lęk o dziecko

[magi.m]

Witam,
To już 12 tydzień a ja wciąż panicznie boję się o zdrowie i życie dzidziusia.
Ten strach jest okropny.Na niczym innym z wyjątkiem ciąży nie potrafię się
skupić. Być może przyczyniły się do tego problemy jakie miałam na samym
początku (pobyt w szpitalu). Jednocześnie zdaję sobie doskonale sprawę z
tego, że ten lęk nie pomaga dziecku i tak kółko się zamyka.
Jeżeli któraś z Was odczuwa podobnie albo odczuwała i znalazła na to sposób
proszę o radę.
Dzięki z góry
Pozdrawiam

[gosia_815]

Droga magi,to normalne,że przyszłą matką targają takie uczucia,to hormony a i
oczywiście po prostu lęk co będzie jutro.Przerabiałam dokładnie to samo.O ciąży
dowiedziałam się szybko bo już ok 5 tyg,a w 6 tyg byłam już w szpitalu z
podejrzeniem poronienia,plamiłam.Całą ciąże plamiłam,nawet teraz jestem w 38
tyg i też plamie,ale to chyba po badaniu.Także daj na luz,odpocznij,daj dzidzi
odrobinke komfortu,niech rośnie spokojnie,nie denerwuj się,będzie dobrze,ciesz
się ze stanu w jakim się znajdujesz,pozdrawiam i życze spokoju ducha

[malaika7]

Hej! Wiem doskonale co znaczy ten strach. Sama znalazłam się w szpitalu w 21/22
tygodniu, z zagrożeniem poronieniem. U mnie jedyną receptą na te lęki i obawy
był czas. W miarę jego upływu nabrałam jako takiego dystansu do tych wszystkich
czarnych myśli. Kiedy czułam się naprawdę bardzo źle i zaczynałam wariować,
otwierałam gazetę dla mam i przyszłych mam, oglądałam zdjęcia zdrowych,
ślicznych dzieci i to mi pomagało. Poprzyklejałam sobie nawet kilka na lodówce.
Ich widok pomagał mi odyskać równowagę i patrząc na nie wierzyłam, że za kilka
miesięcy ja też będę mieć w ramionach takie - donoszone, zdrowe, śliczne. Daj
sobie czas i odganiaj złe myśli ze wszystkich sił. Skup się na tym, co
pozytywne.
Pozdrawiam ciepło

Olga i Iwo (37 tc)

[blablatka]

Bardzo dobrze Cię rozumiem...Jestem w 32 tyg. ciąży (również z komplikacjami)i
mam podobne dylematy...Zastanawiam się czy synek będzie zdrowy, czy nie będzie
jakiś komplikacji w czasie porodu itp.Z drugiej strony wiem, że co ma być i tak
nie ominie nas...więc pozostaje mi tylko czekać na to co podaruje los. Są
rzeczy na które mamy wpływ, są też takie na które nie wpłyniemy w żaden
sposób..więc po co się zamartwiać?? Tak sobie tłumaczę i na parę krótkich chwil
zapominam o tym co może być...tysiąc wersji w głowie, tysiące scenariuszy
odchodzą na chwilę...Uśmiechaj się częściej i pomyśl, że jest jeszcze
conajmniej jedna taka ciężarna (ja)- która walczy ze złymi myślami...Może razem
uda się odpędzić złe duchy

[magi.m]

dzięki wielkie
zawsze łatwiej walczyć wiedząc, że nie jestem jedynym wojownikiem!
Pozdrawiam

[klar5]

Witaj!
Doskonale wiem co czujesz. Ja podobnie ja Ty boję się o dzidzię, a raczej płód,
bo jestem w 3 tygodniu. Boję się, że mogę je stracić, a nie wiem czemu mam
takie myśli? Może dlatego, że dużo się naczytałam nt poronień? sama nie wiem.
Pragnę, aby dzicku nie nie było, żeby rozwijało się jak najlepiej i urodziło
się zdrowe, a w tych czasach - strasu, góry chemii w produktach i powietrzu
itp. coraz więcej dzieci rodzi się chorych. Wiem, że należy myśleć pozytywnie,
ale dlaczego nachodzą nas takie myśli????????????????
Pozdrawiam

[wybredna]

Ja na początku ciąży codziennie robilam test żeby sie upewnić,że nadal mam w sobie dzidziusia!Strasznie się denerwowałam,że coś może być nie tak.
Na szczęście obawy były niesłuszne i dzisiaj wlaśnie mija wyznaczony termin porodu.
Pozdrawiam i życzę szczęsliwego donoszenia ciąży!