zajęcia dodatkowe, podpowiedzcie jakie

[kapka22]

Mam pytanie, czy Wasze dzieci chodzą na zającia, interesują mnie dzieci ok
półtora roku w Warszawie. Moje siedzi w domu, myśle o czymś rozwijającym

[kapka22]

Nie wierzę, ze Wasza dzieci nigdzie nie chodzą, proszę odpiszcie.

[edytek1]

Moje dziecko 2,5 zaczeło w ym roku chodzić na angielski i na rytmikę. I jedne i
drugie zajęcia są super. Mała bardzo je lubi. Organizuje je pobliski dom
kultury a nie firma komercyjna co ma wpływ na cenę. ( angielski 1 raz w
tygodniu 40 min 100 zł miesiecznie , muzyka 2 X w tygodniu 30 minut 50 zł
miesiecznie).

[asiaap]

moj dwulatek chodzi na angielski do Helen Doron na Ursynowie 30 min /tydzien
chcielismy jeszcze chodzic do klubu malucha 7 niebo w ramach socjalizacji ale
jakos na razie brak nam czasu
niestety pracuje wiec mamy tylko do dyspozycji popoludnia a zajecia tego
rodzaju raczej organizowane sa w ciagu dnia ew na 16-17 co tez jest dla mnie za
wczesnie
pozdrawia
asia

[kapka22]

A jesteś zadowolona z zajęć Helen Doron? Czy chodzą tam też mniejsze dzieci,
wiem, ze można posłać, ale co z tego wyjdzie
Ok, skoro polecasz tą książkę to kupię
pozdrawiam gorąco

[asiaap]

ja jestem zadowolona. moj synek ma 2 lata i 2 mce ale chodzi do grupy z 3
latkami. nie wiem jak to jest w przypadku mlodszego dziecka. ja bym chyba
poczekala az skonczy 2 lata
pozdr
asia

[izunia6]

Polecam Nianię w Nowym Yorku - pouczająca lektura - no i pełen zestaw zajeć
dodatkowych dla dzieci w tym wieku.

[salem]

Umknęło Ci chyba kochana,że ta książka to jedna wielka satyra na mamuśki, które
tresują swoje dzieci, bo taki jest aktualnie trend, wysyłąjąc je na zajęcia ze
wszystkiego.

Czytanie ze zrozumieniem to podstawa.

[kassik]

Tak sobie czytam i zastanawiam się czy trochę nie przesadzacie. Zajęcia
dodatkowe dla 1,5 rocznego dziecka??? To może zacznijmy od półrocznych, niech
nie siedzą cały dzień w domu tylko się uczą czegoś rozwijajacego.

[mamana102]

a ja chodze z corka do klubu 7 niebo 2razy/tydz i na rytmike 1 raz w tyg. od 10
mies chodzilam z nia na zajecia muzyczne w jez. ang.
moja coreczka uwielbia te zajecia. pani w klubie mowie ze ona jest niesamowita,
caly czas smieje sie, jest radosna. zostaje sama na zajeciach (1,5 h) i nie
chce wychodzic.
mysle ze takie zajecia dodatkowe sa super. ja nie wyobrazam sobie siedzenia z
moim dzieckiem w domu w zime i przewalania sie po pokojach.
wazne zeby zajec nie bylo za duzo (optymalnie 2, 3 razy w tyg) i nie za dlugie,
dobrze zorganizowane (dziecko nie moze sie nudzic) i wcale nie chodzi tu o
ksztalcenie, nauke ale uspolecznienie, zabawe, przyzwyczajanie do nowych
twarzy, zwyczajow panujacych w nowych miejscach.
nie rozumiem pzreciwnikow takiej formy zabawy. moja coreczka doslownie od
urodzenia ma kolezanki ( rowiesniczki). spotykamy sie od ponadz roku na
pobliskim skwerze codziennie, wspolnie spedzamy urodzinki, jest fajnie i
dzieciaczki maja ze soba kontakt.
racjonalne ulozenie zajec napewno zle nie wplynie na psychike dziecka a im
wiecej kontaktu z rowiesnikami tym lepiej dla dziecka
pozdrawiam

