Czy Znacie przedszkole gdzie dzieci nie chorują ?

[2julka]

Moim zdaniem te częste chorowanie dzieci po przyjściu do przedszkola jest
wynikiem dwóch (zasadniczych) czynników :
Pierwszy to "niewłaściwe" prowadzenie dzieci (dieta, przegrzewanie, brak
ruchu itd.). Drugi to największy z dotychczasowych w jego życiu stresów -
rozłąka, konieczność nowych relacji itd.
O ile na drugi z tych czynników mamy niewielki wpływ (z wyjątkiem zaufania
jakie zbudowaliśmy w naszym związku z dzieckiem), to na pierwszy mamy wpływ
olbrzymi. Moja Córka (obecnie 15 lat) przeszła przez przedszkole bez
najmniejszego kataru, mimo smarkających i gorączkujących dzieci i nie "łapie"
nic do dzisiaj (jakiś katarek ew. na jedno popołudnie). Moi Znajomi mają
podobne doświadczenia, sami też nic nie "łapią" (nie ma żadnych inwazji
wirusów, wirusy są wciąż, to że w grupie ludzi pojawia się infekcja jest
wynikiem spadku odporności, a nie "ataku" wirusów. Warto o tym pomyśleć w
perspektywie nadchodzącej ptasiej grypy...). Doświadczenia tego forum są
zgoła inne.
Proszę Państwa - żeby być zdrowym trzeba naprawdę trochę więcej wysiłku,
konsekwentnej pracy i cierpliwości.
pozdrawiam serdecznie - Niechorujący od stu lat

[dar25]

Też bym tak chciała! Może się podzielisz swoimi doświadczeniami? Wydaję mi się
że się staram "właściwie" prowadzić swoje dziecko- dużo ważyw i owoców które
dziecko chętnie zjada, staram się nie dawać słodyczy (inni w tym bardzo
przeszkadzaja), nie przegrzewam, a na dworze dziecko jest przez większą część
dnia. Do przedszkola chętnie idzie, a po trzech dniach -katar. Dodam że w
zeszłym roku kiedy do przedszkola nie chodziliśmy w okresie jesienno-zimowym
też były choroby co 3 tyg! Na jeden z moich postów odpisałeś że dalszy ciąg
kataru-to nie alergija (którą podejrzewam w związku z tymi katarami) a
antybiotyk. Jeżeli możesz coś poradzić- napisz tutaj lub na priwa. Pozdrawiam!

[ewaktw]

Wydaje mi się, że nie można jedną miarą mierzyć wszystkiego. Każdy człowiek ma
inny poziom odporności. Są ludzie o wyjątkowo wysokim poziomie odporności, ale
niestety nieliczni, a większość "normalnych" ludzi łapie jedną czy dwie
infekcje w roku, co jest normą. Są też tacy, którzy chorują częściej nie tylko
z powodu złego odżywiania, czy zwiększonego poziomu stresu, ale zwyczajnie
dlatego, że mają po prostu słabszej konstrukcji system odpornościowy - z
róznych względów.
Uważam, że nie ma jednej recepty na zdrowie i nie każemu będą służyły te same
sposoby. Ale popieram przedmówcę, że warto przykładać dużą wagę do sposobu
odżywania, ubierania, przebywania na świeżym powietrzu. Wierzę też, że każda
mama stara się zapewnić swojemu malcowi jak najlepsze warunki.

do Dar 25

[2julka]

Witam
Odpowiadam każdemu z osobna, ale proszę czytać wszystkie moje posty, bo w
każdym jest trochę czegoś innego. Podobna dyskusja toczy się pod hasłem "Czemu
nie dajecie dzieciom warzyw i owoców".
Każdy by chciał, to jasne. Ja wiele lat temu podszedłem do zagadnienia zdrowia
pragmatycznie - nieważne jak się metoda będzie nazywać, skąd pochodzi, czy jest
popularna czy też opluwana - ma być SKUTECZNA (na tyle na ile się da). Lubię
życie i szkoda mi było czasu na chorowanie, dlatego gotów byłem wyrzec się
wielu dorażnych przyjemności (także kulinarnych) dla przyjemności życia (nie
znaczy to wcale, że jem trawę...). Ale, do rzeczy : nikt nie jest taki sam,
Robi Pani wg mnie bardzo wiele słusznych rzeczy, ale rzeczywistość daje tylko
gwarancje "przybliżone". Może Pani oczywiście szukać dalej przyczyn takiego
stanu zdrowia dziecka (w którymś momencie najlepiej by było zdiagnozować je -
służę Pani kontaktem) i ja polecam takie szukanie do skutku, ale efekty jakie
Pani osiągnie są nie do przewidzenia. Dowody są bowiem statystyczne. Statystyka
tej metody mnie zadawala, natomiast zachodniej medycyny (zwłaszcza
profilaktyki) - ani trochę i nie widzę poprawy. Wymyśla się jakieś kolejne
rewelacje, na które natura zwykle daje zwycięski odpór ("...wirus się
uodpornił, albo zmutował..." bez komentarza). Mnie pomogło i wielu moim
Znajomym. Jak daleko można zajść w temacie - tego nikt nie wie. Ja mam swoje
uwarunkowania, Pani swoje. Mogę z Panią rozmawiać o wielu pasjonujących
rzeczach, ale jeśli Pani chce zrobić coś konkretnego, to przekracza to moje
kompetencje, bo trzeba zbadać cały sposób życia Pani dziecka, cykl dobowy
(godziny snu, jedzenia, wypróżniania), zbadać dziecka środowisko i przede
wszystkim dokładnie dziecko "obejrzeć". Piszę w cudzysłowie, bo ogląda się
dziecko z zewnątrz (stan skóry, połysk paznokci, włosów, ilość wydzielin,
poranny nalot na języku, oczy, sposób oddychania, barwę głosu i sto innych
rzeczy), jak i w środku ( diagnozuje stan poszczególnych organów wewnętrznych).
Na polskie warunki brzmi to co najmniej "egzotycznie" (już przypięto mi tu
sekciarstwo...). Zalecone zmiany dietetyczne są niewielkie dla kogoś kto
chociażby preferuje kasze i warzywa, ale zmiany mogą obejmować całość życia,
także Pani (np. godziny snu - najlepsze dla dorosłego : 21 - 4 rano). Wszystkie
te zalecenia są oczywiście ideałem, który trudno osiągnąć (proszę spojrzeć,
którą mamy godzinę, ale dla mnie zdrowie już nie jest tak ważne, ważniejsze
jest coś INNEGO), ale do którego trzeba dążyć i TO WYSTARCZY...
p.s. ANTYBIOTYKI - zdecydowana większość znanych mi Osób, które miały do
czynienia z antybiotykami relacjonuje to tak : poprawa, a za 2-4 dni choroba
wraca ze zdwojoną siłą. Nie chcę tu demonizować, bo są sytuacje (np. wypadki)
gdzie antybiotyk ratuje życie. Myślę jednak, że w "normalnych" chorobach
długotrwałe zażywanie antybiotyków może - owszem - zatrzymać chorobę, ale
organizm prędzej czy póżniej i tak to będzie musiał inaczej "odchorować". Co
robią zwierzęta, czy są naturalne metody wyjaławiające itd. - to za dużo jak na
to forum.
Pięknie pozdrawiam

[mami7]

Chyba Pani się trochę zagalopowała

[2julka]

Pardon - "zagalopowała", ale Z CZYM ?
Jeśli ta uwaga jest do autora tego wątku, to - dla formalności - jestem
mężczyzną.
pozdrawiam

[grzalka]

Moje dziecko w przedszkolnej grupie maluchów przeszło 5 infekcji kataralnych, od
stycznia nie chorowała w ogóle. Do przedszkola praktycznie nie jadała słodyczy,
ruch na świeżym powietrzu to podstawa, nie przegrzewanie to moja specjalnośc.
Co do stresu natomiast, to było go sporo, juz samo pójscie do przedszkola pewnie
było dla niej stresujące, w październiku urodziło sie jej rodzeństwo (podwójne)
więc tego stresu było sporo.

do Grzalka

[2julka]

Jak widzę posty z Pani podpisem, to jestem spokojny...
Gratuluję tego podwójnego "stresu"
pozdrawiam

[mami7]

Pardon -zasugerowałam się nickiem, proszę Pana, zatem
Tak autorze wątku... Odpornośc jest równiez cechą osobniczą. Ponadto łatwo się mówi, kiedy dziecko nie ma przewlekłych problemów ze zdrowiem, nawet delikatnie upośledzających jego odporność.
Cóż..moje dziecko słodyczy nie jadało do tej pory. Teraz dostaje je raz w tygodniu i w szczególne okazje. Warzywa pochłania. Zresztą odzywia sie zdrowo. Jest dzieckiem nadaktywnym i uwielbiamy ruch na świeżym powietrzu.
Niestety nawet gdyby biegał goły, poci się i podobno taka może jego uroda.
Nie ominęły synka katary. Nie łykał antybiotyków.
Zatem, skoro poszedł teraz jako 4 latek do przedszkola nie powinien chorowac w ogóle wz wiązku z pańską teorią... Zobaczymy, nie omieszkam poinformować.

