zimowe wyjścia na spacer , klapa :-(

[sabko]

Dziewczyny jak to u was jest, czy teraz zimą wychodzicie codziennie?
Mam prawie 2,8 latkę i 6 miesięcznika. Mała chodzi do przedszkola więc te 15
min spaceru w obie strony ma ale potem wyjście z nimi razem często zupełnie
mi nie wychodzi. Czasem przez 2,3 dni młodszy nie ma dłuższego spaceru.
Mam wyrzuty sumienia bo Oliwka (starsza) w wieku Jaśka była na dworze non stop.
Teraz wyjście z tą dwójką = tragedia przy ubieraniu a po 15 min spaceru
zazwyczaj tak czy tak Oliwce zachciewa się siku ( zawsze przed wyjściem sadzam
ją na kibelek) więc wracamy zpowrotem a potem już nie mam siły zaczynać
ubierania i wychodzenia od początku.
Napiszcie mi jak to u was wygląda? Ile czasu spędzacie na dworze.

[lola125]

Mam to samo. Starszy syn czy zima, czy deszcz, czy śnieg-zawsze na spacerze! Na
palcach jednej ręki mogę policzyć kiedy nie był, gdy był mały. Teraz bardzo
ciężko mi się zmobilizować, żeby wyjść z młodszym. Przeważnie jego spacer
ogranicza się do pójścia do przedszkola po brata. Też mam wyrzuty sumienia i
chciałabym żeby była już wiosna

[hyris]

Uff, a myślałam, że tylko ja taka wygodna-wyrodna jestem

[coronella]

ja mam 2,5 latka i prawie 5 latke i tez mi czasem ciezko wyjść na spacer. szczególnie jak jest zimno, albo jest brzydka pogoda. dzieciaki na spacerze tak szaleją, ganiają sie, że są cali mokrzy, nie tylko oni, ja też! Młodszy nie za bardzo słucha, za to leci gdzie popadnie. A ja za nim. Latem mamy fajną zabawę, ale teraz najczęściej wyciągam go z kałuż.
Więc albo siedzimy w domu, albo jedziemy do babci, albo jade z nimi gdzies, gdzie zajma sie czymś konkretnym.

[volta2]

ale ja tu czegoś nie rozumiem?
z powodu siku wracacie do domu? to żart jakiś czy co? nie ma
krzaczków, łazienki w kawiarni?
no i druga sprawa, jeśli starsze jest w przedszkolu to czemu w tym
czasie z tym drugim nie chodzisz na spacer? no z jednym i to
półroczniakiem to chyba nie jest zbyt skomplikowane? bo już z dwójką
to rozumiem uciążliwości.
a czy starszego rano nie może zawozić/zaprowadzać do przedszkola
tata? wtedy odpada szykowanie obu na raz i jest luzik.

czasy, kiedy moje były w wieku twoich dzieci już jednak jakiś czas
temu minęły, ale doskonale pamiętam, że nie było niemal dnia, kiedy
przez pierwszy rok, zima nie zima, jesień nie jesień wychodziłam z
dwójką na dwór i to najczęściej dwa razy dziennie.
gdy starszy poszedł na jesień do przedszkola to młodszy miał już
rok, ale normalnie, spacer ranny był od 11 do 12.30 a potem już
odbiór z przedszkola między 16 a 17.

[sabko]

No może jestem przewrażliwiona ale nie rozbiorę 2,5 latką zimą aby wysikała się
na dworze, innych pomieszczeń z toaletą w okolicy brak
Co do wyjść tylko z małym gdy Oliwka jest w przedszkolu to zazwyczaj właśnie tak
robię, że wychodzę z nim a potem po godzince idziemy po Oliwkę do przedszkola.
No ale czasem po prostu się nie wyrabiam z czasem albo jest paskudna pogoda i
obiecuję sobie że pójdę z dwójką popołudniu a potem dopada mnie totalny leń i
nie idę no a jeszcze później mam wyrzuty sumienia
Eh mam nadzieję że jakoś przeżyjemy ta zimę hi,hi,hi

[volta2]

sabko napisała:

> No może jestem przewrażliwiona ale nie rozbiorę 2,5 latką zimą aby
wysikała się
> na dworze, innych pomieszczeń z toaletą w okolicy brak
zdecydowanie jesteś przewrażliwiona, jeśli to dziewuszka, to
faktycznie trochę więcej problemów, ale zawsze łatwiej niż do domu
wracać


> Co do wyjść tylko z małym gdy Oliwka jest w przedszkolu to
zazwyczaj właśnie ta
> k
> robię, że wychodzę z nim a potem po godzince idziemy po Oliwkę do
przedszkola.
> No ale czasem po prostu się nie wyrabiam z czasem albo jest
paskudna pogoda i
> obiecuję sobie że pójdę z dwójką popołudniu a potem dopada mnie
totalny leń i
to nie zrzucaj winy na tę swoją dwójkę dzieci, tylko przyznaj, że
jesteś leniwa

> nie idę no a jeszcze później mam wyrzuty sumienia
no, dobrze że masz wyrzuty sumienia, słusznie moim zdaniem

> Eh mam nadzieję że jakoś przeżyjemy ta zimę hi,hi,hi
nie ma się z czego śmiać, dzieci trzeba hartować, po prostu.

