Rekordy podróznicze naszych maluchów

[yummy_mummy]

Hej

Marek Kaminski jedzie ze swoja 2 miesieczna corka dookola swiata, a gdzie
najdalej lub najbardziej egzotycznie dotarliscie Wy? Nie chodzi mi tylko o
ilosc kilometrow, ale tez o konkretne miejsca, np. wycieczki w gory, wyjazdy
do Wloch itp.
My z mezem przed urodzeniem corki bylismy zapalonymi podroznikami, teraz az
nas nosi, ale chyba jescze poczekamy (mala ma 4 m-ce).

Napiszcie w jakim wieku byl Wasz maluch, gdzie byliscie i jak zniesliscie
(wszyscy hihi) te wyprawe.

Pozdrawiam wszystkich wojazujacych!

[kamka1]

Witam,
egzotycznie to nie będzie, ale oto nasza lista najważniejszych wypraw:

1. Nina (8 miesięcy)- we Francji nad Atlantykiem, 27 godzin w samochodzie, na
miejscu kemping
2. Nina ( 11 miesięcy)- trzydniowy rajd po Karkonoszach ( pogoda psia, łącznie
ze sniegiem), ok.6 godz. dziennie w nosidełku
3. Nina ( 2,5 roku)- narty w lipcu, młoda w nosidełku
4. Nina i Kajek ( 4 lata i 5 miesięcy)- Włochy pod namiotem
5. Nina i Kajek ( 5 lat i 1 rok) trzydniowa wyprawa na rowerach, ok. 120km,
oboje w przyczepce- dochodziło do krwawych scen
6. Nina i Kajtuś ( 6 lat i 2 lata) w tym roku planujemy to:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10748&w=61072457&v=2&s=0
przez dwa tygodnie chcemy przejechać niecałe 300km

Wszystko co wyżej bez najmniejszych problemów! Zakładam, że dzieci nie są
absolutnie przeszkoda w podrózy, one jak czują, że jest to sytuacja normalna,
nie stresują się i jest ok.

Aha, i w tym roku padnie podróżniczy rekord naszych maluchów- oboje jadą z
dziadkami na 2 tygodnie na Kaszuby- baaaardzo się z mężem cieszymy

[jusytka]

My z naszym 4-miesiecznym Maluszkiem chodziliśmy po górach - Tatry, Karkonosze -
dzielnie zdobył wtedy wiele szczytów. Uważam, że niemowlak zwłaszcza na "cycku"
to idealny podróżnik

[dyzurna]

moja Milenka ma 13 miesiecy leciala samolotem juz 11 razy (glownie Europa), za
2 tyg znow lecimy )
tym razem do Grecji

[buanitka]

Córka (10 miesięcy) w sierpniu, samochód bez klimatyzacji 2000 km Wrocław -
Jałta (Krym). Po Krymie (zwiedzanie 1500 km) i droga powrotna 2000 km. Zniosła
cudownie
Dlatego powtarzaliśmy to co roku czyli miała 1rok i 10 mies. 2lata i 10 mies. W
tym roku też bardzo możliwe

[englishinter]

Czesc, ciekawy watek.

Mieszkamy w Las Vegas. Alex jezdzil:
1. Do Montany do dziadkow kiedy mial 7 tygodni. 2 dni w samochodzie.
2. Grand Canyon, 3,5 miesiaca, caly dzien
3. Monterey, Ca, 4,5 miesiaca, kilka dni w samochodzie i motelach
4. Los Angeles, maly wyskok na 1 dzien, mial 6 miesiecy
5. Znow Montana tym razem zima, Alex mial 7 miesiecy
6. San Diego, wypad na 3 dni, 8 miesiecy
7. za niecaly tydzien lecimy do babci do Polski z przesiadka w Chicago. Lot
okolo 15 godzin. Alex ma 11 miesiecy.
Jak znieslismy: super. Co do lotu to jeszcze zobaczymy.
A ze niedlugo potem przeprowadzamy sie do Montany, to juz widze wedrowki po
gorach.

[annabella7]

Cześć!
Nasza Jula ma 11 miesięcy i była już 2 razy w Bułgarii, przy czym raz na
nartach. Teraz znów lecimy,a w lato jeszcze raz - tym razem nad morze. W sumie
latała samolotem już 4 razy, i to raz bez mamy, tylko z superdziadkiem.
Pozdrawiamy!

[jasart1]

My nie odważylismy się pojechać z 4 miesięcznym dzieckiem, a że urodził się na
poczatku czerwca to musielismy jakoś przeżyć ten rok bez podróżowania. Dlatego
doskonale Was rozumię.
Z 12-to miesięcznym już bylismy na ubiegłorocznych MŚ w piłce nożnej w
Niemczech /chyba najmłodszy polski kibic /i przy okazji zwiedzilismy Holandię
(łącznie 4 500 km.). Wszystko przebiegało bezproblemowo.
W 15 miesiacu dwa tygodnie spędził z nami na Krecie. I tutaj muszę przyznać że
przez pierwsze 4 dni dał nam trochę w kość. Myślę że tyle właśnie potrzebował
na aklimatyzację- lecieliśmy w nocy i to nie było najlepsze rozwiązanie.
Później było wszystko ok łącznie z podróżami po wyspie (1 200 km)i drogą
powrotną.
Później kilka wyjazdów po kraju różnymi środkami lokomocji (bardzo mu się
spodobał pociąg). Teraz szykujemy się do samochodowej wyprawy do Włoch
(docelowo Kalabria a wg moich obliczeń łącznie jakieś 7 500 km) ale to już
przecież duży chłopak (2 lata).
Pozdrawiam.

z forum Niemowlę

[b.bujak]

nika001 03.05.07, 23:26 + odpowiedz


Nasz maluch w wieku 7 mcy pojechał w pierwszą "podróż" z Gdyni do Białegostoku
(pociągiem). Gdy miał rok i 8 mcy - wybraliśmy się w Tatry, chodziliśmy z
maluchem w nosidełku i udało nam sie dotrzeć także na Słowację . Poza tym
Kubuś od czasu do czasu pływa na jachtach i pontonach po Zatoce Gdańskiej i
uwielbia sterować. Nasz mały podróżnik-sportowiec zaczął chodzić na basen w
wieku 2 miesięcy!! W tym roku byliśmy niestety tylko raz (( na nartach (ale
to wina zimy, której nie było...) Z braku śniegu Kuba jeździł na nartach w domu
na dywanie (pchany przez tatę). Acha i jeszcze chodzimy na hipoterapię, bardzo
mu się podoba jazda na konikach, zwłaszcza brzegiem plaży... Jeszcze napiszę,
że Kubuś ma dopiero 3,5 roku. No to na razie tyle, więcej nie pamiętam, ale
synek ma w domu dużo albumów ze zdjęciami, które będą kiedyś dla niego
wspaniałą pamiatką. Polecam wszystkim aktywne spędzanie wolnego czasu,
starajcie się nauczyć dziecko od początku, że jest wiele ciekawszych rzeczy do
robienia, niż siedzenie przed komputerem lub telewizorem.
"Every thing to do with life is live it", pozdrawiam
eliszka25 03.05.07, 23:37 + odpowiedz


najdluzsza podroz babel odbyl w wieku 3 miesiecy. jechalismy samochodem ze
szwajcarii do polski i z powrotem. 1500 km w jedna strone, czyli ma na swoim
koncie juz 3000 km. teraz ma 7 miesiecy i jutro znow wyruszamy w taka sama
podroz. poza tym podrozuje z tata na rowerze. tzn. tata jedzie rowerem, a babel
w przyczepce rowerowej. w nosidelku tez zrobil z nami juz ladnych pare
kilometrow po gorach. najwyzej weszlismy na 1600 m, ale w tym roku z pewnoscia
zdobedziemy wyzsze szczyty. kilka razy w tygodniu wdrapujemy sie na 922 m, tzn.
mama pcha wozek, a babel siedzi dumny i piszczy z radosci.

podroze babel odbywal tez w brzuchu u mamy. nawet zjezdzal na nartach w austrii
z 3000 m, ale wtedy mama jeszcze nie wiedziala, ze ma w brzuchu lokatora


pinkap 04.05.07, 01:45 + odpowiedz


Nasz synus pierwsza podroz odbyl gdy mial 3 miesiace z Adelaide do
Melbourne,samolotem. Praktycznie przespal cala podroz, byl zadowolony i
spokojny. Na miejscu duzo zwiedzalismy. Dwa tygodnie na zobacznie atrakcji
miasta i okolic oraz odwiedziny u przyjaciol i zaprezentowanie naszego
szkraba. Adi zniosl to fantastycznie. Jedynym mankamentem bylo to, ze jego
przyzwyczajenia odnosnie zasypiania zmienily sie, tzn.nie chcial po tym
zasypiac sam w lozeczku, ale trzeba go teraz ululac na raczkach( siedzac) i
wtedy zasypia. Przed nami duzo wieksza podroz, w czerwcu lecimy z Australii do
Polski do rodzinki i to bedzie wyzwanie. 7h lotu do singapuru, 5h na lotnisku,
dalej 12h lotu do Frankfurtu i znow 5h czekania na lotnisku i dolecowo
Pyrzowice. Maluch bedzie mial wtedy 9 m-cy. Juz jestem podekscytowana)) ale
tez i troche obaw jest, ale bedzie dobrze!
saga5 04.05.07, 03:24 + odpowiedz


przed nami podroz do Polski na wakacje.
Bedziemy leciec z Kalifornii,gdzie od prawie roku mieszkamy.
Podrozowac bedziemy z 6 miesiecznym synkiem i 6 letnim mlodziencem

