slub inaczej

[oliv2]

czy ktos zamierza lub bral slub tylko we dwoje, lub w bardzo malym
gronie gdzies w jakims uroczym egzotycznym miejscu? jak to wyglodalo?

[kaga9]

Tylko we dwoje- mój wymarzony Niestety, nie udało się... Tak swoją drogą, to
nie wiem, czy wg polskiego prawa można wziąć ślub "we dwoje"...chyba musi być
dwóch dorosłych świadków, mylę się?

Zaproszone było małe grono, ale mi się turystów naschodziło do kościoła (ślub
był w małej, acz niekiedy obleganej turystycznie miejscowości) i zrobił się
dziki tłum- na szczęście nie miałam pojęcia, ile jest osób za moimi
plecami-zobaczyłam to dopiero...na zdjęciach. Ogólnie jestem zwolenniczką
małych, cichych uroczystości, więc jeśli masz taką w planach, wspieram Cię
duchowo

[karolin-k]

ja tylko ogladałam zdjęcia, z jakiejs egzotycznej wyspy, ona w
lnianej sukience z kwiatami we włosach, on też w jakis lnianych
ciuchach, ksiądz i świadkowie.
Ogladało się to tak jak film, oczywiście że cudnie itd, bo sam
klimat sprawia ze to cos ekstra, ale ja bym się nie zdecydowała (i
nie robiłam wesela na 150 osób, a na 40), po prostu chyba w naszej
kulturze/wychowaniu itd to jakoś dziwnie jest odbierane

[oliv2]

dzieki za wsparcie ano zastanwiam sie nad taka opcja, tylko we
dwoje, na cieplych wyspach, slub na plazy...
szczerze mowiac najpierw nastawilam sie na duze wesele (duza,
tradycyjna rodzina) i nawet juz mam pare rzeczy porezerwowanych ale
jestem totalnie zniechcona formalonsciami, mnostwem roboty i
problemami ktore przed nami stanely (zalatwiamy wszystko z
zagranicy)
wiec opcja z wyjazdem wydaje mi sie super, i na pewno bardziej
romantyczna i "tylko dla nas', niestety nie wiem jak do tego
podejdzie rodzina, wiem wiem, slub jest nasz i liczy sie przede
wszystkim nasze zadowolenia, ale jednak...

[kaga9]

oliv2 napisała:

wiem wiem, slub jest nasz i liczy sie przede
> wszystkim nasze zadowolenia, ale jednak...

No, toteż właśnie dlatego nie miałam "ślubu we dwoje"...Życzę powodzenia!

[karolin-k]

hmm
ja może nie marzyłam o ślubie we dwoje, ale wiem, ze moja mama by
tego nie przezyła
formalnosci jest rzeczywiście ogrom, my i tak mieliśmy połowę mniej
a i tak mieliśmy dosyć
pomys tak, że zawsze można wyjechac na cudowną podróż we dwoje

powodzenia

[oliv2]

no mozna to w sumie prawie wszystko
mi chodzi o unikniecie tej calej roboty, stresu i zamieszania.
a po wielkim weselu to juz ani urlopu ani pieniedzy nie bedzie na
ta "cudowna podroz we dwoje"

[maiwlys]

Jeżeli twój narzeczony zgodzi sie na taka opcję, to się nie
zastanawiaj tylko zrób jak uważasz. Ja niestety zgodziłam sie na
wesele na 120 osób (jednak tyle się nazbierałao) i terazw sumie
nawet sie z tego cieszę, z tej białej kiecki, zabawy itd. ale
skrycie nadal marze właśnie o takim ślubie tylko we dwoje, a póżniej
podróż jakaś fajna

Powtórzę, jeżeli właśnie tak chcecie to tak uczyńcie, ja się ugięłam
bo związek to sztuka kompromisu

[oliv2]

> Jeżeli twój narzeczony zgodzi sie na taka opcję, to się nie
> zastanawiaj tylko zrób jak uważasz

maiwlys, on nie ze sie zgadza, on o takim slubie marzy, tylko ja sie
waham wlasnie ze wzgledu na rodzine no i zastanawiam sie czy moze
bym pozniej nie zalowala tego "wielkiego balu" o czym tu tak
wiekszosc kobiet marzy i do ktorego przygotowuja sie rok albo i
dluzej

