Dziewczyny macie obawy, że...

[kiara80]

że poślubie zacznie się sypać. Z góry sorki za tak nieoptymistycznego posta,
ale ostatnio coraz cześciej spotykam ludzi, którym przed ślubem było
wspaniale, a po ślubie hmm katasrofa. Sama się zasanawiam co na to wpływa.
Oczywiście Wszystkim Wam życzę aby Wasze małżeństwa były zaprzeczeniem tych
opinii. Chciałabym jednak wiedzieć czy się troszkę tego obawiacie???
Pozdrawiam Przyszłe Panny Młode!

[agnrek]

Wiesz, bardzo wiele osób uważa, że założy ukochanemu na paluszek tajemniczą i
magiczną obrączkę i stanie się cud - pijak przestanie pić i balować, leń nagle
zacznie pomagać we wszystkim, obibok znajdzie pracę i tak dalej.
Znam wiele takich przypadków, gdy żona stuka się w głowę i mówi: "Kurde, jaka
ja głupia byłam, przecież on taki był od zawsze".

[twitti]

TEz sie nad tym zastanawialam.. i nie wiem czemu tak jest! moze ludzie wiedzac
ze ktos ma wady myysl i ze po slubie sie zmieni.. a moze przestaja dbac o
siebie.. ja boje sie małzenstwo sie moze posypac jak przychodza na swiat
dzieci.. zony czesto przelewaja cala milosc na dziecko i zapominaja o mezu..
czesto tez maja rozne zdanie odnosnei wychowywania dzieci.. tego sie bardziej
boje.. ale staram sie o tym nie myslec i czerpac wszystko co dobre z tego co
mam!

[berdronka]

żeby nie mieć takich wątpliowści że po slubie bedzie inaczej ... zamieszkaliśmy
razem dużo wcześniej i wiem czego możemy sie po sobie spodziewac. Chociaz z
drugiej strony nigdy nic nie wiadomo, człowiek to zmienna istota.

[agnrek]

Zmienna, zmienaa, ale nie łudźmy się - nikt nie zmienia się aż tak
dramatycznie, prawda? No, może i zmienia, ale to rzadkie wypadki.
Ważne jest, aby mieć wspólne plany, dążenia, poglądy na ważne sprawy,
upodobania. To można sprawdzić, prawda?

[twitti]

My tez mieszkamy razem przed slubem ale i tak wiem ze najwiecej zmian
wprowadzaja dzieci, trzeba sie wtedy przestawic, czesto moga powstawac wtedy
nieporozumienia itp. mam nadzieje ze ominie nas to keidys a dziecko jeszcze
bardziej scementuje nasze małzenstwo

[agnrek]

Moja siostra ma małe dziecko i świat ich obojga kręci się wokół malucha. Roboty
jest tyle, że ręce opadają. Sa obłędnie szczęśliwi, ale narazie ich czas wolny
i odpoczynek nie są ważne. Nie ma czasu na kino, na kolację przy świecach,
wszystko wtedy schodzi na plan dalszy. Jeśli kogoś to przerasta, znaczy, że nie
dojrzał do kochania kogoś innego poza sobą.

[agnrek]

No i system wartości - jeśli dla ciebie najważniejsza jest rodzina,a dla męża
praca i kariera, to duuużo szczęścia bedzie wam potrzeba.

[marlena.k1]

moze i malzenstwo cos zmienia,ale w kazdym zwiazku jest inaczej,nie bedziemy
wiedziec dopoki same nie sprobujemy.Najlepszym chyba sposobem na poznanie
drugiej osoby jest zamieszkanie z nia przed slubem,ja mieszkam z moim
narzeczonym juz sporo czasu i raczej wiem czego moge sie po nim spodziewac,ale
czasem tez sie zastanawiam,a co jak po cos mu sie odmieni?

[kiara80]

Ja osobiście znam pary, które chodzą ze sobą latami 7 - 10 lat i jest ok, albo
tak im się wydaje. A poźniej biorą ślub i się rozstają bo się okazuje, ze
wyobrażenie o tym przyszłym mężu to była tylko "lista życzeń". Hmm chociaż i są
pary, które rozstają się po takim długim chodzeniu, poznają kogoś nowego i
miesiąc, dwa i ślub Kurczę od czego to zależy?????????

[agnrek]

Myslę, że od rozumu przede wszystkim Miłość miłością, ale jeśli nie dołoży
się do wyboru rozsądku, to kiepsko będzie. Problemy dnia codziennego zjedzą
taki związek z kopytkami.

[kiara80]

Dziewczyny, a myślicie, że wiara może rozwalić małżeństwo?

[lady_of_avalon]

Nas ostatnio ksiądz na naukach straszył ze po ślubie zawsze się wszytsko na
gorsze zmienia i to niezaleznie czy się już ze soba mieszkało czy nie. Po
prostu jak mieszkasz bez slubu to i tak masz zawsze to rozegrania opcję:
zabieram moje zabawki i wychodze, natomiast po ślubie już tak łatwo nie jest.
Bardzo wiele osób przejawia prędzej lub później myslenie: mam już zaklepane, to
po co sie dalej starać... Także z całej nauki księdza wysnuliśmy wniosek, że
lepiej życ na kocią łapę ;PPP I po co sa te nauki??? ;PPP

[agnrek]

No to się dopiero wypowiedział znawca, który kilkoro dzieci wychował i na dom
zarabia, nie? Wiesz, żałosne, to co Wam naplótł. Fajnie jest uciec w
sutannę od normalnego życia.

[marlena.k1]

tak)niezle zacheca,ale faktycznie co taki czlowiek moze wiedziec,ktory sam
nigdy rodziny nie zalozy,bo ksiazki tak ucza?mysle ,ze jak jest po slubie to
nikt nie jest w stanie stworzyc jednego przepisu i stwerdzenia,bo kazdy ma inny
temperament,inny charakter i w ogole jest inny,zeby na prawde dowiedziec sie
jak jest trzeba sprobowac.

[agnrek]

Nawet nakgorętsza miłość i namiętność z czasem dadzą się pożreć czasowi albo
mocno jego ząbkom nadgryźć. Ważne, aby się zxaprzyjaźnić z mężem, aby zawsze
mieć o czym rozmawiać, aby się od nas nie opędzał jak od natrętnych much, gdy
chcemy pogadać. Przyjaźń przetrwa całe lata i nawet, gdy miłość wygaśnie,
będzie powód, aby ze sobą wytrzymać i dalej być szczęśliwą.