Pozdrawiam

do Mami 7odp. na wcześniejszy post

[2julka]

W czym problem - że "głupio" zapytam. Ma Pani doskonałe wyniki i dobre metody.
Pocenie się staje się problemem, jeśli się od tego choruje (albo
śmierdzi...ludzie zdrowi mniej śmierdzą). Taka uroda.
Wszystko co nas dotyczy jest "osobnicze" i do każdego trzeba podejść
indywidualnie, ale przecież nie wymyśla się leków dla każdego z osobna,
tj. "moj" lekarz nie wymyśla dla pacjentów nowych rodzajów kasz i warzyw.
Przecież Pani doskonale wie, że nie o to chodzi ("...nie powinien chorować w
ogóle w związku z pańską teorią..." Teoria nie jest moja), bo nigdzie w żadnej
sprawie nie ma 100% gwarancji. Chodzi tylko o zwiększenie prawdopodobieństwa
skuteczności. Jeśli zachoruje, lub nie - będzie to dowód na co...?! Co
do "ogółu i szczegółu" podam Pani przykład jutro, bo dziś już póżno.
P.S. - MOJA teoria jest jeszcze inna - ja nie choruję, bo nie chcę. Ale to
osobny temat.
Dobranoc

[mami7]

Pozwolę sobie jeszcze podrążyc temat
W jaki sposób udało sie Panu "uchronić" dziecko od "cukru" przy jadłospisie państwowych przedszkoli? Rozumiem, że jest to wykonalne w warunkach domowych.
Ponadto jakiej siły perswazji użyje Pan, żeby przekonać 4 latka, że ta czekolada, która je Janek, jest niezdrowa?
Pytanie jest z serii poważnych, nie czepiam się

do Mami 7

[2julka]

Pozdrawiam
Można się czepiać - co to zmienia...
Moja młodsza Córka w 3 roku życia dostała od kogoś czekoladę. Wypluła ją i nie
wracała do tego tematu. Pierwsze lata są najtrudniejsze, bo wymagają najwięcej
uwagi, ale to jest najlepsza pod Słońcem "inwestycja". Otóż - chodzi o to, by
nie "zepsuć" dziecku smaku, tym samym nie naruszyć tej doskonałej równowagi w
jego organizmie. Dla zdrowego dziecka np.: kasza jaglana jest słodka, a wielu
dorosłych nie jest w stanie jej przełknąć (widziałem wymiotujących...).
Wszystko co w naturze zdrowe daje dziecku zdrową "matrycę smakową". Równowaga w
stanie narządów wewnętrznych chroni dziecko przed "przesadzonymi,
nienaturalnymi smakami", gdyż organizm słusznie rozpoznaje dzięki temu, że są
one niezdrowe : cukier jest za słodki, mleko krowie za tłuste (mleko ludzkie
jest smakowo i w konsystencji najbardziej podobne do czystego mleka sojowego -
takie "rozwodnione") i odwrotnie np. dziecko jedzące dużo czipsów, pizzy,
frytek może mieć stan zapalny żołądka (którego nie wykażą badania medyczne) i
będzie - ku zdumieniu rodziców - prosić o possanie cytryny ( bo to
przeciwdziała). Pierwsze trzy lata dziecka (mieszkaliśmy w Milanówku) właściwie
nie chodziliśmy do sklepu. Uprawialiśmy własne warzywa, piekliśmy chleb,
robiliśmy własne masło, bo sąsiad miał krowę itd. Jak Pani widzi była to
sytuacja "ekstremalnie" zdrowa, nieosiągalna na tym forum, ale taka była nasza
decyzja. To co jest WAŻNE - to nie moje opowieści, tylko to co Państwo mogą
zrobić w swoich warunkach. Córka chodziła do przedszkola integracyjnego w
Warszawie na ul.Śniegockiej 6 (najlepsze jakie dotychczas spotkałem) a więc -
można było się tam bez problemu "dogadać" na wszystkie tematy, także
dietetyczne, a nawet samemu zaproponować jadłospis (!), ponadto po pierwszych
trzech latach Córka miała taką odporność, że spokojnie mogłem Ją wysyłać nawet
do zagrypionych solenizantów na kinderbale.
Ani "siła", ani "perswazja" - cierpliwość. Widzi Pani - ja swoje dzieci
traktuję poważnie (oczywiście bez przesady, nie jestem jakiś świątobliwy) - jak
bardzo chce czegoś spróbować to : 1. oceniam sytuację (straty i zyski), 2. daję
lub nie. Jak nie daję to tłumaczę dlaczego, z "naciskiem" na to bym miał z
dzieckiem kontakt, aż mam pewność, że coś z tego rozumie.
Jak daję, obserwuję co będzie dalej i potem tłumaczę np. dlaczego ma w nosie
gile i trudno mu oddychać.
Wiem jak to może - dla Niektórych - brzmieć na tym forum, ale co tam...
Wolę tak, niż traktować dziecko jak roślinkę, albo protekcjonalnie jak
przygłupa.
Zresztą - znowu najważniejsze - moja "metoda" daje dobre dla dziecka efekty.
Jeśliby ktoś pomyślał, że jestem "dziwakiem" - żaden problem, bo ja żyję wśród
podobnych sobie.
Pozdrawiam serdecznie

[mami7]

Moje dziecko ma raczej bardzo nieskażone "smaczki".
Jada posiłki nieskomlikowane, np. nie znosi tak popularnych kanapek, wędlin, paróweczek. Woli suchy chleb Pochłania gotowane warzywa i kiszonki.
Nigdy nie jadł, zatem dlaczego zasmakowały mu nagle krakersy, ciasteczka i inne takie? Nie kupujemy takich "smakołyków" synkowi. Widzi jak czasami jedzą je inne dzieciaki.
Tłumaczenie może i pomaga, ale na chwilę.
Sytuacja jest jeszcze bardziej skomlikowana, bo Młody nie toleruje spulchniaczy, konserwantów, kolorantow i innych dodatków do żywności.

Dla mnie Pana podejście jest raczej idealistyczne, niż fanatyczne

do Mami 7

[2julka]

Idealistyczne - to w naszej kulturze znaczy "nieosiągalne" i choć daleko mi do
znanych mi możliwości, to i tak skuteczność tego co robię czyni mnie niechcący
(chcący !) "wybrańcem losu". Proszę Pani - to jest tak : nie znam nikogo (ze
znanych mi wielu, wielu Osób) komu udałoby się zrealizować w 100% zalecenia
lekarza diagnozującego wg tradycyjnej medycyny chińskiej. Ale wiem, że te Osoby
robią CO MOGĄ i to już wystarczy by były bardzo zdrowe (grubo ponad przeciętną
normę).
"Dlaczego Mu zasmakowały" - bo cukier jest narkotykiem (zwłaszcza ten
wyabstrahowany od produktu, rafinowany - bo spala się najszybciej) w kontekście
tego na jakie ośrodki i w jaki sposób działa - to już nie jest żadna rewelacja
i medycyna się do tego "przyznała". Więc jeśli jest to działa na bardzo
subtelnym poziomie ; wystarczy że dziecku zmieni się akurat nastrój, albo
zmieni się pogoda i spadnie ciśnienie, albo będzie się nudzić przez chwilę -
wtedy jego organizm (wyposażony w mechanizmy ewolucyjne do zapewnienia nam
maksimum komforu=przetrwania) wyśle sygnał, że potrzebuje czegoś do
zrównoważenia zaistniałej sytuacji. Akurat cukier to "wspaniale" załatwia -
pogrążamy się w błogostanie zapominając o co nam chodziło.
W sklepie ze zdrową żywnością np. na ul. Moliera 2 powinna Pani dostać tzw.
zdrowe słodycze w ktorych używa się "lepszego" cukru - nierafinowanego, albo
słodu jęczmiennego lub ryżowego i nie używa spulchniaczy itd. Również jest tam
tak robione pieczywo (wg mnie - najlepsze na rynku - jeśli Pani dziecko lubi
zwykły chleb. Moje też tak je).
pozdrawiam serdecznie

[mami7]

"Słodkości" domowe, mąż osładza właśnie słodami i cukrem trzcinowym.
Sklepy z tzw. zdrową zywnością są mi dobrze znane.
Chociaz na Moliera nie dotarłam jeszcze Pewnie to nie "moje" rejony.
Mąż jest wegetarianninem, zgłębiamy "tajniki" makrobiotyki. To o czym Pan pisze tu na forum jest mi znane.
Mnie natomiast nurtuje pytanie, jak zachować w tym wszystkim zdrowy rozsądek.
Jak na razie nie znalazłam złotego środka

do Mami7-odpowiedż godz.20.33

[2julka]

Witam
A co dla Państwa jest "złotym środkiem" ? W jakim kontekście ?
Niezbyt rozumiem o co chodzi z tym zdrowym rozsądkiem - czy Państwo obawiają
się, że np.: odżywiając się makrobiotycznie, robią coś niedorzecznego ? albo są
nie do końca przekonani o słuszności wyboru ?
Dla mnie zdrowie to zdrowy rozsądek. Będę "strzelał" np.: jeśli jakiemuś
znajomemu wydadzą się Państwo dziwni czy nawiedzeni, to być może dojdzie do
sytuacji, że trzeba będzie wybrać : znajomości albo dieta. Decyzje
niestandartowe i egalitarne zawsze burzą nam stary porządek świata.
Ale zajmijmy się dietą, pozostał Państwu ostatni krok do zrobienia. Trzeba
zrobić sobie indywidualną diagnozę - wtedy zalecona dieta już bardziej trafna
być nie może. Nie znam w Polsce żadnego dietetyka makrobiotycznego, a tym
bardziej lekarza, który mógłby taką diagnozę zrobić. Nie mam też pewności czy
taka szczegółowa diagnoza makrobiotyczna istnieje, choć nie wątpię, że np.:
George Oshawa był wielkim lekarzem i pewnie by to zrobił. Ja poszukując takiej
indywidualnej (tylko dla mnie) diety i diagnozy trafiłem na tradycyjną medycynę
chińską. Znalazłem lekarza, który potrafi taką diagnozę zrobić i bardzo to
wszystkim polecam. To z długi temat by o tym tu pisać. Polecam natomiast
niedawno wydaną książkę : "Odżywianie wg 5 Przemian dla matki i dziecka"
Barbara Temelie i Beatrice Trebuth,wyd. Czerwony Słoń, Gdańsk 2003.
pozdrawiam serdecznie

[mami7]

"Złoty środek"...To trudny i faktycznie dość długi temat.
A indywidualna dieta, to jednak wymaga duzo czasu i poszukiwań.
Nie chcę popadać w skrajności.
Mieszkam w Warszawie, nie wszystko kupuję w sklepach ze zdrową żywnością, a i te produkty czasami są "zastanawiające". Unikam chemii w domu, stosuję minimalizm i naturalne kosmetyki.
Moje dziecko przyjmuje jednak stale leki...
A w ogóle, od dwóch dni mam paskudną migrenę i nie mogę patrzec na tego laptopa

