Tunecja w marcu?

[marqo1]

Czy ktoś był tam o tej porze roku? Myślę o drugiej połowie marca, bo muszę
wykorzystać zaległy urlop, a moja firma nie pozwala na przesunięcie tych
zaległości nawet o tydzień, ale sama nie wiem czy to nie za wcześnie i czy
nie będzie po prostu za chłodno dla nas i półtoraroczniaka i czy urlop nie
będzie stracony. Jeśli macie jakieś (własne albo z opowiadań znajomych)
doświadczenia o temperaturach w tym okresie napiszcie, proszę. Pozdrawiam.

[alinaw1]

Pierwszy raz w Tunezji byłam 10 lat temu od 5 marca. Na zdjęciach jestem w
kurtce przeciwdeszczowej ale także w spodenkach i koszulce. Pogoda w kratkę -
jednym słowem. Teraz, w ubiegły czwartek wróciłam z Tunezji. Na północy bardzo
zimno (w Tunisie było tylko 11 st), ale za to w Zarzis, na Djerbie i na Saharze-
idealnie. Teraz jest cudownie- niebo niebieściutkie, słońce, tylko niezbyt
letnio. Zabierz cie3płe rzeczy dla malucha (ja swojemu musiałam na miejscu
dokupić kapotę z wełny wielbłądziej. Dla siebie identyczną. Wyglądamy w nich
dziwacznie). Na pewno będzie świetnie. Im dalej na poludnie- tym cieplej.

[marqo1]

Portal mi pokazał, że nie może wysłać wiadomości i tkwiłam w przekonaniu, że
nie poszła, a tu niespodzianka - jest i pytanie i odpowiedź . Dzięki za
wiadomości - szykuję się już na tę Tunezję od kilku lat i zawsze coś mi staje
na przeszkodzie. Mam nadzieję, że tym razem wreszcie dojedziemy. Pozdrowienia.

[alinaw1]

To jest forum dotyczące dzieci i ew. wakacji z nimi, więc nasza dalsza dyskusja
chyba jest tu zbędna.
P>S> Nie widzę nic złego w kolorach i ornamentyce wyrobów tunezyjskich.W końcu
tamtejsza ceramika aghlabidzka, fatymidzka i późniejsza, a także płytki od
czasów starożytnych są KOLOROWE. Oczywiście w różnych okresach zmieniają się
barwy, motywy i bogactwo dekoracyjne. Tłumy zarówno maluczkich,jak i znawców
sztuki i kultury zachwycają się właśnie gamą kolorów, jakie można zobaczyć
choćby w Bardo, na sukach też. Co innego wypchany wielbłąd z napisem: Tunisia
albo zasuszony skorpion za szybką, co innego naczynie -"choćby" kolorowe.
Oczywiście pojęcie PAMIĄTKA może mieć różne znaczenie. Ja z różnych wypraw
przywożę przyprawy, oleje, słodycze. Co prawda taka pamiątka kończy się po
jakimś czasie, ale pozostają miłe wspomnienia. Dywaniki mają tę zaletę, że nie
pęksają, nie łamią się i nie kruszą. Nadal uważam, że to fajna i ładna
pamiątka. To wszystko to kwestia gustu, a o nim ponoć się nie dyskutuje.
P.S.2 A co do tych wyciągających łapę... No cóż- nie mam takich doświadczeń z
Tunezji, choć parokrotnie zjeździłam ją wszerz i wzdłuż.

[burza4]

Alinko - pomyliłaś wątki - zdaje się, że chciałaś mi odpisać? Ja tez nie widzę
nic złego w orientalnych ozdobach, po prostu do niczego mi w domu nie pasują,
stąd moje znikome zainteresowanie. Ichnie przyprawy i słodycze też mi nie
podchodzą. Jesli już coś przywożę, to wolę "naturalne" pamiątki, młoda ma
jeszcze gdzieś różę pustyni jako ciekawostkę. I przede wszystkim - przecież
jest limit bagażu 15 kg w czarterach, jak przewieźć większe pamiątki? A co do
łap - jak zaznaczyłam byłam sama z córką, co zdaje się nad wyraz ochoczo
nastrajało tamtejsze towarzystwo. Obie byłyśmy zmęczone uciekaniem przed
nadmiernie "życzliwą" obsługą. Nie lubię czuć się osaczona, dla mnie to było po
prostu nad wyraz irytujące i męczące, że nie dało się zrobić paru kroków, żeby
nikt nas nie zaczepiał. Nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu... Ale do rzeczy.