[twitti]

Dlatego ja tak sie ciesze ze z moim nazeczonymi jestesmy przede wszystkim
przyjaciolki! kochamy sie na zaboj ale uwielbiamy tez spedzac ze soba czas i
nie nudzimy sie ze soba zbieramy sobie etykietki do piwa, robimy razem
zaproszenia slubne, uwielbiamy podrozowac i ogladac razem filmy i chcialaby
zebysmy na starosc przepychali sie razem przez autobus jest tylko jedna rzecz
ktorej nie mamy wspolnej - religia.. ja jestem wierzaca a on niebardzo.. nie
modli sie i nie chodzi do kosciola..co prawda slub wezniemy koscielny bo mi na
tym zalezy..

[kiara80]

Twitti ja mam taką samą sytuację. Jestem wierząca a Mój nie (ale ateistą nie
jest). Oczywiście ślub kościelny chce wziąć ale ze względu na mnie, no i do
kościoła też pójdzie ze mną, więc nie jest jakiś strasznie anty... Ale mimo
wszystko mam trochę obawy jak to dalej będzie, zależy mi na tym bo jestem z
rodziny wierzącej... a Ty co o tym myślisz?

[twitti]

Ja mojego jak na razie wyciagnelam tylko na nauki i na pasterke i dobre i to!
poprosilam go zeby chodzil ze mna chociaz na pasterke i rezurekcje w
wielkanoc.. bo mi na tym zalezy! ogolnie to nie chce bawic sie w jakiego
nawracacza, bo wiem ze to dziala w odwrotna strone.. powiedzialam mu ze mu ze
dziedzi nasze do kosciola beda chodzic i je naucze wiary, a jak beda dorosle to
same wybiora wiare przyzwyczailam go tez, ze jak idzie sie myc to zamykam
sobie drzwi i sie modle.. taka mam potrzebe i on to szanuje! ale wiem ze nic po
za tym!

[marlena.k1]

co do modlitwy,to moj widzi jak modle sie co wieczor i pewnego wieczoru
zapytal"a co ty mowisz jak sie modlisz?"no i zaczelismy dyskusje i wiecie ,ze
czasem i on sie pomodli,mam nadzieje,ze moze uda mi sie jakos go wiary
nauczyc,bo juz wie o tym ,ze nasze dzieci na pewno beda wychowywane w takiej
wierze.Najwazniejsze jest to,ze nie krytykuja tego co wyznajemy i jak a to juz
dobry poczatek...

[nionczka]

Kiaria, ja jestem niewierzaca z niewierzacej rodziny i mialam kiedys chlopaka,
z ktorym sie rozstalam wlasnie przez wiare. Bo postanowil, ze mnie nawroci. A
mnie to nie interesowalo. A jego chyba tylko to . I wszystko zaczelo sie
psuc.
Jesli w codziennym zyciu nie macie problemów na tym podlozu, nie powinno byc
ich rowniez pozniej. Obgadajcie wszystkie wazne dla Was tematy.

[twitti]

Dlatego ja postanowilam go na sile nie nawracac, bo wiem jak mnie wkurza gdy
babcia za duzo gada na temat wiary ciesze sie z teg o co mam

[marlena.k1]

i racja ,ja tez do niczego nie zmuszam w tej kwestii,bedzie chcial to sam
zrozumie i tez jestem za tym by nikt na sile nikogo nie nawracal,ale ciesze sie
z kazdej chwili gdy on przejawia chec zainteresowania,z tym,ze to jest tylko
chwilowe a potem na dlugo znow cisza,najwazniejsze,ze my jestesmy
szczesliwe ,kochamy i jestesmy kochane.

[sol_bianca]

kiara80 napisała:

> Twitti ja mam taką samą sytuację. Jestem wierząca a Mój nie (ale ateistą nie
> jest).

Czy ja bym się mogła dowiedzieć czym się charakteryzuje niewierzący nie-ateista?

[twitti]

chyba tym ze nie jest calkiem nie wierrzacym, ale nie jest przekonany do
wlasnej wiary

[kiara80]

No właśnie charakteryzuje się tym, że nie zapiera sie całkowicie, że Boga nie ma
itd. ale nie chodzi do kościoła i się nie modli bo jak mówi nie ma takiej
potrzeby. trochę to nie zrozumiałe ale tak jest. Pozdro

[marlena.k1]

Twitti ja mam to samo!!!Na prawde nie wiem co z tym zrobic,ale przeciez nie
mozna nikogo do nieczego zmuszac...

[kiara80]

Moja mama uważa, ze to jest bardzo ważne i kiwa głową żebym się dobrze
zastanowiła. Ale dla mnie jest bez sensu zostawić kogoś kogo kocham tylko
dlatego, że nie jest wierzący. Ma tyle dobrych cech, których inni wierzący nie
mają, więc chce być z nim.

[twitti]

Moja tez na poczatku kiwala glowa!ale to glupota zrezygnowac z milosci przez
wirare! zwlaszcza ze ludzi wierzacy sa niestety czesto gorsi niz ateisci...
mialam kilku facetow pseudo wierzacych, co wieczorem lubili sie przejsc ulica i
sprac kilka osob bez powodu! a wiem ze moj nazeczony jest cudownym i dobrym
czlowiekiem,ktory pomaga innym bezinterosownie!i chyba jest lepszym czlowiekiem
ode mnie!

[marlena.k1]

moj powiedzial,ze wierzy,ale nie w kosciol,a wiecie co jest najlepsze,jak
poszlismy zalatwiac do mojej parafii wszelkie formalnosci i poznal mojego
proboszcza niezmiernie milego czlowieka,to po dwoch tygodniach uslyszalam
pytanie,moze poszlibysmy razem na niedzielna msze??????Szok dla mnie byl
straszny,ale bardzo sie ucieszylam.Moze to duzo zalezy od ksiedza jak naucza
wiary.

[twitti]

fajnie masz bo twoj nei jest az tak bardzo na nie w stosunku do ksiezy! moj
powiedzial ze ksieza i kosciol sa zli i bezsensowni i do tego polityczni! a do
wiary sie nie przekonal.. tak wiec nei ma o czym gadac! zycze wam szczescia

[marlena.k1]

no wlasnie moj mial identyczne podejscie,dopoki nie poznal mojego ksiedza,moze
powinniscie przejechac sie do Bielawy

[kiara80]

Mój właśnie zraził się do księży i przez to nie chce chodzić do kościoła, bo go
wnerwiają strasznie. Ale mam nadzieję, że może trafi kiedyś na fajnego i zmieni
zdanie. A wogóle dziewczyny to się zastanawiam jak on się wyspowiada, na razie
to się z tego śmiejemy i mówi mi że powie księdzu "więcej grzechów nie pamiętam"
to oczywiście w żartach bo oboje wiemy że spowiedź przedślubna to raczej poważna
sprawa.

[twitti]

moj byl dwa lata temu jak mial byc chrzestny synka brata! poszlo mu niezle..
namawiam go zeby poszedl wczesniej bo latwiej mu bedzie na spowiedziach przed
slubnych! do tego go chyba przekonam

[kiara80]

Dziewczyny mam nadzieje, że z tą wiarą naszych facetów damy radę i nie będzie to
częsty powód do sprzeczek. Obawiam się troszkę niedziel, bo jak np. bedę szła do
kościoła to wiem, że on pójdzie ze mną i tylko dla mnie a z drugiej strony nie
chciałabym go męczyć i żeby robił coś wbrew sobie. Tak źle i tak nie dobrze.