Pozdrawiam

Pozdrawiam

[agnieszka71]

Może trochę odbiegnę od tematu bo w tym poscie jest i trochę o chorobach i o
żywieniu, pomijając Pana warunki mieszkaniowe, finansowe, wie Pan doskonale że
wzorce jedzenia, życia codziennego czerpiemy w 80-90 % od Rodziców, reszta to
nasze przemyślenia , moda oraz finanse.A obecnie głównie finanse. Jednych stać
i na codzienne mięsko, wędliny czy słodycze innych nie, my sami jadamy mięso
(kurczak) gotowane lub smażone tylko raz w tygodniu góra dwa, czasem trafi się
mięso czerwone - wołowina. Córka wiadomo - jest obecnie na przedszkolnym
wikcie, w domu jak chce to zjada to co jest naszykowane. Ja tak bardzo nie
choruję, słodycze jem bardzo sporadycznie i to tylko jak naprawdę muszę - 1
batona, nie mam w domu cukierków i ciastek bo mnie do tego nie ciągnie (gorzej
z mężem), córka też nie najgorzej z chorobami jednak z zagrypionymi dziecmi
przebywania jej nie polecam. Nie mam możliwości zmiany przedszkola na takie
gdzie mogę jej ustalić dietę czy nie podawania wafelka.
I choć nie podaję dziecku napojów gazowanych, oranżad, lodów to jednak na razie
warzywmi córka karmi Mamę. Tak samo jestem w stanie zrozumieć kol. które proszą
aby nie dawać słodyczy (bo dzieci nie chą jeść gotowanego - obiadu)i jest mi
przykro kiedy inni wiedząc o tym że nie pozwalam dawać dziecku bez mojej zgody
czekolady i innych słod. (swego czasu miała na nią uczulenie) to potrafili ją
podać za moimi plecami, naiwni myślei że dziecko Mamie nie pokaże. Dziś
sytuacja się poprawiła (Dziadek pyta czy może jej dać słodycze, a z reguły
kupuje jej sok owocowy). Do zmiany przyzwyczajeń, żywienia potrzeba chęci,
czasu i pieniędzy, choć tak jak piszą Kol. nnie można wszystkich mierzyć jedną
miarką.
Tak serio pytanie co pan zna na katar oprócz cebuki i czosnku, ew. inne
uodparniające. Pozdrawiam.

[verdana]

Nie ma nic groźniejszego niż fanatyzm.
Dopasowywanie całego stylu zycia do tego, żeby dziecko nie miało kataru, ani
nigdy nie chorowało (ostatecznie sporadyczna choroba to nie klęska zywiołowa) to
absurd.
Ciekawe, jak poradzi sobie Pana córka na studiach, spiąc pomiedzy 21 a 4 rano.
No, chyba że zrezygnuje w imie zdrowia z całego życia towarzyskiego. Bo tam i
godziny nie te, i wyzywienia na obozach inne.
A potem z życia rodzinnego (ciekawe ilu facetów zdecyduje sie poslubic
dziewczynę na rygorystycznej dziecie, która bedzie chodziła spać o 21 i budziła
go nad ranem?).
A jeśli ten czarny scenariusz się nie sprawdzi, to zaburzenie rytmu dnia
wystapi, gdy dziecko Pana córki będzie budziło sie w nocy. Wtedy, nie
wykluczone, załamie sie organiz kogoś wychowywanego w tak rygorystycznych warunkach.
Moja teściowa była przed wojną, przez pierwsze siedem lat zycia wychowywana
zgodnie z dietą wymyslona dla niej przez słynnego specjalistę. Żadnego cukru,
mięsa, i bardzo wielu innych rzeczy. Posiłki w sciśle okreslonej ilosci i
określonych godzinach (głównie warzywa, kasze - nie dozwolone nic spoza
terytorium Polski). Nadeszła wojna, gdzie trzeba było jeść, to co było i kiedy
było. Dziecko przypłaciło to utratą zdrowia, choć akurat głodu nie cierpiało.
Nigdy nie wiadomo, co dziecko czeka. Nadmierna dieta, restrykcyjność, td
powodują, że zamiast je hartować - wydelikacamy.

[przedszkolak2]

Zgadzam sie z Verdaną: nie ma nic gorszego niz fanatytzm.

[2julka]

Wydaje mi się, że Panie z ostatnich dwóch postów zupełnie nie rozumieją o czym
ja piszę. Nie widzę tu żadnego fanatyzmu. Piszę o kształtowaniu zdrowych
nawyków u dziecka, to jak one sprawdzą się w "szerokim świecie" jest niejako
poza moim zasięgiem, bo nie ja będę za Córki podejmował decyzje w dorosłym
życiu. To tak jak z przeklinaniem - ja uczę je nie przeklinać, jeśli one pójdą
w świat który klnie, to Panie myślą, że Im się krzywda jaka stanie?...
Dla mnie to jakieś niedorzeczne myślenie. Przepraszam
pozdrowienia

2julka - ciąg dalszy

[2julka]

Wychowanie nie polega chyba na dostosowywaniu dziecka do realiów, wszyscy
dostosowują do tego co uważają za słuszne. Dzieci Pań - rozumiem -
przyzwyczajane są do chodzenia spać o 2 w nocy, głośnej muzyki itd. ?...
A poważnie :
Moje doświadczenie wskazuje, że nabyte zdrowe nawyki ani nie "łamią" się tak
szybko w zetknięciu z "twardą rzeczywistością" jak Panie to sobie wyobrażają, a
ponadto obserwuję właśnie dużo większe - paradoksalnie i przeciwnie do tego co
Panie myślą - zdolności adaptacyjne.
Historia Osoby, co Jej wojna złamała rygorystyczną dietę nie jest dla mnie
żadnym argumentem (znam zgoła inne) - bo wojna jest tak wyjątkową i stresogenną
sytuacją, że tam dzieją się rzeczy o jakich nikomu się nie śniło.
Jak ktoś mówi : "fanatyzm" - to ja wyczuwam w tym strach, proszę więc raczej
pomyśleć co konkretnie Panie tak emocjonuje w tym co piszę
pozdrawiam raz jeszcze

do Przedszkolak2

[2julka]

Witam
Tylko z ciekawości - czy Pani nie jest czasem dyrektorką przedszkola ?
pozdrawiam

do Verdana

[2julka]

do Verdana

[2julka]

Może jeszcze zdążę odpowiedzieć Pani.
Skąd przypuszczenie, że cokolwiek muszę dopasowywać - Pani pewnie to postrzega
jako jakąś gigantyczną pracę (na dodatek "pod prąd"), ale tę pracę mam już
dawno za sobą i w trakcie niespecjalnie mi ciążyła. Dzieci po prostu nie mają,
lub mają rzadko katar, a jak mają to 1-2 dni i nie jest to dla nikogo problem
(chyba większy byłby jakby chorowały 2-3 tygodnie...). Do kogo więc należy
ten "absurd" ?...ale bez złośliwości.
Do rzeczy : Znam wiele Osób w różnym wieku, także studenckim śpiących w tych
godzinach. Ponieważ są rozsądne i normalne - z pewnością nie śpią tak wciąż, bo
studenci lubią bawić się w nocy itd. Pani stawia sprawę tak : białe - czarne
(...), a tu właśnie chodzi o "szarości", bo chodzi o to by spać w ten sposób
kiedy tylko można, ale bez czynienia swego życia nienormalnym (gdybym był
fanatykiem to już bym spał...) Dlaczego te godziny są tak ważne, otóż między 21
a 23 następuje odnowienie, regeneracja płynów (także krwi) w organizmie. Jeśli
to się nie stanie - rano krew jest zakwaszona i człowiek jest zmęczony
(w zdrowiu ważna jest równowaga zasadowo - kwasowa). Jeśli póżne chodzenie spać
staje się permanentne, to jesteśmy coraz bardziej zmęczeni (krew próbuje
zregenerować się o innej porze, ale zwykle nie nadąża), a w skrajnych
przypadkach może nawet dojść do powstania "toksycznego gorąca"( termin z TMC)i
w nowotworu. Jeśli więc chodzi o wyniki w nauce, to chyba lepiej być
wypoczętym, a jeśli chodzi o imprezowanie - to warto wiedzieć kiedy i ile.
Optymalne godziny posiłków to 7-8 rano,12-13 obiad, kolacja 17-18. O ile sobie
przypominam na obozach itp. posiłki były o podobnych porach. Czy to się
radykalnie zmieniło ?
O męża proszę się nie martwić (już mam chętnych) itd. itd.
Teraz te "dzieci płaczące w nocy". Jakbym Pani napisał, że zdrowe dzieci śpią
spokojniej to chyba by Pani pomyślała, że to spisek i jestem złośliwy.
Napiszę inaczej : zdrowie jest inwestycją procentującą zdrowiem (wbrew Pani
teorii o "załamaniu"), więc jeśli człowiekowi uda się w jakimś okresie życia
żyć bardzo zdrowo to nagromadzony potencjał jest wykorzystywany w okresach, gdy
żyć tak - z różnych względów (dzieci, kapitalistyczny wyzysk itd.) - się nie da.
Znam człowieka który po okresie takiej ok. 10 letniej inwestycji, musiał przez
3-4 lata spać ok. 3-10 rano. Nie chorował w tym okresie, morfologia mu się
zmieniła "o milimetry". Powinien paść trupem...
Organizm wykorzystuje rezerwy zdrowia i raczej świetnie się adaptuje, jeśli
wszystko się wali to prawdopodobnie ta metoda nie była właściwa. Trudno
ustosunkować się do historii Pani Teściowej (o czym już pisałem) także z tego
powodu, że - jak mówi mój lekarz - najwięcej i w najgorszym stanie Jego
pacjentów to "radośni wegetarianie".
Przesada oczywiście - szkodzi każdej sprawie
pozdrawiam

do Agnieszki71-godz.21.12

[2julka]

