pobyt z dzieckiem w przedszkolu publiczn-naiwność?

[ryssaw]

Może to naiwne pytanie, ale .. czy są w Warszawie (szczególnie Ursynów,
Mokotów, Ursus, Włochy, Ochota) państwowe przedszkola, które w okresie
adaptacji (pierwszy miesiac np)umożliwiaja rodzicowi choćby cześciowy pobyt z
dzieckiem na sali? Będę wdzieczny za informacje.Dziękuję, Rysiek

[ryssaw]

Odpowiedzcie, pls...

[ssekowski]

Jest na pewno takie przedszkole. Na pewno na Lenartowicza 27 (przedszkole nr
189).

[ssekowski]

ssekowski napisał:

> Jest na pewno takie przedszkole. Na pewno na Lenartowicza 27 (przedszkole nr
> 189).
jeśli będziesz miał wątpliwości zapraszam na stronę www.przedszkole189.com

[zuza130]

ja w ubiegłym roku miałam ten sam problem, i z moim synkiem siedziałam prawie
cały wrzesień ale się udało dziś jest super - pisałam już o tym na forum - a
chodzimy do Przedszkola na Dolną Nr 149

[jamonka1]

Owszem, ile potzrebuje Twoje dziecko, w przedszkolu nr 142 na Dąbrowskiego 25 -
małe, skromne, ale domowe z fajną atmosferą. Wokól jest dużo innych
przedszkoli, więc do niego łatwo się dostać, my jestesśmy tam z drugiego rzutu
późnowrześniowego, jak zostaliśmy na lodzie i byłam z synkiem ile chciałam,
nawet wtedy gdy JAś nie był jeszcze formalnie zapisany.

Dąbrowskiego - do Jamonki

[ryssaw]

Jamonko, napisaliśmy do Ciebie na gazetowy.Odpisz , bardzo proszę.Pozdrawiam
serdecznie

[nitam]

Na pewno jest to możliwe w Przedszkolu Integracyjnym nr 117 przy Sieleckiej.
Spróbujcie.

[mgurniak]

w przedszkolu nr.150 targówek sa prowadzone pod koniec sierpnia zajecia adaptacyjne z paniami które beda sie dzieckiem zajmowac i z dziecmi które beda w danej grupie.

LISTA przedszkoli państw/prywatn: mama z dzieckiem

[ryssaw]

Słuchajcie - na podstawie informacji zebranych przeze mnie (potwierdzonych w
rozmowach z dyrekcjami) oraz informacji od Was (nie wszystkie sprawdzałem),
podaje przedszkola warszawskie, gdzie rodzic moze byc z dzieckiem na sali tyle
ile dziecko potrzebuje (nie tylko w okresach ustalonych przez przedszkola jako
adaptacyjne czyli np w sierpniu lub czerwcu.., bo 2-3 dni w wakacje to żadna
faktyczna adaptacja):
s p r a w d z o n e :
nr 170 Gandhiego 3a (Mokotów) - przemiłe panie, bardzo przyjazne!
nr 142 Dąbrowskiego 25 (Mokotów)
nr 139 Dąbrowskiego 71 (Mokotów)
nr 175 Astronautów (Włochy)
nr 315 Okińskiego (Ochota)

z w a s z y c h p o s t o w :
nr 189 Lenartowicza
nr 117 Sielecka
nr 149 Dolna

Generalnie króluje w przyjazności dla rodziców Mokotów.
Nie zgadzają sie na rodzica :
we wszystkich na Ursynowie (tylko chyba tu trzeba udowadniac pieczęcia z
zakładu pracy na karcie, że się pracuje - inaczej nie przyjmą dziecka)
- nr 69 Narbutta
- nr 59 Pruszkowska (tu to w ogóle ma sie wrażenie że dzieci są pod opieką
żandarmerii - takie hasła jakie usłyszelismy w stylu "Dziecko MUSI być rzucone
na głęboką wodę! Nie na 5 h dziennie ale na 8! Od razu, bo inaczej to rodzice
nie chca tak naprawde oddać dziecka do przedszkola! Dziecko MUSI płakać, to
normalne, musi tak być aż sie przyzwyczai!" - skutecznie nas odstraszyły...