[mamabruna]

Drogie Mamy, jestem zdziwinoa tym co piszecie. Dwulatek na angileskim i
rytmice, gdzie posłac półtoraroczne dziecko???
Takie dzici są chyba za małe na musztre. Powinny sie bawić czuć, ze rodzice
poświecają im swój czas. Jeszcze bedą miały czas nauczyć sie angielskaiego
(moze po tym jak nauczą sie mowić po polsku????).

[salem]

Jak widzę snobistyczne zachowania dotyczące dzieci przeszły już zza oceanu do
Polski.
Czytam i nie dowierzam, że są mamy, które rocznego berbecia stawiają na starcie
do wyścigu szczurów pod przykrywką zapewnienia mu "lepszego startu". Kajtka,
który nie potrafi wyartykułować poprawnie garści polskich słów wysyłą na
angielski, żeby "wyrównać szanse". Szanse na co?
Trzeba by poszukać, może są zajęcia z zarządzania, robienia suszi lub prawa
międzynarodowego dla osesków. Nie ma co tracić czasu - zapisywać, zapisywać!

Nie ma żadnych - powtarzam: żadnych - podstaw do zapychania czasu dwu letniego
dziecka zajęciami, jak je nazywacie "rozwijającymi". Rozwijające jest dla
dziecka w takim wieku zbieranie liści, wkładnie raczki do miski z mąką, żeby
poczuć, jak miękki ma dotyk, baraszkowanie z mamą na dywanie, patrzenie na
chmury z tatą.

Jakoś nikt nie wspomniał o basenie...

[dagbe]

Polecam.

A moim zdaniem chodzenie z dzieckiem dwuletnim na zajęcia rytmiczne, muzyczne
czy językowe nie jest zawsze wyrazem snobizmu czy startem w wyścigu szczurów.

Mój syn (obecnie 2 lata i 4 miesiące) i ja świetnie bawimy się na zajęciach
Helen Doron, uczymy się pływać, gramy na dzwonkach. Nie cierpię spacerów i
zbierania liści, więc wtedy raczej byłabym niezadowolona, co z pewnością
dziecko by wyczuło. Na spacery syn chodzi z ciociami z przedszkola (wcześniej z
opiekunką).

Analogia do "Niani w Nowym Jorku" jest może o tyle istotna, że takie małe
dzieci na zajeciach powinny być z którymś z rodziców.

Pozdrowienia,
Dagmara

PS. Sushi? Czemu nie? Też byśmy pewnie chętnie chodzili. Michaś
uwielbia "gotować"

[salem]

Basen to sprawa całkiem osobna.
No, chyba, że mamusia zamrzyła sobie mieć w domu xero Otylii.

Generowanie potrzeb jest jednym z zadań współczesnego marketingu. Ba - calej
gospodarki, bo jak by się inaczej kulała do przodu?!
Pamiętam, jak ponad 30 lat temu wmawiano ( z sukcesem, bo pogląd pokutuje do
dziś), że nie ma nic lepszego dla nowonarodzonego dziecka, niż mieszanki
mleczne czyli tzw. butla. Prawdy było w tym tyle, co brudu za paznokciem, ale
odowiedni marketing zrobił swoje. Ile ówczesnych mamusiek, dziś już babć,
szkoli swoje córki, żeby karmiły dziecko z zegarkiem w ręku albo dywaguje na
temat zasadności karmienia naturalnego.
A mamusie są jedną z najbardziej podatnych na takie działania grup. Jak gąbka
wodę chłoną stwierdzenia: "Twoje dziecko powinno, dla Twojego dziecka wskazane
jest ...".