Przepraszam, że tak póżno się odzywam, ale już trochę "gubię się" w tych postach
(nomen omen). Z braku czasu będę odpowiadał trochę chaotycznie : zdrowa dieta
nie jest droga, ale na to trzeba paru lat praktykowania jej.
Ciągotki do słodkiego to brak równowagi w układzie żołądek-śledziona-trzustka,
to co można zalecić (bez skutków ubocznych) Pani Mężowi to jedzenie większej
ilości kasz i warzyw korzennych słodkich (gotowanych raczej) - marchwi,
pietruszki, buraków. Smażona dynia jest bardzo słodka.
To, że dziecko nie chce jeść warzyw zależeć może od wielu rzeczy. W pierwszej
kolejności od tego co jadło dotychczas, potem od aktualnego stanu jego narządów
wewnętrznych. Spytam o to "mojego" lekarza, ale On niechętnie odpowiada na tzw.
pytania ogólne, woli zobaczyć konkretną osobę.
Co na katar ?
Musiałbym dużo mówić, więc lepiej jak powiem tak :
Jak dla mnie - cebula i czosnek dla małego dziecka - odpada.
Ja robię tak - jeśli zauważam, że rano jak dziecko śpi świszczy mu w nosie, to
profilaktycznie na śniadanie dostaje ugotowaną kaszę jaglaną sote(bez dodatków)
i pije w ciągu dnia tylko wodę (letnią, ciepłą w zimie), jeśli infekcja rozwija
się mimo to (pojawia się katar, kaszel lub częste kichanie) podaję
profilaktycznie leki homeopatyczne : ALLIUM CEPA, lub krople L52 - w zależności
od tego jak ocenię sytuację. Jeśli rozwija się nadal nieintensywnie (bez
wysokiej gorączki) to pozostaję nadal przy jaglanej (obiad, kolacja), ale daję
też gotowaną marchew, pietruszkę. Można zrobić do wypicia wywar z naci
pietruszki (gotowany 15-20 minut)- obrzydliwie smaczny...Jeśli jest temperatura
pozostanę pierwszego dnia przy samej kaszy jaglanej i wodzie, regularnie daję
leki homeopatyczne, dzwonię na konsultację do homeopaty (co ew. jeszcze dać,
lub zmiany w lekach). Przy bardzo wysokich temperaturach ( ok.41 stopni)
schładzam dziecko : opróżnienie jelit przez lewatywę lub czopki, kąpiel w
wodzie o niższej temp. To zwykle wystarcza i nie trwa dłużej jak 1-3 dni.
Młodsza Córka ma 3,5 roku i tylko raz była taka sytuacja - żona złapała tę
słynną jesienną grypę 2 lata temu, a że karmiła dziecko piersią to "przeszło"
na dziecko. Trwało niecałe 2 dni u dziecka, a u żony mimo zastosowanych
podobnych metod jeszcze z tydzień i dziecko już nic nie łapało (i jak tu mówić
o słabszej odporności dzieci. Ważne jest dodać, że pierwszego dnia Córka
osiągnęła krótkotrwale ponad 41 stopni i prawdopodobnie to przegoniło grypę
skutecznie). Kiedy ostatni raz chorowałem na coś takiego - zdałem się
całkowicie na swój organizm (nie polecam), osiągnąłem ok.43 stopni i następnego
dnia byłem zdrów. Nie pamiętam bym kiedykolwiek przyjął szczepionkę
przeciwgrypową. Piszę to jako "ciekawostkę" by poszerzyć forumowe spojrzenie na
zdrowie, ale zdecydowanie przestrzegam przed stosowaniem podobnych metod.
Różnica jest taka, że ja bardzo dobrze poznałem swój organizm i długo tym się
zajmuję.
pozdrawiam serdecznie

[agnieszka71]

Dziekuję za odpowiedź, może Pan polecić któryś z serwsów mających przepisy na
wszelakie dobrodziejstwo ??

do Agnieszki 71

[2julka]

Dzień Dobry
Jeśli chodzi o wszelkie dobrodziejstwo zdrowotne to chyba nie ma takich adresów
internetowych. Adresy o tradycyjnej medycynie chińskiej są anglojęzyczne, ale
znajomość języka nic nie daje. Trzeba orientować się w terminologii.
Jeśli to Panią interesuje mogę podać wykaz książek po polsku nt. temat (choć są
one różnej jakości) i mój lekarz chyba żadnej z nich nie poleca. To jest trudny
temat, bardzo obszerny i nie można pisać książki po przeczytaniu paru innych i
popraktykowaniu parę lat. Obecnie w Chinach studia stacjonarne z TMC trwają 6
lat, a potem trzeba prowadzić praktykę 15-20 lat by osiągnąć dobre wyniki, bo
są tam m.in. bardzo subtelne i drobiazgowe metody (diagnoza z języka i z pulsu).
W Polsce znam paru (dosłownie 5) lekarzy Polaków umiejących diagnozować w ten
sposób (zwykle mają za sobą także ukończoną w Polsce medycynę). To sa ludzie
praktykujący (w TMC) od ok. 20 lat. Statystycznie - bardzo skutecznie.
Niektórzy z Nich są całkowicie poza oficjalnym rynkiem ogłoszeń o takich
usługach, ale oczywiście pracują legalnie. To też o czymś świadczy, że nie
muszą się reklamować by mieć pacjentów. Jeśli by Pani chciała zrobić taką
diagnozę - proszę dać znać.
To co ja piszę to jest ok. 20 lat własnego, Dzieci i Znajomych doświadczenia.
Jak na polskie warunki - że się oględnie wyrażę - dla większości Osób jest to
bardzo trudne, bo tu jest "luz-blues-szybko-łatwo", już tu na forum jakieś
Panie "skropiły mnie wodą święconą" - bo to "fanatyzm i sekciarstwo". Chetnie
spotkałbym się z Nimi za - powiedzmy 20 lat...
Ja 20 lat temu pragmatycznie założyłem, że chcę być skutecznie zdrowy, bo mam
tak dużo zajęć i pasji, że szkoda mi czasu na chorowanie (nie znaczy to, że
widzę w chorowaniu coś złego- wręcz przeciwnie : choroba to najczęściej jedyny
sposób by nasz organizm wreszcie się do nas "dodzwonił, z prośbą o krótki
odpoczynek"...)
pozdrawiam serdecznie

[agnieszka71]

Dzień dobry 0 bardzo Pana przepraszam ale w wtku powyżej nie chodziło mi o
samodzielnie diagnozowanie, zagłębianie się ten wymiar bo wiem że to nie tak na
łapu capu, za szybko wysłałam post - chodziło o przepisy na dania z kasz,i
takie inne dobrodziejstwo. )
A jak z rybami pod wszelką postacią?

[2julka]

Witam
Napiszę do Pani wieczorem, bo teraz czas dla dziecka.
pozdrawiam

do Agnieszki 71-już nie zdążę

[2julka]

Proszę mi wybaczyć - napiszę za kilkanaście godzin.
pozdrawiam

[agnieszka71]

Witam, nic nie szkodzi, poczekam, i tak mam ograniczony dostęp do netu, proszę
się nie śpieszyć, pozdrawiam.

[mami7]

Wejz sobie do jakiegoś dobrego sklepu ze "zdrową zywnością" tam jest mnóstwo książek na temat żywienia dzieci.

Pozdrawiam

do Agnieszki 71-wreszcie

[2julka]

Witam, a raczej Noc Dobra
Proszę Pani - w związku z licznymi pytaniami, na różne zdrowotne tematy
postanowiłem w wekend otworzyć nowy wątek "Żródła i książki" gdzie omówię
zakres tematyczny tam zawarty.
Książek na przepisy z kasz jest bez liku, najlepiej kupować w sklepach
ze "zdrową żywnością". W metodzie zwanej Trdycyjną Medycyną Chińską podchodzi
się do tego trochę inaczej - jest tam stosowana zasada 5 PRZEMIAN, która ma
zastosowanie dietetyczne (choć nie tylko). Bardziej zwraca się uwagę na to
jakie rodzaje kasz będą najzdrowsze dla Kogoś (choć wszystkie są zdrowe) - to
może ustalić tylko lekarz po zdiagnozowaniu, bowiem np.: kasza jaglana wpływa
na żołądek, jeczmień, ryż i owies na płuca, pszenica na wątrobę, a żyto i kasza
gryczana na serce, jakie należy jeść o jakich porach roku, np.: w zimie
gryczaną paloną, w lecie niepaloną i jak należy przygotowywać posiłki wg 5
Przemian - chodzi o zachowanie kolejności smaków : ogień-gorzki, ziemia-słodki,
metal-ostry, woda-słony, drewno-kwaśny.
Ryby : dużo by mówić o zatruciu środowiska, czy gdzieś są jeszcze zdrowe ryby ?
Natomiast podejście TMC jest takie : ryby wychładzają organizm, więc w zimie
lepiej zawsze jeść je ciepłe niż z puszki i nie częściej niż 1-2 w tygodniu.
Zalecane są ryby tłuste - karp, makrele, halibut, mocno przyprawione i nie
jedzone z innymi rzeczami wychładzającymi : owocami, surówkami.
Mimo głosów o zawartości w mięsie ryby cennych pierwiastków, generalnie mój
lekarz nie zaleca.
pozdrawiam

[amb25]

W przedszkolu gdzie chodzi moje Dziecko jest specjalnie opracowana dieta i
dzieci chorują stosunkowo niewiele. I nie jest to żadna dieta 5 przemian czy
tym podobne. Dzieci dostają słodyczne ( mój syn jada jeden cukierek na dzień
dobry w przedszkolu i jeden na do widzenia) - tylko z powodu tych cukierów
zgodził się pójść do przedszkola.
Moje dziecko od urodzenia nie cierpi warzyw i owoców (oprócz ziemniaków,
bananów i bobu) a mimo tego nie choruje a jeśli to lekko (typu katarek) i
rzadko.
Dziwi mnie torchę taka slepa wiara w homeopatię (jakoś nigdy żaden środek
homeopatyczny choć zapisany przez lekarza nie pomógł ani mnie ani mojemu mężowi
ani dziecku). Ale wiara czyni cuda...
Zastanawia mnie też fakt dlaczego zaczęłaś/eś stosować dietę chińską. Przecież
np. w żołądkach Chińczyków jest inna flora bakteryjna, a medycyna chińska
(której najważniejszą częścią jest dieta i styl życia) jest przystosowana
właśnie do tamtejszych warunków środowiskowych?

