Dziękujemy

[bamastu]

Wczoraj pochowaliśmy Jakubka. Kiedy otworzyli trumienkę, Jakubek miał lekko
otworzone prawe oczko i uśmiechał się. Wtedy zrozumieliśmy, że jest już
szczęśliwy, że nic go już więcej nie boli... Kiedy zamykali trumienkę,
Jakubek zamknął oczka i nadal się uśmiechał...
Nie wiem, co było przyczyną i nie chcę wiedzieć. Sekcji nie było.
Podejrzewamy tylko, że ciśnienie było za wysokie i serduszko po prostu
stanęło. Ale wierzymy, że to Bóg sprawił, że Jakubek już nie cierpi, że nie
cierpiał w chwili śmierci, bo sama Boga o to prosiłam. Prosiłam, aby zabrał
ten ból od mojego dziecka i dał go mnie... I Bóg mnie wysłuchał, a że w taki
sposób... Nie było innego sposobu... Nie mamy do Boga ani żalu ani
pretensji... Dziękujemy Mu, że dał nam go chociaż na chwilkę, że był w domu,
że wszyscy go kochali... a ja dziękuję mu za to, że pozwolił mu odejść w
moich ramionach...
Byliśmy z nim tylko my... ja i Mariusz...
Kochamy go bardzo i bardzo kochamy Boga i wiemy, że teraz on lula go i tuli
za nas, a jak nas wezwie do siebie, to znowu nam go odda i będziemy mogli go
znowu przytulać i opiekować się nim...

Pamiętajcie, nie odwracajcie się od Boga, ufajcie Mu i kochajcie Go... On
wie, co robi.

[paniiwonka1]

Basiu, Mariuszu
wierzymy, że naszym dzieciom jest już lepiej, tam u Boga.chcieliśmy Im dac
wszystko tu na ziemi, ale On wiedział co robi.nie takiego przecież życia dla
Nich chcielismy, więc On nie pozwolił Im za długo cierpieć.pozwolił nam być
rodzicami, choć tylko przez tak krótką chwilę.wierzymy, że i dla Was Bóg ma
upragnioną kruszynkę.
wiemy, jak Wam ciężko, ale po trudnych chwilach przychodzą te piekne.musicie w
to uwierzyć.
Iwona i Daniel
Ludzik z niebiańskiej krainy i Nasza Pięknotka

[monikakonieczka]

Boże podziwiam Was bo ja nie potrafiłabym aż tak mocno uwirzyć.Mój synuś ma
HLHS i mam nadzieję,że mimo złożoności swojej wady będzie z nami zawsze.Bardzo
wzruszyły mnie Wasze słowa,ale ja chyba nie wierzę zż tak mocno a chciałabym...

[mama_nicoli]

jestem pelna podziwu dla waszej wiary w Boga
ja nie mialam jej tyle gdy nasza coreczka cierpiala
teraz jest juz wszystko w porzadku
trzymajcie się
Ania Michal i Nicola

[mapot3]

Basiu,to co napisałaś jest piekn.Podziwiam Was za wiarę tak głęboką w Boga.ja
nie miałam tyle wiary i siły żeby być razem z wami w tym dniu.Nie mogę się
pogodzić z tym co się stało........
Gosia z Rafałem i Kubusiem

[nina12361]

ja też bym się z tym nie pogodziła,chociaż to co piszecie jest piekne, ale ja osobiście miałabym żal...........

[magapi]

Brak mi słów...tak pięknie pogodziliście się ze stratą synka ...mnie nie było to
dane...za mało,za krótko...choć tylko trzyma mnie przy zdrowych zmysłach to,że
juz teraz nie cierpi i jesli cierpiała przed smiercią to bardzo krótko...ale to
nie wynika chyba z siły wiary ale logicznego,zdroworozsądkowego myślenia...

Małgosia,mama ANIELSKIEJ NADUSI

[gocha80]

Basiu,
Spotkalysmy sie tylko raz i tylko raz rozmawialysmy, i mimo ze rzadko pisalam
na forum to zawsze czytalam co u Was, jak sie czuje Jakubek. Wczoraj kiedy
przeczytalam ze Jakubek powiekszyl grono serduszkowych aniolkow oraz ten watek
lzy same naplynely mi do oczu. Brak mi slow zeby powiedziec jak bardzo mi
przykro. Wierze ze Jakubek jest teraz szczesliwy i mimo ze fizycznie nie ma go
z Wami to to czuwa nad Wami.

--
Gocha mama Tosi (HLHS)

[monawk]

Basiu, tak bardzo rozumiem, co piszesz. Gdyby nie wiara, zwariowałabym - jestem pewna.
Na pogrzebie mojego synka 3 sierpnia ksiądz odczytał słowa, które napisałam (nazwał je nawet modlitwą...):

Syneczku,
- dzięki Tobie odkryliśmy pokłady miłości, z których nie zdawaliśmy sobie sprawy,
- dzięki Tobie zrozumieliśmy, że niepełnosprawność to nie koniec świata, to zadanie, z którym trzeba się zmierzyć,
- dzięki Tobie zdaliśmy sobie sprawę, że w życiu nie wszystko od nas zależy,
- każde Twoje osiągnięcie było dla nas nagrodą najważniejszą w życiu,
- każdy Twój uśmiech wynagradzał wszystkie przeciwności losu,
- dzięki Tobie mamy prawdziwych przyjaciół – ludzi, którzy byli z nami wcześniej i tych, których razem z Tobą poznaliśmy,
- całe Twoje życie, a szczególnie 84 dni walki o Ciebie pokazało nam, że są wspaniali Lekarze i Pielęgniarki,
- dzięki Tobie staliśmy się lepsi.
Umacniaj w nas tę dobroć Aniołku!

ściskam Cię Basiu - dla Twojego Synka [*]
Monika, mama Kubuli-Aniołka (żył 10 miesięcy)

[dorisek3]

Też przeżyliśmy pogrzeb Naszego Synusia ANTUSIA. Wiemy, niestety, co to za
uczucie stracić dziecko. Nauczył nas więcej niż niejeden dotychczasowy
nauczyciel napotkany w życiu. Pozostaje nam pogodzić się z Jego odejściem, nic
już nie da się zrobić. Najtrudniej jest pozwolić odejść kiedy sie widzi, że już
to jest TEN moment.
Dzieli nas tylko czas.
Dorota, Bartek, Antuś(*)