uderzenie głową

[anka612]

[r.kruger]

Mikołaj ma 18mc i już kilka razy okazał w ten sposób
niezadowolenie."zaklinaczka" dzieci(z programu tv)podkładała maluchowi poduszke
żeby nie zrobił sobie krzywdy i czekała aż wyładuje emocje.

[wolfika74]

nasza roczna córeczka tez tak robi i jej kuzynka w tym samym wieku też,
nie wiem co to, może sposób wyrażania emocji??

[limes1]

To nie jest, jak piszą dziewczyny, sposób wyrażania emocji, tylko sposób
wymuszania. Dziecko w tym wieku już wie, że mama najbardziej się przejmuje, jak
ono się uderzy w głowę. A co zrobić, żeby mama się jeszcze bardziej przejmowała
albo uległa? Walnąć specjalnie głową w coś: w mebel, w ścianę, w zabawkę, w
łóżeczko. I tak: albo podłożyć rzeczywiście poduchę, albo zignorować - to
bardzo trudno, bo rzeczywiście dzieciak może sobie krzywdę zrobić. Ja jeszcze
mam ten etap przed sobą. Mam nadzieję, że nigdy nie nastąpi.

[wolfika74]

też nad tym myslałam, ale ....cóż muszę brać się już za wychowywanie mojej
córci i próbować temu zaradzić, choć wiem,że nie będzie mi łatwo

[aga_piet]

Niekoniecznie musi to być próba wymuszania. Mój syn robił podobnie, później
wyrósł (ok. 2 r.ż.). Pomysł z poduszką jest niezły Ja na to nie wpadłam, ale
krzywdy sobie nie zrobił. Miałam wrażenie, że czasem, jak się uderzył w coś za
lekko, a był w marudnym nastroju - próbował się "dobić" aby mieć większy powód
do płaczu

[mirella67]

Ja bym tego nie lekceważyła. Nasz synek ma 3,5 roku i też około 1,5 roku
zaczęło się walenie głową z rozpędu w twardą ścianę, czy podłogę. Nie czuł
bólu!!! Też psycholodzy mówili, że to forma wymuszenia i że najlepiej
zignorować albo odwrócić jego uwagę. Dziecko do tej pory nie mówi, walenie
głową się zmniejszyło, ale gdy się zdenerwuje dalej tak wali z tymże
delikatniej (Po terapii lepiej odczuwa ból). Okazało się, że Mati ma zachowania
autystyczne, a tego rodzaju zachowania to tzw. autostymulacje i stereotypie.
Mały ma zaburzenia integracji procesów sensorycznych i dlatego jest
nadpobudliwy, może się huśtać i kręcić godzinami. Jeśli Wam to nie daje
spokoju, to nie dajcie się tak łatwo "uspokoić" różnym lekarzom. Konsultujcie
dziecko z różnymi specjalistami. Nam dopiero po 2 latach łażenia po różnych
lekarzach (prywatnych też) - powiedziano w CZD, co to może być. Wizyty u
terapeutów i psychologów SI dopiero potwierdziły nasze obawy.