Pozdrawiam
Aga
dominika0808 04.05.07, 05:39 + odpowiedz


u mnie w rodzinie wszyscy sie smieja,ze moj 19 miesieczny synek zostanie
pilotem samolotow a to dlatego,ze w swoim zyciu ma juz za soba 6 lotow 9 i 10
godzinnych oraz jeden godzinny...zaczal podrozowac ze mna jak byl bardzo
malutki i nigdy nie bylo problemow...im jest starszy tym go wiecej rzeczy
ciekawi a ostatnio gdy lecielismy do Polski na wakacje uwielbial zagladac przez
okienko i podziwiac krajobraz z gory...
ogolnie duzo z nim podrozujemy... w weekend jak tylko pogoda dopisuje jezdzimy
cala rodzinka (tzn ja tata i synek) na tzw. "wypady" poza miasto...a za dwa
tygodnie szykuje sie nam wyprawa do Michigen pod namioty...juz nie moge sie
doczekac... yeti 04.05.07, 08:49 + odpowiedz


W dniu którym miał 3 miesiące weszliśmy z małym w nosidełku z Ustronia na
Czantorię, w drodze powrotnej zahaczyliśmy jeszcze o Małą Czantorię. Później
był spokój i w tym roku w połowie kwietnia na swojej drugiej wycieczce
rowerowej, w siodełku, przejechał 40 km i bardzo mu się podobało.

[b.bujak]

zobrien 04.05.07, 12:14 + odpowiedz


Moj mlody (10 mies), od 7 tygodnia zycia co miesiac latal samolotem )Londyn -
Warszawa i z powrotem, albo Londyn - Cork). Jak mial 3 miesiace pojechalismy z
niem samochodem z Londynu do Normandii i tam tez wyrobil swoje w samochodzie,
kiedy robilismy sobie wycieczki. Niestety im jest starszy tym mniej lubi
jezdzic samochodem (awantura jest juz po 1,5 godzinie, jesli to akurat nie pora
drzemki), a w samolocie robi sie niemozliwy. Na jakis czas trzeba bedzie chyba
zawiesic podrozowanie. Dopoki nie zrozumie bez ryku protestu, ze nie powinno
sie ciagnac za wlosy pana, ktory siedzi przed nami i takie tam. Generalnie
zasada jest chyba taka, ze im mlodsze niemowle, tym lepiej znosi podroze. Potem
zaczyna sie koszmar, a jak ma ok 3 lat mozna zaczac je wozic na nowo bez szkody
na psychice rodzicow. Corka Kaminskiego z pewnoscia nawet nie zauwazy, ze raz
bedzie w Mombassie, a raz na Alasce.


nataliak9 04.05.07, 15:52 + odpowiedz


nas tez nosi, bo przed ciaza ciagle gdzies jezdzilismy. jak córeczka skonczy 4
miesiace jedziemy z południa Polski nad morze, a jak 5,5 miesiaca do chorwacji.
mysle ze dobrze to zniesie bo od 3 tyg zycia robimy wycieczki za miasto i w
aucie momentalnie zasypia.jestem za tym zeby jezdzic z dziecmi a nie kisnac w
domu. pozdrawiam


delfina77 04.05.07, 21:59 + odpowiedz


Córcia w wieku 3 miesięcy poleciała ze mną samolotem do Irlandii, w wieku 4 m-cy
wróciła Nie było źle
sabko 04.05.07, 22:07 + odpowiedz


hi,hi,hi mojej córeczki to chyba nikt nie pobije bo zaszłam w ciążę będą na
wakacjach w Bułgarii, więc gdy mała miała dosłownie kilka dni wracała
samolotem w brzuszku mamy do Polski
Poważnie to jej pierwsza podróż była w wieku 2,5 miesiąca w góry do babci,
chodziliśmy z nią w nosidełku i zdobyła pierwsze szczyty.
Gdy miała 6 miesięcy jechała 9 godzina nad morze.

bomba001 04.05.07, 22:16 + odpowiedz


4 msc usa, 6 austalia, 11 indie. wszystkie podroze do rodziny. i wiele innych
pomniejszych
24lena 04.05.07, 22:28 + odpowiedz


7 miesiecy -7 godzinna podroz autem w dwie strony do Londynu(300 mil)
9 miesiecy - 2500 kilometrow,podroz do polski juz w niedziele
naszczescie samolotem jakies 2 godziny,ale kilometrow sporo

[yummy_mummy]

Gratulacje! Wypada mi teraz tylko zaczac sie pakowac...

Ciekawa jestem dalszych relacji

[colin1974]

Nasza Jessica w wieku 9-u miesięcy Tunezja -Sousse teraz ma 20 miesięcy i
lecimy do Turcji -Side .
Znakomicie czuje się w ciepłych krajach

[lucusia3]

Moje 2 skarby ruszyły w Europę oboje, gdy mieli po 8 miesięcy. Po Polsce jeździli juz wczesniej. Świetnie znosiły jazdy, loty, rejsy. Jak się ma pieluchy, soczki, jedzonko w proszku czy w słoiczkach to można bez problemu jeździć.Zresztą roczne dziecko, moim zdaniem, może jeść praktycznie wszystko. Niezbędne jest tylko wzięcie zapasu papierowych ręczników i wilgotnych ściereczek, no i zapasowego ubranka, albo dwóch. Moje dzieci zwiedziły praktycznie całą Europę i to nie na "rodzinnych wczasach" w ośrodku wypoczynkowym, bo tego nieznosimy, nic im to nie zaszkodziło, a pewnie w wielu sytuacjach pomogło.

[jermaldan]

Witam wszystkich. Moj synek (teraz juz 4,5 letni) swoja pierwsza naprawde dluga
podroz spedzil, majac roczek, w samolocie lecac do babci i dziadka do
Australii. W sumie cala podroz w jedna strone trwala 25 godzin i byl bardzo
dzielny. Nie mielismy z nim zadnych problemow. Czarowal wszystkich swoim
usmiechem, jadl albo spal. Powtorzylismy to jak mial trzy latka i z tego co
pamietam, to momentami okazywal swoje zniecierpliwienie. Teraz co jakis czas
latamy samolotem, albo podrozujemy samochodem i niestety coraz bardziej go to
nudzi

[avvg]

a czy ktoś pomyślał o współpasaźerach, którym wrzaski kilkumiesięczniaka mogą przeszkadzać w
zaśnięciu?
To, że Wy przywykliście do darcia się Waszych dzieci, nie znaczy, że inni muszą je znosić, bo nie mają
dokąd uciec.

Napiszecie mi, że Wasze dzieci są spokojne... Pokażcie mi 7miesięczne dziecko, które przez kilkanaście
godzin ani piśnie.

do avvg

[colin1974]

Jesteś po...ny chyba nie możesz mieć dzieci albo nie masz z kim widziałem
dorosłych nawalonych rodaków którzy się zachowywali gorzej niż dzieci więc nie
pisz takich głupot -pozdrowienia dla normalnych

awg

[kvakva]

Dorośli wydają z siebie różne nieznośne dźwięki o czym można przekonać się
oglądając wiadomości w TV. Co komu dzieciaki szkodzą? Żałosny jesteś.

[titta]

Nie, powinni uspic dzieci albo zostawic? Wyobraz sobie, ze ludzie maja rodziny
w roznych czesciach swiata... A pomyslales, ze moze chrapiesz i tez
przeszkadzasz wspolpasazera?

[avvg]

Co innego rodzina w innej części świata, bo to jest zrozumiałe, a co innego egoizm rodziców, którzy
przez kilkanaście miesięcy, do momentu jako-takiego przystosowania się dzieci do życia w
społeczności innej niż własna zachwycona nimi rodzina. A może to ambicja, co? Pochwalić się przed
znajomymi, że dziecko było przewijane w samolocie nad Argentyną w czasie podróży dookoła świata,
co przy okazji zasmrodziło całą toaletę i okolice?

Powiesz mi, że podróże są Twoją pasją i nie zrezygnujesz z nich z powodu dziecka? Otóż jest to jak
najbardziej wykonalne, znam wielu ludzi, którzy na kilka lat odpuścili różne rzeczy, z powodu dzieci
właśnie. Dziecko ZMIENIA pewne rzeczy w życiu, żebyście nie wiem jak sobie udowadniali że nie.

do avvg - PoPieRam

[m824]

avvg - popieram. ja nie lubię dzieci. nie chcę mieć. uważam, że w samolotach,
pociągach itp powinny być wudzielone miejsce na transport z dziećmi. no sory,
ale nie każdy musi lubić dzieci.

każdy z Was chciałby lecieć samolotem, albo jechać pociągiem z psem? albo
zestresowanym kotem? pewnie nie. sa tacy którzy nie chcą z dziećmi. tyle.

