Nowy Prezydent Niemiec

[Gość: Das Modell]

Wlasnie odbyly sie wybory nowego prezydenta NIemiec, nasz kandydat popierany
przez CDU CSU i FPD wygral w cuglach z kandydatka SPD.

W swym Expose nowy prezydent, ktory sam doswiadczyl wypedzenia z terenow
dzisiejszej Polski po II wojnie swiatowej stwierdzil ze chce byc praezydentem
wszystkich Niemcow, co rodzi pewne nadzieje na nowe lepsze ulozenie sobie
stosunkow pomiedzy Niemcawi wewnatrz kraju,(kwestia ludnosci emigracyjnej) jak
rowniez stwarza nowe mozliwosci wiarygodnego reprezentowania interesow
Mniejszosci Niemieckiej w Polsce, ktora jest najliczniejsza uznawana
mniejszoscia, a ktorej to prawa nie zawsze sa respektowane przez Warszawe.

Czas pokaze czy wybor okaze sie sluszny.

Nowy Prezydent Niemiec nie czuje się wypędzonym

[grba]

Prezydent Köhler ze Skierbieszowa

(C) AFP

Skierbieszów, nazwa dla przeciętnego Niemca zbyt trudna do wymówienia, pojawia
się obecnie coraz częściej na łamach niemieckiej prasy. Urodził się tam Horst
Köhler, niemal pewny kandydat na prezydenta RFN.

Skąd takie miejsce urodzenia Horsta Köhlera, który do 4 marca był prezesem
Międzynarodowego Funduszu Walutowego, a w maju, jak wskazuje parlamentarna
arytmetyka, zostanie wybrany na prezydenta RFN przez Zgromadzenie Narodowe?
Wyjaśnia to częściowo data urodzin - luty 1943 roku. Skierbieszów koło Zamościa
jest jedną z setek miejscowości, które zostały zasiedlone przez niemieckich
osadników w ramach tzw. Generalplan Ost. Do Skierbieszowa skierowani zostali
niemieccy mieszkańcy Reszkanowki, małej osady w rumuńskiej Besarabii. Nastąpiło
to po brutalnej pacyfikacji Zamojszczyzny.

Nie czuje się wypędzonym

W jednym z ostatnich wywiadów kandydat na prezydenta wyznał, że gdyby miał
więcej czasu, zająłby się pisaniem książki poświęconej losom swej rodziny
uzupełnionej faktami z niemieckiej historii. "Po wypędzeniu z Besarabii moi
rodzice nie mieli innego wyboru jak osiedlenie się w Skierbieszowie, we
wschodniej Polsce, gdzie się urodziłem. Było to nieprzyjazne miejsce. Nic
dziwnego, gdyż naziści wypędzili stamtąd Polaków, aby osiedlić Niemców" -
opowiadał Köhler. Jak twierdził, nie czuje się wypędzonym, los wypędzonych
spotkał jego rodziców.

- Czuję się Niemcem z południa. Tam wyrosłem - mówił Köhler w wywiadzie. Wyrósł
w Ludwigsburgu w Badenii-Wirtembergii dokąd po kolejnej ucieczce, tym razem z
byłej NRD, trafiła rodzina Köhlerów.

Całą rodzinę pamięta doskonale Edwin Kelm, szef Ziomkostwa Niemców z Besarabii.
Rodzice Horsta Köhlera byli przez lata członkami ziomkostwa. Oboje nie żyją.
Kelm podkreśla jednak, że kierowana przez niego organizacja od dawna angażowała
się aktywnie w proces polsko-niemieckiego pojednania, a on sam sprzeciwia się
planom Eriki Steinbach organizacji Centrum przeciwko Wypędzeniom.