> skrycie nadal marze właśnie o takim ślubie tylko we dwoje, a
póżniej
> podróż jakaś fajna

tzn my jesli taki slub to juz w podrozy, wlasnie o to chodzi zeby
wyjechac

[karolin-k]

naprawdę, zalezy co robisz,jak organizujesz i czego tak naprawde
chcecie
my chcielismy małego przyjęcia i tak było
nasza muzyka (wiec odpadł problem orkiestra/dj), nasze zdjecia (bez
problemu fotografa), sami robilismy zaproszenia, druk wizytówek,
menu, kupno wódki.
ślub cywilny.
Więc nie mieliśmy az tak dużo, ale daleko, bo ślub poza w-wą 40 km,
i bardziej nas zmęczyły kursy ze wszystkimi papierami/rzeczami. Ale
warto było, bo wszystko sie udało tak jak chcieliśmy.
Więc róbcie tak, żebyście to Wy byli szczęśliwi tego dnia i
zadowoleni, że własnie tak to zorganizowaliście.

[hola78]

Hej, my zamierzamy . Tez mieszkamy za granica, na dodatek moj
narzeczony jest z Portugalii i jak sobie uswiadomilismy wszystkie
problemy jakie nas czekaja z organizacja wesela... No i
zdecydowalismy sie na romantyczny wyjazd na Kube i tam wezmiemy slub
cywilny (bedziemy tylko we dwoje), a w Boze Narodzenie cichy slub
koscielny w Polsce i obiad w restauracji z rodzina i tyle. Nie
znosze wielkich weselisk z ta "muzyka" na zywo,pierwszym tancem,
karmieniem tortem,oczepinami, problemem z pijanymi goscmi itd itp...

[oliv2]

no to my podobnie
wlasciwie to wesele w PL bardzo chcialam na poczatku, ale tak jak
mowisz, problemy i zalatwiania przyslonily cala romantycznosc i
radosc ktora powinna plynac z tego dnia. wiec chyba nie tak powinno
byc...????
my jednak chcielibysmy koscielny rowniez za granica (hawaje), tylko
nie wiem jak sie za to zabrac.
czy wam organizuje jakies biuro czy wzystko sami?
jakie zaswiadczenia musisz wybrac z USC w PL?
pozdrawiam

[stiszyn]

Jeżeli chciałas robić duże wesele to dziwię Ci się, że jednak
zrezygnowałaś tylko dlatego, że to dużo roboty (zwłaszcza, ze teraz
można wynająć ludzi którzy wszystko za Ciebie zrobią). Dla mnie moje
wesele było najwspanialszą imprezą w życiu i żałuję, że można mieć
taką tylko raz. NIe rozumiem jak ktos może niechcić mieć wesela, ale
z drugiej strony nie rozumiem tez ludzi jedzących szpinak, bo go nie
lubię. Najwazniejsze, żeby robic na co ma się ochotę. Ci co nie chcą
mieć wesela nie powinni go robić, bo to nie bęzie żadna przyjemność,
natomista jeżeli zrezygnowałaś tylko dlatego, że to duzy kłopot to
dam Ci jedna radę: nie rezygnuj Z TEGO POWODU, bo będziesz całe
zycie żałować

[dlaczegonie.2]

Przerost formy nad treścią.

