Nowa Zelandia

[arek_cz]

Witam

Czy sa tu na forum jakcys polacy mieszkajacy w Nowej Zelandii?
Szukam informacji na temat warunkow zycia tam, rynku pracy
i ogolnych informacji i odczuc polakow tam mieszkających.

Pozdrawiam
Arek

[Gość: Kagan]

Forum nie czytasz? NZ zyje na kredyt, a wiec niedlugo sie tam wszystko zawali,
jak w Polsce w roku 1980... Oficjalnie bezrobocie jest tam tylko 4%, ale tylko
dla tego, ze nie licza bezrobotnych Maorysow i w ogole dlugoterminowych
bezrobotnych, ktorych wysylaja na pseudoszkolenia albo renty, podobnie jak w
Australii. O prace w NZ b. trudno, a jak znajdziesz, to z niej nie wyzyjesz, bo
dobre sa tylko dla tych, co sa tzw. native speakers of NZ English, a w drugiej
kolejnosci dla pozostalych anglosasow. Z NZ ludzie uciekaja: mimo iz w
Australii jest marnie tez, to najwiekszym zrodlem imigracji do Australii jest
wlasnie NZ. To chyba ci powinno cos dac do myslenia...
Kagan (teraz Melbourne, dawniej Auckland i Wellington).

[Gość: 96%]

mlodziez z Nowej Zelandii emigruje masowo za praca do Nowej Holandii i to juz
od dziesiatkow lat, a w Nowej Holandii jest jakies 20% bezrobocia, jak dobrze
policzyc

[Gość: mm]

Kraj krajobrazowo ladny i jak ktos szuka spokojnego zycia i nie mysli o szybki
dorobieniu sie to NZ jest ok. Duzo polakow sobie tez tam uklada niezle zycie -
to zalezy od zawodu i obrotnosci.
Napewno - najlepszy kraj na emeryture.

mm
(N.Z, Australia, Canada, US).

[peter2715626]

Przeprowadzilem sie z rodzina do Auckland trzy lata temu i jestem bardzo
zadowolony. Spokojna praca, przyzwoite dochody, wspaniala przyroda i
rewelacyjne krajobrazy.

[arek_cz]

A czy mozesz mi powiedziec jak wyglada kwestia pracy dla informatyków?
W szczególności administratorow sieci komputerowych?
Jestesmy mlodym malzenstwem i nie szukamy niewiadomo jakich zarobków
i bogactw. Natomiast szukamy spokojnego zycia na normalnym poziomie.
Oboje bardzo lubimy przyrode i otwarte przestrzenie

Pozdrawiam
Arek

[Gość: kagan]

Tak moze napisac kazdy. Ja tez moge napisac:
Przeprowadzilem sie z rodzina do Melbourne "n" lat temu i jestem bardzo
zadowolony. Spokojna praca, przyzwoite dochody, wspaniala przyroda i
rewelacyjne krajobrazy.

[Gość: Kagan]

Koszty utrzymania sa b. wysokie w NZ, chyba ze sie mieszka w dreniaku-baraku
bez ogrzewania i klimatyzacji, chodzi na piechote i zre chleb z waty i
tlustego, smierdzacego barana... Widoczki sa super, ale tylko dla bogaczy. W
slumsach Wellington (np. Newtown) widzisz tylko odrapana sciane baraku
sasiada...

ToeToe, gdzie jestes? Znowu pisza o Kiwis!! n/t

[starypierdola]

[Gość: ;)]

Na antypodach!

No way, Man! Last seen in UK. n/t

[starypierdola]

[Gość: ToeToe]

Medluje sie na rozkaz No co slychac SP jaka dzisiaj pogoda??

[Gość: "Naga prawda"]

O przyszlosci NZ jest taka:
Jeśli przyszłość gospodarki australijskiej można widzieć w raczej ciemnych
barwach (głównie ze względu na rosnący deficyt rachunku bieżącego, coraz
większy dług zagraniczny i trudną sytuację na rynku pracy), to przyszłość
gospodarki nowozelandzkiej wydaje się jeszcze gorsza. Ewentualne połączenie z
Australią może tylko odsunąć spodziewany kryzys, jako iż gospodarka Australii
przeżywa również poważną recesję od roku 1974. Nowa Zelandia jest zbyt mała,
zbyt oddalona od większych rynków zbytu i pozbawiona wizji przyszłości (poza
kolejnymi prorynkowymi reformami, które, jak dotąd, nie były w stanie
powstrzymać powolnego, ale zauważalnego spadku standardu życia
Nowozelandczyków), aby można było snuć jakiekolwiek optymistyczne prognozy, co
do jej rozwoju w dłuższym okresie czasu. Tak więc jestem zdania, iż próby
zastosowania rozwiązań modelu amerykańskiego zakończyły się relatywnym fiaskiem
w Australii, a szczególnie w Nowej Zelandii. Głównym powodem tego fiaska wydaje
się fakt, iż gospodarki tych obu krajów są zbyt małe i zbyt mało znaczące w
skali globalnej, aby mogły skutecznie finansować swój rozwój na sposób
amerykański, to jest poprzez dalsze zadłużanie się za granicą. Ani dolar
nowozelandzki, ani też nawet australijski, nie są bowiem walutami o znaczeniu
światowym. Tylko globalne supermocarstwo, takie jak USA, może bowiem
stosunkowo bezkarnie zaciągać długi zagraniczne, licząc na ich spłatę we
własnej walucie (USD), która od czasu zawieszenia jej wymienialności na złoto
na początku lat 1970tych jest już tylko symbolem, ale wciąż symbolem
niezmiernie silnym. Australia i Nowa Zelandia muszą bowiem spłacać swe
zadłużenie zagraniczne w walutach światowych (USD czy też Euro), na których
kurs nie mają one praktycznie żadnego wpływu. Stąd zadłużanie się tych krajów
należy taktować jako typowo strusią politykę: odkładanie trudnych a niezbędnych
decyzji na przyszłość (dla następnego rządu czy pokolenia), ale przecież
wiadomo, szczególnie w Polsce, iż za taką krótkowzroczną politykę trzeba będzie
kiedyś (raczej wcześniej niż później) zapłacić, i to słono i z wysokim
procentem...

[Gość: :(]