TO KONIEC

[ele7]

Nie wiem nawet jak to napisac.Jestem zalamana...Stracilam dziecko, juz nic
nie ma dla mnie sensu. Na dodatek najprawdopodobniej mam bialaczke.Nie chce
mi sie juz zyc.Koniec.Dzieki za mle slowa za te kilka tygodni, odpisywania na
moje posty. Trzymajcie sie cieplutko.Wy i wasze malenstwa.(((((

Ele, przeczytaj proszę...

[kalinosia]

Ele kochana, wiem, że nic nie jest w stanie Cię teraz pocieszyć, ale króciutko
opiszę Ci swoja historię. W 2002 roku zaszłam w ciążę. Taka byłam
szczęśliwa.Czułam się idealnie, żadnych problemów. Posżłam na 1-sze usg z
nadzieją zobaczenia dzidzi i się okazało, że płód jest martwy . To był 12
tydzień. Miałam łyżeczkowanie. Niebawem dowiedziałam się, że.....mam raka
szyjki macicy (niemniej to akurat nie było najprawdopodobniej przyczyną
poronienia). Także wiem,co czujesz. Właściwie moją pierwszą myślą było to, że
niedługo pewnie umrę, bo tak myślą osoby, które nie wiedzą co to choroba
nowotworowa. Byłam załamana. Okazało się na szczęscie, że rak jest w bardzo
wczesnym stadium, wyleczalnym i wcale nie umrę. No ale kolejną tragedią stało
się to, że być może będę musiała mieć usuniętą macicę, co wyklucza
macieżyństwo. Dzięki Bogu spotkałam na swojej drodze cudownego lekarza, który
znał nową metodę leczenia wczesnego stadium raka szyjki (jako jedyny w
Polsce!), która oszczędza macicę, a jest równoznacza z jej usunięciem.
Oczywiście musiałam "spełnić" kilka warunków, m. in. to, że przymacicza i
wszytskie węzły chłonne muszą być czyste (to wykazuje badanie śródoperacyjne).
I dzięki Bogu tak było . Usunięto mi prawie całą szyjkę,przymacicza i węzły
chłonne. Od operacji minął prawie rok,jestem już zupełnie zdrowa i zaczęłam
starania o dziecko . Wiem, że ciąża będzie ciężka (no bo nie mam szyjki), ale
czego się nie robi dla bycia mamą. Także nie poddawaj się, pamiętaj, że choroba
nowotworowa to nie wyrok śmierci. Aha, podaję Ci adres wspaniałej stronki
www.onkolink.pl. To strona poświęcona nowotworom i walce z nimi.Jest tam forum
dyskusyjne. Odpowiadają tam lekarze (bardzo wyczerpująco, lekarze z powołania)
oraz ludzie, których dotknął problem choroby nowotworowej. Mozna tam znaleźć
porady i pocieszenie. Naprawdę Ci polecam, ja sama jestem uczestniczką tego
forum. Poza tym, napisałaś PRAWDOPODOBNIE, więc mam nadzieję, że okaże się, że
jesteś zdrowa!!Z całego serca Ci tego życzę i będę trzymać kciuki.Całuję -
agnieszka ps. Jeśli chciałabys pogadać, to podaję Ci mój nr GG 2811716

[somsom]

Julio,
zrobiło mi się bardzo pzrykro jak przeczytałam o odejściu Waszego Ziarenka.
Nie wiem czemu, ale twoje wypowiedzi zawsze czytam z uwagą.Pewnie dlatego,że są
szczere i tak pięknie z narzeczonym kochacie się i wspieracie.
Wierzę,że razem z narzeczonym jesteście w stanie przenosić góry a co dopiero
zwalczać choroby...
Nie poddawaj się.Jesteś zbyt wartościowa, żeby godzić się z losem.
Trzymam za ciebie kciuki.
Bardzo serdecznie pozdrawiam ciebie i twojego narzeczonego.