[twitti]

Ja to niestety wiem ze czeka mnie samotne chodzenie do kosciola na razie
chodze raz z moja mama (bo mam do niej blisko) a raz z jego mama! ale jak
keidys jego mama sie wyprowadzi, to sama bede chodzic!

[marlena.k1]

a co do spowiedzi to ja mam tez problem,moj to w ogole powiedzial,ze da kartke
mojemu bratu i zeby on poszedl sie wyspowiadac,ale na szczescie moj brat tez
czlowiek wierzacy i traktujacy takie rzeczy powaznie ,wiec nie pojdzie sie
wyspowiadac za niego,to tez wymyslil ,ze powie"wiecej grzechow nie pamietam",no
coz nic na sile,kazdy postepuje wedlug swojego sumienia.

[kasia]

nie zapomnijcie ze jako osoby nie wierzace i tak sie poswiecaja chodzac na nauki i idac do spowiedzi.. jako osoba nie wierzaca wiem jakie to trudne jest obcej osobie mowic o swoich grzechasz.. i dla mnie to byloby ogromne poswiecenie pojsc do spowiedzi.. chociaz wiem ze dla ukochanej osoby moglabym to zrobic..

[agnrek]

Kiara,
masz bardzo mądrą mamę I tak należy myśleć

[twitti]

Ja sie kiedys spytalam czemu nie modli sie o zdrowie rodziny, osob ktore
kocha.. bo dla mnie to jest normalne ze jest jakas wyszza sila ktora nad nami
czuwa! a on powiedzil ze nie moze na nikogo liczyc i ze czlowiek sam musi sie o
swoje starac a nie liczyc na pomoc! tak wiec chyba ma inne zdanie na ten temat

[azanna]

Gdy poznałam mojego mężczyznę nie chodził do kościoła, był ponoć wierzący, ale
antykościelny. Ale ta jego wiara też jakaś słaba była. Chodziłam więc sama,
potem zaczął chodzić ze mną. Było mi niezwykle przyjemnie, choć wiedziałam, że
robi to tylko i wyłącznie dla mnie. Ale to i tak było dość zaskakująca zmienia
w jego zachowaniu. Prawdziwą niespodziankę przeżyłam, gdy nie spotykaliśmy się
w pewien weekend i rozmawiając później przez telefon zaczął opowiadać o czymś
co się zdarzyło w kościele podczas mszy. Pamiętam swoje ogromne zdziwienie i
radość - poszedł sam na niedzielną mszę Jakiś czas później miał być ojcem
chrzestnym, więc poszedł do spowiedzi. Bardzo dużo modliłam się o dobrą
spowiedź dla niego i potwornie się bałam. W końcu po 8 latach szedł do
konfesjonału i bardzo się bałam czy trafi na dobrego, mądrego księdza. Ale
trafił. I wtedy się naprawdę zmieniło. Prawdziwym szokiem była dla mnie jego
prośba o abstynencję. Wreszcie zaczęliśmy sporo rozmawiać na tematy wiary.
Najpiękniejsze jest obserwowanie jego nawrócenia - jego przemyśleń, odkryć.
Przechodziłam przez ten etap wiele lat temu, więc to jest również bardzo
ożywcze dla mnie. Piszę to wszystko ciągle z takim lekkim niedowierzaniem, bo
ciąglę nie mogę do końca uwierzyć, że to się stało.
Jest po prostu cudownie.
Jeszcze tylko napiszę, że nigdy nie próbowałam go nawrócić lecz oczywiście
modliłam się o to. I mówiłam o wierze, Bogu, ale np. o tym co ostatnio odkryłam
itp. - tak jak opowiada o wszystkich innych zdarzeniach ze swojego życia - ale
nigdy nie próbowałam żadnej perswazji. Nie widzę jednak żadnej swojej zasługi,
przecież wiara to łaska, która przychodzi od Boga i my możemy co najwyżej być
Jego narzędziami.
W każdym razie życzę Wam dziewczyny, aby się u Was tak samo się stało, bo to
jest tak cudowne, że aż cieżko w to uwierzyć.

---
suwaczki.waszslub.pl/waszslub.php?d=2006042900400430

[nionczka]

Ja mysle, ze niektore osoby po slubie mysla, ze juz nie musza sie starac o
partnera, ze juz zaobraczkowany/a na zawsze. Panienki sie zapuszczaja, panowie
tez. Nikt sie nie wysila, wpadaja w rutyne.
Ja mam nadzieje, ze z nami tak nie bedzie bo ja nie uwazaam, ze slub jest na
zawsze i zamierzam dbac o zwiazek przynajmniej tak jak teraz.

Inna sprawa. Niektñorzy biora slub na etapie zaslepienia, kiedy jeszcze
idealizuja partenra. Potem przejrza na oczy i kicha.

Inne wychodza pochopnie za maz za aktualnego chlopaka bo ich koelzanki akurat
biora slub. I potem leca calymi seriami.

I to z dziecmi to tez prawda. Kobieta sie skupia na dzieciach i zaniedbuje
pana, ktory czuje sie odstawiony. I tez jest bardziej zmeczona, ma wiecej
problemów, wydatków...

Ale glowa do gory! Pierwszy krok do sukcesu to zdawac sobie sparwe z zagrozen,
z ciezkiej pracy jaka jest stworzenie i utrzymanie dobrego zwiazku.

Ja sie nie boje na zapas, ale jestem swiadoma tego, ze tak sie moze stac.

[agnrek]

Ja w swoim związku czasmi sobie zażartuję, żeby sobie nie myślał, że już mnie
złapał i będzie w rozczłapanych kapciach chodził i majtkach sięgających kolan
Wie, że jestem niezależna, że mam swoją pracę i mieszkanie i spokojnie bez
niego sobie poradzę. Oczywiście, to wszystko żarty, ale każdy żart ma odrobinę
prawdy w sobie
Czasem mu napomknę coś tam, na przykład wczoraj, że dostałam walentynkę od
kolegi i od razu kwiaty mi kupuje!

[twitti]

A mieszkanie jest dobre przed slubem, bo mozna poznac co to jest codziennosc,
gdy oboje przychodzimy zmeczeni po pracy.. to nie to samo co randka raz na dwa
dni (u niektorych).. poznajemy swoje przyzwyczajenia, to czy ktos jest
czysciochem czy balaganiarzem.. takie male wady moga na prawde rozwalic co
niejeden zwiazek

[agnrek]

Taaa, na randkę przychodzi synuś, któremu mamunia koszulkę uprasowała, do
brzuszka mu obiadek włożyła i majciochy uprała i w kosteczkę do szafeczki
włożyła A potem my musimy taką mamunią zostać, bo jak te dwie lewe łapki
mają się zabrać do roboty?

[agnrek]

Ja wychodzę za mąż za swojego piątego partnera i sporo się naoglądałam, oj
sporo Zauważyłam i po nich, i po sobie i po znajomych, że niesamowice często
powielamy wzorce wyniesione z domu. Wszyscy, którzy mieli chore układy rodzinne
typu - matka knuje przeciwko ojcu albo mieszkają pod wspólnym dachem i od lat
się nie odzywają, albo ojciec męża to policjant albo żołnierz - zawsze w swojej
rodzinie nie umieli sobie ustalić prawidłowej hierarchii wartości.
Ja sama wychowałam się w rodzinie niepełnej, ale miłości nigdy mi nie zabrakło
i to chcę przekazać swoim dzieciom.

[kasiababik]

>albo ojciec męża to policjant albo żołnierz - zawsze w swojej
> rodzinie nie umieli sobie ustalić prawidłowej hierarchii wartości.

agnerek z tym nie mogę się zgodzić, wiem że zdarzają się różne rodziny, ale nie
każda jest taka. Mojego narzeczonego Tata był żołnierzem i uważam, że wychował
wspaniale swojego syna. Jest naprawde wspaniałym człowiekiem, chętnym do
pomocy, a moja rodzina za nim przepada (wszególności dzieciaki rodzeństwa )

[kiara80]

Nie ma chyba nic gorszego jak obawa przed staropanieństwem i poślubienie
pierwszego lepszego oby tylko nie zostać samej. Znam wiele takich dziewczyn,
które teraz się męczą strasznie.

[agnrek]

Oj, ja też znam. Lepiej chyba być solo niz dusić się w nieszczęśliwym związku i
taki wzór przekazać dzieciom - że małżeństwo to obowiązek.
To tak jak z seksem, na pewno większość z nas została wychowana w przekonaniu,
że to grzech i świństwo

[ann_jazon]

Masz rację, z domu wynosi się wiele stereotypów, często debilnych. Mogę się
przekonać o tym na własnej skórze po tym, jak ludzie na ulicy reagują na mojego
narzeczonego. Za to że nosi długie włosy, bojówki, glany i ramonezkę, do tego
bródkę - no to już ani chybi - lump, złodziej i bandzior. Pamiętam jak mój
kuzyn przedstawiał go swojej dziewczynie - ta spojrzała na niego jak na kupę
gówna. Ręce opadają. Na szczęście w mojej rodzinie nie ma tego problemu. Moja
mama po pierwszym spotkaniu z nim to co zapamiętała, to że jest miły, grzeczny
i cały czas uśmiechniety.

[ann_jazon]

tak, tak szurające kapcie, rozciągnięte gacie, ja bym dodała jeszcze
skarpetki do tych gaci (nie ma to jak szczyt elegancji - facet łażący po domu w
gaciach i skarpetkach )) no i obowiązkowo porozciągany na wszystkie strony T-
shirt z plamą na środku brzucha blee

[marlena.k1]

o takJa juz taka mala tresure przed slubem wprowadzilam i wyszlo mi to na
dobre,bo faktycznie z domu od mamusi wynioslo sie pare brzydkich
przyzwyczajen,a co jakby po slubie sie okazalo,ze nie da sie wykorzenic tych
wszystkich przyzwyczajen? a tak to przynajmniej wiesz czego mozesz sie
spodzewac,a swoja droga randki byly naprawde fajne,inaczej zycie wyglada jak
budzicie sie rano i wyglada sie nie tak jak na randce...

[agnrek]

Tak? A mój facet przyszedł przedwczoraj z pracy i miał rozwalony rozporek
spięty agrafką, którą dostał od koleżanki
Dobrtze, że to nie w Walentynki.

[agnrek]

Co Ty, skarpetki przeciez po łóżkiem leżą

[marlena.k1]

skarpetki jak sie walaly po calym domu to ladowaly w koszu na smieci,jak juz
sie skonczyly czyste i w ogole sie skonczyly to musial isc bez skarpet do
szkoly,wkurzyl sie jak diabli,kupil sobie zaraz bardzo duzo nowych par,ale
teraz przynajmniej wie co to kosz na bielizne

[agnrek]

A ja w poprzedniej pracy miałam 35-letniego łamagę, oczywiście jedynaka
rozwiedzionej kobiety - jasna sprawa. Gdy mamunia pojechała do sanatorium, to w
słoikach kawę robił, bo już wszystko było brudne. Nowe koszule i bieliznę
kupował, bo nie wiedział, jak się pralkę włącza. Śniadania i obiady jadł w
pracy w restauracji, na kolację piwo i chipsy i lulu. A jak wziął urlop, to o
8.00 rano do pracy przyjechał, żeby śniadanie w restauracji zjeść. Bliżej miał
do spożywczego, ale po co? Ekspedientka mu śniadania nie zrobi

[kiara80]

he he większośc facetów dzieli swoje ciuchy na czyste i na takie które da się
jeszcze założyć)))Marlenko twoja metoda była niezawodna. Kobiece porządki górą!!!

[agnrek]

Czyli co rano obwąchuje skarpeki, czy jeszzce dobre Jak mój piesek

[ann_jazon]

mój to jak się wprowadził do mnie, to pierwsze co, to była bitwa o jego
spodnie, bo "przecież prał je miesiąc temu" (mieszkał sam z bratem, mamy nie ma)

[ann_jazon]

hehehehe ))) No, moja droga, mój to na skarpetki ma "piorący koszyk".
A "piorący koszyk" to jest takie urządzenie, że tam się wrzuca brudne
skarpetki, a potem z szafki wyciaga czyste - czytaj: koszyk wypierze, rozwiesi
do wysuszenia, poskłada i do szafki włoży )) Z tego co wiem, jednak
większość kobiet ma "piorącą podłogę" w sypialni albo "piorące kafelki" w
łazience

[agnrek]

Ej, to ja też taki koszyk mam

[marlena.k1]

pioracy koszyk,no wlasnie nie zmuszam go ,zeby wlozyl do pralki i nacisnal
kilka guziczkow bo to zbyt skomplikowane,kiedys mu sie udalo i nasze ubranka z
rozmiarow M znienily sie na xxs.

[twitti]

Ani ja a ni on nie stesmy specjalnymi czysciochami, wiec nie mamy z tym
problemow na razie to przez jego mame sie strasznie rozleniwilam, bo ona
gotuje obiadki, pierze itd. staram sie pomagac, ale i tak ona glownie zarzadza:
( wkurza mnie to czasem, ale nic na to nie moge poradzic, bo nie stac na wlasne
mieszkanko!

[kiara80]

Twitti a twój nie domaga się zebyś mu sama gotowała, że niby będzie mu lepiej
smakowało itp. Ja jak jestem z Moim u mojej mamy i ona coś dla nas szykuje to on
oczywiście zje ze smakiem ale woli żebym ja mu gotowała)) Pozdro

[agnrek]

Oby tylko mama Wami nie rządziła i się nie wtrącała, to jest bardzo ważne

[twitti]

Sama mieszkala dlugo ze swoja tesciowa i wie jak latwo sie wtracic, dlatego
sama baaaaaaaaardzo stara sie nei wtracac! na prawde dobrze nam sie mieszka
razem, jedyny minus to brak intymnosci, chyba ze drzwi zamnkniemy dobrze ze
kluczyk mamy w drzwiach

[agnrek]

Ona Was zamyka

[twitti]

co ty ja nie umiem gotowac on super gotuje! uwielbiam to! jego mama ok,
ale najbardziej lubie jak on gotuje w niedziele (i czasem tez w soboty)! zawsze
cos wymysli orginalnego i pysznego ja to mam dwie lewe raczki

[kiara80]

Ja też nie umiem gotować ale chyba muszę się do tego przyłożyć. a co do mamy to
mam czujne oko i nie pozwalam się jej wtrącać chociaż właściwi się nie wtrąca bo
sama mieszkała kiedyś z teściową i wie co to znaczy. czsem tylko napomknie
żebyśmy poszli do kościoła bo święto Ale ostatnio i z tym dała sobie spokój
więc na razie ok

[marlena.k1]

no wlasnie...ja to ostatnio taki mily komplement dostalam,bo moja przyszla
tesciowa robi najlepsza grzybowa na swiecie,no i w koncu dwa tygodnie temu ja
zrobilam grzybowa(pierwsza w moim zyciu)i uslyszalam "grzybowa mojej mamy sie
kryje do twojej",wiecie jak mi bylo milo))oby wszyscy mezczyzni tak nas
doceniali i nie tylko przed slubem

Nie

[bacha1979]

staram sie nie mysleć w ten sposób, zresztą po zareczynach jest coraz lepiej,
wiec czemu miałoby sie popsuć. Co prawda nie mieszkamy arzem, ale mój facet to
uosobienie spokoju i wyrozumiałosci. Ja jestem nerwus, ale za to łatwo
wybaczam, wiec myśle, ze bedzie coraz lepiej.

[kiara80]

Mam nadzieję,że będzie najdłuższy))) Wspierajmy się, ze te nasze związki były
jak najlepsze i oczywiście jak najtrwalsze!!!! A tak poza tym to ja uważam, że
bardzo ważne jest to z jakiej rodziny pochodzi chłopak, jaki ma stosunek do
rodziców itp. Dziewczyny piszcie własne spostrzeżenia i radżmy sobie!!!
Pozdrawiam gorąco Was wszystkie!!!!!!!!!!!!!!!!

[marlena.k1]

tak to prawda ,ze duzy wplyw ma na to z jakiej rodziny ta nasza druga polowa
pochodzi,tez mialam wczesniej troche "chlopakow",jeden na sile nie chcial byc
tacy jak jego rodzice(bo byli alkoholikami),a teraz jak go tam widuje to zawsze
pod budka z piwem i ledwo trzyma sie na nogach,drugi nie chcial byc jak tata bo
tato bil mame,ale podniosl na mnie reke i zwiazek sie skonczyl,trzeci nasluchal
sie jak jego tato byl kasanowa przed slubem a po sie ponoc zmienil,no i tez
chcial byc chyba jak tato i nasz zwiazek nie przetrwal,byli jeszcze inni
normalni z normalnych rodzin,tylko jakos tak charaktery nie mogly nam sie
dopasowac,a teraz jest TEN z rodziny gdzie rodzice sie bardzo kochaja i
najwazniejsza jest dla nich rodzina,oby bral przyklad,no a co ze mna skoro
jestem z rozbitej rodziny?

[miss_migotka]

mój mąż ma fajną rodzinkę, wszyscy są bardzo wyluzowani i strasznie się kochają
- naprawdę w życiu takiej rodziny nie spotkałam, praktycznie świata poza sobą
nie widzą przy czym relacje pozostają w ramach tzw. zdrowego rozsądku (w ogóle
sobie tej miłości nie okazują a mimo wszystko ją widać od razu)...

dlatego się nie obawiam bo mam najbardziej rodzinnego mężczyznę na świecie

[kiara80]

i włśnie z takiej rodziny najlepiej mieć faceta: gdzie nie ma rozwodów, wszyscy
się kochają i szanują ale cóż nie każda ma szczęście takiego spotkać. czasem się
mówi że jak kogoś rodzice się rozwiedli albo pili to ta osoba będzie robiła
wszystko żeby w jej rodzinie było inaczej - dobrze. Jednak uważam że jest
ciężko, bo jak mówią "niedaleko pada jabłko od jabłoni" chociaż tym co się udało
podziwiam!

[twitti]

moj nazeczony jest z rozbitej rodziny i zarowno on jak i jego brat sa cudownymi
facetami, ktory kochaja swoje kobietki i dbaja o nie, wiec chyba nei zawsze sie
to sprawdza ale trzeba miec oczy szeroko otwarte

[kiara80]

Twitti ciesze się że Twój jest dobrym przykładem, u mojej siostry było inaczej
jak sie kłócili to on się mało starał bo ciągle myślał, ze to nic nie da, ze
jego rodzice się rozwiedli to pewnie jemu też się nie uda. Czasem takie
doświadczenia strasznie dołują i człowiek nie ma siły się temu przeciwstawić.

[twitti]

wszystko zalezy od tego jak kogos to dotknelo i jak silny ma charakter! oby
zawsze bylo dobrze

[miss_migotka]

ja się w sumie bardziej boję o siebie niż o niego, bo ogólnie rzecz biorąc mam
tzw. "charakterek" a on jest absolutnym aniołem
a moi rodzice, cóż, niby nadal są razem ale już od dawna "rozbici" więc na jedno
wychodzi...
więc skoro piszecie o padającym jabłku, może znacie jakieś sposoby pracowania
nad samym sobą? pytam bardzo poważnie...

[twitti]

ja w domu jak mieszkalam z rodzicami bardzo czesto sie na wszystkich
wydzieralam, a odkad mieszkam z nazeczony stalam sie bardzo spokojna, juz nie
krzycze czasem (ale b.rzadko) podniose glos. pare niemilych rzeczy mu
powiedzialam pare razy ale ucze sie wspołrzyc z druga osoba! w cale to nie jest
takie proste! i nie ma tu znaczenia czy ktos jest z kochajacego czy z rozbitej
rodziny!

[kiara80]

he he ja też mam charakterek, a moj to spokojny czlowieczek, czasami az za
spokojny i mnie to wkorza, bo ja mu na glowe wchodze a on nic. Chociaz czasem
mysle ze to i lepiej)) A co do jabłek to wydaje mi się, że do związku nie
powinno się wnosić żadnych uprzedzeń typu "wiedziałam że tak będzie" i tym
podobne. Sama czasami mam schizy, że komuś nie wyszło to pewnie nam też się
posuje Uważam poprostu że należy dać sobie szansę i niczego z góry nie
przekreślać.
ps. szybko piszę więc jak coś to sorki za błędy)

[miss_migotka]

no ja też dokładnie tak jak Ty - denerwuję się że on się nie denerwuje że ja się
denerwuję - paranoja jakaś! ale najczęściej działa on na mnie jak balsam... po
prostu anioł jakiś

[kiara80]

ja czasami tak mam, że ulży mi dopiero jak go wkórze (sama tego nie rozumiem), a
potem mi przykro że go wkórzyłam (to też paranoja). A wogle to jestem strasznie
czepliwa i rozkładam wszystko na cześci pierwsze. On niczego nie analizuje i
podziwiam go czasami że ma taką cierpliwość)))A to że właże mu na głowe to
chyba dlatego że wiem że jest bardzo za mną i sobie na wszystko pozwalam,
chociaż czasem odzywa się we mnie taki głosik "do czsu, do czsu")))

kiara

[miss_migotka]

kiara, witam w klubie!
też się często zastanawiam ile on jeszcze jest w stanie wytrzymać...
a z tym analizowaniem i czepianiem - po prostu lepiej nie mogłabym ująć
i też mi zawsze przykro po fakcie

no ale nie przesadzajmy, z drugiej strony potrafię być całkiem fajna (coby ktoś
nie pomyślał że migotka to potwór jakiś)

[kiara80]

ja też potrafieę być fajna)) Tylko czasami żal mi tego mojego! Cieszę się, że
jesteśmy razem w "Klubie" bo myślałam że tylko ja mam takie odpady))

[miss_migotka]

nie nie kiara, nie tylko Ty wierz mi
ale w sumie chyba za coś te nasze mężczyzny nas kochają więc nie powinno być aż
tak źle... wiesz, ja ogólnie jestem bardzo krytyczna w stosunku do siebie więc
może to się stąd bierze... a takie osoby jak ja też są krytyczne w stosunku do
partnerów - no i kółko się zamyka

[kiara80]

podaje Ci rękę))))))

[marlena.k1]

no wlasnie...ja jestem z rozbitej rodziny,ale jak patrze na rodzine mojego
orzyszlego meza to marze by nasza rodzina tez taka byla i mam nadzieje,ze z
jego pomoca wlasnie taka stworzymy,kto wie moze nawet lepszaale zeby dobrze
bylo to musza tego chciec dwie strony.

[dorcik_wk]

Dziewczyny nic się po ślubie nie sypie, jeśli się tego chce. U nas nic się nie
zmieniło poza tym, ze mam podwójne nazwisko.
I przestańcie widzieć czarno to co będzie po ślubie. Owszem trzeba się starać,
zeby było dobrze, ale skoro nam zalezy na zwiazku to się chyba staramy -
nie ?

[mysza_klapsiara]

Nie mam obaw. Żyję dniem dzisiejszym i cieszę się, że będziemy razem.

[kiara80]

Dziewczyny, jak tam Wasze dzisiejsze nastawienie)) ?

[miss_migotka]

Dzieńdoberek kiara!
Moje dzisiaj całkiem całkiem. Głowa mnie już nie boli co ma zwykle spory wpływ
na nastawienie )))))))))))

[kiara80]

Witam, witam! U mnie na razie do przodu)) Poza tym poczułam dzisiaj wiosnę!
Aha i nie dręczyłam Swojego)))))

[twitti]

dobry do puki szef sie nie pojawi a potem sie zacznie! pozdrawiam i zycze Wam
milego dnia

[kiara80]

Pozdrowionka, no a przede wszystkim dobrego humoru szefa!!!

[miss_migotka]

gdzie? kiedy? jak? skąd???
wiosna????? gdzieeeeee?????
u mnie za oknem plucha, kiedy ta zima się skończy??? (((((

[kiara80]

he he ja wiosnę już czuje chociaż za oknem faktycznie plucha ale jest już inne
powietrze.... a może to tylko moje spostrzeżenia, w każdym razie byle do wiosny!

[miss_migotka]

no, byle.... bo ja właśnie to paskudne zimisko obwiniam za wszelkie zło

[twitti]

wiosenny nastroj mnie opanowal wczoraj, tak juz cieplo bylo ale dzis znow
chlodno! marzy mi sie juz wiosenna kurteczka i butki zeby rozwiac wlos na
cieoplym wietrze ale jeszcze troche

[kiara80]

Mi też się marzą wiosenne ciuszki, a jeszcze bardziej wiosenne zakupy Jak
wiadomo nic tak nie poprawia kobiecie humoru))
Ps. Twitti uważaj na szefa

[twitti]

Dzieki! zawsze sobie pomarudzi, ale ogolnie nie jest taki zly! tyle ze dzis
troszke nawalilysmy z kolezanka i moze sobie "postekac"

[ann_jazon]

Na wstępie ostrzegam - to będzie dość brutalne i kontrowesyjne, więc co
wrażliwsze osoby proszę o nie czytanie tego....
Ja mam jak najbardziej obawy, ale nie tak do końca w sposób, że mi się od dnia
ślubu zacznie sypać (bo teraz jest przecudnie i myślę, że tych "cudów" to
jeszcze na dość długo wystarczy . Patrzę raczaj na to, co może być za 15-20
lat, co nam "odbije" na stare lata. A "odbić" może - patrząc na to co w "genach
przenieść się może". "Tatusiowie" ochlejusy, do tego wariaci (mój na szczęście
zapił się skutecznie i przestał mi w życiu bruździć, straszyć), ale teść fika
jak najbardziej (teściową wykończył skutecznie kilka lat temu Mój narzeczony
oczywiście jest w pełni świadom tego, że trzeba "tatuśka" z dala "na smyczy"
trzymać od naszego życia (nieraz groził po pijaku, że nas wszystkich pozabija,
a mnie przede wszystkim, bo mu "źródło dochodów" ukradłam - znaczy się synka,
który płacił za mieszkanie, a którego nieraz z domu wyrzucał, bo taką miał
wizję). Od takich ludzi należy się izolować, bo nic dobrego z tego nie wynika.
Na szczęście mieszka w innym mieście i nie będzie miał do nas dostęu.
Tu jednak nachodzi nas lęk - co będzie, jak takie zachowania w genach
przechodzą? Narzeczony mówi mi nieraz, że nie chce być taki, że chce żyć
normalnie, ale sam się boi "co na stare lata we łbie się poprzestawiać może".
Ja też nie chciałabym być jak moja mama - pomimo, że była dzielna i stawiała
nieraz opór mężulkowi - katowi (w końcu rozwiodła się), ale naprawdę nie jest
to wzór do naśladowania (typ awanturnicy). Ja do najspokojniejszych osób nie
należę, jestem nerwowa jak jasna cholera (pozostałości po strasach jakich
dostarczał mi tatusiek ), ale staram sie wyawanturować w pracy (bo tam
mogę , a w domu staram sie zachowac spokój. Na szczęście mój Miś jest
strasznie spokojnym facetem i nie wyprowadza mnie z równowagi. Oby tak
pozostało zawsze, ale co będzie w przyszłości....no właśnie .....

[kiara80]

Ojjjjjj ja Wam życzę tych "Waszych cudów" jak najdłużej!!!

[ann_jazon]

dziękuję i również życzę dużo cudów )))

[miss_migotka]

ann_jazon, faktycznie to co napisałaś jest dość butalne i przede wszystkim
smutne... jest mi przykro, nie potrafię Ci nic doradzić bo nie wiem jak to jest,
poza tym nie jestem psychologiem i nie wiem co komu odbije...
jednak mam nadzieję że Twoje obawy się nie sprawdzą i że będziecie nad tym
skutecznie panować/pracować. Wiesz ja co prawda takich skrajnych przeżyć nie mam
ale też jest kilka spraw których mam nadzieję nie odziedziczę po moich rodzicach
i nie poprowadzę swojego małżeństwa tak jak oni swoje.... i faktycznie, niektóre
sprawy wychodzą niestety dopiero po x-dziestu latach

[ann_jazon]

niestety miss_migotka, taka prawda wiesz, wiele osób - które nie znają
sytuacji - oburzają się na mnie jak można się cieszyć ze śmierci własnego ojca -
oj, można... koniec zastarszania, nerwów, latania po sądach, wyzwisk,
nachodzenia, lęków o to, czy z czystej złośliwości czegoś nie zmaluje (np. nie
wytłucze szyb w aucie albo nie porysuje lakieru gwoździem, nie wymaluje na
drzwiach do mieszkania farbą wyzwisk pod nieobecność w domu). To są sprawy
trudne, a najgorzej kiedy ma się świadomość doświadczoną na własnej skórze, że
coś takiego się zdarza i paniczny strach, żeby nie przeżyć tego po raz kolejny
z własnym mężem... tego się boję i mam nadzieję, że nigdy więcej
takich "cyrków" nie doświadczę. Wszystkim i sobie również życzę spokojnego
życia, bo jednak nade wszystko cenny jest spokój!

[miss_migotka]

a co oni mają do oburzania - sama najlepiej wiesz co Cię z ojcem łączyło i jak
zareagowałaś na jego śmierć, co komu do tego.
straszne to co piszesz i naprawdę życzę Ci z całego serca spokoju. to prawda,
spokój jest bardzo ważny, wiem coś o tym - choć nie przeżyłam takiej traumy..

a wiesz, coś mi się przypomniało, poznałam kiedyś kobietę która wyszła z
podobnej rodziny. opowiadała godzinami o wszystkim bo jechałyśmy pociągiem (a
wiadomo, obcym czasem łatwiej się wygadać). no i mówiła że jest pod stałą opieką
psychologa który jej pomógł się z tego wyzwolić. i jej rodzina (a ma już dość
duże dzieci) jest absolutnie szczęśliwa i spokojna. jedyne konflikty są
powodowane właśnie przez rodziców. ale najważniejsze że ona ma w sobie spokój,
właśnie dzięki tej terapii i potrafi sobie z tym dać rady...

[ann_jazon]

ja raz byłam u psychologa. pani mnie wysłuchała, popytała się trochę, po czym
stwierdziła, ze ja sobie nadzwyczajnie daję radę, mam świadomość wszystkiego, a
na moje nerwy i tiki nerwowe (które niestety cholernie mi utrudniają życie, bo
mi oczy latają na wszystkie stony) to mam iść po piguły uspokajające do
psychiarty po receptę, bo "taka właściwość mojego organizmu", a ona nie widzi
potrzeby żebym przychodziła do niej... no to czasem wcinam jakieś "wynalazki"
jak mi oczy dają do wiwatu za bardzo

[miss_migotka]

no nie wierze, co za baba durna. i to był jedyny raz?
nie wiem, nie chcę Ci tu moralizować czy na siłę doradzać ale na Twoim miejscu
poszukałabym jakiegoś porządnego terapeuty, który to wszsytko z Ciebie wyciągnie
i naprawi. ta kobieta z pociągu chodziła to takiego zwykłego rodzinnego (nie
wiem jak to się tam nazywa, no w każdym razie taki jakby "psycholog z urzędu",
nic za to nie płaciła).
w każdym razie ja, jako nie psycholog, widzę że trafiłaś do wyjątkowo
niedouczonej pani i najwyraźniej potrzebna Ci pomoc fachowa (tak mi się wydaje)

[ann_jazon]

Póki co, to po tej wizycie odechciało mi się psychologów. A w zasadzie póki
jest mi dobrze, to nawet nie myślę o tym... Jak zacznę fiksować bez wyraźnej
przyczyny, to z pewnością podejmę jakieś kroki. Przed ślubem pewnie coś na
uspokojenie tych tików wezme od lekarza, bo wiadomo - nerwy, stresik, emocje -
a wtedy jak na złosć one mnie atakują więcej, a nie chcę majtać głową przed
ołtarzem
Aha, ta pani psycholog to podobno bardzo dobry fachowiec, no ale jakoś każdy po
mojej opowieści ze spotkania z nią mówi dokładnie to samo co Ty

[karo63]

Jesteśmy ze sobą lata, mamy małe dziecko a za sobą kryzysy wzelkiej maści.
Co jeszcze może się zmienić? Dtarlismy się w każdych warunkach, więc teraz może
być już tylko coraz lepiej ))

[kiara80]

Hmm, to może jakieś wskazówki jak przetrwać kryzysy??? Pozdro

[twitti]

podobno trzeba b.duzo rozmawiac ze soba i nie poddawac sie, a kryzysy przejda!
i nie szukac sobie na boku innych przyjaciol ktorym bedzeimy sie zwierzac bo
wtedy odsuniemy sie od swoich polowek!

[kiara80]

No właśnie dziewczyny a jesteście zazdrosne o swoje połówki???

[twitti]

ja strasznie! czesto sie na mnie zlosci z tego powodu! nie lubie jak wychodzi
na spotkania z ludzmi z pracy bo sa tam tez panienki ktorych nie znam! staram
sie nie myslec o niczym zlym, ale jestem zazdrosnikiem i juz! glupie to bo nie
daje mi powodow

[kiara80]

Skąd ja to znam Ale najlepiej tego nie okazywać, tym bardziej gdy nie daje
powodów.

[twitti]

staram sie, ale i tak raz na jakis czas mi sie wymknie

[ann_jazon]

mój to chyba jest bardziej zazdrosny o mnie niż ja o niego, bo on pracuje z
bandą facetów (zero konkurencji i ja też pracuję z bandą facetów (sama
konkurencja

[ann_jazon]

Mój nigdy mi nie dał powodów, abym czuła się o niego zazdrosna - no chyba że
trochę o jego własnego brata, ale to akurat nie jest zazdrość nieporządana (bo
brat to nie konkurencja a jak będzie dalej - no pewnie będę po cichu
zazdrosna, ale nie powiem mu tego nigdy głośno. Rozbawiła mnie pewna scenka raz
w księgarni. Otóż wisiały kalendarze, no i sobie staliśmy i je oglądaliśmy -
on z gołymi babkami, ja z gołymi facetami - nieźle się bawiąc przy tym. Obok
nas staneła druga parka i chłopak też zaczął przeglądać kalendarz z babkami.
Ale była awantura! Łojojoj! Kobitka wybiegła z księgarni z histerią...

[kiara80]

He he a dziewczyna pewnie też miała ochotę pooglądać ten z gołymi facetami.

[twitti]

sa rozne pary! ja nie mam zaufania do dziewczyn ktorych nie znam, bo nie wiem
czego moge sie po nich spodziewac... jakbym je poznala to byc moze by mi
przeszlo! bo to widac kiedy facet sie dziewczynie podoba! kiedys jak bylismy w
gorach jedna za nim caly czas jezdzilo... on nawet nie zauwazyl.. ja sie
pozniej dowiedzialam ze ta dziewczyna sie o niego wypytywala... chyba jesli
chodzi o swoich facetow to mamy 6 zmysl czy wy tez tak macie?

[kiara80]

Ja też tak mam! Mojego też kiedyś jedna panna zaczepiała, on nic nie zauważył, a
ja wiedziałam, że ma jakieś "ciągoty" Ale raczej na sznurku go nie trzymam,
wychodze z założenia, że co ma być to będzie (chociaż trzymam się myśli że
miłości na próbę się nie wystawia). Zazdrości raczej nie okazuję i trzymam się
zasady że każdy jest wolnym człowiekiem i nie bronie mu np. pogadać z dziewczynami.

[kiara80]

trochę nie zrozumiale napisałam, ciągoty miała oczywiście ta panna, nie on))

[twitti]

zrozumialam mi czasami nie udaaje sie zapanowac nad soba i troche mu
pomarudze! ale jakis czas temu postanowilam nic mu nie gadac, bo jak wiadomo
zakazany owoc smakuje lepiej

[miss_migotka]

hej panny, co Wy na to żebyśmy założyły osobny wątek pt. "Pogadajmy" czy coś
takiego - bo ten nam się widzę pięknie rozwija ale trochę nie na temat (a może
ktoś by zechciał dołączyć).
co do zazdrości - nieee, narazie nie miałam powodu (odpukać), czasami robię
jakąś małą niby -scenę zazdrości ale to bardziej na żartach niż na poważnie
dopóki nie zawiedze zaufania, ma przyznany kredyt

[kiara80]

Migotka dobry pomysł, ja popieram!!!

[miss_migotka]

już jest, założyłam!!!!
i jak na niego nie przejdziecie to nie przeżyje jednej godziny

[ann_jazon]

za moim też się baby oglądają, bo jest dość przystojny, z sympatyczną gębą, a
do tego jeszcze dość charakterystyczny - nieźle zbudowany blondyn, w skórach, z
bródką i z włosami do połowy pleców, więc chcąc - nie chcąc - rzuca się w oczy.
a potem ja muszę znosić te piorunujące spojrzenia - jak ja śmiem trzymać go za
rękę ) hehehehe

[twitti]

a u mnie na odwrot.. ja sama z kolezanka i szefem (starym) a on z kupa roznych
ludzi..

[kiara80]

Kurcze ale się rozpisałam Jeszcze ktoś pomyśli że specjalne wątek podnoszę

[azanna]

Ja też jestem zazdrosna, bo to naprawdę widać gdy dziewczynie facet się podoba.
Pamiętam jedną sytuację w sklepie, gdy ekspedientka słała mu słodkie uśmiechy i
żartowała, byłam wtedy taka wściekła, że chciałam jej przyłożyć A on nic nie
zauważył

[kiara80]

No właśnie, dziwne to że facet nigdy nic nie widzi tylko my dziewczyny takie
spostrzegawcze. Hmm a może widzi tylko udaje, żeby nie było zadymki)))

[azanna]

A ja myślę, że oni naprawdę często tego nie widzą. To mi przypomina jak
ostatnio koleżanka z pracy powiedziała do mnie o pewnym facecie, że
wyraźnie "na mnie leci". Ja jej mówię, że jej się coś przywidziało, więc
wezwała inną koleżankę z prośbą o opinię, a tamta od razu stwiedziła, że to
oczywiste - wystarczy jeden rzut oka na niego Może więc tak to jest, że jeśli
chodzi o siebie to tego nie widzimy.

[azanna]

I jeszcze jedno - do Ciebie Kiara i Miss-migotka - mam dokładnie to samo jak
Wy - ciągłe analizowanie i milion problemów - i się zastanawiam często jak on
to wytrzymuje. Nie mówiąc już o tym, że czasem później nie rozumiem sama
siebie i zadaję sobie pytanie "co mi znowu odbiło?"

Ale na pocieszenie napiszę, że pracuje nad tym i bardzo się uspokoiłam w
osattnich miesiącach. Teraz coraz rzadziej zdarzają mi się takie "napady"

[miss_migotka]

hehe, witam więc kolejną członkinię klubu!
dziewczyny, założyłam wątek pogadajmy, chodźcie tam, choooooodźcieeee

[kiara80]

No to fajnie, że jest nas coraz więcej - "klub wyrzywaczek")) Ja też się
staram poprawić ale wtedy się ciągle kontroluję i jak mi nie wychodzi do dopiero
się wkórzam!!! Oj wtedy jest zadyma Za dużo krytycyzmu wobec siebie - niestety((

[iza3108]

Wiecie co ja bylam z moim narzeczonym 11 lat przed slubem i roznie bywalo, i
tez mialam obawy ze po slubie sie zmieni. Zmienil sie ale na lepsze stal sie
wogole innych czlowiekiemi nie tylko ja to zauwazylam ale cala nasza rodzina i
wszyscy jestesmy w szoku ze czlowiek moze sie tak zmienic a ja jestem z tego
powodu dumna i bardzo szczesliwa ze mam tak madrego, odpowiedzialnego i czulego
meza, wiec glowa do gory dziewczynki co ma byc to bedzie trzeba byc dobrej
mysli ze bedzie dobrze a moze i lepiej.