[2julka]

Odpowiem wieczorem wyczerpująco.
Ślepa wiara - to nie ja, u mnie homeopatia działa bez problemu, chińskiego
jedzenia nie jem, jem raczej "po staropolsku".
pozdrawiam

[verdana]

Teoria, ze rak powstaje, bo nie idzie się spać o 21 mnie powaliła. Dziwne, ze
nikt na to nie wpadł. Bo przeciez to takie łatwe - kladziemy wszystkich o 21 i
problem z głowy.
Rozumiem, że ludzie chorują na własne żądanie, a tylko Pan ma jedyną słuszną
receptę na to, aby żyli długo i szczęśliwie?
Wiadomo też, że wszyscy ludzie sa identyczni i potrzebują dokładnie takiego
samego pożywienia i rytmu dnia. Róznice osobnicze nie istnieją.
Jeden z moich synów chorował w przedszkolu. Drugi - podobnie jak Pana córka -
nie chorował nawet w żłobku, gdzie dzieci więcej opuszczały, niż chodziły. To
nie moja zasługa - mają różny stopień odporności. Sa ludzie, którzy nie choruja
- i tyle.
Tylko, że wielu immunologów i alergologów załamuje ręce nad dziećmi, które nie
przechorowały dostatecznej ilości "katarków" i chorób dziecięcych. Dumni rodzice
nie zdają sobie sprawy, ze czasem może to się źle skończyć. Kazda lekka choroba
to swoista nauka dla układu odpornosciowego, jak zwalczać chorobę. Bez takiej
nauki organizm o wiele trudniej broni się później przed poważnymi
dolegliwosciami - po prostu nie umie tego robić.
Ostatnio czytałam wywiad z alergologiem, ktory powiedział, że jak widzi
zasmarkane małe dziecko, to mu serce rośnie. Bo z mniejszym prawdopodobieństwem
będzie później dzieckiem alergicznym, z astmą.
Tak więc wcale nie uważam za konieczne chronienie dziecka przed drobnymi
chorobami. To wygodne dla rodziców, ale chyba niedobre dla dziecka.

do Verdany

[2julka]

Witam - "Pani Zaczepna"
Do rzeczy :
Po pierwsze - nie "rak" jako taki, tylko jeden z wielu znanych nowotworów, w
tym wypadku chyba w organach brzusznych. Gwoli ścisłości - to Pani na to nie
wpadła, wielu już wpadło.
Pani tego nie zrozumiała (lub tak "udaje") więc wytłumaczę dokładniej :
Medycyna chińska rozpoznaje w organizmie taki stan, który określa
terminem "toksyczne gorąco". Stan ten jest - z różnych powodów u różnych
ludzi : a to picia, palenia, pożerania za dużo mięsa (zaznaczam, że TMC nie
jest systemem wegetariańskim, ale tam stosuje się mięso prawie jak lekarstwo i
jest to naprawdę świetnie zrobione), złego prowadzenia się (niespania,
nadmiernej złości i tym podobnych itd.) itd. - wysoce patologiczny i właściwie
nic już nie da się zrobić, tak że kończy się zwykle nowotworem. Nie pamiętam w
tej chwili czy są inne jeszcze w TMC opisane procesy prowadzące do nowotworu.
Ważnym jest dodać, że medycyna chińska od ok. 5000 lat(!) polega na zebranym
materiale DOŚWIADCZALNYM, a nie teoretycznym - w dużym stopniu -
jak "zgadywanki - trafi nie trafi" medycyny zachodniej, zarówno jeśli chodzi o
diagnozę, jak i wybór leczenia ("zgadywanka - trafi lek - nie trafi").
Jakby to dla Pani nie brzmiało - ja nie choruję na własne życzenie, znam
podobnych ludzi, niestety większość z chorujących mogłaby nie chorować, gdyby
coś robiła w tym kierunku DO SKUTKU, więc choruje "na własne życzenie".
I proszę "nie łapać mnie za słowa" bo to szkoda czasu - mówiąc powyższe mam na
myśli tę grupę ludzką, która naprawdę może coś zrobić, a nie tę co uległa
wypadkom, albo dziedziczy chorobę itd.
Różnice osobnicze nie są istotne, bo większość ludzi może jeść kaszę i warzywa,
pić zioła itd. Poza tym - właśnie tak jest w co Pani wątpi : wszyscy jemy
podobnie i mamy podobny rytm dnia i nocy. Gdyby było inaczej bylibyśmy pewnie
innym gatunkiem. Ja piszę tylko o tym, że w "tej materii" można jeść i spać
jeszcze "lepiej". Czemu Pani nie spróbuje ?
Jaka jest lub nie zasługa rodzica wobec chorującego lub niechorującego dziecka,
to może powiedzieć ktoś kto cokolwiek wie na temat tego co robi, jak się nie
wie, to się mówi np.: "mają różny stopień odporności". Oczywiście, że ludzie
mają różną odporność, ale Pani podchodzi do tego "dogmatycznie i
bałwochwalczo"("...i tyle"), a ja staram się dowiedzieć tyle ILE SIĘ DA, bo
mnie frazesy nie interesują. Potem to sprawdzam - jak działa to dobrze, jak nie
to szukam dalej.
Dochodzimy do sedna : ODPORNOŚĆ
Zdania na tym forum są podzielone : Jedni uważają, że przechorowanie nic nie
daje i tylko osłabia organizm, Drudzy - przeciwnie : każda choroba wzmacnia.
Prawda jest pośrodku. U niektórych ludzi układ odpornościowy w zetknięciu z
wirusami, bakteriami itd. zachoruje (na własne życzenie - bo taka jego uroda),
by dojrzewać, u innych układ w zetknięciu z wirusami itd. nie zachoruje, by
dojrzewać. Nie potrzebuje. Trochę oględnie gadam, bo póżno, ale chyba jestem
zrozumiany ?
Wszystko o czym mówię to dotyczy zakresu ludzkiej kondycji gdzie można coś
zrobić, a zakres ten (profilaktyka) jest o wiele szerszy niż się powszechnie
zdaje. Tak więc, nim ktoś definitywnie stwierdzi, że należy do pierwszej grupy,
niech robi wszystko co może, bo może wiele.
Mody na "dobrze, że mają katarek" lub "niedobrze, że mają katarek", jak i
tendencje na dużo poważniejsze zdrowotne tematy - zmieniają się w medycynie
zachodniej co 5, 10, 20 lat. Pani pewnie tego nie śledzi, ja tak - i choć mam
niezły ubaw, to zaraz gryzę się w język, bo mi szkoda ludzi chorujących przez
takie "wkładanie kija w mrowisko i wróżenie z fusów" (w starożytności to nawet
wróżenie z fusów było skuteczniejsze od dzisiejszej "służby zdrowia"...).
Astma ma niewiele wspólnego z katarkami. Aby się pojawiła musi pojawić się parę
konkretnych czynników.
Chronić trzeba zawsze, nie za wszelką cenę, ale to można oszacować, a zwłaszcza
chronić jak mamy tylko "przypuszczenia".
Dla rodziców wygodne, a dla dzieci nie ?
pozdrawiam
P.S. Zaznaczę od razu, by nie była Pani zdziwiona : jeśli Panią to naprawdę
interesuje - będę odpisywał, ale jeśli Pani lubi taki "zaczepny" ton, to szkoda
mojego cennego czasu. Dobranoc

do amb25

[2julka]

Witam
Jeszcze co nieco : Moje zdanie jest takie - nawet jeśli dziecko by nie
chorowało w ogóle, stan w którym dostaje regularnie 2 cukierki dziennie i od
tego czy dostanie zależy jego zgoda na pójście do przedszkola - jest
wystarczająco zaawansowany, by dziecko było już uzależnione, w dalszej
kolejności - by zaczęło zwiększać żądania, reagując coraz gwałtowniej i - jeśli
regularna konsumpcja się utrzyma - zafundowało sobie cukrzycę za parę lat ( bo
to nie jest tylko choroba dorosłych ). Oczywiście nie życzę, a jak zęby
dziecka ?
To, że nie cierpi owoców specjalnie mnie nie martwi, to, że także warzyw (prócz
ziemniaków) - to trzeba by postawić diagnozę i przyjrzeć się co dotychczas jadł.
O homeopatii pisałem, dieta chińska !!!
Nieporozumienie . Wyjaśniam - metoda Tradycyjnej Medycyny Chińskiej może być
zastosowana w każdym kraju na bazie lokalnych produktów, bowiem w dietetyce
stosuje się system 5 Przemian, opisujący działanie i zależności między smakami
i wzajemnym oddziaływaniem organów. Flora bakteryjna nie ma tu nic do rzeczy.
Styl życia jest jak najbardziej lokalny i kosmopolityczny :
Posiłki : 7:30, 11:30, 16:00.
Sen : 21:00 do 4:00
pozdrawiam

[amb25]