[alienxxx]

oliv2 - nie rozumiem takiej idei - mozesz mi wyjasnic po co?
nikogo nie potepiam i nie chce narzucac swojego zdania, ale chetnie poznalbym
jakies sensowne argumenty. Jesli to jest wasze marzenie to tak zrobcie, jednakze
ja tego nie rozumiem.
Po co Wam w ogole slub na plazy, wezcie 2 swiadkow, i po pracy skoczcie do
urzedu - machniecie slub raz, dwa i jeszcze zdazycie do marketu na zakupy

Przepraszam za ironie ale dla mnie slub byl jednym z wazniejszych dni w moim
zyciu. Dniem radosci, ktory chcialem dzielic z ludzmi mi najblizszymi. Na moim
slubie bylo ok 80 osob. Zalatwialismy wszystko sami, pomimo tego, ze od miejsca
slubu do miejsca naszego codziennego zamieszkania jest ok 400 km. Nie wiem gdzie
wy wynajdujecie te problemy. Wiekszosc spraw zalatwilismy w dwa dni, chociaz
byly takie ktore z oczywistych przyczyn trwaly dluzej, jak np. szycie sukni dla
zony. Kto pisze, ze zalatwienie slubu wiaze sie z wieloma formalnosciami nigdy
chyba nie budowal domu. Slub przy tym to jak buleczka z maslem. Przed slubem
uwazalem, ze bedzie to piekny dzien, po slubie moje wyobrazenie o nim sie nie
zmienilo, a po weselu jeszcze sie umocnilo. Minely juz 4 lata od tego wydarzenia
i z checia powtorzylbym je jeszcze raz, bo taki dzien jest tylko raz w zyciu i
warto go celebrowac. Jesli dla kogos celebracja to samotny slub w szortach w
Meksyku to zycze powodzenia i zachecam do realizacji wlasnych marzen i planow.

Uff troche sie rozpisalem. Pozdrawiam tych, ktorzy dotrwali do tego momentu.

[jonnas]

ha, co za jedyna słuszna postawa A ja sądzę, że to właśnie
najważniejszy, niezapomniany i romantyczny dzień dla dwojga ludzi i
niekoniecznie musi się wiązać z ogromnym przyjęciem. Łatwiej się
skupić na tym jakie to piękne i ważne wydarzenie kiedy nie tłoczy
się dookoła tłum. Tzn, nie występuję przeciw hucznym weselom, ale
doskonale rozumiem, że równie mocno albo mocniej można przeżyć
kameralną i intymną uroczystość, a Ty strasznie ostro do tego
podchodzisz, w końcu autorka postu nie pisze o "ślubie w szortach w
Meksyku" tylko wymarzyła sobie bardzo romantyczną scenerię, właśnie
po to żeby nigdy tego nie zapomnieć i nie zgubić miłości która
akurat nie szuka poklasku, że tak sparafrazuje świętego Pawła...

[lipcowa-panna]

w moim przypadku jak tak dalej pójdzie chyba się poddam i nic nie załatwię w tej
chwili mam problemy ze wszystkim i przy okazji ze swoim zdrowiem bo nerwy mi się
dały odczuć i to nieziemsko, więc powiem szczerze że teraz trochę żałuję swojego
pomysłu żeby ślub brać w małym górskim kościółku takim najlepiej drewnianym
tylko my świadkowie rodzice i ksiądz, ugięłam się naciskom rodziny i albo przed
samym ślubem się rozpłaczę z nerw albo będę lecieć na nerwosolu. Więc w
zupełności rozumiem autorkę wątku w sumie w moim przypadku romantyzm ze ślubu
został zabity codziennością plus borykaniem się z problemami. Moim zdaniem
łatwiej jest pobudować dom niż załatwić coś z księdzem w mojej parafii, w
urzędach przynajmniej jest jakieś prawo które ro reguluje mojego księdza
proboszcza nic nie reguluje stroi fochy puszy się echhhh((

[magdalenia.werka]

znam kilka osob ktore wyjechaly do egzotycznych krajow zeby wziac slub. Kazda zaluje ze nie dzielila tego dnia z conajmniej najblizsza rodzina czy przyjaciolmi, ze nie bylo przy niej matki, ktora nie spojrzala na nia z duma, ze nie bylo ojca ktory by do slubu poprowadzil albo najlepszej przyjaciolki ktora z calego serca by ja w tym dniu wysciskala i pogratulowala. Zalowaly ze po krotkiej ceremonii usiadly razem z mezem przy dwuosobowym stoliku i nie bylo kolo nich zadnej znajomej i serdecznej twarzy. Bedac we dwoje czuly sie osamotnione i bezpanskie w najwazniejszym dniu swojego zycia.