Wiem jedno - zapisywanie dziecka na wszelkie możliwe zajęcia "rozwijające" jest
zaspakajaniem przede wszystkim potrzeb mamy tego dziecka. Bo z autentycznymi
potrzebami dziecka ma to niewiele wspólnego.

zajęcia dodatkowe

[edytek1]

Moja mała ma 2,5 roku probowałam w tym roku posłać ją do przedszkola i niestety
nieudało się mała zbyt cierpiała. Nie chciałam jej łamać i czekać aż pęknie i
się przyzwyczai zabrałam i mam chęć sprobować na wiosnę. Zaczęłam wiec szukać
zajęć ktore jej ten start w przedszkolu ułatwią. Zajęć gdzie byłaby pani i inne
dzieci gdzie musiałaby czekać na swoja kolej, byłby cykliczne i ciekawe dla
małej aby chodziła tam chetnie. I co zapisałyśmy sie na angielski i na
rytmikę. Mała zachwycona zaczyna się dopytywać kiedy pójdzie do przedszkola...
Czego sie nauczyła? Wie jak wyglada ksylofon, stuka a nie wali w cymbałki a z
angielskiego sporo słówek ktorymi sie czasem popisuje. Nie funduję jej
naukowego dzieciństwa raczej staram się jej czas wykorzystać mądrze. Nie ma
chyba nic gorszego jak dziecko przyklejone do tv. A liście zbieramy i naklejamy
na kartki, chodzimy na długie spacery... itp. Nie bardzo mogę zrozumieć czemu
nauka jezyka czy muzyka są beee a spacerki po parku i karmienie kaczek cacy.

[mamana102]

wybaczcie drogie mamy ale nie czuje sie snobka i nie musztruje mojego dziecka a
napewno gdyby bylo zmeczone, zle by sie czulo na ktorychkolwiek zajeciach nie
chodziloby tam.
ja nie krytykuje i nie mowie mamom ze sa zacofane ze trzymaja dzieci, pod
kloszem i tlumacza wszystkim dookola ze nie sa im potrzebne zabawy z
rowiesnikami.
pozatym na kazdych zajeciach do tej pory moje dziecko bylo ze mna i od chwili
urodzenia ja sie nia zajmuje z tata na zmiane a nie babcie, ciocie i opiekunki.
pozdrawiam i milego wychowwywania dzieci
zreszta wydaje mi sie ze ta dyskusja jest jalowa jak te na temat wyzszosci
prywatnych szpitali, przedszkoli, zlobkow nad panstwowymi. to wybor kazdej mamy
w jaki sposob wychowa swoje dziecko bo jakrozumiem kazda matka chce dla swojego
dziecka najlepiej
a ciekawa sprawa skad wiecie jak wygladaja zajecia z takimi dziecmi skoro ich
tam nie posylacie a krytykujecie?

pozdrawiam i zycze samych trafnych wyborow w zyciu

[mamabruna]

krytykuję, ponieważ wiem na ile stać nawet najbardziej rozwinietego
(pobudzonego intelektualnie przez socjo i psychtechniki) dwulatka.

mamobruna:

[dagbe]

mamabruna napisała:

> krytykuję, ponieważ wiem na ile stać nawet najbardziej rozwinietego
> (pobudzonego intelektualnie przez socjo i psychtechniki) dwulatka.

I takie Twoje prawo. Natomiast ja mam prawo tą krytyką się nie przejmować i
robić swoje A także polecać formy spędzania czasu, które nam dają dużo
radości. I nie mam wyrzutów sumienia, że bierzemy udział w wyścigu szczurów.

"Historia osądzi, kto miał rację w tym sporze." (cytat z dialogu Smolenia z
Laskowikiem, chyba...)

Pozdrawiam,
Dagmara

[mamabruna]

Pewnie tak.
Żeby nie wypaść na "zacofana matkę, chowającą dziecko pod kloszem dodam", ze
moj synek chodzi do klubu Malucha (czy jak to sie tam zwie), ponieważ lgnie do
dzieci, ma z nimi switny kontakt i chcę, zeby umiał z ludźmi żyć, zwłaszcze, ze
póki co jest jedynakiem. Natomiast do głowy nie przyszłoby mi posyłać go na
angielski, kurs robienia sushi i haftowania. Na wszystko jest czas.
Czas dwulatka jest czasem zabawy i odkrywania świata

[dagbe]

A tak z ciekawości: byłaś na pokazowej lekcji Helen Doron? Czym ona się różni
od zajęć w klubie Malucha (poza językiem)?