[avvg]

teraz Ci się oberwie za przyrównywanie dzieci do kotów, buhahaha

no bo niektórzy mają koty, a inni dzieci ;-P

[m824]

no właśnie. już jakiś jeden poniżej nie chce ze mną samolotem latać. proszę. i
nawet nazywa mnie antypatyczną. spoko. oni tu wszyscy sa super, świetni ludzie
itp... a my jesteśmy wredni nietolerancyjni itd itp...

eh... pomyślcie. nie każdy lubi zwierzęta, nie każdy lubi dzieci. niektórzy
mają koty, psy, a niektórzy dzieci. kwestia wyboru.

tyle tylko, że ci, którzy mają dzieci zwykle nie widzą nic poza czubkiem nosa
własnego dzieciaka

[avvg]

widać soczki i kaszki wyżerają mózg

[pawel_zet]

No dobrze, a ja nie chcę latać samolotem z Tobą, bo osoby nie lubiące dzieci
wydają mi się antypatyczne. Czy uważasz, że w związku z tym jestem uprawniony
do domagania się, by zakazać Ci wchodzenia na pokład samolotu, w którym ja lecę?
To tyle.

[avvg]

drogi Pawełku, ja jestem w miarę cywilizowana, i jeśli ktoś mi każe zamknąć buzię, to ją zamknę (chociaż
zazwyczaj robię to bez proszenia). Szanse na to, że da się uspokoić dziecko, które jeszcze, siłą rzeczy,
pewnego stopnia ucywilizowania nie osiągnęlo, są niewielkie.

[gapaaa]

Hej.

Pierwsze wakacje z maluchem pod namiotem: Patrycja 6 miesięcy
Drugie wakacje pod namiotem Patrycja 18 miesięcy, Magdzia 7 tygodni
Wypad do Irlandii samochodem: Patrycja 4 lata, Madzia 3, Karolina i Agata po 2
lata.
Wszystkie wyprawy i podróże były trafione w dziesiątkę - żadnych kłopotów z
dziećmi.

Pozdrawiam

[pawel_zet]

Już kilka razy pisałem o naszych eskapadach, ale mogę zrobić to znowu:
1. 10 miesięcy - Egipt
2. 17 miesięcy - Chiny
3. 23 miesiące - Tajlandia i Malezja
Drobniejsze wypadku po Polsce i Czechach pominąłem, a było ich trochę.
Podróże 2 i 3 odbyte bez biura - na zasadzie z plecakiem w świat.

A myślałem, że będzie o fiacie 126 :P

[kermitoz86]

A myślałem, że będzie o fiacie 126 i historiach z tym związanych. Ale i tak
ciekawie pOZrawiam!

www.tylkorock.blox.pl
www.tylkorock.blox.pl
www.tylkorock.blox.pl

[babsee]

Niestety cześciowo popieram post powyzej.Zabieranie maluszkow na zbiorowe
eskapady jest nienajlepszym pomyslem.Ale teraz jest taka moda i trzeba byc
jazzy na maxa i pojechac z 8 miesięczniakiem do Egiptu.Mozna przeciez spedzic
wakacje w Polsce w osrodkach ktore nastawione sa na pobyty malych dzieci i
nikogo wrzask o 6 rano tam nie dziwi.
Ale sama 2 lata temu musialam znosic modnych rodzicow z okolo rocznym dzieckiem
ktore bylo zabierane na wycieszki fakultatywne bo rodzicie mieli nastawienie "
a co!nie mozemy zwiedzac!!??" Mozecie...ale mozeicie jechac indywidualnie a nie
narazaxc reszte wycieczki na dzikie wrzaski w autokarze przez 3 h w jedna
strone i 3 w droge powrtoną.
Mialam rowniez wątpliwą przyjamnosc sluchac wrzaskow przez 4 h lotu.Sama jestem
matka i rozumiem ze dziecko cos boli, albo czegos sie boi albo zasnac nie moze
i po prostu placze ale nie rozumiem rodzicow ktorzy za wszelką cene podrozuja z
maluchami gleboko w d... mając reszte swiata i ..samo dziecko bo ono chyba ma
srednia radosc z takiej wyprawy.
Pomijam wyjazdy indywidualne z dziecmi czy tez kampingi.

[pawel_zet]

Generalnie popieram, że nie należy męczyć dzieci długimi podróżami. Dlatego
osobiście latam samolotem i to raczej takimi liniami, które zapewniają właściwy
komfort podróży. Do podróży odpowiednio się przygotowuję - biorę książeczki,
nowe zabawki, a także - rzecz jasna - wszystkie inne niezbędne rzeczy. Dzięki
temu moje dziecko w samolocie nieczęsto płacze i nie jest zbyt uciążliwe dla
otoczenia.
Ciąganie małych dzieci na wycieczki fakultatywne w Egipcie wydaje mi się marnym
pomysłem i zgadzam się tu z Tobą w całej rozciągłości.
Nie rozumiem jednak, dlaczego uważasz, że płacz dziecka w hotelu o 6 rano jest
OK w Polsce, a w Egipcie nie. Jeśli przeszkadza Ci w Egipcie (czy gdziekolwiek
za granicą) płacz dzieci o 6 rano, a jeździsz tam dlatego, by go nie słyszeć,
to są prócz ośrodków proponujących wczasy rodzinne także takie, które takiego
profilu nie mają, ba, w ogóle nie przyjmują rodzin z dziećmi. Trzeba za taką
dodatkową usługę zazwyczaj odpowiednio dopłacić, ale masz wtedy komfort,
którego oczekujesz. Słyszałaś o tym?

[avvg]

> Nie rozumiem jednak, dlaczego uważasz, że płacz dziecka w hotelu o 6 rano jest
> OK w Polsce, a w Egipcie nie

Czytaj ze zrozumieniem. Autorka pisała o hotelach nastawionych na rodziny z małymi dziećmi, a nie o
hotelach generalnie. I jeśli jedziesz do takiego hotelu właśnie, to na wrzask o 6 jesteś przygotowany.

Większość ludzi widzi różnicę między płaczem a wrzaskiem. Dzieci, niestety, wrzeszczą.

[pawel_zet]

Ja czytam ze zrozumieniem, nie mam najmniejszego problemu z rozumieniem
prostych komunikatów słownych. Nie bardzo rozumiem, dlaczego imputujesz mi
głupotę. Ton mojej wypowiedzi nie był napastliwy, skonstatowałem jedynie fakt,
że Egipt nie różni się niczym od Polski: są hotele przeznaczone dla rodzin z
dziećmi i takie, które pobierają dodatkowe opłaty, ale zapewniają, że osoba
wypoczywająca nie będzie niepokojona przez płacz, krzyk, wrzask oraz inne
odgłosy wydawane przez dzieci. Autorka - zdaje się - wyobrażała sobie, że w
hotelach w Egipcie w ogóle nie powinno się wypoczywać z dziećmi, co wydaje mi
się żądaniem wygórowanym. To ona powinna upewnić się, że hotel, do którego
jedzie, nie przyjmuje gości z małymi dziećmi, co można sprawdzić u organizatora
wyjazdu, a nie domagać się, by ludzie z małymi dziećmi nie jeździli do hotelu,
w którym ona wypoczywa. To tak, jakbym wsiadł do autobusu i narzekał, że jest w
nim tłok. Jeśli przeszkadza mi tłok w autobusie, to płacę dodatkowo i biorę
taksówkę.

[babsee]

Moze zle napisalam.Chodzilo mi o osrodki w Polsce (i za granica takze)
przystosowane dla rodzin z dziecmi.Oczywiscie kazdy wie,ze dwulatek moze tez
plakac i nie ma problemu.Chodzi mi o maluszki-takie do roczku, ktore potrafia
plakac od 5 rano do 7 bez wyraznej przyczny.Sa tez maluszki,nie uregulowana
jeszcze(takie do 5 mies) ktore nie rozrozniaja nocy od dnia i moga plakac cala
noc.
generalnie ciaganie maluszkow przez pol swiata ze soba uwazam za niemadry
pomysl ale to moje prywatne zdanie.Ich problem nie moj.

[tooo-tiki]

Hmmmm.... Posty podające ilość kilometrów czy długość podróży mnie jakoś nie
przekonują... Myślę, że jeżdżąc z maluchem trzeba uwzględnic też, żeby i dla
niego to było frajdą, a 25 godzin w samochodzie... niefajnie jakoś brzmi...

Ja do roku jeździłam z młodą rekreacyjnie - wczasy stacjonarne, nad jeziorkiem,
w lesie.. + kilkunastokilometrowe trasy po oklicy

Kiedy miała dwa latka pojechałam z nią sama w Beskid - podróż w pociągu była dla
niej frajdą, ochoczo dreptała po szlakach, nie chciała jedynie spać w namiocie,
więc przeniosłyśmy się do schroniska i na kwatery prywatne...

Rok później była wschodnia Polska - zachwycała się żubrami, zapalała w cerkwiach
świece, a nocleg w domku letniskowym w Puszczy wspomina do dziś jako superfrajdę
- były ogniska, kiełbaski, gitara co wieczór... trochę niepokoiły ją wilki
hitem wyprawy była podróż (na doczepkę z wycieczka klasową, która zarezerwowała
akurat ostatni przejazd w sezonie ) kolejką wąskotorową - znowu ogniska z
dzieciakami i podgladanie czapli i żurawi przez lornętkę...