[the_macku]

?? Przeciaż nie wychodzisz za mąż za matke babke czy przyjaciółke. To ma być
miłość gdzie liczy sie oprawa? To dopiero przerost treści nad formą.
Najważniejsza jest przyjaźń miłość i zrozumienie. Nic innego sie nie liczy nie
zależnie czy ślub był we 2 czy w 200 osób, na kubie czy w w-wie. Nie rozumiem
tego. Ja wole skromnie ale dla nas(mnie i dziwczyny) a nie pijańską
rozpierduche(przepraszam za wyrazenie). Jaki sens ma celebrowanie tego dnia
hektolitrami polskiej tradycji?

[the_macku]

Miało być przerost formy nad traścią mój błąd. Przepraszam.

[agnieszka.anka]

A ja miałam ślub 2 tygodnie temu. Podczas organizacji klęłam w
duchu, że czemu nie zdecydowaliśmy się na ślub tylko we dwoje ze
świadkami i rodzicami. Obiad w knajpie i po sprawie. Jak ktoś tu
napisał, ja również nie jestem fanką tego szaleństwa, orkiestry,
oczepin, durnych zabaw z aluzjami, nie widziałam siebie w bezowatej
białej sukni i generalnie jak do wielu rzeczy w życiu byłam
nastawiona na nie. Dzisiaj po 30 osobowym przyjęciu z tańcami przy
własnej muzyce stwierdzam, że nie doceniałam, albo nawet nie
dostrzegałam ogromnego znaczenia, jakie ma dla nowożeńców obecność
rodziny, patrzenie jak się bawią, ich szczere życzenia ze łzami w
oczach, jak bardzo cieszy, jak się widzi, że ludzie ci przyszli
dzielić twoje szczęście. Atmosfera życzliwości, jaka wtedy się
wytwarza nie da się zastąpić niczym innym. I to właśnie utkwiło mi w
pamięci i z tego się bardzo cieszę. Gdybym miała więcej funduszy to
zrobiłabym jeszcze większą imprezę. Ale uważam, że to święta prawda,
że takiemu ślubowi tylko we dwoje towarzyszy osamotnienie, bo nie ma
z kim dzielić tego szczęścia.

samotne z mezem?

[rikol]

Jesli kolezanki czuly sie samotnie sam na sam z mezem, to nie powinny wychodzic
za niego za maz, bo w koncu z nim maja spedzic reszte zycia (przynajmniej w
teorii). Cale zycie beda sie czuly samotne z nim, jesli nie bedzie obok mamusi i
tatusia?

Poza tym, co to w ogole za pomysl, ze to najwazniejszy dzien zycia? Kazdy sobie
wybiera, co dla niego w zyciu najwazniejsze, moze to byc np. dzien narodzin
dziecka, data smierci waznej osoby itp. Prawda jest natomiast, ze tylko przy
okazji slubu nie wypomina sie kobietom pieniedzy wydanych na suknie (co najmniej
1000zl), buty, kosmetyczke, fryzjera, kwiaty - to dla wielu kobiet jedyna
okazja, kiedy czuja sie zadbane, piekne i podziwiane, w ladnym otoczeniu, sa
bohaterkami dnia.

[magdalenia.werka]

dlaczego to upraszczasz i niwelujesz uczucia i wrazliwosc innych? Nie pisalam ze kolezanki czuly sie samotnie tylko czuly sie osamotnione - to jest roznica. Slub nie oznacza odciecia sie od rodziny i przyjaciol tylko oznacza oficjalne wprowadzenie do grona rodziny i przyjaciol nowego czlonka a to odbywalo sie na odleglosc bez obecnosci osob, ktore byly dla kolezanek drogie i kochane. Przez to ze wyszly za maz nie przestaly matki i ojca kochac, i to ze z mezem beda spedzac reszte zycia nie znaczy ze rodzice i przyjaciele juz nie beda dla nich istniec - a w dniu kiedy tych osob w obliczu ich swieta zabraklo (z takiego czy innego powodu) zrobilo im sie po prostu przykro i szkoda, ze osobiste zyczenia przyjmowali od obcych ludzi z hotelu a od matki i ojca nie. Dla mnie to nie dziwne i potrafie je zrozumiec....

