Cesarka POmocy!!

[ankita2]

Od poczatku moja ciąża była zagrożona naszczescie udało mi sie dtrwac w
zdrowi do 8 miesiaca, teraz jednaklekarz poinformował mnie ze konieczne
bedzie cesarka poniewaz po pierwsze mam niezdolna szyjke macicy do
samodzielnego porodu, po lekach jakie brałam macica bedzie neizdolna do
skurczów a po trzecie dzidzi jest w położeniu pośladkoym
Do wszytkich kobiet które przeszły cesarke !!
napiszcie mi wszytko co o niej wiece, jak przebiega, kiedy trzeba zaczac
chodzic i co sie z tym wiaze dosłownie wszytko !!

[earl.grey]

zajrzyj na forum Cesarskie cięcie:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=13344

[zuziucha]

nic sie nie przejmuj.Ja tez bede miala cesarke.Na poczatku sie tym przejelam bo
sie boje itp ale teraz to sie nawet zaczynam cieszyc. Podobno po cesarce dluzej
dochodzi sie do siebie ale za to nie cierpisz podczas porodu. Mysle ze ani
cesarka ani porod naturalny nie sa najmilsza rzecza jaka nas moze spotkac w
zyciu ale trzeba zawsze znalezc jakies pozytywne aspekty. Spojrz na to z tej
strony ze idziesz jak na wizyte do lekarza,umowiona wczesniej, 40 minut i masz
bobasa w ramionach.

[dzemma]

Ja planowałam poród rodzinny, mial być obecny mąż, kamera i takie tam, niestety
pojawił się problem, bo dzicku spadało tętno, szybki transport do szpitala i
operacja, byłam zupełnie uśpiona więc nie moge ci za wiele powiedzieć, po
operacji trochę boli ale po kilku dniach doszłam do siebie.Pamiętaj o jednym!
najważniejsze jest dziecko! jeśli lekarze tak zdecydowali to napewno brali pod
uwage dobro dziecka. A dodatkowy atut to to, że nie ma buli!!!!!!!!! Znam wiele
kobiet które kombinuja jak mogą by rodzić przez cesarę. Nie przejmuj się,
wszystko będzie ok. Powodzenia

[tweety_bird]

Cześć!

Miałam cesarkę pod koniec grudnia ub.roku i uważam, że to wspaniały sposób na
przyście na świat dziecka! Nie zamieniłabym się na poród naturalny, choćby nie
wiem co. Wiem, że każdy ma swoją opinię na ten temat, a moja jest właśnie taka.
Atmosfera na sali operacyjnej bardzo miła, zero bólu, dzidziuś na świecie po 20
minutkach Na nogi stanęłam po 24 godzinach, a na trzeci dzień chodziłam już
wyprostowana. Najlepiej prosić o morfinę zaraz jak minie znieczulenie, bo ona
całkiem znosi ból i już na drugi dzień nie musi się brać niczego
przeciwbólowego. Przynajmniej u mnie tak było. Wyspałam się dzięki tej morfince,
a na drugi dzien mogłam się pionizować. Rana ciągnie trochę przy wstawaniu, ale
da się przeżyć spokojnie. Nie bój się! Gdyby mogła wybierać, to zdecydowanie
drugi raz chcę cc!!!

Pozdrawiam serdecznie!

[edyta253]

Witam
Powiedz mi jak szybko zaczęłaś karmić dziecko po cc?
Wolę rodzić sn ale chyba będę zmuszona przez cc bo mój Filip leży poprzecznie...

[tweety_bird]

W drugiej dobie zaczął pojawiać się pokarm, a w trzeciej i czwartej miałam już
prawdziwy nawał. Od początku pobudzałam laktację laktatorem, bo mój maluch był w
inkubatorze i karmiono go przez pierwsze 2 dni tylko butelką. Nie mogłam go
przystawiać Dopiero w trzeciej dobie dali mi go do piersi.
A co do ułożenia poprzecznego, to może jeszcze Twój maluch się odwróci. To się
zdarza nawet w ostatniej chwili!

Powodzenia!

edyta253 napisała:

> Witam
> Powiedz mi jak szybko zaczęłaś karmić dziecko po cc?
> Wolę rodzić sn ale chyba będę zmuszona przez cc bo mój Filip leży poprzecznie..
> .

[mik04]

Ja karmiłam syna 2 godziny po cc.

[lenka_style]

ja urodziłam miesiąc temu - zaczęłam rodzić naturalnie, ale poród nie
postępował i zrobiono mi cesarkę - jestem zachwycona, nie zamieniłabym tego na
inny poród
8 godzin po musiałam iść się umyć, lekarze mi kazali, co potem okazało się
bardzo dobre, 12 godzin później jadłam (kleik) i piłam (wodę mineralną)
rana goiła się bardzo dobrze, 4 dni po zabiegu byłam wypisana do domu, 8 dni po
zabiegu zdjęto mi szwy, co prawie nie boli
bólu po cesarce nie zaznałam, bo dawano mi w szpitalu cały czas leki
przeciwbólowe, więc ból był dla mnie minimalny, jak przy zakwasach na przykład
w domu leki odstawiłam i nic mnie nie bolało
życzę udanego zabiegu, zupełnie nie ma się czego bać

PS - aha, a sam zabieg był w znieczuleniu podpajęczynówkowym, niemiłe były
tylko takie jakby dreszcze, jakie miałąm, to chyba efekt małopłytkowości, nie
wiem, to prawie każdy ma, jeszcze kilka godzin się to utrzymuje. Nie widać nic
(parawan), ale czuć troszkę, takie jakby szarpanie, i cięcie, śmieszne uczucie,
jakby ktoś ciął karton. Oczywiście zabieg nie boli nic a nic, bo jesteś
znieczulona.