Dodatkowo sprawdzilismy niektóre prywatne.Nie chcą rodziców na sali w:
przedszkolu Słoneczko (Ursus)
Klub Gumisiów (Ursynów)

Jak najbardziej chcą rodziców na sali w prywatnych (nie jest to lista
kompletna, tylko te sprawdziłem):
"Mikołajek" Dzieci Warszawy (Ursus)
"Promyk" (Ochota)
"Przy Bażantarnii" (Ursynów)
"Klub Juniora" (Ursynów)
"Baśniowy Dom" Irysowa (Mokotów)

Zapewne jest wiel innych, ale nie sprawdzalem ich wiec nie wiem. Moze warto
dokończyć taką listę? Ja np byłem mile zaskoczony że sa przyjazne przedszkola
państwowe (nie tylko integracyjne)!

Pozdrawiam

[mtsp]

Czegoś tu nie rozumiem. Czy przedszkole to taka instytucja, która ma być
przyjazna rodzicom, czy może raczej dzieciom? Czy zastanawiasz się, jak się
czują dzieci, których mamy są w pracy i nie mogą być z nimi na sali, kiedy widzą
mamy innych dzieci, które na sali przebywają? Nie zastanawiasz się, bo to NIE
TWOJE DZIECI. A może przedszkole po prostu powinno być przyjazne TOBIE, bo TY
nie musisz iść do pracy (problem pieczątki pracodawcy...), a lubisz sobie
popatrzeć, jak przedszolanki opiekują się TWOIM dzieckiem...
A tak na koniec. Mylisz codzienny pobyt dziecka pracujących rodziców w
przedszkolu z zajęciami adaptacyjnymi, kiedy WSZYSTKIE dzieci są ze swoimi
opiekunami.

do mtsp

[ryssaw]

Słuchaj,jak ci sie cos nie podoba, to po prostu sie nie odzywaj.Ja szukałem
takiego przedszkola, które umożliwia, a przy najmniej nie utrudnia rodzicom
pobytu z dzieckiem przez pierwsze dni (1-2 h dziennie).Uwazam ze takie miejsce
jest przyjazne dzieciom, dzieci czuja sie bezpieczne, a o poczucie
bezpieczenstwa na poczatku tu chodzi. Jak masz żal, ze nie mozesz byc z
dzieckiem na początku, to miej żal tylko do siebie.Zdrowie psychiczne mojego
dziecka jest dla mnie najważniejsze, jest to zupełnie normalne.Są dzieci, które
trudno sie adaptuja, moje nie zaadaptowało sie juz raz a dlaczego, to własnie
bede mógł sprawdzic, ponieważ sa przedszkola które rozumieją potrzeby dzieci,
mających kłopoty z adaptacją.Wrecz sie dziwia że inne przedszkola zabraniają
pobytu z dzieckiem w najtrudniejszych początkach. Jak ci sie nie podoba
przedszkole, dające taka możliwośc, to poszukaj innego, które wprowadza żelazne
reguły.Twoja sprawa. A z tonu trochę spuść.W tym wątku nie rozważamy za i
przeciw (wróc do tytułu ) pobytowi rodzica z dzieckiem (załóż sobie taki wątek
to będziesz mogła/mógl sie wymądrzać), tylko zbieramy informacje o placówkach,
umożliwiających pobyt.Jakos dyrektorzy tych placówek nie widza w tym nic
złego.Ja tez nie widze.

[lukacs]

wiem, ze wątek nie o tym, ale ja bylam ze swoim dzieckiem na poczatku w
przedszkolu, bo to jak mówi ryssaw to jest przyjazne przedszkole i kiedy
popatrzylam na twarze dzieci, które byly same to po prostu ucieklam..
dziecko musi zdac ten pierwszy egzamin z samodzielnosc samo, a jesli czujesz
ze to za trudne to po prostu go nie posylaj...

