłam ją do jej łóżka (nie
do łózeczka) ale oczywiscie musze sie z nia kłaść i tak usypia. Teraz chciałabym
ją nauczyć aby usypiala sama bez mojego leżenia obok niej ale jak narazie z
marnym skutkiem. Próbuje wychodzic z pokoju i mówie jej że idę siusiu i zaraz
wrócę mając nadzieję ze moze sama uśnie. Ale po dłuższej chwili przychodzi do
pokoju i znowu wracamy razem do łóżka. Gdyby ci sie udała nauka samodzielnego
usypiania szkraba to chetnie posłucham tego cudownego sposobu.

Pozdrwiam Renata

Rada psychologa

[izabela1976]

Byłam w poniedziałek z synkiem (2,5) u psychologa i ona poradziła mi co
następuje:
etap I - usiąść blisko dziecka i czekać aż zaśnie
etap II - usiąść trochę dalej od dziecka i znów czekać aż zaśnie
i tak małymi kroczkami aż znajdziemy się poza pokojem dziecka.

I oczywiście nie pozwalać dziecku na zabawę.

[edyta785]

Moj Michs nauczyl sie sam zasypiac gdzie okolo 1roku i 2-3 miesiecy.Wczesniej
karmilam piersia,wic zasypial przy cycu,kiedy sam odstawil jeszcze przez jakis
czas zasypial ze mna w moim lozku!
Ale pewnego dnia postanowilam ze bedzie zasypial sam w swoim lozeczku i tak tez
sie stalo!
Zasada najwazniejsza to byc konsekwentnym w dazeniu do celu!Wiadomo,bedzie
placz,ryk niesamowity,lkania itp mimo to nie mozna ulec!
Ja po przeczytaniu mnostwa postow z tego i innych podobnych forum wybralam taka
wlasnie metode,zreszta polecana i naprawde dobra!
Polozylma Malego do lozeczka,przykrylam,posiedzilam chwilke jakies 2 min moze,po
czym powiedzilam ze musi isc spac,dalam buziaka poglaskalam po glowce i wyszlam.
Oczywiscie chwila byla ciszy i zaczelo sie wielki lament,ktory trwal w naszym
przypadku ok 40 min.Wtym czasie wchodzilam do malego w odstepach co ok 10-15
min,by go uspokoic,zaznaczam nigdy nie bralam na rece!przestawal plakac a ja
znowu wychodzilam i tak wkolko.Po tych 40 min byla juz cisza mimo to odczekalam
jeszcze z 15 min weszlam przykrylam i wyszlam Spal cala noc,a nawet jak czasem
obudzil sie w nocy to nie lecialam od razu tez poczekalam kilka min i
najczesciej sam znowu zasypial.
trwala ta nasza nauka moze z 3 dni nie dluzej i naprawde warto bylo i bylam z
siebie strasznie dumna!
Minelo juz pol roku i nie ma problemu,nigdy dziecka nie nosilam,zawsze
uspakajalam w lozeczku!
Podobnie zreszta bylo z pozbyciem sie smoka ,zle to juz inna historia.Nie
moglabym tego wszytskiego zrobic gdyby maz byl w domu bo by napewno nie
wytrzymal i wszedl zeby wziac malego na rece.
ja wiem ze sa rozne dzieci,ale mimo to wczesniej czy pozniej beda zasypialy same
,jedna placza przez 2 dni inne przez tydz ,ale to chyba nie z tak dlugo,zza cene
chwilki odspaniecia i niesamowitego komfortu.
Jesli ktos nie jest zdecydowany to lepiej poczekac!Po co dziecko ma plakac i
meczyc sie na darmo?!
Zycze powodzenia i wytrwalosci!
Mama Michala

[anulina]

kup książkę 'kazde dziecko może nauczyc sie spac' i zastosuj sie krok po kroku
do instrukcji. my tak zrobiliśmy. cała nauka trwała ok 2 tyg. odkąd córcia
skonczyła rok, zasypia grzecznie sama w łóżeczku. zadowolona i radosna. często
ok 20.30 sama woła: aaa aaa i pokazuje na schody. bierzemy ją wtedy na górę do
jej pokoju, buziak i zasypia.
najważniejsza zasada w tej ksiązce: dziecko zapamietuje moment zasypiania -
jeśli zasypia bujane na rękach a obudzi sie samo w łóżeczku to myśli: nie ma
bujania, nie mam mamy i ryk. jesli zasypia samo, to obudzi sie i z powrotem
zaśnie. czyli dziecko kładziemy do łózeczka kiedy nie śpi, by zasnęło samo.
naprawdę polecam te książkę! kocham kobietę, która ją napisała!

[myelegans]