[18_lipcowa1]

A ja nie bo to juz nie te czasy ze trzeba na wsi pokazac ze sie
corke wydaje, ze trzeba sie zastawic a postawic zeby rodzina byla
zadowolona. Dzis mlodzi ludzie sa niezalezni, czesto sami za wesele
placa i to oni decyduja jakie bedzie.
Osamotnienie? Ja sie tak nie czulam ,a bralam slub tylko we dwoje
plus swiadkowie. Nikt obcy mi zyczen nie skladal, bylam szczesliwa
bo chodzilo nam po prostu o ciche i skromne zarejestrowanie naszego
zwiazku a nie bal dla rodziny
Ze meza wprowadzilam? No wprowadzilam, poznal moja rodzine, polubil
sie ale to jeszcze nie znaczy ze musze wywalac przyjecie na 100 par
by go do niej wprowadzic.
Z reszta uwazam ze to strata kasy.
A jak ktos czuje sie samotnie z mezem, to bardzo mi przykro ale
nawet rodzina nie pomoze.

[magdalenia.werka]

A tam 18_lipcowa nie za bardzo ci wierze. Gdybys mieszkala w Polsce a nie w Anglii, to nie sadze zebyscie sie do Rzymu pchali brac slub zostawiajac twoich rodzicow i matke narzeczonego w kraju. Gdybys wyprawiala slub i wesele w Polsce z koleji to nie wiadomo czego by sie goscie spodziewali skoro ty siedzisz zagramanica - wiec wybralas inna opcje zeby uniknac gadania.

[18_lipcowa1]

magdalenia.werka napisała:

> A tam 18_lipcowa nie za bardzo ci wierze. Gdybys mieszkala w
Polsce a nie w Ang
> lii, to nie sadze zebyscie sie do Rzymu pchali brac slub
zostawiajac twoich rod
> zicow i matke narzeczonego w kraju. Gdybys wyprawiala slub i
wesele w Polsce z
> koleji to nie wiadomo czego by sie goscie spodziewali skoro ty
siedzisz zagrama
> nica - wiec wybralas inna opcje zeby uniknac gadania.


Absolutnie nie, zrobilabym dokladnie to samo, tylko wyjechala w
jakies urokliwe miejsce, np polskie gory
Wali mnie to co mowia o mnie ludzie

ja bralam.

[18_lipcowa1]

oliv2 napisała:

> czy ktos zamierza lub bral slub tylko we dwoje, lub w bardzo malym
> gronie gdzies w jakims uroczym egzotycznym miejscu? jak to
wyglodalo?

Bylo to tak ze w listopadzie zaplanowalismy wyjazd do Wloch- na boze
narodzenie. Moj maz ma tam ojca, Polaka, ktory zyje w Rzymie od 22
lat.
No i pojechalismy, z papierami ( musielismy wziac ze swoich USC
zaswiadczenie o braku przeszkod oraz akt malzenstwa- chyba jest za
to jakas oplata skarbowa ) obraczkami i ubraniami.
Na miejscu tata i jego zona ( macocha meza) zostali ponformowani o
naszych zamiarach i zapytani czy beda swiadkami.
Zgodzili sie, wiec zaraz po swietach polecielismy do konsualtu w
Rzymie - zlozylismy papiery (zalezalo nam na slubie do 4 stycznia,
bo wtedy wracalismy do domu, aha a wczesniej panie nie dadza
terminu , przynajniej na swieta bo nigdy nie wiadomo ze konsul
bedzie,ogolnie ten termin mozna miec wczeniej, my nie mielismy), ale
okazalo sie ze nie ma terminow.
Ale my jak cos postanowimy to chcemy tak i juz, wiec ustalilismy
termin na 30 stycznia, normalnie wrocilismy do domow, do pracy, po
czym 29 stycznia polecielismy jeszcze raz ( wszystko zostalo u taty,
znaczy ubrania itp) i o 13 mielismy slub w polskim konsualcie w
Rzymie. Wszystko bylo bardzo milo, szybko- chyba z 15 minut.