[agablues]

Kochana Ele, bardzo mi przykro.
Chcę Ci powiedzieć, że jest forum dla takich mam jak Ty, tam znajdziesz
dziewczyny w podobnej sytuacji i nie będziesz sama ze swoją stratą. Przyjdź do
nas, razem spróbujemy przejść przez te trudne dni, które są przed Tobą.
Przytulam mocno Aga

[scuzi]

Julio!
KAŻDA kobieta ma prawo poronić. I nie ma znaczenia czy pierwszą, trzecią, czy
siódmą ciążę. To nie umowa-zlecenie, które musi być wykonane.
Jest Ci bardzo ciężko, ale "czas leczy rany". Będziesz mogła zachodzić w ciążę
tak szybko, jak organizm pozwoli, ale wtedy, kiedy psychicznie będziesz na to
gotowa. Psycholodzy twierdzą, że średni czas potrzebny na dojście do siebie to
ok. 4 m-ce. Nie ma żadnych powodów, aby obawiać się, że w następnej ciąży
sytucja się powtórzy. Na pewno się otrząsniesz i, jak wszystkie dziewczyny w
Twojej sytuacji, podejmiesz kolejną, udaną próbę!
Wierzę, że i białaczka okaże się niedokrwistością wynikającą z ciąży.
Julio - trzymaj się cieplutko - życzę Ci tego samego, czego Ty nam zawsze!
Trzymam kciuki - będzie dobrze
Kama

TO KONIEC

[ele7]

WeszBam tutaj chyba z przyzwyczajenia. Dzikuj za cieple slowa.Wiem.Musze sie
trzymac, musze dalej zyc, ale jest tak ciezko...Krzysztof stale mnie pociesza,
jest przy mnie, ale widze, ze jest mu bardzo trudno, tylko stara sie tego nie
pokazywac, aby nie sprawiac mi jeszcze wiekszej przykrosci.Pozdrawiem.Jula

[ese1]

Cos zbyt latwo sie poddajesz. Jezeli brakuje ci wiary skad wezmiesz sily na
walke, przeciez to naprawde jeszcze nie koniec! Wazne ze masz kochajacego
partnera, ktory pomoze ci przejsc przez problemy zdrowotne, a dziecko? No coz,
ja tez stracilam pierwsza ciaze myslac o jakims koncu, a teraz ciesze sie moim
malenstwem. Glowa do gory, nie mozesz sie tak latwo poddawac.
Trzymam kciuki
Ewa

[gandzia4]

Bardzo mi przykro, że straciłaś to maleństwo. Teraz będę trzymała kciuki za
Ciebie by białaczka okazała się pomyłką a nie faktem. Całym sercem jestem z tobą
proszę nie poddawaj się.

[sylwialew]

Tylko sie nie zalamuj wiem ze strata fasolki to cos strasznego mam to dwa razy
za soba ale wierz mi przychodzi czas ze wszystko sie uklada.A co do choroby to
to pewnie pomylka ale jezeli nie to musisz walczyc my tutaj jestesmy izawsze
mozesz na nas liczyc.Moj mail [e-mail] pisz kiedy tylko chcesz

Może trochę pocieszę...

[kasiaiola]

Nie wiem czy to Ci pomoże ale ja zanim zostałam szczęśliwą mamą straciłam dwie
ciąże. Bardzo to przeżyłam. Myślałam że nigdy nie będę mogła urodzić. Było
trudno ale wytrwałam. Miałam i mam u boku wspaniałego mężczyznę, który mnie
kocha i wspiera w każdej chwili.
Wiem że trudno w takiej chwili myśleć o przyszłości. ALe naprawdę z całego
serca życzę Ci powodzenia. Życzę aby okazało się że nie jesteś chora. Abyś w
możliwie najkrótszym czasie tuliła swoje maleństwo.
Wypłacz się, rozwal na ścianie parę talerzy jeśli to ma pomóc.
A jeśli będziesz chciała porozmawiać późną wieczorową porą to daj nać. Moje gg
1055560.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

[jagoda1977]

Ja też wiem co to ból po stracie maleństwa.Byłam w 14 tyg.kiedy się to
stało.Ból,rozpacz,bezradność-to tylko kilka z uczuć,które mi
towarzyszyły.Myślałam,że zwariuję wszędzie widziałam tylko małe dzieci i
kobiety w ciąży.Nikt poza kobietą,która to przeżyła nie potrafi zrozumieć jaką
pustkę w psychice ma się po takiej stracie.
Teraz jestem w 37 tyg.ciąży i wciąż boję się czy wszystko będzie ok.Mam
nadzieję,że wszystko jakoś się uda.
Proszę cię nie załamuj się,bo poddać się to najgorsze co może być.Julio mam
nadzieję,że z tą białaczką to przesada,że to zwykła niedokrwistość,która
wkrótce minie.Głowa do góry,widzę że masz wspaniałego męża,który jest stale
przy tobie .To bardzo wiele.Razem można bardzo dużo.Ja też dzięki tylko mężowi
nie zwariowałam do końca.A co do dzieci to próbujcie,myślę,że wkrótce będziesz
miała całe stadko małych,rozkrzyczanych dzieciaczków.Całuję cię gorąco I
pozdrawiam.
Jagoda i 37 tyg.niespodziewanka