Swieta prawda, dziecko powinno obudzic sie w takich okolicznosciach przyrody w
jakich zasnelo.
Im wczesniej zacznie sie nauke samodzielnego zasypiania/spania tym lepiej,
okolo roku nauka trwa krocej, protesty nie takie najgorsze, pozniej jest
gorzej.
Ja nauczylam malego jak mial chyba 8-9 miesiecy, uspokajalam go w lozeczku, nie
bralam na rece. Kladlam, wychodzilam, za chwile byl ryk, wchodzilam,
uspokajalam, ale nie wyjmowalam z lozeczka, poglaskalam, wyszlam, za chiwle byl
ryk itd. az do skutku.
Tak samo jak maly obudzil sie w nocy, kiedys wchodzilam do neigo 55 razy, ale
zaskoczyl. Warunek, ZELAZNA konsekwencja.
Teraz plony mam takie, ze juz od ponad roku moj prawie dwulatek jest kladzony,
albo przez nianie w dzien, albo przez ktores z nas wieczorem, buziak, misiu,
drugi misiu, owieczka, i wychodzilmy, obok lozeczka ma pianino, na ktorym sobie
jeszcze czasami komponuje nawet przez pol godziny, ale juz nie trzeba do niego
wchodzic i przesypia od 20:30 do 8 rano. Wiem, ze w nocy sie czasami budzi, bo
slyszymy pianino, ale nie placze, tylko potrafi sam, bez asysty zasnac z
powrotem. Tak samo jest rano, czasami budzi sie o wczesniej, ale sam jeszcze
potrafi sie bawic w swoim lozeczku nawet godzine.
Od razu przyzwyczajalismy go do spania w swoim lozeczku, w jego pokoju.

Takie same metody mozna zastosowac do starszego dziecka, ale nauka bedzie
dluzsza i protesty glosniejsze.
powodzenia

[crusk]

żeby powiedzieć dziecku "idź spać" to chyba masz jeszcze trochę czasu.
Ja np. kupiłam łóżko dla młodego (miał ok. 1,5 roku). Pojechaliśmy razem do
sklepu, wybrał (może bardziej brał udział w wybieraniu) łóżko, pościel, lampkę
nocną. Przywieźliśmy, skręciliśmy i zadziałało. Kąpiel, piżamka, sam gasi
światło, trochę po ciemku pogadamy jak minął dzień, buziak, dobranoc i
zapewnienie, że jestem w sąsiednim pokoju. Działa.

Oczywiście jakiś czas wcześniej przygotowywałam go do zmiany i do tego, że w
swoim łóżku będzie spał sam, albo z miśkami, bo ja się nie zmieszczę.

[mamalesia]

A ja Wam powiem, ze mój syn (juz prawie trzy latka) spał sam. Gdy skończył 2
latka odstawiłam go od piersi i od spania z mamą, było łóżko i wszystko pięknie.
A potem się przeprowadzilśmy - więc muszę z nim pospać, by się nie bał w nowym
pokoju, był chory - to pośpię z nim, żeby w nocy przykryć... I tak od marca.
Teraz wieczorem kolacja, baja, mycie, - Mamo, połóż koło mnie główkę, bo nie
zasnę.... Raz poszłam wieczorem do koleżanki, to biegiem wracałam, bo mały w
spazmach.
Chłopiec już duży, wiele rozumie. I co teraz?

[crusk]

Masz rację. W niektórych sytuacjach też zalegam z młodym, ale zawsze podkreślam,
że to sytuacja wyjątkowa. Oczywiście cały czas trwa próba sił i cały czas młody
stara się przekonać mnie, że powinnam się koło niego położyć. Cierpliwie
odpowiadam, że jego łóżko jest zbyt małe dla 2 osób i miśka, że jest już duży
(itp. każdy ma swoje argumenty), ale bardzo stanowczo reaguję na próby
wymuszenia płaczem. „Płaczem niczego nie osiągniesz, przytulę się na chwilę, gdy
przestaniesz” i wychodzę z pokoju. Płacz ustaje niemal natychmiast, przytulam
się i jak zwykle przed zaśnięciem chwilę rozmawiamy, potem „dobranoc” i wychodzę
z pokoju.
Jak na razie działa, nawet pomimo chwilowego rozluźnienia zasad (choroba, wakacje).
Może przez podkreślanie, że odstępujemy od zasady, a może mój syn ma taki charakter.
Jeszcze coś, do mojego łóżka może przyjść przytulić się dopiero, gdy wzejdzie
słońce, co przy zaciemnieniu jego sypialni nie oznacz 4 rano nawet latem

[allija]

Zacznij dziecku czytac bajki na dobranoc, przy łózeczku. Predzej /jesli
zmęczony/ lub później /jesli nie chce mu sie spać/ zaśnie. Rok i 3 mies. to nie
jest za wcześnie, właśnie w sam raz, ja tak zaczynałam z dzieckiem.
Za kilka lat dziecko samo sobie zacznie czytac książeczki przed snem, a za
kolejne kilka nie bedzie miał problemu w szkole z czytaniem oraz pisaniem i
polubi czytanie książek w ogóle. O plusach tego faktu nie bede pisać bo są
ogólnie znane.
Dodatkowo dziecko bedzie czuło sie bezpiecznie podczas zasypiania mając blisko
siebie ciebie, słysząc twój głos. Widocznie tego potrzebuje, jak wiekszość
takich maluszkow zreszta.
Poza tym zastanów sie czy twoje dziecko rzeczywiście jest senne w momencie
kiedy kładziesz go do snu. Szczególnie jesli jescze spi w dzien. Mój synek
potrzebował mniej snu niz przecietne dziecko, zeby zasnął wieczorem musiałam w
ogóle zrezygnowac z dziennej drzemki. Zresztą do dzis potrzebuje dużo mniej snu
niż jego brat czy ja, taki ma organizm i już.

[renmik]

OK Usypianie samodzielne mam już za sobą, czytam bajkę, ręka musi być trzymana.
Ale już nie muszę się kłaść tylko usypia sama (5 lat). Ale co zrobić z
przychodzeniem w środku nocy. Robi to właściwie przez sen i nie mam serca nie
pozwolić jej wejść to mojego łóżka.Jak z tego wybrnąć?? Mąż już poszedł do
drugiego pokoju.