Potem przez dwa lata wycieczki za zachodnią granicę do rodziny - noc w autobusie
przesypiała jak zabita, zachwyt wzbudzał telewizor w autokarze...

No i ma też już na koncie tygodniowy wypad z dziadkami na Słowację - zaliczyła
Łomnicę i tym samym była wyżej niż ja kiedykolwiek))

Ogólnie rzecz biorąc uwielbia podróże, nie marudzi, lubi łazić... Tylko
przechadzka po Krupówkach kończy się zwykle awanturą, kiedy mamie nie starcza
kasy na te wszystkie kolorowe pierdoły na straganach...

A za tydzień weekend w Toruniu, jednym z naszych ulubionych miast

[raveness1]

Jak wy pamietacie wszystkie pierdolkowate szczegoly? Pewnie nie ma mowy o
wypadzie bez kamery, 3 aparatow i dziennika pokladowego.
A po powrocie zanudzacie kogo sie da stosami zdjec, filmikow, tysiacami
nieistotnych wydarzen...
Wspolczuje rodzinom i znajomym "podroznikow", szczegolnie tych zidiocialych na
punkcie swoich pociech.
Ahoj aventureros!

[betsaida]

Heheh :] hello haters!
Szczesliwe dziecko niezestrresowanych rodzicow to sama przyjemność. Twierdzenie
że rodzice małych dzieci nie mają prawa brać udziału w życiu społecznym to bezsens.
Jedyne co mnie wkurza to histeryczne wrzaski rodziców, znacznie gorsze niż
zakwilenie niemowlaka.

[pani_myszka]

Czesciowo zgadzam sie z Raveness i Awg.
Podkreslam, ze sama niedlugo planuje dziecko, ale poki go nie mam, chce
spokojnie sobie gdzies pojechac czy poleciec i wrzaski bobasow po prostu mi
przeszkadzaja.
Dochodze do wniosku, ze kazda para, ktorej urodzi sie dziecko, nagle przyjmuje
jego posiadanie za ogolnoswiatowa norme, a nawet przymus (nie masz dziecka?
sorry - musisz sie dostosowac). Kilka razy lecialam w dalekie trasy, gdzie
choroba, zle samopoczucie i placz jakiegos milusinskiego stawaly sie problemem
calego samolotu. A wydaje mi sie, ze ludzi nie musi obchodzic, ze ktos
postanowil zabrac nieprzygotowane niemowle w trase i ze z tego powodu maja miec
przesrane przez cala podroz.

Jak juz wspomnialam - nie mam nic przeciwko dzieciom, ale na Boga, ludzie! Nie
wszyscy je maja i uwazam, ze nalezy sie z nimi rowniez liczyc (wspomnijcie, jak
sami byliscie bezdzietni i wkurzaly was wrzaski nad glowa).
Mnie razi widok i ZAPACH zuzytej pieluchy (a wielokrotnie bylam swiadkiem
przewijania w miejscu publicznym i swietego oburzenia przewijajacej mamuni,
ktorej zwrocono uwage, NO BO O CO CHODZI!?!?!?!), jak rowniez dosc oblesnego
cyca karmiacej matki (niech zostawi ten widok mezowi, naprawde).
I nie musze byc na to skazana.
A niestety, 10 km nad ziemia albo w autokarze jadacym 100 km na godzine, nie
mam jak wysiasc.
Dlatego mysle, ze warto poczekac az dzieci podrosna. Jasne, niezadowolenie
wspolpasazerow to ich problem, nie wasz. Ale nie dziwcie sie pretensjom, bo
moim zdaniem sa uzasadnione.

pozdrawiam!
<;3~

[pawel_zet]

Więc zapewne zmienisz zdanie, gdy będziesz miała już dziecko. Albo dajesz się
zamknąć w domu i chodzisz tylko na spacery po swoim osiedlu, albo wychodzisz z
dzieckiem gdzieś dalej, np. do jakiegoś parku. Jeśli maluch zrobi Ci tam kupkę,
to musisz go przecież gdzieś przewinąć, nie będziesz chyba dziecka trzymała w
kupie do powrotu do domu. Musisz to zrobić w jakimś miejscu publicznym. To samo
z wycieczką do ZOO czy innymi tego rodzaju eskapadami. Dla mnie norma społeczna
to przyzwolenie na przewijanie dzieci w miejscach publicznych, nie mam zatem
najmniejszych skrupułów podczas przewijania dziecka w miejscach publicznych.
Jeśli komuś się nie podoba, to jego problem.
Jak już wcześniej pisałem, moje dziecko całkiem nieźle znosi podróże samolotem,
więc nie zakłóca życia podróżnym, chyba że takim w rodzaju avvg, który - jak
wynika z jego postów (również w innych wątkach) - ma jakiś głęboki uraz do
małych dzieci (ale to jego problem, który dla własnego dobra powinien rozpoznać
i sterapeutyzować). Gdyby było inaczej, może bym się zastanowił, co z tym
fantem zrobić. Jednak - z tego, co pamiętam - nawet gdy jeszcze nie miałem
dziecka, rozumiałem ludzi, którzy latali długimi rejsami, a ich małe dzieci
płakały. Trzeba mieć trochę zrozumienia dla bliźnich. Nie wiem, dlaczego ktoś
gdzieś leci z małym płaczącym przez 10 godzin dzieckiem. Może musi (np. leci na
pogrzeb, migruje z kraju do kraju w poszukiwaniu pracy, leci z dzieckiem do
zagranicznej kliniki na leczenie itd. itp.). Zawsze taki byłem i uważam, że
generalnie człowiek dobrze wychodzi na tym, że stara się rozumieć różne
sytuacje życiowe, zamiast myśleć tylko o sobie. W Polsce ostatnio silnie
rozpowszechnia pewnego typu postawa roszczeniowa, co mnie osobiście boli.
Uważam, że wszystkim nam żyłoby się lepiej, gdyby ludzie najpierw zastanowili
się, dlaczego coś ktoś robi, co trochę im przeszkadza, i ewentualnie
zaakceptowali jakiś chwilowy dyskomfort, zamiast zajmować się wyłącznie końcem
własnego nosa i deklarować z góry, że to, czy ktoś ma jakiś problem, nic ich
nie obchodzi, bo obchodzi ich tylko to, by mieć święty spokój (nawet jeśli
miałby być zakłócony przez kilka godzin lotu w samolocie).
I w tym punkcie zbliżamy się do nieco bardziej ogólnych rozważań na temat sensu
życia i naszego miejsca na świecie. Ale bardzo mi przykro, mam trochę mało
czasu na tego rodzaju dywagacje w tej chwili.
Tak więc rozumiem Twój punkt widzenia, ale go nie akceptuję (i nie akceptowałem
go nawet wtedy, gdy jeszcze nie miałem dzieci).

[pani_myszka]

ee , ja widzę to w ten sposób, że to akurat TWÓJ punkt widzenia to postawa
roszczeniowa. Urodziło ci się dziecko i nagle wymagasz, żeby cały świat się tym
przejmował. A to jest tylko i wyłącznie twój problem i inni nie mają obowiązku
ponosić jego konsekwencji.
Zauważ, że targając takie dziecko gdzieś, stawiasz współtowarzyszy podróży
przed faktem dokonanym. Co mają zrobić? każdy z nich ma swoje sprawy, którymi
ciebie nie zamęcza, więc bądź litościwy i odpłać nam tym samym

Chrapiacego faceta obok można zawsze wybudzić. A wrzeszczącemu dziecku nie
wytłumaczysz, żeby w końcu było cicho...
niestety

[joanna_poz]

> ee , ja widzę to w ten sposób, że to akurat TWÓJ punkt widzenia to postawa
> roszczeniowa. Urodziło ci się dziecko i nagle wymagasz, żeby cały świat się
tym
>
> przejmował. A to jest tylko i wyłącznie twój problem i inni nie mają
obowiązku
> ponosić jego konsekwencji.
> Zauważ, że targając takie dziecko gdzieś, stawiasz współtowarzyszy podróży
> przed faktem dokonanym. Co mają zrobić? każdy z nich ma swoje sprawy, którymi
> ciebie nie zamęcza, więc bądź litościwy i odpłać nam tym samym
>
> Chrapiacego faceta obok można zawsze wybudzić. A wrzeszczącemu dziecku nie
> wytłumaczysz, żeby w końcu było cicho...
> niestety

Pani Myszko a co poradzisz na takich współtowarzyszy podrózy?

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=622&w=61981562
Smię twierdzić, że małe dziecko to naprawdę niewielka uciązliwość wobec
zachowania niektórych dorosłych w podrózy.