No i najlepsza rzeczy - mamy piekne zdjecia, pod Koloseo, w
pomaranczowych ogrodach, na plazy - ja w sukience a to styczen byl.
Piekne, nie ustawiane, nie rezyserowane, tak po prostu.


Bylo nas tylko dwoje i swiadkowie, oczywiscie moi rodzice krecili
nosem, mama meza tez, ogolnie sie lekko poobrazali ale juz im
przeszlo a my jestesmy najszczesliwsi ze tak bylo. Chociaz koszta sa
zawsze- obraczki, ubrania, za slub 180 euro, bilety )

[ritazien]

lato 2006, USC Kazimierz Dolny, my + świadkowie, obiad, wieczór w romantycznych
miejscach. Wg mnie było super. Polecam.

[kaga9]

My też, my też, my też-lato 2006, Kazimierz Dolny (klasztor), mało ludzi, obiadu
niet, romantyczny wieczór. Też było super. Pozdrawiam

Zorganizować we dwoje, bawić się z bliskimi

[pies_andaluzyjski]

Przyznaję, byłem dość sceptyczny co do idei wesela. Ale poszedłem na
kompromis. I opłaciło się. Udało się, bo oboje zaangażowaliśmy się w
przygotowania. Sami załatwialiśmy fajny lokal, dobieraliśmy menu,
orkiestrę mieliśmy poleconą i sprzwdzoną.

Nie wyobrażam sobie ślubu bez bliskich osób. O weselu nie wspomnę.

Ale tu znowu, najważniejszy był dobór gości. Zaprosiliśmy ludzi nam
naprawdę najbliższych: rodzinę i znajomych, którzy towarzyszą nam w
codziennym życiu. Łącznie 44 osoby. I nikt nie był pijany, nikt nie
odstawiał fochów, nikt nie narzekał na orkiestrę. Wszyscy, łącznie z
nami, bawili się wyśmienicie. Do białego rana.

Nie chcę powiedzieć, że nie mozna przeżyć przepięknego ślubu we
dwójkę. Wszystko zależy od charakteru. Ale moją radość w tamtym dniu
potęgowało to, że widzę wokół siebie radosnych ludzi, którzy
naprawdę przeżywali nasze szczęście.

[des4]

Racja. W dyskusji zderzają się dwie opcje. Pierwsza: Ślub to MY i
tylko MY, to NASZA sprawa, więc tylko od nas zależy jak to zrobimy.
Druga: ślub to sprawa wyjątkowo, swieto nasze ale i naszej rodziny i
przyjacioł.

Przyznam,, że opcja druga jest mi bliższa. Nie żyjemy na bezludnej
wyspie. Mamy rodzine, znajomych itd. I mamy w stosunku do nich
zobowiązania. W moim i zony przypadku rodzina i znajomi to grono
liczne i sympatyczne i mamy z nimi dobre relacje. Tak więc ślub i
wesele to także i wydarzenie robione w pewnym sensie dla nich. Czyż
rodzice którzy przez n-lat kogoś wychowują i kochają, nie zasługują
na to oby uczestniczyć w tym wydarzeniu? Zresztą sami tak
chcieliśmy, aby i inni cieszyli się z nami tym najszczęśliwszym
dniem Być może biały welon, ojciec prowadzący do ślubu i obsypanie
monetami dla nietórych jest kiczem. Dla nas nie. Wesele także nie
musi oznaczać obciachowej imprezy z narąbanymi uczestnikami. BTW
bedąc na roznych weselach od wielu wielu lat nie widziałem totalnie
uwalonych gości. Na humorku owszem. Wszstko mozna ustalić i
zaplanować. Niektórym się tego ni chce i lenistwo kamuflują haslami
i cichym slubie pod palma i przy zachodzacym slońcu.

