ZJAWY JEZIORA BŁOTNEGO

[marek_p]

Najsampierw opowiem Wam bajkę:

"Po prawej stronie ulicy Błotnej błyszczy w dole tafla maleńkiego jeziorka
Błotnego, dawniej zwanego Chwalęcickim. Mówiono, ze jest ono tak głębokie jak
wysoka jest wieża Kościoła Mariackiego, a więc wynosi sześdziesiąt metrów.

Wędkarze, siedzący na brzegu jeziorka, słyszeli czasami wesoły śmiech
dobiegający gdzieś z głębin. Pewien rybak, urodzony w niedzielę, widział
nawet o północy siedzącą na brzegu zakochaną parę w średniowiecznych
strojach. Oboje zniknęli, gdy zegar wybił pierwszą.

Jak wieść gminna głosi, zaczarowanym kochankom wolno wynurzać się z wód
jeziora raz na sto lat, na jedną godzinę o północy.
Dziewczyna była córką bogatego zarządcy dóbr klasztornych w Mironicach,
a jej ukochany biednym leśniczym. O ślubie więc nie mogło byc mowy.
Zrozpaczony chłopak porwał pannę i oboje uciekli powozem z Mironic.
Gdy przejeżdżali w pobliżu jeziora Błotnego skierowali konie prosto w lustro
wody. Pragnęli, aby śmierć w głębinach na zawsze ich połączyła.
W noc świętojańską wynurzają się szczęśliwi z odmętów jeziora i wówczas może
ich zobaczyć każde dziecko, urodzone w niedzielę."

ZJAW CIĄG DALSZY :)

[marek_p]

Swego czasu nosiłem się z zamiarem wyszukiwania miejsc, które kiedyś do
magicznych zaliczyć by można, a rękoma naszymi, pod łaskawym (i tolerancyjnym)
okiem władzy naszej zamienione zostały w śmietnik. Już chyba nawet coś
napisałem...
Następny odcinek miał być o jeziorku przy ulicy Błotnej.

Pionierzy zastali tu kąpielisko z szatniami i słynnym pomostem (na ileś tam
metrów wysokim), z którego oddawało się skoki do wody.
Pamiętam to jeziorko w stanie takowym, że skok za wypadającym z ręki kolegi
browarkiem zakończyłby się katastrofą ekologiczną (wybitnie śmierdzące
bagienko).

Świat ichtiofauny składał się podówczas z karasia, srebrnego karasia,
słonecznicy, lina i na tym koniec.

Zmiany w gospodarce wodnej okolicy spowodowały, że lustro wody w jeziorku
znacznie się podniosło, znów pojawiły się "zębate" (Franek je tam wpuścił),
sensację na plaży wywołał ponoć złowiony wieczorkiem pokaźnych rozmiarów miętus
(którego czas jakiś temu osobiście z Warty przeflancowałem :)

Sensacyjne rozmiary przybrały łowione tu okonie, które trafiły do tej wody
z Jeziora Kłodawskiego :)

Tak więc, nie napiszę Wam, jak to nasze społeczeństwo spieprzyło obiekt jednej
z niewielu gorzowskich legend, napiszę za to o ludziach, którzy poszli do
prezydenta miasta z propozycją, że w czynie społecznym uporządkują okolice
stawku, oczyszczą brzegi z podtopionych drzew...
"Miasto" nie odmówiło pomocy, do Mariana Sokołowskiego przyłączają się kolejni
ludzie, sasiedzi, ci zacniejsi też.
W stawku pływa 5 kilogramowy amur. Najpierw go z wody wyciągnę, a potem
Maniusiowi pomogę, choć będzie to przysłowiowy rzut na taśmę:)
Może by tak nasze pismaki jeszcze przyszły pomóc ?

[aborys]

marek_p napisał:

> W stawku pływa 5 kilogramowy amur.
Amury runą.

[aborys]

marek_p napisał:

może
> ich zobaczyć każde dziecko, urodzone w niedzielę."
Nie mam szans, bom ze środy.

Wzruszyłem się, thx Mareczku.