Gość: agnostyk1
IP: 82.139.30.*
03.04.06, 11:59
Wystosowaliśmy poniższe pismo, które sądzimy poprawnie naświetla
sprawę "bojów" o Święty Krzyż na Łysej Górze.
Racja Polskiej Lewicy
Zarząd Województwa Świętokrzyskiego Kielce 29.03.2006r.
25-306 Kielce ul. Warszawska 6 p. 7
Minister Środowiska
Prof. dr Jan Szyszko
Wniosek
dotyczący ochrony własności Skarbu Państwa
W związku z całym szeregiem nieporozumień dotyczących nieruchomości na Łysej
Górze w Świętokrzyskim Parku Narodowym pragniemy przedstawić punkt widzenia
członków „Racji Polskiej Lewicy” i jako wypadkową przedstawić wniosek co do
dalszych jej losów.
Jako wyjściową podstawę poniżej przedstawionych argumentów przyjmujemy
orzeczenie Komisji Majątkowej w Warszawie działającej na podstawie ustawy z
dnia 17 maja 1989r o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
Rzeczypospolitej Polskiej, która to w dniu 12 listopada 2002r. na rozprawie w
sprawie wniosku Diecezji Sandomierskiej z udziałem Świętokrzyskiego Parku
Narodowego i Wojewody Świętokrzyskiego postanowiła wniosek dotyczący oddania
nieruchomości należącej do ŚPN oddalić. Zaznaczamy, iż decyzja ta zapadła
jednogłośnie. Wydawać by się mogło, że to już ostateczny werdykt dotyczący
zabiegów Kurii Sandomierskiej w tej sprawie gdyż od orzeczeń Komisji
Majątkowej nie przysługuje jakiekolwiek odwołanie. Zasadność decyzji została
przedstawiona w uzasadnieniu dołączonym do orzeczenia.
Nadmieniamy, że zasadnicza część klasztoru jest własnością Kurii
Sandomierskiej, ponieważ Wojewoda Kielecki decyzją nr GG.VII-5710/12/95-97 z
dnia 8 stycznia1998r zmienioną decyzją nr GG.VII-5710/12/95/98 z dnia 27
stycznia 1998 roku stwierdził z mocy prawa własności wszystkich gruntów
pozostających w faktycznym władaniu Kurii Diecezji Sandomierskiej
(zabudowanych działek nr 2003 i 2040/115 we wsi Nowa Słupia o łącznej
powierzchni 3,9736ha).
Obecnie Skarb Państwa jest właścicielem tylko części obiektów upaństwowionego
w 1819 roku Opactwa Klasztornego XX Benedyktynów Świętokrzyskich czyli
zabytkowego piętrowego budynku (obecnie muzeum) i zabytkowy parterowy budynek
( tzw. „Szpitalik”).
Ze zdziwieniem stwierdzamy, że Biskup Sandomierski Andrzej Dzięga w piśmie do
posła Wiesława Walędziaka z dnia 24 października 2003r. nie uznaje powyżej
przedstawionego Orzeczenia Komisji Majątkowej stwierdzając, że „Formalnie
temat pozostaje dla Diecezji otwarty”. Szczególnie bulwersująca jest
przedstawiana w dołączonym do pisma „krótkim rysie historycznym teza jakoby
za sprawą zaborcy w 1819 r. klasztor zamknięto”. Jest to nieprawdą co w
dalszej części naszego wniosku uzasadnimy. Co ciekawe poseł Wiesław Walędziak
w odpowiedzi na pismo Biskupa Sandomierskiego skierowanego do Piotra
Czyżewskiego – ówczesnego Ministra Skarbu, otrzymanego w dniu 17.11.2003r.,
stwierdza już, że „ – klasztor został odebrany Kościołowi w 1863r. przez
władze carskie w ramach odwetu za pomoc dla Powstania Styczniowego”. Dalej
czytamy, iż „Zwrot budynku prawowitemu właścicielowi byłby nie tylko pięknym
gestem Władz III RP z okazji obchodzenia jubileuszu, ale także pozwoliłby na
zachowanie zabytkowego obiektu”.
Ponieważ dotychczasowe zabiegi Kurii Biskupiej nie przyniosły rezultatu ( bo
nie mogły w świetle nieodwołalnej decyzji Komisji Majątkowej) Biskup
Sandomierski Andrzej Dzięga ponownie , tym razem do Ministra Środowiska
Czesława Śleziaka, wysyła pismo o prawie identycznej treści jak uprzednio.
Nieścisłości historyczne i kwestionowanie nieodwołalnego Orzeczenia Komisji
Majątkowej się powtarzają.