Odkrywać świat i bawić się można w różnych miejscach na różne sposoby.
Bardzo mi się podoba pomysł z SUSHI Wyobraź sobie maluchy lepiace kulki z
ryżu i zawijające to w liście wodorostów. Naprawdę to może być fascynujące

Pozdrowienia,
Dagmara

[mamabruna]

na zajęciach nie byłam to prawda. Czym sie różnia od zajęc w klubie Malucha?
sama powiedziałaś - angielskim.
Dagmaro, nie chce sie z Tobą kłócić, absolutnie nie jest to moja intencją.Jesli
odniosłaś takie wrażenie to przeepraszam
Natomiast bronie swojego stanowiska, ponieważ sama po częsci jestem ofiara
wyscigu szczurów i nie jest mi z tm dobrze. pracuję w duzej firmie, konkuruję,
walczę, udawadniam.... Wiem, ze taka jest cena postępu, wiem, ze moj synek też
mając 30 lat bedzie musiał tak żyć. Chcę mu tego oszczedzic teraz kiedy ma dwa
lata.

[dagbe]

Rowniez nie zamierzam sie klocic. Mysle, ze to konstruktywna dyskusja.
Zauwazylam, ze czesto jest tak, ze chcemy dac dzieciom to, czego nam brakowalo
a oszczedzic tego, czego my mielismy w nadmiarze.
Ze mna bylo tez podobnie jak z Toba

Przepraszam za brak polskich znakow. Jestem na goscinnych wystepach u siostry

Napisze wiecej, jak bede przy swojej klawiaturze.

Pozdrowienia,
Dagmara

[dagbe]

Już jestem u siebie

mamabruna napisała:

> na zajęciach nie byłam to prawda.
To raczej nie masz podstaw do krytykowania zajęć jako takich, prawda?

> Czym sie różnia od zajęc w klubie Malucha?
> sama powiedziałaś - angielskim.
Mojemu synowi (jak małych wiekszości dzieci) jest obojętne, w jakim języku mówi
opiekunka, byle by brzmiało to miło i sympatycznie.

> Dagmaro, nie chce sie z Tobą kłócić, absolutnie nie jest to moja
> intencją. Jesli odniosłaś takie wrażenie to przeepraszam
Absolutnie nie odniosłam takiego wrażenia

> Natomiast bronie swojego stanowiska, ponieważ sama po częsci jestem ofiara
> wyscigu szczurów i nie jest mi z tm dobrze. pracuję w duzej firmie,
> konkuruję, walczę, udawadniam.... Wiem, ze taka jest cena postępu, wiem, ze
> moj synek też mając 30 lat bedzie musiał tak żyć. Chcę mu tego oszczedzic
> teraz kiedy ma dwa lata.
Właściwie nie wiem, jak na to odpowiedzieć, żeby Cię nie urazić Otóż moim
zdaniem nie trzeba w dorosłym życiu konkurować, walczyć i udowadniać, jeśli się
tego nie chce czy nie lubi. Znam ludzi, którzy żyją zupełnie inaczej.
Oprócz dwulatka mam starszego syna. Mateusz ma prawie jedenaście lat. W swoim
czasie dałam mu możliwości wyboru zajęć, które go interesują. Zaliczyliśmy
wiele miejsc i ostatecznie Mati ustabilizował się na Aikido i basenie jako
zajęciach pozalekcyjnych.
Michał narazie bardzo chętnie chodzi na zajęcia HD i na basen. W czym to jest
gorsze od zbierania liści i patrzenia w chmury?