[hyris]

Najlepiej nie ubierać na spacer wcale - szybciej się zahartują i
robota z ubieraniem odpada
Volta, taka idealna jesteś? Chyba tu na forum nie piszemy
podręcznika wychowania. Każda z nas wie, że spacery ważne i hartować
trzeba itd. itp.

[aniak37]

Dla mnie to hartowanie to jakieś przereklamowane. moja starsza jak byłą malutka
to chodziła na spacery na trzy godziny, karmiłam do roku a ?Martyna choruje
bardzo często.Co miesiąc. Odporności brak a ma dopiero 2lata i trzy miesiące. Ja
wychodzę na spacery jak jesteśmy zdrowe na ok 1,5 godziny bo Martyna nie ma siły
dłużej chodzić, nie robi na nocnik ale jakby nie miała pieluchy to tęż bym jej
na spacerze w zimie nie wysadzała przecież można pęcherz przeziębić.

[volta2]

ja w ogóle nie jestem idealna, zostawiam same dzieci w domu i
niespełna pięciolatka samego po jajko do sklepu wyprawiłam, ale tu
dziewczyna utyskuje na trudne spacery z dwójką, a tak naprawdę w
toku rozmowy wychodzi, że nie dzieci są przyczyną, tylko lenistwo, i
ewentualnie brak zorganizowania.
a przyznasz sama że organizacja i lenistwo to nie są kwestie
wychowawcze?i na pewno nie w stosunku do jej dzieci? co najwyżej
matki osobowościowe jakieś cechy...
a to hartowanie, to raczej jakiś żart z mojej strony był, ale pewnie
nie było emotikonu?
ja lubiłam spacery z dziećmi, dużo mi łatwiej było i jest z nimi na
zewnątrz niż w domu.

[sabko]

Ja nigdzie nie napisałam że to wina dzieci że z nimi nie wychodzę. Pisałam, że
to ja nie mam siły lub jak wolisz nie chce mi się czasem.
Zresztą nieważne, wiadomo każda mama ma jakieś grzeszki na sumieniu a to forum
istnieje chyba również dlatego aby móc się z nich wyspowiadać i troszkę
pousprawiadliwiać

[mbkow]

nienawidze spacerow teraz. pomijajam akcje 'ubieranie dwojki malych dzieci' i
'wszedzie mokro na dworze' ostatnio jest tak: przeziebienie (bez goraczki) -
spacery - coraz gorzej - choroba - zdrowienie - no to znow spacery -
przeziebienie - leczymy - jest ok, czyli znow spacery - znow przeziebienie...
teraz starszy mial katar, mlodszy nie. do przedszkola nie puscilam, na spacer
chodzilismy, wczoraj pogoda byla okropna, szaro buro, wiatr, caly dzien mzalo,
ale po poludniu nie padalo, wyszlismy... dzis totalnie zalany katarem nos u
malego i kaszel. nienawidze.
a najwiecej radosci sprawia mi namawianie starszego na spacer, gdy jest taka
durna pogoda, wiatr wieje, wszedzie mokro... sama nie mam najmniejszej ochoty
isc, a w koncu musze niemal sila towarzystwo wyprowadzic
wychodzi srednio z 1h dziennie.

[aguska25]

ja na pocieszenie dodam ze mieszkam na 4 pietrze bez windy mam psa
duzego i przewaznie jeszcze taszcze na gore po spacerze zakupy !!!
staram sie wychodzic dziennie - organizacja to podstawa- nie jest
latwo , ale kto powiedzial ze bedzie???

[magdulichaa]

ja też dodam coś od siebie:
- mieszkam na 3 piętrze, więc wyjście na spacer wcale nie jest takie
proste
- do szału doprowadza mnie ubieranie , wszystko w biegu, żeby się
nie zgrzali, jeszcze nie dojdę na parter a już jestem mokra jak
przysłowiowa świnka
- do tego córka robi totalne awantury przy ubieraniu na spacer, tak,
że czasami mam dość spaceru zanim się zacznie, choć na polu jest
super
- staram się z nimi wychodzić na spacer, bo w domu można z nimi
"korby" dostać, no chyba, że wieje silny wiatr, czy jakieś zawieje
są, albo deszcz leje
- i dlatego jestem tak bardzo wdzięczna mojej mamie jak przyjdzie mi
pomóc pozbierać się z nimi
- ale faktycznie ty masz trochę ułatwioną sprawę, bo idziesz po córkę
przedszkola, tak więc na "raz" masz jednego do ubierania, a
godzinkę wcześniej zawsze można wyjść "dotlenić" się
- nie mniej jednak doskonale cię rozumiem, że czasem ci się nie chce,
że masz lenia itd, to normalne, jesteśmy tylko ludźmi a nie
maszynami i mamy prawo do słabości
pozdrawiam

