Samotna panna młoda

[izulona]

Cześć
Chciałam się przekonać, że nie jestem sama - stąd ten wątek. Otóż mój Tż jest
za granicą od połowy stycznia... Na mojej głowie został samochód,
zaproszenia... Najgorsze jednak jest to, że bardzo tęsknie, a ta rozłąka
jeszcze bardziej utwierdza mnie w przekonaniu, że to TEN Człowiek. Tylko czuję
się strasznie samotna...najgorsze były pierwsze dni - chodziłam jak zbity
pies... A jak to jest u Was? Gdzie są teraz Wasze połówki? Chyba nie jestem
jedyna wyczekująca...

[anetina]

wiem, jak to jest być daleko
swego nczasu dzieliło nas 350 km
na szczęście chociaż raz w miesiącu się widywaliśmy

teraz mieszkamy już razem
ale praca, dom
też powoduje, ze razem nie mamy kiedy posiedzieć nad zaproszeniami

pozdrawiam

[lotka81]

czesc,
ja mam podobnie, moj N pracuje na polnocy polski, ja mieszkam na poludniu, tu
sie ucze zaocznie i mam prace. niby to w granicach kraju ale i tak daleko. nie
zapowiada sie zebysmy sie czesto widywali, jak dostanie wolne to ma byc max raz
na miesiac-dobry i taki weekend . slub w lipcu, jakos w tym czasie tez bede
miec obrone wiec dopiero "po wszystkim" sie tam przeprowadzimy. no i narazie
tesknimy i tesknimy radzimy sobie z wszystkim, no moze nie wiemy jeszcze jak
rozwiazac sprawe nauk przedmalzenskich ale to jeszcze czas
pzdr
asia

[pumeczka]

ja w Polsce, M we Francji, taka nasza rozłąka trwa z przerwami na święta już od
listopada, jest bardzo ciężko zarówno dla mnie jak i dla Niego, jednak to jest
coś za coś, tam zarobki dziesięciokrotnie wyższe, więc nie mamy innego wyjścia
jak zacisnąć zęby jeszcze na ileś miesięcy, sama załatwiam wszystko,jednak nie
płaczę z natłoku spraw na mojej głowie, satysfakcją jest zadowolenie mojego
Ukochanego,że trzymam rękę na pulsie pozdrawiam wszystkie samotne, przyszłe
panny młode

[izulona]

Dokładnie - wszytko to kwestia finansowa - niestety. Wiem też, że jeslii
będziemy chcieli mieć swoje "m" nei za kilkadziest lat a za kilkanascie to
wyjazd po slubie jest nieunikniona - ale wtedy pojedziemy juz razem - mam
nadzieje.

[gioseppe]

my mieszkamy razem ale to niestety wcale nie oznacza, że mamy dla siebie dużo
czasu, wręcz przeciwnie.

on pracuje rano, wraca ok 18
gdy on wraca ja pracuję - do ok 20.30

potem trzeba pozałatwiać sprawy dzięki wirtualnej zabawce i mija 22, czasem 23

praktycznie w ciągu dnia spędzamy razem może godzinę
w weekendy bywa różnie
raz mamy więcej czasu dla siebie, raz mniej
no ale przynajmniej razem

[ma-la]

Moj J. tez jest za granica i tez strasznie tesknie! Najgorsze sa wieczory,nie
ma sie do kogo przytulic... Brakuje mi Go. W czwartek przyjezdza na 3 dni )
Na moje urodzinki. Nie moge sie doczekac! Nie wiemy, jak jeszcze dlugo potrwa
ta rozlaka. Na razie poki co, trzeba to przezyc. Pozdrawiam!

[izulona]

życzę wszystkiego najlepszego z okazji czwartkowej okazji. Ja też w lutym mam
urodzinki, a w marcu imieninki, jednak spędzę je sama. Pocieszam się, że do
świąt wielkanocnych nie pozostało tak dużo - wtedy będziemy juz razem. Ale mimo
wszystko czas dłuży mi sie niesamowicie...

Fajnie, że w tej samotności nie jestem sama