Ja byłam na weekend majowy na Dzerbie i było dość ciepło w dzień, pod wieczór
robiło się zdecydowanie zimno, woda też jeszcze zimna i mało kto się kąpał.
Mojemu dziecku to specjalnie nie przeszkadzało i moczyła się w basenie
większość dnia. Jak napisała alinka - trzeba coś mieć cieplejszego do ubrania,
my byłyśmy trochę za bardzo optymistyczne, tam było ze 24 stopnie (w nocy z
16), w Polsce wtedy 28...

[marqo1]

Dziewczyny nie czytałam Waszej dyskusji, ale skoro zobaczyłam jej końcówkę to
nie mogę się oprzeć, żeby nie napisać, że ja - niestety dla mojego
mieszkania - uwielbiam wszelkie pamiątki i zawsze z trudem się powstrzymuję
przed zakupem większej ich ilości. Oczywiście myślę o takich, które noszą choć
trochę znamion oryginalności, a Tunezja - na podstawie zdjęć naszych znajomych
kojarzy mi się z przepięknym błękitem, więc jak dobrze pójdzie pewnie coś
błękitnego pojawi się u nas w domu.
A w ogóle to fajnie, że już niedługo wakacje....

[burza4]

Ja też miałam we krwi że trzeba zawsze coś przywieźć, ale nie chcę z kolei,
żeby w mieszkaniu był miszmasz tematyczny. skoro w jednym pokoju sa motywy
chińskie, to takie np. meksykańskie już nie pasują. A ja TYLE pokoi nie mam
I drugi powód - gdzie to wszystko trzymać? my dość dużo podróżujemy...
przywozimy zazwyczaj coś etnicznego, ale nie na siłę. Raz jest to własnoręcznie
zerwany kokos, raz wanilia, raz szyszki piniowe, skrupulatnie własnoręcznie
zbierane pod drzewem. To od razu uruchamia projekcję wspomnień, jak to my z
córką jechałyśmy z nosami przy szybie wypatrując przeoczonej przez ogrodnika
szyszki (sprzatają bez przerwy, cholera!), mąż hamował z piskiem opon,
zatrzymywał się w absolutnie niedozwolonych miejscach, po czym jak już udało
nam się je zebrać, to się okazało, że cały samochód mamy w mrówkach...
w Anglii np. kazałam mu jeżdzić w poszukiwaniu pól lawendowych zgoła godzinami,
koniecznie chciałam mieć zdjęcie, jak wreszcie znaleźliśmy plantację (parę
grządek raptem!) to było już ciemno i do tego okazało się że lawenda dawno
przekwitła...

na razie usiłuję nakłonić moje dziecko do zaprzestania zakupu pamiątek
pt. "pamiątka z XXX" w postaci gipsowej figurki juhasa albo mewy z plastikowej
imitacji bursztynu, bo zęby mnie bolą jak coś takiego widzę, a dziecię
koniecznie chce nas uszczęśliwić wydając większą część kieszonkowego na równie
szałowe ozdoby... Ja nie wiem potem nie mam sumienia, żeby to dyskretnie
wyrzucić

O Jezu, jak się rozmarzyłam wakacyjnie!!! A tu cholera śnieg spadł...

[marqo1]

Z takich historii, to ja pamiętam jak zmusiłyśmy (z moją siostrą) naszych mężów
do nadrobienia drogi, żeby zobaczyć wrzosowiska z Wichrowych wzgórz (być w
Anglii i nie zobaczyć ich wydawało nam się grzechem). Okazało się, że
stracilismy parę godzin krążąc po ruchliwych trasach w poszukiwaniu zjazdu do
tej romantycznej krainy, dojechaliśmy o zmierzchu (głód naszych połówek
wywoływał już w nich mordercze instynkty), a wichrowe wzgórza okazały się w
więkzości wyparte właśnie przez drogi, po których krążyliśmi. Pozostał malutki
skrawek pofałdowanego terenu i nawet my musiałyśmy się mocno natrudzić, żeby
oczami wyobraźni zobaczyć te przestrzenie.... Nasi mężowie do dzisiaj nam to
wypominają, a parę lat już minęło .
Burza - z Twoich postów wnioskuję, że podróżujecie z dzieckiem. Jeździcie razem
też poza Europę? Zawsze mówiłam, że będę zabierać moje dzieci na wakacje w
świat (jeśli tylko będę miała takie możliwości), a teraz trochę się obawiam - o
organizację, zdrowie itp. Od kiedy zaczęliście wyjeżdżać? Tak b. już tęsknię za
pakowiem i wyruszeniem w nieznane, że niedługo zacznę chyba czytywać
przewodniki do poduszki . Napiszcie, Dziewczyny, że jeździcie z dziećmi, to
może się wreszcie zmobilizuję.Pozdrawiam.