MTSP zgadzam sie z Tobą w 100% !!!

re

[ryssaw]

Tak jak napisłaem wcześnie:moje dziecko już miało fallstart w przedszkolu i
rodzic musi na to reagować, bo możliwe są 2 przyczyny: nadwrażliwosć dziecka
(nie-gotowość), tak jaki piszesz lucaks, lub nieodpowiednie miejsce dla dziecka
(to też trzeba brac pod uwage i byc czujnym). Ponieważ rodziców odprawia sie
przy drzwiach, nie wiadomo co jest przyczyną. Tu nie chodzi o egzamin z
samodzielności, są problemy natury emocjonalnej, wykraczające poza normy
(ogólnie przyjęte). Trzeba to ocenić, a by to zrobić - dobrze jest gdy
umożliwia sie rodzicom pobyt z dzieckiem przez pierwsze godziny. Najważniejsze
jest zdrowie psychiczne, emocjonalna równowaga WŁASNEGO (choć to brutalnie
brzmi, ale każdy z was tak samo myśli) dziecka, czyż nie? Gdyby twoje dziecko
miało fallstart, gdyby jego zachowanie budziło twój niepokój, wolałabyś, ba
chciałabyś i musiałabyć chwile go poobserwować. Nie mogłabys wtedy brac
najpierw pod uwage inne dzieci, tylko swoje, bo to z nim dzieje sie cos, co cie
niepokoi. Większość rodzicow reaguje na kłopoty emocjonalne swych dzieci, nie
pozostawia ich samym sobie.

Mam nadzieje że ten wątek przyda sie rodzicom, którzy myślą podobne do mnie,
których dzieci miewały/miewają kłopoty, wykraczajace poza "normy" bo każde
dziecko cierpi na początku, ale nie o to przecież tu chodzi). Oboje z żoną
szukaliśmy info na forum o przyjaznych przedszkolach, nie było takich info,
wiec poprosiliśmy rodziców o sygnały. Myśle ze taki spis nie jednemu sie przyda.

[emka13]

Pracuje z dziecmi w przedszkolu (publicznym). Oczekuje od rodziców dzieci,
które przychodza I raz (choc wiem, ze czasami to nie jest mozliwe), ze
zarezerwuja sobie czas na wrzesień, aby miec mozliwosc towarzyszenia swojemu
dziecku w pierwszych dniach w przedszkolu. Poniewaz to ja "kieruje " pobytem
rodzica w grupie, wiec biore pod uwagę dobro wszystkich dzieci. I tak np. w
sali zostaja tylko ci rodzice, których dziecko wyraźnie nie chce opóścić,
pozostali czekaja za drzwiami i gdy dziecko chce, to zaglada ze mną czy mama
jest. Rodzic, który jest w sali zajmuje sie razem z nami wszystkimi dziecmi a
nie tylko swoim i podporzadkowuje sie temu co robimy (np. nie lata za swoim
dzieckiem z kanapką, tylko daje szanse zjedzenia sniadania prze stolem jak inne
dzieci) itd. - mozna wyliczać. Poniewaz rodzice chodza na spotkania adaptacyjne
wiec wiedza czego od nich oczekuję i dlaczego. Mało tego - rozkładamy przyjscie
do przedszkola na pierwsze 2-3 tygodnie wrzesnia, tak, zeby 1 wrzesnia nie było
25 dzieci i 25 rodziców - i o dziwo, znajduję zrozumienie wsród rodziców,
olbrzymia wiekszość rozumie, że nie dbam o własna wygode tylko o dobro ich
dziecka, ale postrzegane przez pryzmat pozostałej 25.
emka13

[ryssaw]

I ja właśnie o tym mówię.. Dziękuje Pani. Ciesze się że jest takie zrozumienie
ze strony przedszkola.