Myślę, ze od jedzenia słodyczy (przynajmniej w takich ilościach) to raczej
można nabawić się otyłości czy próchnicy niż cukrzycy. Ale na razie zęby ma
zdrowe, otyły nie jest, w rodzinie nie ma cukrzycy.
To prawda, że może żądać coraz więcej, ale jak na razie - jest ok. Wydaje mi
się, że jest na tyle mądry, że o wielu rzeczach można z min podyskutować i do
wielu rzeczy można go przekonać.
Kiedyś rzeczywiście myślałam o postawieniu jakiejś diagnozy czemu nie je owoców
i warzyw poza kilkoma wyjątkami, ale nasz pediatra twierdzi , że dzieci często
tak mają. No i właściwie nie wiem czy to objaw chorobowy, czy ma takie
upodobania i ew. jaki specjalista tym może się zająć. Jako niemowlak dzidziuś
uwielbiał np. marchewkę - teraz jest to wróg największy, nawet nie spróbuje.
Co do hometopatii to pozostanę przy swoim twierdzeniu - że działa na zasadzie
efektu placebo, albo po porstu normalne ustepowanie objawów jest przypisywane
preparatom homeopatycznym.
Skoro wykrozystywane są lokalne produkty to wszystko ok. A tak z ciekawości -
czy w diecie chińskiej jest miejsce na kapustę kiszoną? I czy ta dieta 5
przemian uwzględnia inne potrzeby zywieniowe dzieci niż dorosłych?
Jeszcze chciałam odnieść się do szczepionek. Jestem zdecydowaną ich
zwolenniczką. Bo owszem szczepionki mogą powodować działania niepożądane, ale
są one rzadkie, a śmiertelne jeszcze rzadziej. Czynników uszkadzających np.
wątrobę jest mnóstwo, uszkodzenie wątroby po szczepionce jest akurat mało
prawdopodobne (aczkolwiek rzeczywiście możliwe). Ponadto w rodzinie mam
przypadki chorób autoimmunologicznych, których prawdopodobną przyczyną jest
defekt genów spowodowany infekcja wirusową (np. gypą, katarkiem, odrą itp.).
Znam osobę z WZW B - gdyby była szczepiona najprawdopodobniej choroby by
uniknęła, a tak nie wiadomo czy przeżyje. Znałam dziecko które zmarło na
odkleszczowe zapalenie mógzgu, paiętam kolezankę która była chora na chorobę
Hainego-Mediny. Teraz dzięki szczepiionkom te choroby spotyka się znacznie
rzadziej i dlatego jestem zwolenniczką szczpień, jeśli dziecko nie ma po nich
jakiś niepożądanych objawów.
Zmiany w ekosystemie - a co ich nie powoduje? Kwestia tylko, żeby oszczędnie i
rozważnie gospdoarować środowiskiem. Mutacje powstawały zawsze i zawsze
powstawać będą.
Przyroda nie znosi pustki i jeśli zwolni sie jakaś nisza (w tym przypadku
zginie np. jakiś szczep bakterii) to normalnym jest, że miejsce to zajmie jakiś
inny organizm (być może nowy a byc może istniejący).

Do 2julka

[lucky_20051]

Dlaczego jesteś tak przeciwny szczepionkom?Czy naprawdę nie stosowałeś u dzieci
nawet tych podstawowych? Pytam, ponieważ z większościa twoich poglądó na temat
odporności zgadzam się, stosuję i dziecko rzeczywiście nie choruje, ale
ponieważ od września chodzi do przedszkola, to chciałam zaszczepić
profilaktycznie przeciwko grypie.
A tak z ciekawości:jakie masz poglądy na temat naturalnego karmienia (do kiedy
należy karmić dziecko?)

[mami7]

Nie Julka, ale...
Poczytaj o szczepieniu przeciwko grypie. Nawet pediatrzy go nie zalecają.
Dobrzy pediatrzy dodam

do Wszystkich

[2julka]

Jutro, albo w weekend odpowiem na zaległe indywidualne posty, jak i o
szczepieniach.
pozdrawiam

[2julka]

Odpowiadam szybko, ale w weekend rozwinę
W skrócie : szczepionki mają konserwanty, od których można dostać od alergii po
trwałe uszkodzenie wątroby i śmierć (przypadki z Polski)
Grypa : mam wciąż takie sygnały (statystyczne) - kto się szczepił ten choruje.
Od 25 lat (może wcześniej, ale nie pamiętam) nie mam grypy, ani szczepień na
grypę. Dzieci nie szczepiam.
Ptasia grypa : mój lekarz mówi :"zdrowy nie ma się czego obawiać"...
Do karmienia piersią mam stosunek "zwierzęcy" - nie myśleć, dawać. Karmić jak
dziecko jest jeszcze na pępowinie (tzw.smułka, a może smółka ?), potem kiedy
chce i to mu się "znudzi" (ok. przełomu 2-3 roku).
pozdrawiam

Jeszcze jedno do 2julka

[agmar3]

Witam,
bardzo zaintrygowało mnie to, co Pan pisze. Dlatego jestem ciekawa Pańskiej
opinii w sprawie mego synka.
Mianowicie, miesiąc przed ukończeniem dwóch lat poszedł do żłobka. Wcześniej
był z opiekunką i nie chorował prawie wcale /drobne, sporadyczne katarki/.
Wówczas nie jadł mleka krowiego i jego przetworów /skaza/, ale jadł jaja i
czekoladę sporadycznie. Poza tym sporo warzyw, szczególnie gotowanych. Za
owocami nigdy nie przepadał, z wyjątkiem jabłek i bananów. No więc poszedł do
żłobka a tam wszędzie śmietana i mleko. Spożywał je w ograniczonych ilościach,
bo tylko, albo aż w zupkach na obiad.
Lekarz nie umie określić jednoznacznej przyczyny nawracającego zapalenia uszu.
2-3 dni przerwy i znów dostaawał antybiotyk. Stwierdził więc :odpowiednia
dieta, czyli wyeliminować mleko, jaja, czekoladę i większość słodyczy /choć i
tak niewiele ich jadł/, chodzenie do żłobka - tamtejsze bakterie, inne
środowisko itp., stres związany z pójściem do żłobka.
Od ośmiu miesięcy trzymamy dietę. No, czasem mu ulegnę. Ostatnio chorował w
czerwcu. To wielki sukces. Do żłobka chodzi. Od 1.października idzie do
przedszkola. Teraz ma katar i nie znam przyczyny. Zastanawiam się czy może być
nią lód śmietankowy i czipsy, kupione ukradkiem przez babcię. Po fakcie sama
się przyznała, że tak bardzo ją prosił. Z tym, ze to było w sierpniu. Nie wiem
jak długo alergen może utrzymywać się w organizmie.
Bardzo boję się o dziecko. Nie chcę, by chorował, boję się gdy myślę co może
wyrządzić dziecku częste zapalenie uszu. Dziś pani w przedszkolu zapytała czy
mogą mu dawać wafle w czekoladzie. Nie zgodziłam się, ale wiem że będzie mu
smutno, gdy inne dzieci będa jadły. Będę z nim dużo rozmawiać na ten temat. W
domu nie mamy już słodyczy. Nie jem czekolady i nic mi nie jest!) Ba nawet mi
to nie przeszkadza i mam nadzieję, że takie podejście pomoże zwalczyć apetyt na
czekoladę mojemu synkowi.
Takie przekraczanie granic tradycji żywieniowych jest piekielnie trudne.
Jak Pan sądzi, wedle Pańskiego poglądu, co może być przyczyną zachwianej
odporności? Dodam, że dziecko przez 1,5 miesiąca zeszłej zimy brało
antybiotyki. To było błędne koło. Teraz spacery, dieta i pozytywne
nastawienie...którego często mi brak. Antybiotyk to ostateczność, ale wtedy nie
było wyjścia. To był naprawdę horror. I nie chcę, by się powtórzył.
Pozdrawiam serdecznie.

do Agmar3

[2julka]

Witam póżną porą
Zaznaczam, że nie pochwalam, ale wcześniej odpowiadać -na razie- nie mogę.
Piszę tu do różnych "wątków" (chyba wszystkie są na 1 stronie forum) - jeśli
Panią temat interesuje polecam szukać moich "nicków"-2julka, bo temat jest
olbrzymi i Każdemu piszę trochę o czym innym nt. temat.
Proszę Pani - nie ma co czekać, proszę zadzwonić pod warszawski numer 633 70 95
(dzwonić najlepiej ok. 18-21:00 i cierpliwości, bo czasem trudno się dodzwonić)
i umówić się na wizytę. Terminy są zwykle za tydzień-dwa, w pilnych sprawach
proszę prosić o wcześniejszy. Wizyta odbędzie się rano, bo badany musi być na
czczo, zębów też nie myjemy.
Z jakiej miejscowości Pani pisze, bo znam też lekarzy poza Warszawą ?
Ja Pani niewiele pomogę - moja 20 letnia, amatorska wiedza nt. temat służy
mnie,moim Bliskim i Znajomym, ale nie jest nawet 100-ną częścią tego co potrafi
polecany lekarz, ponieważ On stawia diagnozy (na tym polega ćwiczenie się w tej
praktyce), a ja tego nie robię. Moje wiadomości są ogólne, On każdego bada
indywidualnie.
O antybiotykach już gdzieś pisałem - tak, są ostatecznością. Mądrego lekarza
Pani spotkała, tylko lepiej jakby najpierw zaserwował dietę, a potem antybiotyk.
W lodach jest głównie mleko i cukier, "niewinne" czipsy (oczywiście jedzone w
dużych ilościach) mogą wywołać zapalenie żołądka, którego zachodnia medycyna
nie wykryje (swoimi metodami). Pierwszym sygnałem będzie to np.: że dziecko bez
krzywienia się zacznie ssać świeżą cytrynę.
Trudno mi powiedzieć, czy tu akurat Babcia zawiniła, alergeny utrzymują się w
różnym czasie u różnych ludzi. W waflach czekoladowych jest zwykle mleko, ja -
tak jak Pani z ciężkim sercem - też bym się na nie nie zgodził. Ma Pani
wszystko do wygrania, proszę tylko nim Pani spotka się z dzieckiem z "moim"
lekarzem, strzec się wycinania migdałków u dziecka !
Wspaniale, że Pani dużo z dzieckiem rozmawia, to bardzo dużo daje, choć wielu
Rodziców traktuje dzieci jak istoty nierozumne. Z moją 3 letnią Córką mamy
wszystkie te tematy omówione gruntownie - nie miałem jeszcze sytuacji
jakiejkolwiek histerii na odmówienie Jej czegoś, choć widzę, że czasem "ciężko"
Jej, ale zawsze coś można zrobić, by to "rozpuścić".
Te 1,5 miesiąca antybiotyków na pewno Je osłabiło, niech Pani weżmie ich listę
na tę wizytę.
Wiem, że to trudne, a wszystko co trudne jest niejako "pod prąd", bo
chcielibyśmy by było "łatwiej". To też jest słuszne, ale nie wszystko da
się "łatwiej". Jak się człowiek połapie w tym podziale - wtedy już go tak to
nie męczy.
pozdrawiam - polecam jednak pozytywne nastawienie - bo "nie może być wciąż
żle".

