przyszlosc i samodzielnosc

[sw.an]

witam- moj Szymon ma 12 lat i zesp.kr.x.- chodzi do szkoly masowej
ale ma zajecia indyw. nie chce aby chodzil do szkoly spec. szybko
przyswaja negatywne zachowania i nie potrafi sie skupic w grupie.
martwie sie o przyszlosc. jestesmy sami i co sie z nim stanie
kiedys? jak nauczyc szymka samodzielnosci? slyszeliscie cos nowego o
metodach terapii, rehabilitacji, moze leki?
ania -

[mag333]

Droga Aniu, my też martwimy się o przyszłość naszego syna i jedyna
metoda jaką stosujemy chcąc nauczyć go samodzielności , jest to że
traktujemy go normalnie. Ostatnio zaczęlismy podawać Wojtusiowi taki
preparat eye q
jest podobno bardzo dobry, działa bezposrednio na mózg już po
miesiącu zauważylismy zmiany u naszego syna, czekamy co będzie
dalej. Jak chcesz pogadać to podaję Ci moje gg 1615885
Magda
mamawojtusia

[adekgusia]

witam!chociaż mój syn-Adrian ma tylko pojedyncze cechy autyzmu to
bardzo nam pomaga współpraca ze specjalistami od autyzmu,specjalny
program i plan dnia zalecony przez psychologa.nasze dzieci
uwielbiają mieć wszystko zaplanowane,każda nagła zmiana planu bez
wcześniejszego uprzedzenia kończy się buntem,złym
zachowaniem,agresją itp.te nasze dzieci bez planowania co będzie
potem a cobędzie jutro są jak kierowca na ulicy bez znaków
drogowych.Adrian naprawdę lepiej funkcjonuje z tym planem, a
początkowo wydawało nam się,żę jakieś regółki chcą nam
wcisnąć.sprubój!pozdrawiam-Renata

[wppj]

Witaj, ja również uważam,że wspólpraca ze specjalistami od autyzmu
nam pomaga, nasze dzieci funkcjonują podobnie, a co będzie w
przyszłości tego nikt nie zgadnie, to od nas zależy co zaoferujemy
naszym dzieciom, może już dziś powinniśmy zastanowić się co dalej,
bo domy opieki są nie najlepszym miejscem dla nikogo, pozdrawiam

[asia111268]

Jeżeli twój syn chodzi do szkoły masowej i niestwarz mu to
kłopotu,to już masz sukces.Któraś z pań napisała o wykorzystaniu
metod dla autystów,nasze dzieci przecież mają syndrom autyzmu z stąd
ich zaburzenia sensoryczne(wzroku,słuchu,węchu,smaku ,dotyku)Nie
lubią,bądz się domagają(Swiatło,dzwięk-hałas,ubrania szorstkie bądz
miękie,zjadanie jarzynki,wąchanie kupy,puszczanie bąków-znacie
to.Kobiety jest szansa to opanować tylko wymaga to pracy i
cierpliwości.Mój syn ma 16 lat i jest moją prawą ręką niejedna matka
zdrowych dzieci mi zazdrości(gotuje,sprząta,robi zakupy,opiekuje się
bratem młodszym o 2 lata ztym samym zespołem,jego piętą Ahilesową
jest łatwowierność i wstydliwość.To że chodzi do szkoły specjalnej
mi nie przeszkadza ponieważ tam czuje się dobrze.Pozdrawiam

[gosia.kosz]

Nie da sięprzewidzieć co będzie póżniej wydaje mi się,że musimy
robić wszystko aby nasze dzieci radzły sobie jak najlepiej w
póżniejszym życiu.Aco wypracujemy teraz zaowocuje nam póżniej.GŁOWA
DO GÓRY BĘDZIE DOBRZE(MUSI BYĆ)

[asia111268]

Gosia jesteś dobrej mysli ponieważ to co zrobimy teraz ,napewno
zaowocuje w przyszłości,a sukces małymi kroczkami jest osiągalny
wystarczy trochę cierpliwości i wytrwałości a przedewszystkim
miłości w tym co robimy

[wppj]

Witam u nas kolejny mały sukcesik, Wojtuś miał wczoraj leczone i
usuwane zęby w narkozie(inaczej się nie udało), bardzo się bałam o
samo wejście do gabinetu, a tu dziecko weszło i nawet bardzo nie
protestował przy zakładaniu wenflona, nieco gorzej było po
przebudzeniu ogromny żal do świata po stracie 2 zębów mlecznych(
kopanie i gryzienie)za to dzisiaj mogłam załatwić znim wiele spraw w
urzędach taki był grzeczniutki, coś dużo Wojciechów w naszej
rodzinie czy to zbieg okoloczności, moja cała trója ma 8 w dacie
urodzin- fatum

[aniuta1009]

zapraszam na foum wszystkich zainteresowanych mieszkalnictwem dla
osób niepełnosprawnych forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?
f=86450, a także na strony Stowarzyszenia Św. Celestyna, by zobaczyć
jak duże zaplecze terapeutyczne stanowi dla nszych marzeń związanych
z tym przedsięwzięciem. Pozdrawiam Ania

[aniuta1009]

forum d/s mieszkalnictwa osób niepełnosprawnych
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=86450

[sama0]

Popieram z całych sił takie inicjatywy bo system Państwa nie oferuje
niczego dla niepełnosprawnych. Farmy czy osady, takie osiedla to
super sprawa. Sprawdzone na Zachodzie, tam osoby niepełnosprawne są
szczęśliwe i nie liczą na łaskę rodziny czy nie kończą w DPS-ach
wśród umierających również nieszczęśliwych ludzi. A nasze dzieci są
tak naprawdę dziećmi do końca, takie mają usposobienie.
Popieram raz jeszcze, będę w kontakcie. Sama nie wiem co począć
dalej bo choroba ma różne oblicza i zaskakuje przebiegiem. Cieszę
się, ze mogę pracować ale ale z normalnym życiem nie ma to nic
wspólnego. Poświęciłam się całkowicie dla syna a nawet gdy muszę
wyjechać to zorganizowanie zastępstwa nie jest takie proste, chociaż
funkcjonuje całkiem całkiem i jest samoobsługowy, wiele rzeczy
potrafi zrobić.Ma jednak swój świat którego zrozumienie to nie taka
łatwa sprawa.Rodzina teoretycznie rozumie ale często komentuje tak,
że zaboli - oj zaboli.