"niechcenie" "lenistwo" i inne słabości

[coronella]

ja mam czasem takie dni, że totalnie nic mi sie nie chce. Nic ale to nic! I to "niechcenie" udziela się dzieciom. Ogłaszamy wtedy "dzień lenia" snujemy sie po domu, najcześciej w piżamach do południa, nie ćwiczymy niczego, nie uczymy sie niczego, pokładamy sie po tapczanach, itp niedopuszczalne dla niektórych rzeczy.
O żadnych spacerach mowy nie ma, no chyba, że w lodówce tylko światełko i przeciag. W skrajnych przypadkach nawet obiadu nie gotuję.
I bardzo nam dobrze w takie dni. Wcale sie ich nie wstydze, nie kalam. Wolę rozleniwioną rodzinkę w domu, niz przymusowe, wymuszone spacery i codzienne obowiązki.
Latem w dni lenia pakuje gromadke i jedziemy do rodziców do ogródka, teraz po prostu siedzimy w domu.

wysadzanie dwulatki

[asiamamusia]

Ja mam co prawda tylko jedno jeszcze i na spacerze jest codziennie,
ale niestety ma zakładaną pieluchę na spacer, chociaż od pół roku
załatwia się na nocnik. Ona nie wytrzymuje nawet godziny bez
siusiania, dużo pije przez to suche powietrze. Nie wyobrażam sobie
rozbierania, ściągania ciepłych spodni, rajstop i majtek i
wysadzania (brzuch ciążowy) na mrozie. To przesada jest jakaś. Bałam
się bardzo, że odzwyczai się przez to od nocnika, ale nie, na
spacerze robi świadomie w pieluchę jeśli jej się zachce, bo wracanie
z odległego placu zabaw jest kompletnie bez sensu. I tak nie
zdążyłybyśmy. Wokół nie ma kawiarni ani toalet. Trudno, będzie
cieplej to znowu będzie można ją wysadzać i po kłopocie. Zaraz po
spacerze pieluchę zdejmujemy i robi na nocnik.

[naturella]

Mam dwójkę, dwulatka i 3,5-miesięczną córeczkę. Są na dworze
codziennie, ubieranie to pikuś w porównaniu z innymi rzeczami - że
mój Maks codziennie pol godziny wyje, żeby wziąć na spacer Krecika,
Kicię, Koparkę i inne takie. A ja się nie zgadzam, bo kończy się to
tak, że pcham wózek z malą, ciągnę za rękę Maksa, a na budce od
wózka wiozę zabawki. Mialam dotychczas wózek podwójny, ale Maks
zrezygnowal z wózka, chce pieszo. To jego "pieszo" do szalu mnie
doprowadza... bo kompletnie nie wykonuje poleceń, lezie gdzie chce,
wdeptuje w kupy itp. No ale codziennie jesteśmy na dworze, ok. dwóch
godzin przed poludniem, potem spanie, a po poludniu Maks idzie z
opiekunką na godzinę - dwie, a ja wychodzę z Olą.

[coronella]

ja swojej prawie 5 latki nie "załatwiam" na dworzu!! Co to wogóle za pomysł! Na szczęście dzieci w tym wieku juz nie wołaja tak czesto, ale jak sie jej zachce to zawsze szukam jakiejś kawiarni, restauracji, w zyciu mi do głowy nie przyszło robic tego na dworzu! O tej porze roku, oczywiście, bo latem to żaden problem.
A i chodzenie po publicznych toaletach z dwójka i wózkiem przyjemne nie jest.