Każde kolejne dziecko weryfikuje nasze metody wychowawcze

Pozdrawiam,
Dagmara

[salem]

Z jednej strony udajesz osobę otwartą, a z drugiej kompletnie zaprzeczasz
swojemu własnemu wyobrażeniu o sobie - wizji nowoczesnej, MYSLĄCEJ mamy.
Nie wiesz, ze teraz można wszystko sprzedać?
Nie tylko samochód i zegarek, ale też styl zycia.
Jeśli tylo znajda się osoby, które złapią się na haczyk.
Ty "kupiłaś" i bez zastrzeżeń zaakceptowałaś, coś, co zawinięto Ci w kolorowy,
szeleszczący papierek "rozwoju dziecka".
Nie sądzę,żebyś chciała zmienić zdanie na temat swojego "dobrego wyboru". To
przecież nie koresponduje z wizerunkiem dobrej mamy ( w którym utwierdzają Cię
wszystkie firmy, gdzie wykupujesz fakultety dziecku), która wie najlepiej, jak
dobrze wychować ... snoba?

salem

[dagbe]

Twój komentarz jest chyba do mnie...

Wiele czytałam na temat rozwoju dzieci (i ogólniej ludzi - mózg, mnemotechnika,
szybkie czytanie) i zapewniam, że nie akceptuję bez zastrzeżeń wszystkich
zajęć, jakie są proponowane dla dzieci. Zdarzyło mi się zrezygnować po
zajęciach pokazowych
Wiem, że można wszystko sprzedać. Co więcej, uczono mnie, jak to robić
Polecam książkę Roberta Cialdiniego "Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i
praktyka" (tiny.pl/54c) - bardzo poucząjca
Kupuję samochód i zegarek, jeśli ich akurat potrzebuję i oferta sprzedającego
mi odpowiada. "Kupuję" również styl życia, jeśli mi odpowiada i jeśli mnie na
niego stać.
Snobizm sam w sobie nie jest zły, więc nie mam nic przeciwko wychowaniu snoba.
Co więcej - w ocenie wielu ludzi sama jestem snobem

I to by było na tyle w tym wątku, bo zdaje się, że sprawy kogo to ja udaję i
kim to ja jestem są trochę poza głównym tematem.

Pozdrowienia,
Dagmara

PS.
Oczywiśnie, ze nie chcę zmienić zdania na temat mojego "dobrego wyboru". Jestem
juz totalnie zindoktrynowana

poprawny link do książki

[dagbe]

tiny.pl/54c
Pozdrawiam,
Dagmara

[desire.et]

Zaczelam chodzic z synkiem na Krabbelgruppe jak mial 6 miesiecy - to takie
zajecia umuzykalniajaco-zabawowe, w tym wieku Maly uczyl sie przede wszystkim
kontaktu z innymi dziecmi, sluchal piosenek, bawil sie zabawkami... potem
doszedl basen z instruktorem (zabawy, piosenki, cwiczenia i pluskanko w
cieplutkiej (jak dla mnie) wodzie). Pozniej uczestniczyl w zajeciach na sali
gimnastycznej - jest baardzo zywym dzieckiem i takie wyszalenie sie w gronie
rowiesnikow bardzo mu sie przydalo. Od 9 .11 idziemy na zajecia do szkoly
muzycznej, nie wiem, jak to bedzie wygladalo, narazie tylko popatrzec. Synek ma
dobry sluch i widze, ze lubi muzyke... Sama zaczelam nauke gry na fortepianie w
wieku 4 lat i jakos nie czuje z tego powodu zubozonego dziecinstwa.. W tej
chwili prowadze rowniez taka muzyczna Krabellgruppe dla malenkich dzieci (maja
od 7 do 14 mies). Zainteresowanie jest duze, mamy poznaja sie, dzieciaczki maja
kontakt z rowiesnikami. Nie uwazam, aby byl to snobizm lub cos w tym
stylu.Jesli moje dziecko akceptuje taka forme zajec, chce przychodzic, dobrze
sie czuje, to czemu nie??