Poród rodzinny

[iza.gch]

Z mężem planujemy poród rodzinny. Z jednej strony bardzo się cieszę, bo
bardzo go kocham i chcę aby w tak ważnej chwili był przy mnie. Mam jednak
małą wątpliwość. Jest on dość wrażliwą osobą i obawiam się, że cała
fizjonomia porodu po prostu go przerazi i że po wszystkim zmieni do mnie swój
stosunek. Słyszałam, że czasem faceci tracą zainteresowanie partnerką, czują
jakieś obrzydzenie lub strach. Co wy na to??

[gonia28b]

Powiem tak: miałam podobne obawy co Ty. Też bałam się tego jak zareaguje na to
wszystko mój mąż.
Na szczęście jednak się myliłam. I to jak!! ))
W pierwszej fazie porodu skurcze nie były takie bolesne, ale musieliśmy
odmierzać czas pomiędzy jednym a następnym. Mąż miał zegarek więc jemu dawałam
tylko sygnał kiedy się zaczyna. Ale kiedy skurcze zaczęły przybierać nba sile...
był dla mnie taki kochany. Nie potrafił tak stać i nic nie robić widząc, że coś
mnie dość mocno boli. On sam uważa, że nic takiego nie zrobił.
Największą pomocą dla mnie był w przedostatniej fazie porodu, kiedy już rodziło
się dziecko. Położna dwoiła się i troiła, tłumaczyła mi co mam robić, a ja
dalej po swojemu. Ale jak mąż zaczął mi się wydzierać prosto w ucho co mam
robić, od razu wszystko było jak należy ))))

A co po porodzie? Jest cudownie. Jesteśmy bardzo, bardzo szczęśliwi.
A z seksem? Cóż, ja jeszcze muszę poczekać parę tygodni, ale mój mąż za to
okazuje mi swoje zainteresowanie, jak jeszcze nigdy - mimo, że jeszcze nie
wróciłam całkiem do swojej sylwetki sprzed ciąży.
Pozdrawiam.

[lenka_style]

ja Ci powiem tak: oczywiście to jest sprawa Twojego męża przede wszystkim, jak
u niego z wrażliwością na fizjologię, ja nie miałam tego problemu, bo mój mąż,
podobnie jak ja, jest zupełnie niewrażliwy na krew i tego typu rzeczy i gorsze
rzeczy już widział , więc tego się zupełnie nie bałam
ale ludzie są różni
z drugiej strony, podczas porodu wcale nie ma tak dużo fizjologicznych objawów,
bo tylko w 2 fazie, całe 10 godzin ty się np. wijesz z bólu (albo nie, jak masz
lekki poród), a Twój mąż może najwyżej psychicznie mieć problem, nie
fizycznie , bo nic się nie dzieje
na 2 fazę może wyjść, na parcie, i wtedy nic nie zobaczy, co go może
zniechęcić, a będzie z Tobą przez większość czasu

[kaja2071]

podpisuje sie pod lenka.Moj M nie znosi widoku krwi- na sama mysl robi sie
zielony.A przy porodzie był. Umowilismy sie poprostu ze nie patrzy tam gdzie
patrzec nie powinien. Kiedy poczulam parte jeszcze chwile trzymal mnie za reke,
ale na sam moment narodzin synka poprostu wyszedł z sali (dzis twierdzi ze to
ze wzruszenia, a ja pewna jestem ze zrobiło mu sie słabo ))))
Jego obecnosc bardzo mi pomogła. Moj porod trwal 16h - podawl mi picie,
głaskał, masował plecy, podtrzymywał na piłce... to nasze wspolne rodzenie
BARDZO milo wspominam

[gonia28b]

Zapomniałam jeszcze coś dopisać.
Mój mąż aż do ostatniej chwili zarzekał się, że nie będzie mi zaglądał
w krocze, żeby zobaczyć jak się rodzi dziecko, ani, że nie ma najmniejszego
zamiaru przecinać pępowiny.
No i co? jak przyszło już co do czego, zrobił wszystko.
Dziś mówi, że było to dla niego ogromne i wspaniałe przeżycie i byłby to jego
największy błąd życiowy, gdyby go wtedy tam miało nie być.
Mam poród za sobą, więc wiem co mówię.
Pozdrawiam.

[honi_29]

Niekiedy faktycznie jest tak,że mężczyzna czuje niechęć do kobiety,która
rodziła,ale moim zdaniem tak zachowuje się dupek,nie facet.Ja miałam rodzić z
moim mężem,ale zrobiono mi cc,więc nie mógł w tym uczestniczyć.Jednak zanim
zdecydowano o cc minęło 9 godzin,podczas których mąż był przy mnie.Niewiele
mógł pomóc,bo wiłam się z bólu i jęczałam,ale trzymał mnie za rękę i
wiedziałam,że jest ze mną i że gdyby mógł wziąłby połowę na siebie.Jak się już
dzidzia urodziła zadzwonił do mojej mamy i powiedział:"Mamo jaki on jest
śliczny...Ale więcej dzieci już nie będzie".Biedny widział jak cierpię,więc już
wtedy zdecydował,że więcej nie narazi mnie na takie cierpienie))))))))))
Potem pobiegł do apteki,bo z nerwów dostał zgagi.Ach Ci mężczyźni.........