[pani_myszka]

Nie zazdroszę tej osobie. Bydło czasami z ludzi wychodzi i nie ma na to rady.
Zgadzam się, ze tacy towarzysze podróży to skaranie boskie.
Ale w tym wątku jest akurat mowa o małych dzieciach. A nie o pijakach czy
zwierzętach (miałam 'przyjemność' podróżować po dżungli rozklekotanym autobusem
z kozą, świnią i kojcem pełnym kur, i cała ta menażeria darła się wniebogłosy -
nie polecam).

dlatego wyraziłam moją opinię o maluchach. Jak będzie dyskusja o pijakach w
samolocie i bedę miała jakieś doświadczenia, to też napiszę

[joanna_poz]

Tylko, że w tym wątku podróż z dziećmi jest przez niektóre osoby odmalowywana
jako najgorsze zło, które może człowieka spotkac na wakacjach.

mnie osobiście bardziej razi chamstwo innych współtowarzyszy podrózy (tych
dorosłych niestety).
o braku tolerancji i postawie: "masz dziecko, najlepiej nie wychodź z domu, bo
możesz przeszkadzac innym" nie wspominam.

Dziecko to nie wyrok - nie skazuje mnie na X lat rezygnacji z wakacji.
Nie gustuję również w brudnym, zimnym, pochmurnym Bałtyku, dlatego wybieram
wakacje w cieplejszych krajach.
Staram się, żeby moje dziecko nie było uciążliwe dla innych, choć wiem, ze sa
sytuacje nieprzewidywalne. Niestety inni - ci podrózujący bez dzieci - czesto
się nawet nie próbują postarać...

[pawel_zet]

No wiesz, moja postawa jest roszczeniowa w tym sensie, że coś tam roszczę sobie
z tego tytułu, że jestem i mam pewne swoje potrzeby. Na przykład potrzebuję
dojechać jakimś środkiem transportu do pracy. W związku z czym roszczę
pretensję do możliwości skorzystania z autobusu miejskiego linii 136. Ktoś może
powiedzieć, że moja postawa jest roszczeniowa, bo dla niego jest dyskomfortem,
że musi w tymże autobusie podróżować z innymi osobami, np. ze mną. Ale przez
postawę roszczeniową miałem na myśli coś innego, mianowicie pewnego
rodzaju "asertywność" przejawiającą się w tym, że daną osobę interesuje
wyłącznie jej własny komfort, a inne osoby jej przeszkadzają, jeśli tylko
trochę ograniczają jej ten komfort, co owa osoba głośno komunikuje otoczeniu,
twierdząc, że takie jest jej prawo. Mimo że w sumie mogłaby przeboleć swój
dyskomfort przez pewien czas, gdyby zwróciła uwagę, że sama też bywa niekiedy
źródłem dyskomfortu dla innych ludzi. Wszyscy w końcu zakłócamy czasem innym
osobom ich komfort. W końcu moja obecność w autobusie nikomu bardzo nie wadzi,
przebywam w nim, a także owa osoba tylko przez dość krótki czas. Dlatego też to
raczej ja mam prawo nazwać roszczeniową osobę, która twierdzi, że ja naruszam
jej prawo do komfortowej jazdy autobusem miejskim, a nie ona mnie. A to z tego
powodu, że jej roszczenia zakłócają mój święty spokój.
Tu wkraczamy w sferę norm społecznych, ponieważ to one wyznaczają granicę, w
której naruszenie czyjegoś komfortu staje się np. czynem moralnie nagannym.
Gdybym np. wsiadł do autobusu miejskiego w stanie głębokiego upojenia
alkoholowego, wyzywał podróżnych czy wymiotował (co mi się - rzecz jasna - nie
zdarza ), przekroczyłbym pewną granicę. Przewijanie dziecka w miejscu
publicznym lub przebywanie w miejscu publicznym z płaczącym z jakiegoś powodu
dzieckiem takiej granicy nie przekracza.
Dlatego pozostaję przy swoim, tzn. sądzę, że to Twoja postawa jest roszczeniowa.

[pani_myszka]

wydaje mi się, ze troche coś tu mylisz. Zachowanie pijaka jest faktycznie
naganne (moralnie czy obyczajowo, jak zwał tak zwał) i co więcej jest wyłącznie
jego winą.
Zachowanie małego dziecka nie jest jego winą i nie jest w zaden sposób naganne.
Ale jeśli są 2 opcje - autokar bez dziecka, gdzie ludzie jadą spokojnie, oraz
autokar gdzie dziecko wyje z powodu gorąca/choroby/kupy w pampersie itp, to nie
dziw się, ze część pasażerów wybierze bramkę nr 2, bo po prostu MOGĄ MIEĆ DOŚĆ.
O ile mają możliwość wyboru rzecz jasna

Owszem, to normalna rzecz, że niemowlak płacze czy się drze, darłam się ja,
darłeś się na pewno i ty, ale to naprawde może wkurzać, ktoś moze mieć dość i
to jest normalne. Człowiek ma święte prawo do spokoju.

pozdrawiam
<:3~

PS. Jednakowoż uważam, ze przewijanie małego dziecka w miejscu publicznym i
majtanie ludziom przed nosem pełną pieluchą NARUSZA pewne normy. Dowiesz się o
tym, jak ktoś na ciebie po prostu zwymiotuje.
W grę wchodzą normalne czynności fizjologiczne, które załatwia się w miejscach
ustronnych

[pawel_zet]

Ależ oczywiście nie twierdzę, że każdy musi być niewrażliwy na hałas powodowany
przez dzieci. Po prostu uważam, że trzeba w pewnych przypadkach być
tolerancyjnym, nawet jeśli ktoś sprawia, że zmniejsza się nasz komfort i nie
mamy świętego spokoju. Tego wymagają normy współżycia społecznego.
A co do majtania przed nosem komuś pieluchami, to nie spotkałem się nigdy z
tego rodzaju patologicznym zachowaniem. Jeśli Ty się spotkałaś, to współczuję.
Zaczęliśmy jednak rozmowę od tego, że Ty stwierdziłaś, że przewijanie dziecka w
miejscu publicznym jest niedopuszczalne, co uważam za grubą przesadę i postawę
roszczeniową w sensie, o którym pisałem.

[Gość: panterka]

Taaaa,
Po prostu cudownie jest leciec 12 godzin z placzacym dzieckiem nad uchem, Wybacz ale po jakis 4
godzinach juz jest mi wszystki jedno gdzi i dlaczego to dziecko leci. Nie uwazam, ze rodzice z malymi
dziecmi powinni siedziec w domu, ale. No wlasnie, ale. Ale powinny byc wyznaczone miejsca np. w
samolocie dla malutkich dzieci (sa takowe, np. z rozkladanymi lozeczkami) i tam wlasnie powinni
siedziec rodzice z alymi dziecmi. Przewozink powinien poinformowac pasazera, ze jego miejsc jest w
sasiedztwie maluchow. Wtedy jest jakis wybor, a nie skazanie na polacz i skowyt przez 12 godzin
(oczywiscie niestety kto pierwszy,ten lepszy).
A co do przewijania. Wiadomo - powinny byc przewijaki w toaletach damskich. W niektorych sa, ale
napewno nie we wszystkich. Nie mam nic przeciwko przewijaniu dziecka na laweczce w paku, czy w
zoo, ale przewijanie maluch na stoliku w barze czy restauracji, gdzie inni chce w spokoju zjesc posilek
to zenada. A bylam swiadkiem i takich sytuacji.
Wiec chyba chodzi po prostu o to, zeby MYSLEC. I tyle wystarczy.
Pozdrawiam

[Gość: panterka]

Taaaa,Po prostu cudownie jest leciec 12 godzin z placzacym dzieckiem nad uchem, Wybacz ale po jakis
4godzinach juz jest mi wszystki jedno gdzi i dlaczego to dziecko leci. Nie uwazam, ze rodzice z malymi
dziecmi powinni siedziec w domu, ale. No wlasnie, ale. Ale powinny byc wyznaczone miejsca np. w
samolocie dla malutkich dzieci (sa takowe, np. z rozkladanymi lozeczkami) i tam wlasnie powinni
siedziec rodzice z alymi dziecmi. Przewozink powinien poinformowac pasazera, ze jego miejsc jest w
sasiedztwie maluchow. Wtedy jest jakis wybor, a nie skazanie na polacz i skowyt przez 12 godzin
(oczywiscie niestety kto pierwszy,ten lepszy).A co do przewijania. Wiadomo - powinny byc przewijaki w
toaletach damskich. W niektorych sa, alenapewno nie we wszystkich. Nie mam nic przeciwko
przewijaniu dziecka na laweczce w paku, czy wzoo, ale przewijanie maluch na stoliku w barze czy
restauracji, gdzie inni chce w spokoju zjesc posilek to zenada. A bylam swiadkiem i takich sytuacji.
Wiec chyba chodzi po prostu o to, zeby MYSLEC. I tyle wystarczy.
Pozdrawiam

[ash111]

Hej,
nasze dzieciaki braly udzial w wielu podrozach, m.in:
-Turcja - pierwszy wyjazd w wieku 2,5 miesiaca
-Majorka- 10 miesiecy
- objazdowka samochodowa Francja Hiszpania Luxembourg - 1 rok
- ostatnio Maroko- backpacking jedno dziecko w wieku 2, a drugie 4 lat. Tanger,
Fez, Marakesz, Atlas, Merzouga, noc na Saharze. Dzieciaki byly zachwycone.
Oprocz tego co roku narty za granica - Wlochy, Austria itp.
Starsza corka, ktora ma teraz niecale 5 lat, byla z nami w 12 krajach.
Ogolnie dzieci jezdza z nami od zawsze, wszystkimi srodkami lokomocji: samolot,
autokar, pociag, samochod, prom, jacht, - az po wielblady!! (nie zartuje).
Uwielbiaja pordroze, czesto je wspominaja i chca ogladac zdjecia. Nie placza i
nie sprawiaja wspolpasazerom problemow. Dzieki podrozom sa otwarte na wszystkie
kultury i maja znajomych w polowie swiata - np. ciocia Guelay z corkami Tutku i
Su i wujek Tarkan, czy tez ciocia Laila i wujek Aissa ) Z ludzmi poznanymi za
granica utrzymujemy kontakty i odwiedzamy sie!!! Za rok jedziemy do Kambodzy.
Pozdrowienia dla wszystkich rodzicow- podroznikow, ktorzy wiedza, ze swiat to
cos wiecej niz osiedlowy plac zabaw...

