Żegnaj szkoło?

Żegnaj szkoło?

[Gość: dżolek]

Czasami też zastanawiam się, czy nie oszczędzić dziecku nadmiernego
stresu jakie spotyka go w szkole.
Moje dziecko chodzi do V klasy (11 lat). Od IV kl. wychowawczyni
ciągle narzeka, krzyczy na dzieci, wpisuje im mnóstwo uwag (które
przestały działać - jest ich za dużo i stawiane są za błahostki).
Dzieci nie są agresywne, choć zdarzają się sprzeczki i coraz
częściej dokuczają sobie na wzajem. Wcześniej była to zgrana klasa.
Najwięcej jest gadulstwa i dopowiedzeń, komentarzy. Przeszkadzają w
lekcji. Nauczyciel często wdaje się w dyskusje z dziećmi i one to
wykorzystują. Błędne koło.
Dzieci sobie żartują, owszem , nie znają czasem umiaru, ale jakoś
inni nauczyciele sobie z tym radzą. Wychowawczyni zamiast bronić
dzieci i im pomagać, stała się osobą która wpisuje najwięcej uwag,
a ma lekcje z połową klasy – podział na grupy). I czego się te
dzieci nauczą?...

Żegnaj szkoło?

[Gość: wt]

To nie nowość. W średniowieczu najpierw rzemiosła uczono w domu
rodzinnym, albo u najbliższego majstra, a potem następowała wędrówka
po innych majstrach w celu dalszej nauki. I to jest pewnie najlepszy
model, bo uczyć się można skutecznie tylko od mistrza. Można osiągać
znakomite wyniku w domowej edukacji jeśli nauczycielem będzie nie
tylko rodzic. Konkurencję znakomicie ułatwia okoliczność, że nie
każdy nauczyciel jest mistrzem i dodatkowo traci kontakt z
potrzebami gospodarki, ponieważ zwykle nie wykonuje zawodowo tego,
czego uczy uczniów. Dlatego czasami wiedza szkolna okazuje się mało
przydatna i absolwenta trzeba w pracy od nowa uczyć.

Matka z zespołem Munchausena

[computerro]

albo zwyrodniały ojciec, jeśli są inteligentni, mogą bez końca
pastwić się nad swoją ofiarą, jeżeli przepisy nie wymagają, by
dziecko stawiło się w szkole.

Oczywiście, na pewno istnieją wspaniali rodzice, którzy doskonale
nauczą swoje dziecko bez pomocy szkoły.

Ale jest też margines patologii. Nie chodzi tylko o alkoholików,
biedaków, bezrobotnych czy rodzin, w których jest "zwykła" przemoc.
Przerażające są przypadki rodziców sadystów (potwór z Amsteten),
rodziców na tyle inteligentnych,, że często ofiary cierpią
przerażająco długo i nikt o tym nie wie! Właśnie obowiązek szkolny
chroni takie dzieci przed eskalacją przemocy, ratuje te dzieci dla
społeczeństwa i dla nich samych. Daje im szansę

Ile jest rodziców-ukrytych sadystów? A skąd to wiedzieć, skoro się
kamuflują, często nawet nieświadomie? Mogą nie dostrzegać, że w
domowym zaciszu zachowują się jak potwory, mogą sami nie zdawać
sobie z tego sprawy.
Dla ich dzieci szkoła jest ratunkiem i choćby dlatego warto
powszechny obowiązek szkolny utrzymywać. A jeśli szkoła zła, to
szkołę zmienić. Może bon edukacyjny? Może większa rozmaitość
sposobów kształcenia - ale pod kontrolą MEN-u czy innego
wiarygodnego organu (lub kilku organów)

Nie dla domowej edukacji

[Gość: Piotr]

Jestem przeciwny promowanemu ostatnio systemowi 'domowej edukacji'
dzieci i mlodziezy. Moim skromnym zdaniem upowszechnienie tego typu
edukacji bedzie mialo w przyszlosci
dotkliwe dla nas konsekwencje. Zdaje sobie sprawe, za szkola jako
taka w obecnej formie pelna jest roznego rodzaju wad
a czasem nawet patologii. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby ta
szkole reformowac. Coraz wiecej wplywowych osob woli jednak pojsc na
tak zwana latwizne. Wychodza oni z zalozenia, ze skoro szkola jest
zla, stresogenna itp to nalezy zabrac dzieci ze szkol i
oddac je pod opieke rodzicow. Niestety (moim skromnym zdaniem) ze
szkoda dla tych dzieci. A w dluzszej perspektywie i dla nas jako
spoleczenstwa. Nauka wymaga czasu i cierpliwosci. Tak ze strony
ucznia jak i nauczyciela. Ciekawe, czy statystyczny rodzic w
dzisiejszych czasach jest w stanie poswiecic swojemu dziecku
przynajmniej 5-6 godzin dziennie na nauke. Wlasnie tyle czasu
potrzeba aby edukacja przyniosla jakis wymierny efekt. Jesli ktorys
rodzic twierdzi, ze jest inaczej oszukuje sam siebie i robi krzywde
swojemu dziecku. Jesli dziecko spedzi mniej czasu na nauce istnieje
bardzo duze, graniczace z pewnoscia, prawdopodobienstwo, ze jego
edukacja bedzie bardzo powierzchowna.
Nauka to tez (jesli nie przedewszystkim) odkrywanie swoich wad i
ograniczen. W tradycyjnej szkole uczniowie dostaja czesto zle oceny.
Wielu rodzicow jest z tego powodu niezadowolonych. Uwazaja oni, ze
dzieci sa krzywdzone, ze zle oceny dzialaja na nie stresogennie.
Ja jednak uwazam, ze zle oceny sa potrzebne i spelniaja bardzo wazna
role wychowawcza. Pokazuja dziecku, ze ma ono pewne ograniczenia, ze
powinno pracowac nad soba i swoja wiedza. Dziecko musi miec okazje
aby sie tego nauczyc! