Podłużne zgrubienie na czole u dzidzi-co to ?

[mamazuzi7]

EMamy, juz 3 miesiące po urodzeniu napomknełam mężowi, że syn ma takie
podłużne zgrubienie od nasady nosa do końca czoła (gdzie zaczynaja sie
włosy). To jest twarde jak kość. To nie jest moje gładkie czoło, mąż też nie
ma takiej lini, coś na kształt wału a środku czoła jakby rozdzielało lewą
część od prawej. Myślałam, że toprzejdzie, ale już minął ponad rok i syn
rośnie, więc ta wypukłość też. Mam się martwić czy skonsultować te obawy z
pediatrą? może to taka uroda, ale obawiam się, że to może być bardziej
widoczne pożniej, a może to jakieś anomalie w budowie czoła? Czy może jest na
forum jakiś lekarz, który może mi wyjaśnić lub rozwiać moje obawy?
przepraszam, że tak długi list i dziekuję za przeczytanie go.

[e5121]

Nie rozumiem dlaczego pytasz nas na forum. My czoła nie widzimy. Dziwię się,że
skoro od roku chodzisz do pediatry to mogłaś już kilka albo nawet kilkanaście
razy zapytać swojego pediatry. Ja pytam o wszystko co mogę i czego nie mogę
zauważyć. Nawet po kilka razy.Z drugiej strony skoro pediatra nie zauwazył tego
zgrubienia to być może taka jest uroda dziecka i jest to normalne. Proponuję
zapytać lekarza, który bedzie w stanie naocznie stwierdzić czy jest problem czy
nie.Pozdrawiam

Zapytam w poniedziałek,ale

[mamazuzi7]

Wiesz, właśnie w poniedziałek zapytam pediatrę. Wcześniej oczywiście wiele razy
byłam na kontroli, nie opuściłam żadnych badań i szczepień, ale wcześniej
właśnie myślałam, że przecież lekarz widzi dziecko, więc jakby coś było nie tak
to zauważyłby i nie pytałam o czoło. W piątek odwiedziła nas teściowa z kuzynką
i to one wystraszyły mnie , że wnuczek nie ma gładkiego czoła itd. Pomyślałam,
że zanim nadejdzie poniedziałek to muszę coś zrobić, choćby napisać na to
forum, sądząc, że może ktoś miał podobny przypadek i rozwieje moje obawy, ale
oczywiście do pediatry szybko z rana się wybieram.

[dorek3]

Trudno po takim opisie o pewnośc, ale wydaje mi się, ze mój Kuba ma cos
podobnego. Rozmawiałam z kilkoma lekarzami i ostatecznie stanęło na tym, ze
taka jego uroda. To sa wypukłe szwy czaszkowe.
Ale niektórzy lekarze, ko\tórzy go widza po raz pierwszy pytaja się czy miał
krzywicę (nie miał). U Kuby ta wypukłość jest mniej więcej cały czas taka sama
coć jak byl maleńki to jakos bardziej sie to w oko rzucało.
porozmawiaj może z ortopedą.

[maxima10]

mamazuzi7 napisała:

> EMamy, juz 3 miesiące po urodzeniu napomknełam mężowi, że syn ma takie
> podłużne zgrubienie od nasady nosa do końca czoła (gdzie zaczynaja sie
> włosy). To jest twarde jak kość. To nie jest moje gładkie czoło, mąż też nie
> ma takiej lini, coś na kształt wału a środku czoła jakby rozdzielało lewą
> część od prawej. Myślałam, że toprzejdzie, ale już minął ponad rok i syn
> rośnie, więc ta wypukłość też. Mam się martwić czy skonsultować te obawy z
> pediatrą? może to taka uroda, ale obawiam się, że to może być bardziej
> widoczne pożniej, a może to jakieś anomalie w budowie czoła? Czy może jest na
> forum jakiś lekarz, który może mi wyjaśnić lub rozwiać moje obawy?
> przepraszam, że tak długi list i dziekuję za przeczytanie go.


To ty jeszcze do tej pory nie sprawdzilas co to jest????

[dorotakatarzyna]

Bez paniki. Czy głowa rośnie normalnie? Czy dziecko rozwija się prawidłowo? Nie
ma krzywicy?
Moja ośmioletnia córka ma coś podobnego, ale trochę wyżej, taki jakby grzebień
na głowie - wypukłą kość. Siostrzenica męża ma 1,5 roku, wygląda właśnie tak jak
opisujesz. Zgrubienie na czole. Ortopeda im powiedział, że gdyby to było coś
poważnego, to dziecko by się nie rozwijało w takim tempie.

[mamazuzi7]

Dorotokatarzyno,
No wlasnie lekarz tez stwierdzil, ze dziecko rozwija sie b.dobrze i nie zalecil
specjalistycznego badania glowki, wiec powinnam zaufac lekarzowi (?). Mam
nadzieje, ze lekarz wie co mowi. A czy w Twojej rodzinie, ktos blisko
spokrewniony z siostrzenica, ktos z doroslych tez tak ma? Moze to dziedziczne.
Ja teraz dla sw.spokoju sprawdzam na zdjeciach kto w rodzinie ma
taki "grzebien".

[esprit3]

A rozmawiałaś z lekarzem na temat Kraniostenozy, tzn. przedwczesnego zarastania
szwów czaszkowych, czy twoje maleństwo ma jeszcze wyczuwalne ciemiączko?

Kraniostenoza?

[sto_krotka30]

Esprit3, pierwszy raz slysze o takiej chorobie, po przeczytaniu Twojego
komentarza zaczelam szukac i czytac o kraniostenozie i jestem wystraszona. Jak
dziecko mialo 6 miesiecy bylam z nim na specjalnym badaniu kontrolnym, min.
sprawdzanie ciemiaczka i tylu glowki (poprosilam lekarza, zeby zobaczyl, bo
zazwyczaj niemowleta w snie ukladaja glowke na jedna strone, wiec ja zmienialam
poslanie tak, zeby raz spal na lewej raz na prawej) i pediatra powiedzial, ze
wszystko jest prawidlowo. Zawsze chodzimy do tego samego pediatry i nawet moge
powiedziec, ze ufalam mu na 99%, choc lekarze tez sie mla, ale ten pediatra
zawsze staral sie wytlumaczyc, nie traktowal pacjenta tasmowo, wiec sadzilam,
ze trafil sie nam dobry lekarz. No nic, dalej bede grazyc problem i jutro znow
pojde do niego zapytac o kraniostenoze. Juz nie obchodzi mnie to, ze
pielegniarki od pediatry krzywo na mnie patrza, bo czesto mnie widuja w
szpitalu. Czy pediatra bedzie umial ocenic czy to, odpukac, kraniostenoza? Czy
inny specjalista powinien to sprawdzic?

[esprit3]

Stokrotko, ja nie jestem lekarzem, a jedynie mamą, której synek ma lekkie
zgrubienie na główce w miejscu szwu czaszkowego i swego czasu zgłębiałam temat.
Ja konsultowałam się z lekarzem neurochirurgiem.

[sto_krotka30]

Esprit, dzieki. neurochirurg - mam nadzieje, ze dostane sie do niego jutro.

[esprit3]

Nie denerwuj się na zapas. Są różne typy kranostenozy i często jest to związane
z dużą deformacją czaszki. Na forum był kiedyś wątek rodziców dzieci z tą
chorobą. Wrzuć w wyszukiwarkę "kraniostenoza".
Wszystkeigo dobrego

[marianna17]

Witam,
przeczytałam twój list dopiero dzisiaj.
Mam nadzieję, że znalazłaś odpowiedzi na wszystkie twoje pytania.
Mimo wszystko chciałabym przypomnieć historię swojego dziecka, którą umieściłam
na forum w 2005 roku.
Może będzie pomocna.

Witam,
Mamy nadzieję, że nasza historia ułatwi rodzicom znaleźienie pomocy dla dziecka.
Nasza córeczka urodziła się w grudniu 2003 r. Przy porodzie ważyła 4,1 kg i
mierzyła 56 cm. To chyba właśnie jej rozmiary były
usprawiedliwieniem dla niepokojącego mnie i męża spłaszczenia czoła po lewej
stronie. Lekarze pediatrzy sugerując się jej wagą
mówili, że to na pewno wynik ułożenia w życiu płodowym i spłaszczenie wynika z
nacisku na jedną z moich kości. Na krótki czas było
to nawet uspokajające. Niestety po dwóch miesiącach życia kształt czoła Marianny
nie uległ zmianie, a pediatra zauważyła, że
ciemiączko jest zbyt małe. Niestety nie wiązało się to ze skierowaniem nas na
badanie USG lub RTG. Między czasie kontrolne badania
u neurologa i ortopedy wskazały, że Marianna potrzebuje rehabilitacji ze względu
na asymetrię ułożenia (skracała prawą część
ciała, główkę zwracała w lewą stronę ze wzrokiem skierowanym do góry,
przykurczając tym samym głowę do prawego barku). Niepokój o
Mariankę wzrastał. Postanowiliśmy skonsultować się z innymi lekarzami i zapytać
o ich opinię na temat ciemiączka i czółka
Marianki. Tym razem trafiliśmy do chirurga dziecięcego. Dowiedzieliśmy się, że
rzeczywiście ciemiączko jest małe, ale nie
powinniśmy się martwić, a jedynie obserwować, zrobić USG przezciemiączkowe
(które nie wykazało zresztą żadnych nieprawidłowości) i
skonsultować się za miesiąc. Przy następnym spotkaniu chirurg skierowała nas do
neurochirurga. Uzyskaliśmy opinię neurochirurga,
z której wynikało, że ciemiączko nie jest małe, jedynie Marianna ma po prostu
grubą tkankę tłuszczowo i dlatego jest ciężko
wyczuwalne, a przekręcanie głowy w lewą stronę doktor kazał rozmasowywać
przechylając przy tym główkę dziecka do tyłu. Na
szczęście na koniec wizyty doktor postanowił, na wszelki wypadek, skierować
Mariannę na RTG czaszki w celu wykluczenia wad w
kostnieniu, ale mimo tego skierowania był przekonany, że z Marianny głową nic
złego się nie dzieje. Wynik badania RTG był dla nas
niejasny. W opisie zdjęcia RTG radiolog zauważył: Szwy czaszkowe wąskie.
Udaliśmy się z tym z powrotem do neurochirurga. Lekarz
obejrzał zdjęcie i wyjaśnił, żeby się nie martwić, że nic złego się nie dzieje,
że za miesiąc powinniśmy się spotkać ponownie i
wtedy zadecyduje czy potrzebne są badania antropometryczne. Do tego momentu
żaden z lekarzy nie wspomniał o chorobie, która nazywa
się kraniostenoza i charakteryzuje się przedwcześnie zarośniętymi szwami
czaszkowymi. Nie zaspokojeni zdawkowymi wyjaśnieniami
neurochirurga i coraz bardziej widoczną deformacją twarzy córeczki
postanowiliśmy poszukać innego specjalisty neurochirurgii
dziecięcej. Trafiliśmy do prof. Roszkowskiego. Weszliśmy do gabinetu,
opowiedzieliśmy historię Marianny, pokazaliśmy wspomniany
wynik badania RTG i po dotknięciu głowy dziecka prof. Roszkowski postawił
diagnozę: plagiocefalia – rodzaj kraniostenozy
– zarośnięty lewy, wieńcowy szew czaszkowy (lewoskośność). Na tej samej wizycie
dowiedzieliśmy się, że operacja jest jedynym
sposobem leczenia tej wady, ponieważ nie operowana może doprowadzić do asymetrii
linii twarzy (u Marianny było to już widoczne),
w tym różnej wysokości oczodołów, co z kolei może doprowadzić do asymetrycznego
ustawiania głowy, a co za tym idzie
nierównomiernego obciążenia kręgosłupa, a dalej do zachwiania całej sylwetki,
nie wspominając neurologicznych powikłań i
estetycznych aspektów tej wady. Ustaliliśmy razem z lekarzem termin stawienia
się w Centrum Zdrowia Dziecka w celu przyjęcia na
oddział neurochirurgii dziecięcej, której był ordynatorem i wykonania
podstawowego badania, jakim w tym przypadku jest tomografia
komputerowa. Zadowoleni, że po tylu wizytach u różnych lekarzy znaleźliśmy
odpowiedź na dręczące nas pytania, a zarazem bardzo
przestraszeni wizją rychłej operacji wyszliśmy z gabinetu. Pełni niepewności
spowodowanej tak rozbieżnymi opiniami specjalistów
tej samej dziedziny udaliśmy się ponownie do pierwszego neurochirurga. Po raz
kolejny przekonywał nas o braku konieczności
interwencji chirurgicznej, a jedynie pozostaniem przy badaniach
antropometrycznych (których z resztą i tak do tego mementu nie
zlecił), a nawet sugerował, że nie powinniśmy zgadzać się na operację, bo
„zrobimy jej krzywdę”. Zaufaliśmy prof.
Roszkowskiemu.
W szpitalu spędziliśmy 2 tygodnie. Kilka dni przed operacją została
przeprowadzona tomografia komputerowa, która potwierdziła
wcześniejszą diagnozę prof. Roszkowskiego. Lekarzem prowadzącym przypadek
Marianny był niezastąpiony dr Sławomir Barszcz. 23
kwietnia Marianna została przewiezioina na blok operacyjny i po 5 godzinach
mogliśmy przez chwilkę popatrzeć na nią przez szybę na
oddziale pooperacyjnym. Po jednej dobie została przywieziona na oddział
neurochirurgii. Miała ogoloną główkę (wcześniej miała
śmiesznie stojące go góry ciemne włoski) i opatrunek przez górną część czaszki
(od ucha do ucha). Trzy kolejne dni wiązały się z
bardzo silną opuchlizną głowy i twarzy, wymiotami spowodowanymi intubacją jak
również narkozą i ciągłymi zastrzykami z środkami
uśmierzającymi ból. Po 5 dniach wracała do siebie, a w 7 dobie po operacji
szczęśliwi wróciliśmy do domu (jesteśmy z Warszawy,
więc dojazd na zmianę opatrunku nie był problemem). Badanie kontrolne w sierpniu
2004 r. nie wykazały nieprawidłowości. W lutym
czaka ją rezonans magnetyczny. Marianna jest pod opieką rehabilitanta, ponieważ
nadal skraca sobie prawą część ciała, a tym samym
głowa ustawiona jest do prawego barku. Jak na razie nie wiemy, czy jest to
dalszą konsekwencją wady budowy czaszki, czy przeciwnie
jest to zupełnie odmienna historia. Do tej pory nie znaleźliśmy na to pytanie
odpowiedzi. Mamy jedynie nadzieję, że opieka
rehabilitanta będzie owocna.
Jeżeli macie pytania chętnie odpowiemy, piszcie.

[esprit3]

Mamozuzi7. Daj znać co u was słychać?

[magdamroziuk]

Mój synek ma takie zgrubienie. To jest zarośnięty szew strzałkowy.
Konsultowaliśmy w poradni neurochirurgicznej w CZDz. Synek miał robioną
kontrolną tomografię, która wykazała, że poza tym jednym szwem pozostałe nie są
zarośnięte (miał wtedy ok roku). Z poradni wypisano nas po kolejnym roku, a na
wizytach tylko już mierzono główkę i oceniano, czy rozwija się prawidłowo. Nie
było nigdy żadnych problemów, na szczęście ciemiączko synek miał duże, więc
mózg miał gdzie rosnąć.
Jeżeli Twoje dziecko rozwija się prawidłowo, główka zawsze ładnie rosła, to
pewnie poza tym, że jest to widoczne, to nic się nie dzieje. Chociaż z lekarzem
bym to skonsultowała. (Mi dopiero 3 pediatra powiedział co to jest, wcześniej
słyszałam: niektóre dzieci tak mają, taka jego uroda.. Pytanie, czy tamci w
ogóle wiedzieli co to jest. Jak potrzebowaliśmy skierowanie z rejonu do
poradni, to pani napisała "kostna narośl na czole".)
Najlepiej pójść do dobrego neurochirurga dziecięcego.
Trzymam kciuki.

..a jednak zabieg...