Ele...Kochana Ele!!!!!!!!!!

[bei]

Poczekaj....Ele......los Cie doswiadczył boleśnie...ale to nie znaczy...ze musi
być ciągle źle....ele....nawet w najgorszej wersji- chorobę można zwalczyć...a
przed jej leczeniem mozna pobrać od Ciebie albo jajeczka...albo kawalki
jajnika....mozna je przechowac..po kuracji wszczepia sie pod skóre brzuszka te
kawałeczki...i one zaczną produkować jajeczka- czytalam o tym!....A przechowane
jajeczka można zapłodnic....to najgorsza wersja...w najgorszej wersji- jest też
takie leczenie bialaczki...które oszczedza komórki rozrodcze- moja koleżanka
przeszla terapie....i minęły lata...jest zdrowa i ma dwoje dzieci!
To straszne...ze starciłaś dzieciatko....ale juz co złe...to Cie
spotkalo....Nie wiem...jak mam Cie pocieszyć...to jest pewnie
niewykonalne....Twój ból jest straszny...wspólczuję.....bardzo Ci wspólczuję..

[elve]

ele, strasznie mi przykro.
co do podejrzenia białaczki: wydaje mi sie (i mam szczerą nadzieję) że jej nie
masz. nie sądzę, żebyś mogła chociaż otrzeć sie o ciażę (a przecież udało Ci
się) gdybys była tak poważnie chora.
będę o Tobie myśleć, trzymaj sie!

[alicjagrabowska]

ma nadzieję że nie jesteś chora,jeśli dowiesz się napisz,znam kogoś kto używał
GLIVEC i wyzdrowiał.ala

[mamaagnieszka]

Bardzo, bardzo mi przykro i szczerze ci wspolczuje. Naprawde nie wiem jak cie
pocieszyc, tylko nie zapominaj, ze po kazdej burzy zawsze wychodzi slonce. Nie
zalamuj sie, masz przy sobie partnera, ktory ten bol z toba dzieli. Wysylam w
waszym kierunku same pozytywne mysli.
Agnieszka

[agatris]

Będziesz jeszcze mamusią ślicznego, zdrowego maleństwa. Nie poddawaj się,
całujemy Cię mocno, z całego serca

[elzi]

hej,
wiem, jak to trudno pogodzic sie z mysla straty malenstwa. Ja tez to przeszlam.
Bylam w 8 tygodniu ciazy, gdy 3 lekarzy oznajmilo, ze plodu w srodku nie ma. Po
prostu rozplynal sie. Byly wody plodowe i wszystko co otacza plod, a ziarenka
nie bylo. To byla rozpacz. Plakalam, bo nie wiedzialam co sie stalo i dlaczeo
nie bedzie dzidziusia. Myslalam, ze juz w zyciu nie zajde w ciaze. Lekarz
pocieszal mnie, ze takie przypadki zdarzaja sie i ze jeszcze bede miala
gromadke dzieci. Wowczas musialam byc wylyzeczkowana z zaleglosci co bardzo
przezylam psychicznie. Od tamtego czasu minelo poltora roku i zaszlam ponownie
w ciaze. Troche sie balam ryzyka i mialam przed oczami i w pamieci tamto
feralne zdarzenie. Ale probowac trzeba, bo bez ryzyka nigdy sie nie uda! No i
udalo sie! Do teraz jak narazie szczesliwie donosilam moja ciaze i jestem
obecnie w 32 tygodniu. Dzidzia rozwija sie dobrze i nie ma zagrozen.
Mysle, ze i Tobie sie uda i zajdziesz ponownie w ciaze i bedziesz ja mogla
donosic do konca.
Powodzenia i wiecej wiary w siebie!
Musi sie udac!
Elzi