[siborki_mi]

Zdania, jak zwykle - podzielone. Ja doskonale rozumiem Twoje obawy, moja córka
adoptowała się wyjątkowo długo w żłobku i też nie wiedziałam dlaczego i bardzo
mnie to niepokoiło. Ale w końcu jakoś się udało.
Co do wspólnego chodzenia z dzieckiem, to u nas w przedszkolu (nr 139 -
superowe ) panie pozwalają chodzić z dzieckiem, ale odradzają to. W naszej
grupie, w maluchach chodziły chyba tylko 2 mamy. To na pewno może działać źle
na inne dzieciaki, ale wiem że są też dzieci tzw. trudne. Ale... nasza pani to
tłumaczyła tak, że trzeba próbować zostawiać same, bo jak jest rodzic, to
dziecko może nawet nie mieć zamiaru próbować uczestniczyć w zajęciach, bo były
przypadki, że tata czytał gazetę, a dziecko siedziało na podłodze trzymając go
za nogę, jak tata próbował się oddalić, to był płacz i lament. No i wtedy
pewnie to nie ma sensu. Ale jak mówiły panie, są przypadki, kiedy to pomaga, u
nas 1 dziewczynka miała problemy, a po kilku dniach sama odesłała mamę do domu.
Najlepiej pewnie zostawić dziecko i obserować (np. przez drzwi lub okno -
dyskretnie, żeby nie widziało (ja w żłobku robiłam to zza drzewa ), a
najlepiej porozmawiać z panią jak ona to widzi. Bo mądry nauczyciel sam będzie
wiedział co robić i na pewno doradzić zostać czy nie, ale oczywiście musi być
taka możliwość i u nas ona jest. Najważniejsze to mieć zaufanie do
nauczycielki, wtedy jest łatwiej.
A co do Ursynowa, to oni mają takie przepełnienie i gwarancję pełnej obsady, że
po co mają się fatygować. Wszystkie przedszkola, które stanowczo odradzają
takie rozwiązanie i zabraniają być z dzieckiem, bez możliwości dogadania się,
że w razie czego... robią to wyłącznie z wygodnictwa! Takie jest moje zdanie,
bo to jednak wymaga od nauczyciela wysiłku, żeby to wszystko poukładać. Na
pewno warto poszukać przedszkoli współpracujących z rodzicem i nieprawdę ktoś
napisał, że to dzieciom ma być przyjazne przedszkole. Jak jest przyjazne
dzieciom, to i rodzicom, inaczej tego sobie nie wyobrażam, przeciez rodzic to
najważniejsza osoba w życiu dziecka, a w przedszkolu spędza dziecko mnóstwo
czasu, więc jak tu nie być przyjaznym w obu przypadkach? Pozdrawiam i życzę
udanego początku!

Do Siborki_mi

[ryssaw]

Cieszę sie że te słowa padły.Podpisuję sie obiema rękoma. Możliwosć pozostania
z dzieckiem w miarę potrzeby (nawet wyglądania przez drzwi), a nie nadużycia
(wynikające np z obsesji nadopiekuńczych rodziców) - to miałem na myśli.
Sytuacje są różne i trzeba to zrozumieć. Rzucic dziecko na głęboką wode bez
reagowania na jego trudności, bo "TAK MA BYĆ" - to mi przypomina komunę. Tak
jak nam powiedziała przemiła pani z nr 170 - "Dobro dziecka
najważniejsze.Najważniejsze by miało poczucie bezpieczeństwa".Pozdrawiam

Rodzice w przedszkolu

[emka13]