[sykol]

u mojego dziecka 3-miesięcznego tez był nieładny guz ciemieniowy,w ogóle głowka jest dosc asymetrycznabo poród był ciężki a dziecko duze
ostatnio byłam u neurochirurga i stwierdził ze szew wiencowy jest zrośniety i ciemiączko tez,więc będzie zabieg ,boje sie bardzo
mam pytanie do mam których dzieci miały ten zabieg,jak długo dziecko "dochodzi do siebie"?

do esprit

[sto_krotka30]

Mam nadzieje, ze bedzie dbrze. U nas zabieg okazal sie niepotrzebny, wiec nic
nie moge Ci napisc na twoje pytanie.
Moze zaloz osobny watek, nowy, albo napisz na priwa do magdamroziuk.
Pozdrawiam i zycze zdrowka dla Twojego maluszka.

przepraszam, mialo byc do sykol, sory-zmeczenie.

[sto_krotka30]

do sykol powyzsza odpowiedz

[joanwu]

Witam,
mój synek miał operację w wieku pięciu miesięcy. Operował wspomniany juz
wcześniej doktor Sławomir Barszcz. Zabieg był bardzo skomplikowany bo badania
wykazały iż był to przypadek craniostenozy złożonej (trigonoplagiocephalii). W
tym samym czasie w CZD spotkałam jeszcze dwie mamy dzieci z podobnymi
przypadkami też operowanymi przez Dr Barszcza. Cała trójka dochodziła do siebie
po operacji bardzo szybko. Oczywiście ciężkie były pierwsze dni ale dzieci
miały podawane cały czas środki przeciwbólowe. Po tygodniu można już było
zabrać dziecko do domu i przyjeżdzać tylko na zmianę opatrunku i zdjęcie szwów.
Od operacji minęło już półtora roku i mały bardzo dobrze się rozwija. Jesteśmy
cały czas pod opieką Centrum.
odpowiem chętnie na wszystkie pytania.
pozdrawiam J.

[iwonak112]

Mój synek też ma takie zgrubienie.Zaniepokoiło mnie to już jak miał kilka
miesięcy,ale lekarz twierdził,że wszystko jest o.k.Jestem przerażona,ponieważ
przypadkowo weszłam na ten wątek i mnie olśniło.Przed kilkoma dniami otworzyłam
nowy wątek o wybrzuszeniu czaszki w miejscu gdzie było ciemiączko.Jedna z
uczestniczek odpisała mi,że muszę iść do lekarza bo to może świadczyć o
podwyższonym ciśnieniu śródczaszkowym.Mój synek ma piękną buźkę.Twarz bez
zmian.Zawsze miał burzę blond włosków i dlatego deformacja główki nie była
widoczna.Opiszę kształt główki.Od noska do końca czoła biegnie zgrubienie.Kończy
się w miejscu gdzie było ciemiączko ale tam z kolei jest kolejne duże
wybrzuszenie.W tej samej linii zaczyna się płaska główka.U czubka głowy zaczyna
się tak jakby czop,czyli główka
jest w szpic.Dosyć mocno.Z tyłu płaska,po boku wypukła.Opisałam tak dokładnie
jak tylko mogłam ale to i tak może być niezbyt czytelne.Bardzo chciałabym
wiedzieć,czy każdy przypadek kraniostenozy musi być operowany?Czy są jej takie
przypadki,tzw.lekkie,których się nie operuje?Co wtedy?Co się stanie,kiedy
dziecko do tej pory nie było operowane a ma już 2,10m-cy?Czy dziecko z tym
schorzeniem może narzekać na ból głowy,oczu,być nerwowe,czy może są jeszcze
jakieś inne objawy?Do tej pory rozwijało się chyba dobrze.Pytam,ponieważ jeszcze
dwa tygodnie nie będę mogła zgłosić się z dzieckiem na konsultację.Od niedawna
mieszkam zagranicą i czekam na pozowlenie na pracę a tym samym na
ubezpieczenie.Chciałabym już teraz wiedzieć coś więcej o tej chorobie.Pozdrawiam
i proszę o pomoc

[szafirek04]

Może ktoś coś kiedyś będzie szukał. Nie nalezy tego usprawiedliwiać w ten sposób, że tak miał sąsiad, dziecko kolegi koleżanki itp Takie rzeczy należy konsultować z neurochirurgiem, który wie co to kraniosystenoza, zrosnięcie szwów itp. Lekarze często nie mają pojęcia o dyskraniach. W Polsce mamy kilku świetnych specjalistów od kranio, np. Dr Roszkowski, Barszcz, Roszkowski, Eibl