[bonkreta]

U mnie jest tez fatalnie. Koło mnie mozna iśc na spacer w dwie
strony - albo na wsiową ulicę, ok 1km w jedną stronę (Emis uwielbia,
gapi się na psy, samochody itp., ja nie znosze, bo ile sie mozna
snuc wzdłuz cudzych płotów i komentowac te fascynujące psy i
samochody) - albo do lasu (jak dla mnie mogłoby być, ale żeby tam
iść musze stoczyc fizyczna walke z Emisiem, którego to nudzi, więc
tarza się po ziemi i wrzeszczy, żeby iść na ulice). Jak widać,
trudno wybrac, co milsze... Gdy mam trochę więcej czasu, staram się
zapakować do samochodu i pojechać kawałek w ciekawsze miejsce, ale
to zdarza się 1-2 razy w tygodniu. Spacerów na miejscu unikam jak
mogę, ale się zmuszam. Generalnie spacerów nienawidzę. A juz
zwłaszcza spacerów z dwójką. Emis chciałby, żeby isć jak najwolniej,
kontemplować każdy kamyk, robaka i dziurę w drodze. Ada wtedy sie
nudzi, wiec zaczyna marudzic i płakać, ona chciałaby sie
przemieszczac szybkim marszowym krokiem. Jak przyspieszam, Emiś
ryczy. Jak staję, Ada ryczy. Z jednym z nich jakoś jeszcze się da.
Nie wiem, kto wymyślił, że spacery to przyjemność...

[anna_sla]

ja wychodzę z trójką co drugi dzień. Też nie jestem w stanie codziennie, nie mam
na to sił psychicznych. Bliźniaki na spacerze to mega wyczerpujące.. choć czasem
bywa, że jednak udaje się 2-3 dni z rzędu codziennie.. A jak już wychodzę to nie
krócej jak godzinę, Córa jest w stanie wytrzymać 2 godziny na nogach w tych
kurtkach i ciężkich butach. Potem muszę albo wracać, albo kombinować kawałek
miejsca w wózku bądź gdzie indziej, aby odpoczęła..

Wybieraj na spacerze miejsce, gdzie córa może pójść do toalety, jakaś miejska
np. Ja też nie raz ze swoją biegłam, zostawiałam wózek z chłopakami pod nadzorem
kobiety z WC.

[doros1]

Wychodzimy codziennie na spacer( na około 1h) . Musimy wyjść bo w pewnym
momencie chłopaki(3latek i roczniak)"biorą się za łby"( cały dzień spędzają
razem) i potrzebują "przerywnika".Aczkolwiek spacer z dwójką,o tej porze roku
jest dla mnie męczarnią(tym bardziej,że ostatnio 3-latek chciałby jeździć
wózkiem a roczniak iść ..najlepiej w swoją stronę).

[nika0507]

Ja też nienawidzę spacerów! Nie tylko ze względu na trudności z
ubieraniem: starszy na hasło ubieranie zaczyna biegac po mieszkaniu
jak szalony itd. , a młodsza po prostu płacze podczas ubierania, bo
tego nie lubi.
Jak już wyjdziemy to tez nie jest lepiej. Syn jest bardzo żywym
dzieckiem i mowy nie ma o spacerowaniu, on musi biegać, skakać,
wspinac się itp., jak nie ma towarzystwa dzieci w jego wieku to
nudzi sie i chce wracać do domu. Do tego dochodzi problem z
ewentualnym siusianiem na dworze. Młodsza za to w przeciwieństwie do
innych dzieci w jej wieku mało i krótko śpi w dzień, dotyczy to
również spania w wózku. Potrafi obudzić się po pół godzinie i głośno
manifestować swoje niezadowolenie.
Najlepiej jest jak na spacer zabieram Małą w chuście. Wiele to
ułatwia i córcia śpi dłużej, a jak się obudzi to jest wesolutka i
ogląda sobie świat.
Staram sie wychodzić codziennie na około 2 godziny chyba że pada.

[volta2]

no to jestem zdziwiona waszym podejściem do spacerów...
dla mnie też moment wyjścia był krytyczny i często-gęsto wychodziłam
mokra już z domu. ale ten moment, gdy jechaliśmy już windą na dół
był dla mnie chwilą odlotu ze szczęścia, bo fakt, moje uwielbiały
spacery.
obaj urodzili się jesienią, więc gro spacerów miało miejsce zimą,
młodszy zasypiał w wózku na spacerze, a ze starszym szalałam na
huśtawkach, rzucałam w niego śnieżkami, robiliśmy zwykłe zakupy
codzienne i tak 1,5 godzinki zlatywało.
i po południu godzinna rundka taka sama, z tym że młodszy już na
spacerze nie spał.
dla mnie niewyjście z domu to był horror i gorzej niż więzienie
myślałam, że to każdy tak ma a tu widzę że to ja raczej nietypowa
jestem.

[magdulichaa]

jak bym miała w bloku windę, to też pewnie bym "kochała" spacery!!! ale jak
widać nie wszyscy mają tyle "szczęścia" co ty volta

[coronella]

ja winde mam, ale moje dzieci nie kochaja spacerów. I też klapa. Mam jedno szczęście, ale nie mam drugiego, niestety.
Nie każdy lubi to samo, a spacery wokół bloku, przy ruchliwej ulicy, wcale takie niezbędne nie są. Czasem wole dzieciom otworzyc okno i poszalec w domu, przynajmniej spaliny nie docierają.