Gdy zaczęłysmy programy tzw. adaaptacyjne w 1999 roku i uznałysmy, ze rodzic ma
prawo pobytu ze swoim dzieckiem w przedszkolu, a tym samym faktycznie i
formalnie otworzyłysmy przedszkole dla rodziców robiłysmy ewaluację tych
naszych działań czyli obserwowałysmy dzieci, porównywałysmy ich zachowanie z
dawnymi czasami itp, robiłysmy tez ankiete skierowana do rodziców. I cóz sie
okazało? Mozliwosc pobytu z dzieckiem (w kazdej chwili, równiez dzieci starsze,
które I raz przychodza do przedszkola), znajomośc nauczycielek z zajęc
adaptacyjnych, wiedza praktyczna o przedszkolu (tez z adaptacji)dała przedze
wszystkim zmniejszenie leku, niepokoju ... rodziców!a wzrost zaufania do nas
nauczycielek. W rezultacie ufna, niezdenerwowana mama (babcia, tata, opiekunka)
powodowała, ze samo dziecko nie przejmowało leku przed przedszkolem od
dorosłego. Często po kilku dniach nie było juz zadnego rodzica "pod drzwiami" -
nie było takiej potrzeby (ani ze strony dzieci ani ze strony rodziców).
PS. Chociaz każdy rodzic moze przyjśc na zajęcia, w ciagu dnia, kiedy chce (no
moze wyjatki to bale przedszkolne), to zdarza sie to sporadycznie.
Pozdrawiam emka13

[mtsp]

To jest sedno całego problemu i cieszę się, że osoba z doświadczeniem w pracy w
przedszkolu napisała takie mądre słowa. To rodzice w ogromnej większości
przypadków swoją niepewnością, niezdecydowaniem i brakiem wiary w dobrą wolę i
kwalifikacje przedszolanek "zarażają" dzieci. Ktoś mądry powiedział, że nie ma
dzieci nie gotowych do przedszkola, są tylko nie gotowi rodzice. Jeśli się nie
jest w stanoie zaufać obcym osobom i uwierzyć, że one też mogą się troszczyć o
moje dziecko (mimo że dla nich to moje dziecko nie będzie pępkiem świata, bo w
grupie jest takich "pępków" 25 sztuk...), to najlepiej porzucić obsesyjne
poszukiwania przedszkola IDEALNEGO (w opinii rodzica, bo nie koniecznie
idealnego obiektywnie, bo takie nie istnieją...)i samemu zajmować się swoim
dzieckiem...

[emka13]

Poniewaz lęk przed oddaniem obcej osobie - jaka jest przeciez nauczycielka w
przedszkolu- jest zupełnie naturalny, zeby nie powiedziec zdrowy, a
jednoczesnie wpływa niekorzystnie na proces rozstania dziecka z rodzicem -
rodzica z dzieckiem, a ja jako fachowiec o tym wszystkim wiem i to rozumiem
(rodzic wcale nie musi o tym wiedzieć) dlatego - majac na uwadze przede
wszystkim dziecko - robimy rózne rzeczy, aby tę sytuację lękowa zmniejszyć. To
tak jak w szpitalach lekarze doszli do wniosku, że pobyt rodzica przy dziecku
(czyli poczucie bezp.)pomaga w skuteczniejszym leczeniu. Uwazam, ze to
przedszkole powinno wiedziec jak i co zaproponowac rodzicowi i dziecku, aby
adaptacja do nowej społecznosci przebiegała prawidłowo i bez "traumy",
opierajac sie na wiedzy psychologicznej i współczesnym doswiadczeniu
pedagogicznym a nie na opiniach, ze zawsze tak było, ze głeboka woda itd. Gdyby
tak zakładać to nauczycielom wolno byłoby wymierzac kary fizyczne - są
skuteczne aby II człowieka podporzadkować i utrzymywac w starachu ale czy to
jest cel wychowania?
emka13

czy stres dziecka zawsze jest zły ?

[lukacs]

widzę, że wątek z adaptacją w przedszkolu rozwinął się w stronę
ogólnie pojętej ochrony dziecka przed światem zewnętrznym
mam pytanie czy chroniąc dziecko przed stresem na przykład typu odnalezienie
się samemu w nowej sytuacji rzeczywiście mu pomagamy ???
oczywiście nie mówię o sytuacjach ekstremalnych, w których dziecko nie dojrzało
do danej sytuacji
nie mam zbyt wielkiego doświadczenia w wychowaniu , ale nie zapomnę kiedy w
wieku 18 lat wyjechałam na zagraniczne stypendium i była tam jedna dziewczyna,
która pojechała ze swoim Tatą, Tata oczywiście pojechał na własny koszt, aby
pomóc jej w adaptacji w nowym miejscu ,po 3 dniach wrócli razem do Polski...
dlatego ciągle się zastanawiam czym jest stres i jak rodzice powinni na niego
reagować