Palmy i zachodzące slońce? Czemu nie, my mieliśmy to na wpanialej
podrózy poślubnej...

[18_lipcowa1]

>
> Przyznam,, że opcja druga jest mi bliższa. Nie żyjemy na bezludnej
> wyspie. Mamy rodzine, znajomych itd. I mamy w stosunku do nich
> zobowiązania. W moim i zony przypadku rodzina i znajomi to grono
> liczne i sympatyczne i mamy z nimi dobre relacje. Tak więc ślub i
> wesele to także i wydarzenie robione w pewnym sensie dla nich.


Tak tylko zauwaz ze np szacunek, milosc i przywiazanie mozna okazac
tez w inny sposob.
Nie uwazam ze trzeba do tego wyprawic wesele.



Czyż
> rodzice którzy przez n-lat kogoś wychowują i kochają, nie
zasługują
> na to oby uczestniczyć w tym wydarzeniu?

Zasluguja tak, samo jak uczestniczyc w dorastaniu, pierwszej
milosci, maturze, narodzinach wnuka i pomocy w wychowaniu. Jest
mnostwo okazji.


Zresztą sami tak
> chcieliśmy, aby i inni cieszyli się z nami tym najszczęśliwszym


Dla naszych bliskich to byl bardzo szczesliwy dzien, ale na
odleglosc.

> dniem Być może biały welon, ojciec prowadzący do ślubu i
obsypanie
> monetami dla nietórych jest kiczem. Dla nas nie. Wesele także nie
> musi oznaczać obciachowej imprezy z narąbanymi uczestnikami. BTW
> bedąc na roznych weselach od wielu wielu lat nie widziałem
totalnie
> uwalonych gości. Na humorku owszem. Wszstko mozna ustalić i
> zaplanować. Niektórym się tego ni chce i lenistwo kamuflują
haslami
> i cichym slubie pod palma i przy zachodzacym slońcu.


A niektorzy nie potrafia wykazac wlasneggo zdania, inicjatywy, ida
pokornie jak cieleta kierowane opinia spoleczna, ze trzeba, ze
wypada, ze ktos zasluguje, ze komus sie nalezy.
Z dwojga tego wole lenistwo. I faktycznie u mnie bylo dosc wygodnie,
ominelo mnie latanie, szukanie, zalatwianie, slub wzielam miesiac po
podjeciu decyzji, bez cyrkow, balow itp. I jestem szczesliwa. I moja
rodzina i przyjaciele tez.


> Palmy i zachodzące slońce? Czemu nie, my mieliśmy to na wpanialej
> podrózy poślubnej...

A ja bezposrednio po. Nie kazdy ma kase na podroz. Jak mial wybor
wesele albo wycieczka - madrze zrobil ze wybral wycieczke.

[eswiatak]

Moja kuzynka ze swoim mężem tak zrobili - ślub na plaży na Fiji,
świadkami byli ludzie akurat wypoczywający w tym samym miejscu.
Po powrocie obiad dla rodziny i najbliższych przyjaciół (ok. 30
osób), na którym pokazano filmik z samej ceremonii i slajdy z
podróży. Oboje mówią, że nie żałują swojej decyzji.
Jeżeli chodzi o mnie, biorę ślub w kościele w miejscowości, z której
pochodzę, a na weselu spodziewam się 60 - 70 osób. Rozważaliśmy z
narzeczonym cichy ślub za granicą, tym bardziej że on jest
Amerykaninem więc załatwień mamy znacznie więcej niż polskie pary.
Zwyciężyło jednak przywiązanie do tradycji i chęć dzielenia tego
dnia z najbliższymi.
Trudno pisać, że tak trzeba, a tak nie można, bo przecież ludzie
różnią się między sobą. A dzień ślubu powinien być przede wszystkim
spełnieniem marzeń młodej pary.
Życzę Wam, aby niezależnie od tego, co zdecydujecie, ten dzień
okazał się wspaniały!

Zobaczcie moj watek o slubie w US.

[rhodeisland]

[alicjamiodek]

RI Mozesz podac dokladny link to tego twojego watku?