Chcąc dać podstawy do podejmowania decyzji w przedstawianej sprawie Dyrektor
ŚPN w dwóch pismach do Dyrektora Departamentu Ochrony Przyrody dr inż. Jana
Wróbla skierował dwa obszerna opracowania dotyczące roli i miejsca oraz
zakresu prowadzenia ustawowej i statutowej działalności ŚPN polegającego w
szczególności na prowadzeniu działalności edukacyjnej i wykonywaniu badań
naukowych jak i udostępnianiu do zwiedzania i wykonywania obsługi ruchu
turystycznego na terenie Parku, z zachowaniem wymogów ochrony przyrody. Z
pism tych wynika, że w latach 1962 – 1972 na odbudowanie budynków
pobenedyktyńskich wydatkowano 17 mln. Złotych. Po okresie niepewności 10 –
ciu lat na oczekiwanie orzeczenia Komisji Majątkowej, po 12. listopada
2002r ŚPN przystąpił do modernizacji skrzydła zachodniego gdzie przewidywany
koszt wyniesie 3 124 tyś. zł.
Z pisma tego również wynika prawdziwy obraz historycznych uwarunkowań
przejęcia przez Skarb Państwa obiektów po zakonie benedyktynów na Łysej
Górze, gdzie czytamy:
Świętokrzyski Park Narodowy informuje, że budynki pobenedyktyńskie na Św.
Krzyżu w Nowej Słupi zostały upaństwowione a nie skonfiskowane! Podstawę
prawną upaństwowienia stanowiły dwa dokumenty:
1. Bulla Papieża Piusa VII z dn. 30 czerwca 1818r.;
2. Dekret supresyjny arcybiskupa warszawskiego Franciszka Skarbek-
Moraczewskiego z dnia 17 kwietnia 1819r.
Jak wynika z następnego pisma w tej sprawie, wystosowanego do Ministra
Środowiska Tomasza Podgajniaka przez, tym razem posła na sejm Przemysława
Gosiewskiego, podane przez ŚPN dokumenty są niewiarygodne czy wręcz nie
odpowiadające prawdzie.
W odpowiedzi na pismo pana posła do p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu
Ochrony Przyrody pan Zygmunt Krzemiński wystosował do Dyrektora ŚPN prośbę o
zajęcie stanowiska w sprawie pisma posła Przemysława Gosiewskiego.
Pismo do p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Ochrony Środowiska i i
odpowiedz udzieloną Posłowi Przemysławowi Gosiewskiemu przez Ministra
Środowiska przedstawiam jako kserokopie w załącznikach 1 i 2 gdyż są zbyt
obszerne by je tu w całości przytoczyć.
Niejako równolegle toczy się druga sprawa, wywołująca emocje a dotycząca
zamiaru: „Wydzierżawienia na okres 20 lat podmiotowi wybranemu w drodze
przetargu – budynku „Szpitalika” o pow. użytkowej 865 m2 położonego w obrębie
Nowa Słupia na Wzgórzu Świętego Krzyża w celu zabezpieczenia obsługi
turystów. Krajowy Zarząd Parków Narodowych pozytywnie opiniuje powyższy
wniosek”
Jest to pkt. 4 Notatki Służbowej skierowanej do Ministerstwa Środowiska
Czesława Śleziaka przez Dyrektora Departamentu Ekonomicznego mgr. Marię
Maliszewską. Zgodę na wydzierżawienie wyrazili również Starosta Kielecki oraz
Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków.
23.01.2005r. Misjonarze Oblaci, już bezpośrednio do Ministra Środowiska,
wystosowali pismo w którym: „Zwracamy się z uprzejmą prośbą o przekazanie nam
w drodze bez przetargowej zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa w trwałym
zarządzie Świętokrzyskiego Parku Narodowego na Świętym Krzyżu
tzw. „Szpitalika”. Jednocześnie zakonnicy mają zamiar przystąpić do
przetargu. Równolegle zakonnicy wystosowali pismo do Dyrektora ŚPN o
wydzierżawienie w/w obiektu. Dyrektor ŚPN Bogdan Hajduk w piśmie do Ministra
Środowiska z dn. 18 lipiec 2005r. pozytywnie zaopiniował prośbę Misjonarzy
Oblatów i otrzymał od niego odpowiedz:
„Odpowiadając na pismo znak: AG-221-3/2003/05 z dnia 18 lipca 2005r.
uprzejmie informuję, że Świętokrzyski Park Narodowy posiada zgodę Ministra
Środowiska z dnia 17.10.2003r. na wydzierżawienie budynku
zwanego „Szpitalikiem”, na okres 20 lat, dzierżawcy wyłonionemu w drodze
przetargu.”
Ojcowie Oblaci zostali o tym fakcie poinformowani.
Na to Pan Poseł Przemysław Gosiewski w piśmie do Ministra Srodowiska w dn 15
listopada 2005r. znowu przytacza ( między innymi), że: „Klasztor Świętego
Krzyża został odebrany Kościołowi Katolickiemu przez władze carskie po
Powstaniu Styczniowym w odwecie za pomoc udzielaną powstańcom, m.in.
dowodzonym przez gen Langiewicza... W zwi