[emka13]

Fajny przykład tylko, ze dziecko trzyletnie i osiemnastoletnie dzieli 15 lat
doswiadczeń i umiejetnosci i rozwoju - chocby myslenia, wyobrazeń o swiecie i
rozumienia go. Niektóre trzylatki myslą, ze gdy mama znika z przedszkola, to
nigdy nie przyjdzie. Nie maja poczucia czasu - dla nich godzina czy 8 godzin to
ta sama wieczność. Mozna byłoby tu jeszcze wymieniac inne cechy przedszkolnego
dziecka, które powoduja, że wkroczenie w swiat rówiesników powinno odbyć sie
jak najbardziej łagodnie. Przecież nie jest moja intencją aby rodzice byli z
dziećmi na stałe w przedszkolu, a tylko przez ten czas, który jest potrzebny do
adaptacji do nowego miejsca, ludzi dorosłych, kolegów, zasad i regul, które sa
inne niz w domu , w końcu do tego, ze nie jestem jedyny a tylko jeden z wielu.
Że nie jestem nadopiekuńcza matką- polką niech świadczy fakt, ze po czterech,
wspólnych latach z moimi przedszkolnymi dziecmi wyjezdzamy z nimi na
tzw. "zielone przedszkole" gdzie - znów w bezpiecznych warunkach, ze znanymi i
bliskimi osobami (choć nie rodzicami)dzieci przezywają swoje pierwsze kilka dni
poza domem.Przyjezdzaja wzmocnione, przekonane o własnej samodzielnosci, dumne,
że świetnie sobie poradziły - z tym ida do szkoły..
PS trudno powiedziec cos na 100% o dziecku trzyletnim : czu dojrzało czy nie do
przedszkola. Dlatego pobyt rodzica w przedszkolu jest tylko (aż?) na wszelki
wypadek - i wierzcie mi, gdy nie jest konieczny to sama mówię mamie, żeby juz
sobie spokojnie poszła.
pozdrawiam emka13

[siborki_mi]

Jasne!!! Jak dziecko poczuje się bezpiecznie to znaczy, że jest w dobrych
rękach, a my ze spokojem możemy się "oddalić" do pracy. Pozdr. też!

[blamblam]

Pracuję na cały etat. Czasem znacznie wiecej niz 8 godz dziennie. Mimo to juz
teraz planuję tak urlop w tym roku żeby we wrzesniu mieć przynajmniej 10 dni
żeby móc chodzic z synkiem do przedszkola jeżeli bedzie tego potrzebował. I
szukam przedszkola, które mi to umozliwi. Duzo wczesniej uprzedzę pracodawce że
mam takie plany urlopowe. Poza tym z dzieckiem moze przychodzic tez ojciec,
babcia, opiekunka. Jeżeli z jakis wzgledów nie bede mogła wziać pełnego urlopu
porozumiem się z pracodawcą ze bede później przychodzic do pracy i zostawać
dłuzej. Wiem ze nie każdy ma mozliwośc zorganizowania tego w ten sposób ale z
drugiej strony zakładanie z góry ze rodzic/opiekun który zostaje przez pierwsze
dni w przedszkolu z dzieckiem nie pracuje, siedzi w domu i układa wszystko dla
swej wygody jest znacznie na wyrost. Uwazam wiec ze niepotrzebnie naskakujesz
na autora wątku. Poza tym jedne dzieci adaptują się szybciej i obecnosc rodzica
nie jest im tak bardzo potrzebna a inne wolniej, potrzebuja wiedziec ze jest
gdzieś obok (choćby na korytarzu). nie zakładam z gory ze będe zostawać z synem
przez pierwsze dni w przedszkolu ale przygotowuję sie na taką ewentualność.