to jest przerażające

[agghia]

Cześć,

Wiecie co, tak czytam i czytam wątki na tym forum i coraz bardziej mi włosy
dęba stają. Od opisów szpitali (w wiekszości brrr...),ciężkiej kasy, patologi
i dolegliwości w ciązy.I podpasek po porodzie, i radośći że mogło się siedzieć
w tydzień po nim. Jestem przerażona. Nie widze absolutnie nic wzniosłego w
ciązy ani porodzie, jakoś głupio natura to wykombinowała.
Czy któraś z Was też miała/ma takie poczucie? Tylko mam gorącą prośbę, nie
piszcie, ze narodziny dziecka wynagradzają te trudy, bo na samym początku jego
życia to przecież kierat, człowiek jest uwiązany i na nawet na krok nie może
się ruszyć. Czy wszystkie byłyscie w euforii? Bo ja już sama nie wiem...A,
oczywiscie jestem w ciąży...

[polibius]

NIe martw się!! Ja rodziłam w szpitalu odsądzanym na tym forum od czci i wiary
( dziwne, gdyż w rankingu Rodzić po ludzku w dalszym ciągu ma pierwsze miejsce-
ale ze szpitali wrocławskich), i co rodziło mi się super, bez żadnych łapówek,
znajomosci itp. Jeżeli chodzi o sam ból poród, to wierz mi, każdy poród jest
inny. Jedne kobiety mają to szczęście, ze rodzą dzieci lekko inne tego
szczęścia nie mają. Ja miałam szczęście połowiczne, otóż po 5 godzinach porodu,
miałam cc, cieszyłam się, gdyż myślałam, ze oszaleję, skurcze były jeszcze do
wytrzymania, ale masaż szyjki macicy - koszmar. Natomiast po cc praktycznie od
razu byłam "na chodzie", i tu też różnie kobiety to przeżywają, jedne nie mogą
wytrzymać jak "puszcza" znieczulenie inne ( tak jak ja)nie odczuwają większego
bólu. Jeżeli chodzi o wychowanie maluszka, to ja na początku miałam spokój,
niestety do 3 miesiąca życia malucha. Od tego czasu ( czyli już od 2 miesięcy)
niunieczka daje mi nieźle popalić.... i z dnia na dzień jest coraz gorzej..
Widzisz i tu jest różnie jedne dzieci są takie ( wyjce), a drugie idealne. Nie
ma reguły. Jednakże najważniejsze jest mieć zdrowe dziecko, wyciem też nie ma
się co przejmować ( ha, ha dzisiaj myślałam, ze wyjdę z siebie i stanę obok, na
takim wyjo sygnale wracałam do domu).
Pytałaś jeszcze o zachowanie kobiety wobec dziecka tuż po porodzie, otóż, dla
mnie , to była najpiękniejsza chwila w życiu.. tego naprawdę się nie zapomina.
Poryczałam się wtedy jak bóbr..
Pozdrawiam

[monis.4]

tak ja tez jestem przerazona. W szpitalu było okropnie. A teraz cały czas sie
martwie czy dobrze sie wywiazuje z obowiazków. W ciazy wszystko wydawalo mi
sie proste. Patrze na moja kamisie i nie moge uwierzyc ze jest moja, ale zrywam
sie na kazde jej jekniecie

[ja_goda]

Nie martw sie. Tutaj tak to wszystko wyglada, bo dziewczyny opisuja sobie
rzeczy o ktorych chyba warto wiedziec przed porodem. Ale tak naprawde, to jak
juz bylam w szpitalu to mialam to wszystko gleboko gdzies.
To naprawde niesamowite uczucie kiedy dostajesz na rece takiego malego
czlowieczka i to jest wlasnie tylko TWOJE dziecko. Nie siostry, kuzynki, cioci,
kolezanki, tylko TWOJE. wiem, ze trudno Ci w to teraz uwierzyc, ale to naprawde
duzo wynagradza.
W ciazy, zwlaszcza drugiej, daleko mi bylo do euforii, porod to oczywiscie nic
przyjemnego, ale zapominasz o tym w sekunde po tym jak sie skonczy. Nigdy nie
traktowalam go jak romantycznej chwili w moim zyciu, ale napewno jest to chwila
wyjatkowa, do dzis wspominamy z mezem nasze wspolne porody (i to nie bez
przyjemnosci)
Bardziej wydaje mi sie, ze troszke strach Cie oblecial ))))). Nie martw sie,
poczujesz to wszystko sama, bo tego po prostu nie jestes sobie w stanie
wyobrazic.
Pozdrawiam serdecznie!