[patylda]

Zaczyna się od wkłucia wenflonu (taki cewnik do żyły) - zwykle z dłoń. Potem
znieczulenie podpajęczynówkowe - poczujesz najpierw ukłucie igły którą
wprowadza się miejscowe znieczulenie w skórę pleców (lekarz powie - "uwaga
ukłucie"). Potem w miarę wprowadzania cewnika do odpowiedniej przestrzeni
pomiędzy kręgami poczujesz prąd w nogach (lekarz też Cię o tym uprzedzi). Potem
położą cię i postawią parawan. Nic nie zobaczysz, tylko zielona płachta. W
czasie cięcia - poczujesz jak lekarze kołyszą tobą i pociągają na boki. Jedna
pani napisała tu na forum, że była bardzo oburzona bo traktowali ją jak wór z
ziemniakami. Nie oburzaj się, bo tak trzeba pociągać. Możesz też poczuć zmianę
ciężaru ciała. Obok Ciebie przez większość czasu będzie siedział anestezjolog,
nad głową będziesz miała monitorek, który bez przerwy "pika", ręka - ta z
wenflonem - zwykle leży rozciągnięta na takiej podstawce. Anestezjolog może Ci
co jakiś czas zmierzyć ciśnienie, czasem zapyta czy wszystko w porządku.
W pewnym momencie po tych szarpaniach i ciągnięciach możesz usłyszeć dość
głośne "chlup" (a zaraz potem przekleństwa z ust lekarzy) - właśnie wylały się
tzw. wody płodowe. Ale czasem wypływają powoli i spokojnie i nie zalewają
operatorom spodni. Będziesz tak leżała, aż pokażą Ci nad tym parawanem Twoje
dziecko - na małą chwilkę, bo zaraz zabiorą je pediatrzy. Jak wypielęgnują i
wysuszą - to Ci oddadzą, nie martw się. Będzie śliczniaste, nie takie
obrzęknięte, ze zniekształconą po porodzie główką. Potem będziesz jeszcze
dłuuugo leżeć (przynajmniej tak się wydaje wszystkim) - to czas, kiedy Cię
zszywają. A potem - na salę pooperacyjną. I po wszystkim.
Nie będę pisać o bólu pooperacyjnym, bo to każdy ma inaczej. Ze wstawaniem też
różnie - zależy od mody panującej w szpitalu.
Generalnie - wszystko zielone, obce, wygląda strasznie, człowiek czuje
się "przedmiotowo", nierzadko trzeba dać coś na uspokojenie. W końcu - nikt nie
lubi żeby mu robić dziurę w brzuchu ! Ale dobrzy lekarze (jeśli na takich
trafisz) mówią co będzie się działo i uprzzedzają o wszystkim. Nie widać krwi,
nic w trakcie nie boli.

Głowa do góry.

[abi3]

CC wspominam bardzo dobrze.Nic nie boli, świadomie uczestniczysz w narodzinach
dzieciątka. A rana na brzuchu? Nie boli bardziej od pozszywanego krocza.
Powodzenia!

[miuk]

Jest dokładnie tak, jak to opisała patylda.

[azja811]

Ja też jestem po cc i tak jak Ty kiedy się o tym dowiedixalam byłam trochę
przerażona,bo chcialam rozic sn.Ale teraz patrząć na to z perspektywy czasu
cieszę się że wyszło jak wyszło.Nie musialam sie martwić o zdrowie maluszka w
przypadku jak pójdzie coś nie tak.A ból?Da sie przeżyc, nie sądzę aby był
większy niż przy psn.A może i mniejszy, bo dostajesz środki p/bólowe.Mam
nadzieję,że moje nastepne dziecko też się nie obróci i będę miala cc.

[antosia.mama]

Urodziłam przez c.c. 4 tygodnie temu. w tej chwili moje wspomnienie są o wiele
lepsze, niż 2 tygodnie temu. Faktycznie polecam zajrzec na forum "cesarskie
cięcie", bo każy przeżywa to inaczej. Ale moge napisać, co wiem i pamiętam.

U mnie nie było wskazać do c.c., tylko poród nie postępował i mimo max.
rozwarcia nie dało się urodzić naturalnie, bo Mała wstawiła się barkiem do
kanału i zanikało jej tętno. Byc może w związku z tym nie pytali mnie jakie
chcę znieczulenie do c.c., tylko zrobili podpajeczynówkowe (a może od ogólnego
juz odchodzą, nie wiem) W każdym razie, po p.p. Malutką dostałam od razu do
wyrka i juz ze mna została. Po narkozie przynoszą Dzidzię chyba najwcześniej po
24h-no i dlatego jestem za p.p.Wstać poozna mi kazała chyba po 24h. Kazał, bo
ja sie nie kwapiłam...Wstałam tylko przy pomocy takiej przyczepianej do łózka
drabinki. Ogólnie pierwszy tydzień po c.c. do przyjemnych nie należał, nudziłam
sie w szpitalu jak mops, bo dziecko miałam wyjątkowo cichutkie (czego teraz juz
nie moge powiedzieć)no i raczej wszystko mnie bolało jak cholera. Ale jak
wóciłam do domu, z każdym dniem było lepiej. Teraz jest ok, tylko walczę
z "nawisem" nad blizną. Dużo gorzej wspominam te 10godzin porodu naturalnego
niż bóle po c.c. A bliznę mam prawie niewidoczną-taka cieniutka, czerwona
kreseczka-polecam ją smarować maścią Traumeel S-zagoiło się jak na psie,
smarowałam od momentu, jak mi zdjęli opatrunek, czyli od 2 dnia po c.c.Kończę,
bo się budzi. W razie jakichś pytań -chętnie odpowiem.Pozdro))