Kelm i jego rodzina spędzili wraz z Köhlerami kilkanaście miesięcy w obozie w
Austrii po ucieczce z Besarabii w 1940 r., którą na podstawie układu Hitler-
Stalin zajęły wojska radzieckie. W obozie przejściowym odbywała się selekcja
osadników na ziemie polskie. Kelmowie trafili do Kutna. Köhlerowie skierowani
zostali pod koniec 1942 r. do Skierbieszowa. Polaków tam już nie było.

Zbrodniczy plan profesora Meyera

W ramach Generalplan Ost (generalnego planu wschodniego) z 280 wsi i osad
Zamojszczyzny wysiedlono 110 tysięcy Polaków i Żydów, czyli jedną trzecią
mieszkańców regionu, w tym 30 tysięcy dzieci. Wysiedlanych osadzono w
specjalnie utworzonych obozach, wywożono na roboty do Niemiec, a także do
obozów zagłady w Majdanku i Oświęcimiu. Tysiące polskich dzieci wysłano do
Niemiec w celach germanizacyjnych.

Wszystkie te fakty pragnie od lat bezskutecznie upamiętnić Matthias Burchard. W
początkach lat 90. studiował na Wydziale Rolnictwa Uniwersytetu Humboldta w
Berlinie. Na jednej w wystaw poświęconej wojnie zauważył informację o twórcy
Generalplan Ost. Był nim prof. Konrad Meyer, funkcjonariusz SS oraz dyrektor
Instytutu Rolnictwa Uniwersytetu Berlińskiego, który od powstania NRD nosi imię
Humboldta.

- Byłem zaskoczony i sparaliżowany faktem, że na moim wydziale powstał
zbrodniczy plan, o którym w dodatku nic nie wiedziałem - mówi Burchard.

Zapomniana germanizacja

Matthias Burchard jest przekonany, że zerwanie zasłony milczenia o wydarzeniach
na Zamojszczyźnie ułatwi polsko-niemieckie pojednanie. Uważa, że dzięki jego
akcjom, pikietom i naciskom Wydział Rolnictwa Uniwersytetu Humboldta podjął dwa
lata temu uchwałę, w której znajduje się skierowana do ofiar prośba o
przebaczenie za skutki generalnego planu wschodniego. Naukowcy przyznają
jednocześnie, że wyniki badań nad planem wywołały "zarówno w życiu publicznym,
jak i w świadomości wydziału i uniwersytetu stosunkowo skromny oddźwięk".

Jak twierdzi znawca tej problematyki prof. Christoph Klessmann, znajomość
faktów związanych z Generalplan Ost jest w Niemczech znikoma i ogranicza się
wyłącznie do grona historyków. Najmniej wiadomo o akcji germanizacji polskich
dzieci. W świadomości historycznej Niemców na pierwszym planie pozostaje
zbrodnia holokaustu, ale coraz częściej dyskusje koncentrują na tematyce
wypędzenia czy alianckich bombardowań niemieckich miast.

Burchard pragnie to zmienić. Założył stowarzyszenie Porozumienia Pomiędzy
Narodami Środkowej, Wschodniej i Południowej Europy. Powstał projekt
organizacji objazdowej wystawy poświęconej generalnemu planowi wschodniemu oraz
umieszczenia w Berlinie tablic przypominających o zbrodniach związanych z
realizacją planu oraz innego zbrodniczego przedsięwzięcia znanego jako
Intelligenz-Aktion (w jego ramach zamordowano na terenach Polski jedynie w
okresie dwu miesięcy po napaści około 60 tysięcy lekarzy, profesorów
Uniwersytetu Jagiellońskiego, adwokatów, nauczycieli, oficerów i
przedsiębiorców).

Burchard zdobył poparcie dla swych planów wielu niemieckich polityków, w tym 38
deputowanych Bundestagu. Nikt nie kwapi się jednak z wyłożeniem kilkuset
tysięcy euro. Matthias Burchard ma nadzieję, że przyszły prezydent RFN włączy
się aktywnie w realizację tych zamierzeń.

Piotr Jendroszczyk z Berlina