[mama403]

a co zrobić jak już nie ma trzeciego migdałka. A dlaczego pisałam wcześniej.
Telefon spisałam.

Odp do 2julka

[agmar3]

Mieszkamy we Wrocławiu, wolałabym więc znaleźć lekarza tu na miejscu. Może
tutaj zna Pan jakiś adres.
Rzeczywiście dieta skutkuje! Dziecko potrafi uporać się z katarem. O dziwo i w
przypadku moim i męża też, bo czujemy się lepiej. Tyle tylko, ze gdy zjemy coś
ciężkiego, to koniec. Trzeba odchorować. Ale i tak już wiele swoich nawyków,
dzięki diecie dziecka zmieniliśmy. Rzeczywiście później nie zjedzenie czegoś
nie jest problemem. To tak samo jak z niejedzeniem mięsa - potem już nie
smakuje, albo staje się obojętne. Najgorzej zacząć, więc wierzę Panu, ze to
jest wykonalne. Najtrudniejsze jest to, by wytłumaczyć dziecku, że nie dostanie
śmietankowego, choć dzieci na placu zabaw zajadają się lodami. Przyznam, że
czasem mnie szlag tafia od tego proszenia, dlatego gdyby nie chorował dawałabym
mu z pewnością. Nie wiem tylko jak go przekonać do mleka sojowego.Może zna Pan
jakiś sposób?
Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za odpowiedź.
Teraz już wracam do pracy )

[mama403]

A próbowałaś podać sojowe: natural, waniliowe lub czekoladowe. Mnie się udało.
Jest smaczne. Ja piję i młody też (oboje lubimy mleko).

do Lucky_20051

[2julka]

Witam
Jeszcze o szczepieniach :
Proszę - jeśli ma Pani znajomych za granicą - trochę rozejrzeć się "po świecie".
W takiej Austrii np. zalecanie nieszczepiania nie jest jakąś fanaberią grupy
nawiedzonych, tylko nieomal równoległą propozycją oficjalnej służby zdrowia.
Podaję linki :
www.afpafitness.com/articles/VacKids.htm
www.tinussmits.com/english/intro.htm
www.charlesloopsdvm.com/vaccination.htm
www.blakkatz.com/vaccination.html
Ponadto dodam tylko, że szajba walki "medycyny" ze wszystkimi wirusami i
bakteriami doprowadzić tylko może do niebezpiecznego zachwiania równowagi
ekosystemu ziemskiego. A właściwie to już się dzieje ( mutacje i nowe plagi co
roku ). Jak chce się Pani podłączyć pod ten nurt walki, to obawiam się, że z
naturą nigdy nie wygramy i raczej w którymś momencie zabraknie nam
kolejnej "potrzebnej" szczepionki, a wtedy...
pozdrawiam

[maurika]

Witam...

numer lekarza zapisłam, zadzwonie i tez się umówimy. Nasz Junior nie był i nie
będzie szczepiony, jego rodzice też. W 3mieście mieliśmy bardzo dobrego pediatrę
który przekonał nas, że szczepienia nie zawsze są dobre.
pozdrawiam,

Jana, mama Kajetana(01.08.02)

do 403Mamy i Agmar3

[2julka]

Witam
Przepraszam, że tak póżno się odzywam, ale "gubię się" już trochę w tych
wątkach.
Drogie Panie
Jak dziecko ma już wycięte migdałki, to moje doradzanie się kończy, bo jest to
już konkretny przypadek, który powinien poprowadzić lekarz (tel. [phone]).
On będzie wiedział na ile w tym przypadku zostały osłabione tym wycięciem
mechanizmy obronne organizmu. Migdałki są takim "buforem", ale może dziecko ma
pozostałe organy mocne i da sobie radę. Tego ja stwierdzić nie mogę.
Lekarz we Wrocławiu - najlepiej jak Pani zadzwoni pod podany telefon i spyta,
czy jest taki (od Tradycyjnej Medycyny Chińskiej) lekarz we Wrocławiu. Były
parę lat temu organizowane takie seminaria w Krakowie nt. TMC dla lekarzy,
którzy chcieliby zająć się taką praktyką. Oni byli z całej Polski, mam
nadzieję, że część z Nich tę praktykę rozwija do dziś. Nie znam żadnych
(poleconych przez mojego lekarza) adresów internetowych nt. TCM w języku
polskim. To co jest to często "groch z kapustą", albo ktoś nie wie o czym
pisze...Są poważne adresy anglojęzyczne np. www.jcm.co.uk, ale są one
dość "trudne". Dlatego polecam wpierw książki z wątku "Żródła i książki-TMC".
Co do tłumaczenia dzieciom - wszyscy przez to przechodzą, moje dzieci też i
dzieci poleconego lekarza też przechodziły : w domu super dieta i styl życia, a
w szkole presja środowiska. Nawet takie dzieci ulegają, bo dla nich być-albo-
nie być to nie zdrowie, tylko tożsamość w grupie. Dopiero jak mają kilkanaście
lat to można się z nimi dogadać w sprawie wartości i priorytetów. U mnie na
podwórku dzieci też jedzą lody, często z gilami do pasa, albo następnego dnia z
katarem. Na szczęście moja Córka (3lata) jest na tyle duża, że trochę potrafi
już oszacować : lody czy gile. To nie znaczy, że jej lodów nie kupuję. Kupuję
jak jest gorące lato, od czasu do czasu, ale zawsze- nawet na wakacjach dbam o
dietę : może sobie zjeść na plaży loda, ale posiłki są zdrowe i ciepłe. Jest
też tak, że nigdy sam jej tego nie proponuję i odwodzę tak długo jak się da, bo
wiem że najtrudniejszy okres to będzie przedszkole-szkoła i chcę by tam poszła
z jak najlepszymi nawykami. Poza tym, jak dzieci mają alergie, to warto je
uświadamiać, że jak dostanie śmietankowego, to potem będzie...
Wielu moich Znajomych co ma alergiczne dzieci mówi, że dopiero zauważyli
poprawę jak całkowicie wyeliminowali mleko (trzeba sprawdzać skład na
opakowaniach, bo mleko jest w bardzo wielu produktach). Jak przekonać do
sojowego nie wiem - moja Córka nigdy nie piła krowiego, jak robię Jej musli to
czasem zalewam to sojowym mlekiem (chociaż mój lekarz wycofał się z polecania
produktów sojowych). Te smakowe mleka typu :waniliowe, truskawkowe są bardzo
smaczne - dzieci zwykle to lubią, tylko jak polubi - proszę uważać i nie
przesadzać - bo chociaż jest tam nierafinowany zdrowy cukier, zwykle trzcinowy,
to jednak CUKIER TO CUKIER.
Jeśli mają Panie jakieś pytania - proszę pisać na "priva":[e-mail],
tutaj czasem trudno się odnależć.
pozdrawiam serdecznie

[mama403]

bardzo dziękuję. Właśnie zaczynamy walkę z temperaturą. Osłuchowo czysty, ale
czy wirus czy coś innego wyjdzie pewnie jutro. Jeśli będę miała pytania napiszę.

do Mamy403

[2julka]

Witam pilnie
Proszę jeszcze raz pilnie przeczytać w wątku "Choroba z przedszkola", mój
post :"do zappka i 403mamy" 19.09.05 godz. 00:47. Czemu ?
Ja nie preferuję "walki" z temperaturą ( mój lekarz to mówi, że jak widzi
temperaturę niższą niż 40 stopni to jest zaniepokojony, bo wg Jego standartów
jest to sygnał, że organizm już jest osłabiony, skoro "nie potrafi" wygenerować
wysokiej temperatury. Oczywiście należy dodać, że wg tych standartów "idealny"
przebieg infekcji wygląda tak : trwa 2-3 dni, pierwszego dnia krótkotrwała
bardzo wysoka temperatura (nawet 42) i potem wszystko spada : i temperatura i
objawy zanikają. To wszystko "pod opieką" nieprzeszkadzającej diety. Tak
chorują np.: moje dzieci )
Wysoka temperatura po coś jest, my nie wiemy czemu organizm akurat taką
wygenerował.
ISTOTNE są dwie sprawy :
1. Trzeba sobie zdawać sprawę na ile dziecko jest W OGÓLE ZDROWE (w sensie
kondycyjnym, psychofizycznym), dojść w tej kwestii do konkretnych,
rzeczywistych danych, określonych przez jakieś prawdziwe, sprawdzalne standarty.
Taka wiedza w narodzie prawie nie istnieje. Większość Mam zdaje się na
intuicję, czucie (potrzebne, ale nie wystarczające), albo historie wyssane z
palca z placów zabaw.
Powiem prościej : jeśli rodzic ma rzeczywistą wiedzę, to jest w stanie
przewidzieć jaki będzie przebieg chorób u jego dzieci. Wtedy może działać
precyzyjniej i podjąć właściwsze decyzje.
Piszę to dlatego, że ja swoje dzieci znam i wiem, że na taką wysoką temperaturę
mogę im "pozwolić", bo prawie na 100% będzie ona krótkotrwała, bo bazuję na tym
co już przeszły, jaką mają kondycję, obserwuję zmiany bieżące i to wszystko mi
się "sprawdza", potwierdza.
Z tych powodów Pani nie może "założyć", że u Pani dziecka będzie wysoka i
będzie krótkotrwała, bo nie wiem czy Pani to WIE (co powyżej). I tu
przechodzimy do punktu drugiego.
2. O ile bardzo wysoka temperatura trwa "za długo" ( i pojawiają się jeszcze
efekty dodatkowe (dreszcze, wymioty, inne bardzo niepokojące)- co jest
ułatwieniem dla decyzji) należy ją obniżyć (jak - najprościej :wywołując
rozwolnienie, potem inne sposoby). I to jest tak naprawdę jedyny TRUDNY moment
w całej tej chorobie - kiedy to zrobić.
pozdrawiam serdecznie

[catherine73]