[feliksik]

Nasz wyjazd, wygląda blado, ale mam kilka ciekawych spostrzeżeń.
Wyjazd Koło - Września - Wrocław - Słowacka granica - Zakopane - lącznie 900 km
w 11 godzin, z Olkiem w wieku 14 miesięcy. Wyjazd o 2 w nocy, pierwszy postój
po 4 godzinach, potem co 1,5 godziny. Raczej bez problemu, tylko że po jedzeniu
małego (słoiczki) trzeba robić 30 - 40 minutowy odpoczynek. Potem 4 dni w
górach, bez szaleństw, część w wózku spacerowym, 2 dni w nosidełku. W nosidełku
bardziej mu sie nudziło. Ale co najlepsze, w schroniskach z chęcią zamieniał
obiadek w słoiczku na żurek taty, poparty na koniec szarlotką. Ogółem tata
zupkę z kluseczakmi ze słoika, mały talerz zupy - w końcu Polak głodny - Polak
zły, trzeba było mu zupę oddać.
Sumując. Moim zdaniem najlepiej podróżować w nocy - wyjazd po 1 - 2 w nocy i
się nie bać, będzie super.
Pozdrawiam

[soemi]

My coprawda daleko się nie wypuszczałyśmy, ale za to bardzo często i w wiele
różnych miejsc. Jak córcia miała miesięc była na swoim pierwszym weselu, spała
w najlepsze w sali obok gdzie grała orkiestra zasłonięta pieluszką tetrową. I
była większą atrakcją niż panna młoda.
Jak była maluszkiem, tak do ok 6 m-ca, chodziłam z dzieckiem gdzie tylko sie
dało tj muzea, nosiłam ją w nosidle wyjętym z wózka, do kina gdzie przesypiała
całe seanse, na różne wystawy czy inne imprezy zorganizowane.
Na pierwsze wakacje, miała niecały roczek, wyjechaliśmy w Bieszczady, ale mała
nie miała cierpliwości by siedzieć w nosidle niesionym na plecach.
Ogólnie zabieram dziecko, gdzie tylko się da!

tropiki nie, ale gorki, morza i jeziora 3 x tak

[el-slawek]

hej, od lat podrozuje(my) duzo i w odlegle kraje, od urodzenia coreczki (lato
2005) bylismy np. w Monachium (2 x 500 km w jeden dzien, miala 2 tygodnie, zero
problemow), gdy miala 6 miesiecy leciala pierwszy raz samolotem (2 godziny),
plakala troche tylko przy ladowaniu (roznica cisnien), poza tym ok, gdy miala 11
miesiecy bylismy w Alpach austriackich, wedrowalismy po gorach z nosidelkiem
(nawet ponad 2000 m), ostatnio czesto wedrujemy po lesie i w mniejszych gorkach
(ostatnio w Ardenach w Luxemburgu), bardzo jej sie podoba, na zmiane siedzi w
wozeczku, nosidelku lub sama chodzi. Za tydzien jedziemy na 5 dni pod namioty
nad morze do Holandii, zobaczymy jak bedzie. Podroze samochodem bardzo lubi,
najbardziej jak trzesie, ale niestety nie mamy jeepa na bezdroza, to by jej sie
chyba najbardziej podobalo.
Niedawno bylem w Afryce (Kenia) i Ameryce Poludniowej (5 krajow), ale sam - tam
bym nie polecal zabierac malego dziecka z kilku powodow:
- czasami moze byc niebezpiecznie i trzeba na siebie uwazac
- choroby - malaria, dengue (np. ostatnia epidemia w Paragwaju), biegunki itp.,
ukaszenia os i komarow, naprawde duze ryzyko
- slonce - tropikalne slonce i goraco nie jest "odpowiednie" dla naszych bialych
dzieciakow
- komunikacja - to nie jest europejski standard i jest duzo problemow z
dzieckiem, nie mowiac juz o bezpieczenstwie (w autobusach i taksowkach brak n.p.
poduszek powietrznych), a wypadki naprawde nierzadko sie zdarzaja, podczas
podrozy lodzia (np. ostatnio w puszczy Amazonskiej lub na nurkowaniu) trzeba by
wciaz uwazac na dziecko, zamiast podziwiac nature, to naprawde nie ma sensu...
- male dziecko naprawde nic przyjemnego nie przezyje w takiej podrozy, lepiej
naprawde pojechac nad morze lub nad jezioro, gdzie sie pobawi w piasku i
popluska w wodzie, nie w rejony tropikalne

W 2004 roku bylismy na trzytygodniowej objazdowce namiotowej z synem (mial wtedy
5,5 roku) do Portugalii na Euro 2004, codzienne zwijanie i rozkladanie namiotu
na nowym kempingu oraz 7500 km w drodze niezbyt mu sie podobaly, poza tym
zwiedzanie roznych ciekawych dla nas miejsc nie cieszylo go znacznie.

Wyjezdzajac z dziecmi na wczasy warto naprawde sie upewnic, ze jest sie w hotelu
odpowiednim dla rodzin z dziecmi, zeby nie wyladowac w hotelu-dyskotece razem z
bawiaca sie mlodzieza lub "dziadkami" potrzebujacymi spokoju, po co narazc
siebie i innych na stres, szczegolnie na urlopie? My jadac teraz na kemping do
Holandi wybralismy specjalnie taki z wieloma atrakcjami dla dzieci - placami
zabaw, animacja oraz opieka nad dziecmi, wtedy i dzieci sie pobawia i my sami
sobie rowniez troche odpoczniemy. Na nurkowanie do Egiptu lecimy jednak bez
dzieci - to rowniez aspekt cenowy. Kaminski oczywiscie moze zabierac swoja
coreczke, jest wielkim podroznikiem i zna sie na tym, na pewno nie bedzie
niepotrzebnie ryzykowac, poza tym, w razie choroby lub niebezpieczenstwa zawsze
moze na liczyc na szybka pomoc, obojetnie ile to ma kosztowac...

el slawek

[pawel_zet]

IMO przesadzasz. Dziecko można brać w tropiki, trzeba tylko dobrze się
przygotować i wiedzieć, co się robi. Jeśli ktoś nie ma chęci, by czytać
przewodniki turystyczne, na ogół niedostępne w języku polskim, studiować strony
WHO poświęcone sytuacji zdrowotnej w różnych miejscach świata i wykupywać
ubezpieczenia zdrowotne, to faktycznie nie powinien brać się za podróżowanie w
tropiki, zwłaszcza z dzieckiem. Pozostali mogą to robić. Kilkugodzinna podróż
samolotem nie jest bardziej męcząca (a chyba jest mniej męcząca) niż
kilkugodzinna podróż samochodem na Hel.

[el-slawek]

...nie wydaje mi sie, ze przesadzam. Przewodniki czytam wlasnie w roznych
jezykach (np. po angielsku, niemiecku, hiszpansku).
Jak zabezpieczysz male dziecko przed ukaszeniem komarow z wirusem dengue w
Paragwaju (w marcu, gdy tam bylem, bylo 15.000 zachorowan i byl stan wyjatkowy)
lub malarii w Kenii (wedlug UNICEFu i wlasnie WHO co 30 sekund umiera dziecko w
Afryce, ponad 100 milionow (!) zachorowan i ponad milion ofiar smiertelnych
rocznie, szczegolnie wlasnie dzieci - to nie moje wymysly, zobacz na
www.who.int/mediacentre/factsheets/fs094/en/), albo innych roznych
"swinstw" w puszczy amazonskiej? Wierz mi, ze moskitiera i nawet sam autan itp.
nie zawsze pomaga, a dziecku nie podasz profilaktycznie lariamu, malarone lub
dexycycliny. Organizm osoby doroslej inaczej zniesie te choroby, ktore dla
malego dziecka moga sie skonczyc tragicznie. Nawet moj lekarz tropikalny, ktory
co roku wyjezdza w tropiki odradza zabieranie dzieci ponizej dwoch lat na takie
wyprawy...

[pawel_zet]

Może nie do końca jasno się wyraziłem. Kiedyś już napisałem na tym forum, że
szpikowanie dziecka antymalarykami (nawet tymi niby nowszej generacji) uważam
za nieodpowiedzialność, a ciąganie dzieci np. do Indii, gdzie poziom higieny
jest marny i do tej pory zdarzają się poważne epidemie chorób zakaźnych (np.
cholery), to dla mnie stanowczo zbyt duży hardcore. Chodzi mi dokładnie o to,
że ludzie nie sprawdzają danych na stronach WHO i w przewodnikach, a potem
dziwią się, że po podróży na Sri Lankę (BTW z biurem podróży) u ich dzieci
występują objawy malarii. Są jednak takie tropiki, gdzie zagrożenia
epidemiologiczne są nieznaczne, a malaria nie występuje lub występuje w stopniu
śladowym (przynajmniej na znacznym obszarze). Studiując strony WHO, które
cytujesz, można znaleźć takie własnie kraje. Dlatego właśnie sądzę, że
kategoryczne pisanie, że nie wolno jeździć w tropiki z małymi dziećmi, to
przesada. Można jeździć, tylko że trzeba się odpowiednio przygotować, np.
dowiedzieć się, gdzie można jechać bez ryzyka.

[el-slawek]

tak, z tym sie zgadzam. Moj lekarz wlasnie mowil glownie o Kenii, bylem tam
kilka razy, wiec potwierdzam i dzieci zabiore tam dopiero wtedy, gdy beda
starsze. Ameryka Poludniowa jest ogolnie ciezka nawet dla niektorych doroslych
ludzi (np. problemy z wysokoscia w Cuzco, jezioro Titicaca lub La Paz - 4000 m
n.p.m.), stan higieny, jakosc drog, brawura kierowcow autobusow, wielogodzinne
podroze autobusem, napady kryminalne itp.

W czasie moich podrozy widywalem nawet samotne matki Europejki z malym
dzieckiem, oczywiscie nie wiem, czy potem nic sie dzieciom nie przytrafialo, ale
mimo to odsobiscie uwazam, ze ten kontynent, jak rowniez Czarna Afryka jest zbyt
ryzykowny.

Wydaje mi sie, ze w USA, Kanadzie (no ale to nie tropiki) lub Azji, gdzie wy
byliscie, jest lepiej i przy dobrym przygotowaniu mozna tam rowniez bez
wiekszego ryzyka pojezdzic z malymi dziecmi. Poza tym w Polsce jest rowniez duzo
ciekawych miejsc lub w pozostalej Europie (mam na mysli kraje przyjazne
dzieciom, jak, np. Francja, Hiszpania, Holandia, nie Niemcy...)

el-slawek

[pawel_zet]

No to, jak widzisz, właściwie się zgadzamy.
Nawet w Ameryce Południowej są pewne enklawy, np. Chile, gdzie poziom
cywilizacji jest stosunkowo wysoki, kwalifikuje się też ładny kawałek
Argentyny, a nawet Brazylii (rzecz jasna trzeba dobrze przemyśleć trasę, żeby
nie narazić dziecka i siebie na niebezpieczeństwo). Jeśli chodzi o góry, to
Altiplano oraz w ogóle wysokości powyżej 3000 m npm są niewskazane. Choroba
wysokościowa znacznie ostrzej przebiega u dzieci. Abstrahuję od kwestii
transportowych.
Nieźle sprawy stoją na dużych obszarach Meksyku.
Azja też nie jest do końca OK. Przykładem Indie lub znaczna część Sri Lanki
(malarii w zasadzie nie ma tylko na plażowym południowo-zachodzie wyspy, ale
przecież nie po to jedzie się na Sri Lankę, żeby siedzieć na plaży). W Azji
Południowo-Wschodniej tylko duży kawałek Malezji i Tajlandii, jakieś nieduże
fragmenty Indonezji czy Filipin. Kambodża i Laos odpadają, Wietnam też jest
dość ryzykowny. Bezpieczne są Chiny na zdecydowanej większości obszaru.
Afrykę subsaharyjską skreśliłem całkowicie i to pewnie na długie lata.
Nie najgorzej za to wygląda Bliski Wschód i Afryka Północna.

[squonk]

Ja osobiscie wole dzieci czesto wyjezdzajace od tych, ktorych rodzice nigdzie
nie wyjezdzaja "no bo wiesz, mamy dziecko a Jas nie lubi jezdzic". Dzieci
jezdzace sa na ogol grzeczniejsze, bardziej samodzielne, mniej inwazyjne dla
otoczenia. Wg mnie najlepszy schemat to do np. 4 roku zycia jezdzenie z
dzieckiem czesto samochodem na niezbyt dlugie wypady tak, zeby przyzwyczailo
sie ono do "innosci" zwiazanej z wyjazdem i nie bylo zbyt wymagajace/
absorbujace. W pozniejszym wieku mozna zaczac sie bardziej socjalizowac
[pociag, samolot, autokar, wczasy zorganizowane]. Generalnie chodzi o to, zeby
odpoczeli i rodzice i dzieci i inni wspoltowarzysze podrozy. Niestety bardzo
czesto sie zdarza, ze to nie dzieci ale ich rodzice sa bardziej wkurzajacy,
gdyz przewaznie wydaje im sie, ze wszyscy powinni sie do nich dostosowywac
bo "przeciez oni sa z malym dzieckiem". A nie biora oni pod uwage faktu, ze to
oni sa odpowiedzialni za zachowanie swojej pociechy.
Reasumujac jestem za dziecmi podrozujacymi z odpowiedzialnymi i myslacymi
opiekunami.

[ayelet]

Mój Kacper w lipcu skończy 4 lata: Pierwszy wyjazd jak miał 2,5 roku do
Hurgardy (żadnego zwiedzania, tylko quady na pustyni w ramach rozrywki); 3 lata
objazdówka po Joradanii i tydzień w Sharm w Egipcie. Na objazdówce wszystcy się
na nas patrzyli jak na samobójców ale było super, w ogóle nie marudził, tylko
czasem go trzeba było ponosić jak było duzo zwiedzania np. 8 godzin w Petrze.
Potem 3 lata i 3 miechy poleciałam z nim sama do Tajlandii, robiliśmy sobie
wyprawy sami albo kupowaliśmy w lokalnych biurach podróży (świetnie sobie
radził, złapał kontakt z obcokrajowcami, mimo śladowej znajomości języków
obcych potrafił sobie załatwić, że w Kanczanaburi Szkot go nosił, bo mamusia
nie miała juz siły a Tajka kupiła mu lody, bo ja nie chciałam kupić 3 z kolei).
3,5 roku byłam znów sama z dzieckiem w Safadze w Egipcie, wybraliśmy się do
Kairu (całonocna jazda autobusem) i do Luksoru. Teraz właśnie wróciliśmy z
Tunezji, którą potraktowaliśmy wybitnie wypoczynkowo i była tylko plaża i
dalekie spacery.
Podsumowując widzę, że moje dziecko naprawdę super się rozwinęło, podróże
bardzo duzo mu dały. Nie widzę problemu w jeżdżeniu z maluchami. Choć akurat ja
nie brałabym 2-3 m-cznych dzieci na wyjazdy zagraniczne, bo myślę, że wtedy
lepsza jest działka nad jeziorem (o ile ktoś ma)

[elske]

My w zeszlym roku jechalismy ze Szczecina Do Czech na wakacje, kluska miala 1
rok i 5 mies.Za dwa tygodnie przeprowadzka do Norwegii.8 godz na promie
Swinoujscie- Ystat, a pozniej samochodem przez Szwecje do Larvik w Norge.Wiec to
bedzie nasza najdlozsza jak do tej pory podroz.

[tropikey]

o, proszę, jaki miły wątek...

Pozwolę dorzucić nasze trzy grosze. Julia wyjeżdża z nami odkąd skończyła 5
miesięcy (wtedy zrobiliśmy najazd aż pod zachodnią granicę Niemiec). Od tamtej
pory ciągle dalej i dalej. Latem Europa, zimą odległe zakątki świata. Chociaż,
muszę przyznać uczciwie, że czasem w trakcie takich wyjazdów przychodzi do
głowy taka oto myśl: "no, teraz to już dość! Następnym razem jedziemy sami...".
Ale to chwilowe. Bo w gruncie rzeczy, wspólne podróże to jedna z najlepszych
rzeczy, jakie mogą dać sobie rodzice i dzieci. Zresztą, jeszcze parę lat i
Julia już nie będzie chciała jeździć z wapniakami. A póki co, fotograficzna
kronika jej podróży ciągle rośnie:
www.tropikey.com/copperminegallery/index.php?cat=7
Pozdrawiam, Bartek

[paulajal]

Ja myślę, ze każdy wyjazd powinnien być dostosowany do możliwości małego -
najważniejszego ludka, tak aby zapewnić mu poczucie komfortu i bezpieczeństwa i
zachowania zdrowia w nieprzewidzianych okolicznościach (mi raz synek złapał
ostrego adenowirusa tuz przed wyjazdem zagranicznym, chorobę o uciążliwym
przebiegu, trudną do zdiagnzowania, całe szczęście, ze nie stało sie to za
granicą, od tamtej chwili nie planuję podróży z wyprzedzeniem, lecz nastawiam
się raczej na last minute).

Długie trasy samochodem odpadają absolutnie i nikt mnie nie przekona, ze "mała
świetnie zniosła 2000km w foteliku w aucie". Jasne, ubaw po pachy taka
wycieczka dla malucha. może i jakos zniosła, tylko po co?