Witam!!! Czytuję pana rozważania od jakiegoś czasu i przyznaję, że posiada Pan dużą wiedzę i doświadczenie, sporo można z tych informacji skorzystać. zazwyczaj nie piszę na forum trochę z braku czasu, ale tym razem chciałabym panu odpowiedzieć a propos wysokiej temperatury. To wszystko prawda, że jest to reakcja obronna naszego organizmu, że dobrze, że jest i co najważniejsze nasze postepowanie powinno zależeć od stanu ogólnego dziecka oraz od wieku dziecka.Natomiast jest spora grupa dzieci, które każdą temperaturą powyżej 38- 39 st. generują drgawki gorączkowe. I teraz jest pytanie: jeśli jest to pierwsza infekcja to czy nasze dziecko nie bedzie należało do tej grupy??? Zalecałabym jednak ostrożność... czekać cierpliwie przy utrzymującej się temperaturze 40 st. to troche ryzykowne. Poza tym napiszmy o wieku dzieci.... u straszych można czekać jeśli je znamy, natomiast każdy noworodek i niemowlę do 3 mies. powinien być leczony w szpitalu jesli gorączkuje wysoko. Do 3 roku życia też nie można czekać spokojnie w domu bez konsultacji lekarskiej jesli temp. utrzymuje się powyżej 39 st. Reasumując: gorączka to sygnał dla nas że organizm walczy, uważam, że należy gorączkę obniżyć jeśli osiągnie wartość powyżej 39 st, zwłaszcza jeśli dziecko jest małe, nie chrowało do tej pory często, jest marudne, boli je wszystko a my nie wiemy co jest żródłem choroby. I co ważne trzeba tą temperaturę obniżać systematycznie. Pozdrawiam i z zaciekawieniem bedę czytać dalej Pana posty.

[mama403]

Zgodzę się z tym, że do 6 miesięcy nie czekamy (nie miałam takiego momentu),
ale później to juz troszkę od nas samych zależy. Bo wydaje mi się, że jeśli
możemy obniżyć: kąpiel, lek. To nie ma potrzeby jechać do szpitala. Konsultacja
zawsze jest potrzebna, ale panika chyba nie. Ja już "przeżyłam" temp. 40 i
wyżej. Byłam w strachu ale wiedziałam, że w ten sposób nie pomogę. Działałam
wg. własnych odczuć i jak na razie ok.

do catherine73

[2julka]

Witam
Zgadzam się z Panią całkowicie w kwestii opieki medycznej dla bardzo małych
dzieci. Najlepszy wg mnie - choć nie zawsze dla wszystkich osiągalny - jest
wariant tzw. lekarza domowego. Ja mam to szczęście, że Żona "mojego" lekarza
jest pediatrą. Jak moja Córka mając 6 miesięcy "łyknęła" od mamy słynną grypę,
to właśnie Ona zaordynowała, że już starczy tej wysokiej temperatury i trzeba
ją obniżyć (przez rozwolnienie - czopki homeopatyczne VIBURCOL). Szpitale i
placówki zdrowia staram się na ile mogę omijać, by nie kusić losu - niestety to
jednak "wylęgarnie zarazków", współczuję tym co muszą być na to zdani.
pozdrawiam

[mama403]

2julka napisał:
> Ja nie preferuję "walki" z temperaturą (mój lekarz to mówi, że jak widzi
temperaturę niższą niż 40 stopni to jest zaniepokojony, bo wg Jego standartów
jest to sygnał, że organizm już jest osłabiony, skoro "nie potrafi" wygenerować
wysokiej temperatury. Oczywiście należy dodać, że wg tych standartów "idealny"
przebieg infekcji wygląda tak : trwa 2-3 dni, pierwszego dnia krótkotrwała
bardzo wysoka temperatura (nawet 42) i potem wszystko spada : i temperatura i
objawy zanikają. To wszystko "pod opieką" nieprzeszkadzającej diety. Tak
chorują np.: moje dzieci)

U nas najczęściej jest wysoka - i to zazwyczaj przed chorobą "docelową"


> ISTOTNE są dwie sprawy :
1. Trzeba sobie zdawać sprawę na ile dziecko jest W OGÓLE ZDROWE (w sensie
kondycyjnym, psychofizycznym), dojść w tej kwestii do konkretnych,rzeczywistych
danych, określonych przez jakieś prawdziwe, sprawdzalne standarty.
Taka wiedza w narodzie prawie nie istnieje. Większość Mam zdaje się na
intuicję, czucie (potrzebne, ale nie wystarczające), albo historie wyssane z
palca z placów zabaw.Powiem prościej: jeśli rodzic ma rzeczywistą wiedzę, to
jest w stanie przewidzieć jaki będzie przebieg chorób u jego dzieci. Wtedy może
działać precyzyjniej i podjąć właściwsze decyzje. Piszę to dlatego, że ja swoje
dzieci znam i wiem, że na taką wysoką temperaturę mogę im "pozwolić", bo prawie
na 100% będzie ona krótkotrwała, bo bazuję na tym co już przeszły, jaką mają
kondycję, obserwuję zmiany bieżące i to wszystko mi się "sprawdza", potwierdza.

I to jest to. Czy my tak naprawdę znamy swoje dzieci? Czy też słuchamy, czytamy
i próbujemy to wszystko dopasować.??

> Z tych powodów Pani nie może "założyć", że u Pani dziecka będzie wysoka i
będzie krótkotrwała, bo nie wiem czy Pani to WIE (co powyżej). I tu
przechodzimy do punktu drugiego.
2. O ile bardzo wysoka temperatura trwa "za długo" (i pojawiają się jeszcze
efekty dodatkowe (dreszcze, wymioty, inne bardzo niepokojące)- co jest
ułatwieniem dla decyzji) należy ją obniżyć (jak - najprościej :wywołując
rozwolnienie, potem inne sposoby). I to jest tak naprawdę jedyny TRUDNY moment
w całej tej chorobie - kiedy to zrobić.

U nas pojawia się nagle, rośnie w bbbbardzo szybko i niestety nie ma efektów
ubocznych obok jednego, tulenia się i lekkiego odlotu. I wtedy nic dla mnie nie
jest ważne. Ja WIEM, że trzeba działać i wiem jak. Tzn. działam intuicyjnie i
za pomocą swojego już przez te trzy lata zdobytego doświadczenia. I mimo, że
może wydawać się to chaotyczne przy opisywaniu (Tu) to działania mają wyrażną
kolejność i skutek.

Nie mam jak Pan wiedzy o TMC i homeopatii, ale jeszcze wiele przede mną. Na
razie mimo sprzeciwu (po prostu nie wierzy) będę więcej sięgała po homeopatię.
Pozdrawiam

[agmar3]

No tak, ponoć nawet niewielkie ilości alergenu mogą dać o sobie znać.
Wyeliminowanie mleka jest naprawdę trudne. Ale mój synuś prawie trzyletni dziś
rano powiedział,że nie chce śmietankowego, bo będzie go brzuszek bolał. Czyli
jakieś rezultaty są. Za to zjadł sałatkę z marchwi.
W razie wątpliwości lub wniosków odezwę się na priva.
Proszę mi życzyć wytrwałości.
Pozdrawiam i dziękuję

[2julka]

Witam
Mleko : wiem jak trudno coś ze smakowych przyzwyczajeń zmienić, niemniej
wyeliminowanie krowiego mleka z diety jest wielką korzyścią dla zdrowia.
Sam lubiłem kiedyś mleko,choć to było w czasach kiedy ono smakowało inaczej niż
teraz i zsiadało się całkowicie po 2 dniach, a teraz co...Nie wiem nawet czy to
współczesne "mleko" ma cokolwiek wspólnego z tamtym, bo ma jakiś
taki "plastikowy" smak i krówki cokolwiek teraz zmutowane, karmią jakąś mocno
śmierdzącą sprawą...(mówię o produkcji przemysłowej). Ja akurat najbardziej
lubiłem zsiadłe mleko, ale kazeina zawarta w nim jest żródłem śluzu, a nadmiar
białka z produktów mlecznych jest żródłem szeregu chorób metabolicznych, jest
bardzo częsta opinia, że niestrawiane części krowiego mleka zalegające w naszym
przewodzie pokarmowym są w bezpośrednim związku z powstawaniem paru nowotworów
(polecam lekturę z wątku "Żródła i książki-TMC"). Roślinne kiszonki są dobrym
żródłem tych samych kultur kwasu mlekowego, ale nie zawierają kazeiny.
Trzeba sobie zdawać sprawę, że mleko jest w bardzo wielu produktach, często
jako mleko w proszku. Także "wynalazki" typu actimel (tutaj złośliwie "piję"
do "Pani Technolog Żywienia" (nick"thrier", wątek "Czemu nie dajecie dzieciom
warzyw i owoców"), która wyraziła FACHOWĄ opinię :"actimel nie jest szkodliwy,
a smaczny"...pozdrawiam Panią), ta namolna reklama wszystkich tych dupereli
typu Danonki,Cziriosy itd.- wszystko to jest dlatego iż - to moja prywatna
opinia - mleko "nie schodzi", nie sprzedaje się tak jak kiedyś, bo ludzie
trochę mądrzeją. Rolnictwo, zwierzęta hodowlane, własne mleko - to wszystko
były osiągnięcia ewolucyjne, ale to nie znaczy, że ci ludzie byli zdrowi
(zresztą mieli pewnie inną florę bakteryjną). Co się dzieje dookoła ? - "Pij
mleko, będziesz wielki"...Kto to poręcza - kierowca rajdowy,
piosenkarka,...eksperci od dietetyki. Wiadomo reklama-forsa. Ale "lobby
mleczne" jest olbrzymie i to nie zniknie tak szybko, bo coś trzeba zrobić z
tymi milionami krów dojonych na całym świecie. A poza tym, zawsze będą chętni
na mleczną czekoladę...
Druga sprawa : surowe, surówki i sałatki to są rzeczy dobre dla zdrowia wiosną
i latem. Wszystkie one mają działanie wychładzające. Zdecydowanie polecam
(mamy - co prawda ciepły - ale koniec września) warzywa na ciepło.
pozdrawiam i życzę wytrwałości - jak "dorobi się" Pani własnych rezultatów,
nikt już nie będzie musiał Pani przekonywać i "pójdzie z górki".