A zaliczyliśmy:
-2 tyg nad morzem, synek miał 9mies, super wyjazd
-Paryż, tydzień, samolotem, synek miał 18mies i spisał się idealnie, wszystkim
się zachwycał
-Rodos, 2 tyg samolotem, synek miał 2 latka, na miejscu zachorował na zapalenie
oskrzeli (od silnej klimatyzacji, która była wszędzie: w muzeach, autokarach,
hotelach, restauracjach itd) i w ogóle był tam jakis nieswój, źle zniosł tą
wyprawę, ciągle tam wiało, co jakoś b mu przeszkadzało, jedzenie mu nie
smakowało,itd.
-liczne krótkie wypady na wieś/do Kazimierza/Nałęczowa itd, strasznie mu się
podobało

Marzy mi się zwiedzenie Japonii i Chin, ale odkładam to na później, z małym
dzieckiem, jak dla mnie, tylko Polska lub podróże samolotem w dobrych warunkach
gdzieś w Europie.

Dalsze eskapady wydają mi się ryzykowne i nieatrakcyjne dla dziecka.

[morusika]

a my stosujemy metodę kroków. Jak mały miał pół roku, pojechaliśmy w Beskidy
(ok.70 km jazdy). Od roku do trzech jeżdzliśmy nad polskie morze (ok 700 km)
albo na noc albo z przerwą na nocleg. Jak miał ponad 3, pojechaliśmy do Austrii
(750 km) też z przerwą na nocleg, powrót już bez noclegu. W wieku 5 lat
(młodego polecieliśmy pierwszy raz do Grecji, ale na pobyt stacjonarny
w "family club". I potem na przemian zimą Austria, latem samolot. A tym
będziemy w domu, bo ma się drugie urodzic, a syn z babcią nie pojedzie.....

polecam raport z podrozy z dwoma maluchami

[olabogga]

do Azji - na stronie www.maly-podroznik.pl
Znajomi spędzili z dwulatkiem i półroczniakiem dwa miesiące w Tajlandii, Birmie
i Kambodży. Zrobili z tego świetną relację, z dużą ilością informacji.

[pawel_zet]

Chyba www.malypodroznik.pl? Znam tę stronę.
Relacje to ważna rzecz, warto je zawsze przeczytać przed podróżą, wiele można
się dowiedzieć. Takie rzeczy, o których nie można znaleźć wielu informacji w
Internecie. Sam też produkuję relacje i wrzucam je do Internetu.
A co do Twoich znajomych, to jedna rzecz mi się tam nie podobała. Profilaktyka
antymalaryczna mianowicie. Rozmawiałem z kilkoma lekarzami, bo miałem nadzieję,
że któryś się wyłamie, ale wszyscy twierdzą, że wszystkie obecnie stosowane
środki są bardzo toksyczne, stanowczo odradzali faszerowanie tym małych dzieci.
A Birma i Kambodża to - niestety - tereny malaryczne, a występujące tam odmiany
malarii są trudne do leczenia.

[olabogga]

oczywiście, masz rację z adresem. dziękuję za uściślenie. co do profilaktyki
antymalarycznej u dzieci nie mogę się wypowiadać, bo nie rozmawiałam na ten
temat z żadnym lekarzem.
wiem, że moi znajomi bardzo dokładnie przygotowywali się do tego wyjazdu i
konsultowali z lekarzami - także podawanie dawek malarone maluchom. ania jest
doświadczoną podróżniczką i na pewno zrobiła wszystko że by zminimalizować
ryzyko zarażenia. stąd też wybór trasy i terminu - styczeń-marzec to w azji
płd-wsch pora sucha.

[pawel_zet]

Dla mnie jest to bardzo ciekawa sprawa. Z lekarzami rozmawiałem właśnie głównie
o malarone. Doxycyclina to antybiotek, czyli niszczy florę bakteryjną, a poza
tym zwiększa wrażliwość na słońce. Nawet dla dorosłych jest dość do bani, poza
tym na wielu obszarach przecinkowe są już na nią odporne. Lariam zwany jest nie
bez przyczyny przez niektórych mózgojebem. Faszerowanie tym małych dzieci
wydaje mi się, bez porad lekarskich, kiepskim pomysłem. Ale moi lekarze o
malarone też nie wypowiadali się zbyt dobrze - podobno nadal dość toksyczny, a
małym dzieciom w fazie silnego wzrostu należy oszczędzać czynników toksycznych.
Jest to ważna sprawa, bo na wielu obszarach świata właściwie tylko malaria jest
poważnym zagrożeniem. Będę wdzięczny, jeśli zapytasz swoją koleżankę, gdzie
pisze, że malarone można dawać małym dzieciom.

[alicez]

Jeszcze w brzuchu 45 tys km (Europa i Maroko)
Potem wymienię te dalsze niz 400 km:
1,5 m-ca pierwszy wypad na kilka dni na Mazury.
3 miesiące podróż samochodem do Niemiec,
6 miesięcy Tunezja a na miejscu kupa kilometrów z rodzicami na zwiedzaniu
8 miesiecy, znów Niemcy itd aż do dziś
Wszyscy znosimy podróże bardzo dobrze. Teraz jak już jest ciut starszy (22 m-
ce) to podróż trzeba troszkę inaczej organizowac, bo mały jest bardziej mobilny
ale i z tym dajemy sobie radę.

[polinoczka]

skonczone 6 miesiecy wypad do dziadkow do Kazachstanu (Alma-Aty) miasto polozone
w gorach i troche inny klimat Podroz Szczecin-Berlin (samochod 2h) Berlin -
Istanbul (2h samlot) Istanbul-Almaty (6,5h).. w tym ostatnim locie na wysokosci
9000km nad poziomem mozra wyszedl nam 1 zabek
mlody zniosl bardzo dzielnie podroz szybko sie aklimatyzowal mimo ze codziennie
bylo ponad 40stopni w cieniu nie bylo problemow ani ze spaniem ani z jedzeniem
Miesiec pozniej majac 7miesiecy wrocilismy do polski ta sama trasa

ps. z mniejszymi dzecmi poki nie chodza jest mniejszy problem z podrozowaniem
tak mi sie wydaje... w samolocie trzeba bylo zapewnic dzecku butelke z ulibionym
napojem (odrazu postarcie maly udawal sie na drzemke) a w tej drugim przelocie
poszedl zwiedzac samolot i posiedzial i cioc na raczkach ciagajac je za wlosy i
smiejac sie

ps. jak podawali obiad to synekbyl 1 do jedzenia

Pozdroz do kazachstanu
polina.progryf.pl/main.php?g2_itemId=12745&g2_page=4

[kasiapro1]

To my tak:
9 m-cy Floryda,dluga,meczaca podroz
1.8 -Floryda,tez meczaca dla wszystkich,przede wszystkim dla otoczenia
1.9-Turcja(swietny osrodek dla dzieci)
2.5-Bali(zaliczone cale z dzieckiem w taxi)
3 lata-Egipt(stacjonarnie w hotelu)
3.3-Sycylia(zwiedzanie wynajetym autem)
4 lata-(w sierpniu Jamajka,stacjonarnie bedzie).
Poza tym wyjazdy nad nasze morze,mazury.
Sami czesto zostawialismy syna i podrozowalismy.
niestety zgadzam sie z niektorymi poprzednikami,ze drace sie dziecko w
samolocie to koszmar i starm sie nie siadac blisko rodzin z dziecmi-jesli
lecimy sami,bo chce odpoczac a nie sie stresowac .

Jezdzic? Nie jezdzic? Oto jest pytanie :)

[aniao3]

Mamy taki zawod (jestesmy fotografami specjalnosc turystyka) ze jak sie urodzil
synek a pracowalismy nad siedmiotomowym albumem o Polsce to mieslimy do wyboru:
albo zostawiac go w domu, albo z nim jezdzic. Przez pierwszy rok przejchal zn
ami cala Polse - zero problemow.

Jak sie urodzil braciszek to pojechalismy do Birmy, Tajladnii, KAmbodzy.
Nie po rekordy, ale po przezycie wspanialej przygody. Bylo genialnie (raport z
wyprawy dla tych co mysla o egzotyce na stronach serwisu www.malypodroznik.pl )

W pdorozy z dzieckiem czasem jest ciezko, ale znacznie czesciej jest super.

Jak macie zdrowe dziecko i pomysl by jechac to trzeba sie tylko przygotowac i
zaczynac jak najwczesniej! Bo maluch do roku to swietny partner w podrozy. I
generalnie malo komu przeszkadza - znacznie czesciej budzi pozytywne uczucia
(choc w kulutrze europejskiej bywa traktowany jako insekt, co to go w domu trza
trzymac a nie sie wloczyc i nam przeszkadzac w sluchaniu muzy na plazy)

usciski dla wszytkich podrozujacych rodzicow!!!

Pola Kaminska...

[aniao3]

ma juz ponad 2 latka a nie 2 mies
anka

[pawel_zet]

A jeśli już jesteś, to może napiszesz, jak to jest z tą profilaktyką
antymalaryczną? Moi lekarze twierdzą, że nawet leki nowej generacji (malarone)
nie powinny być podawane małym dzieciom, gdyż są za bardzo toksyczne. Skreśla
nam to dobre pół świata z mapy potencjalnych podróży. Co robiliście w Birmie i
Kambodży, żeby się obronić przed malarią?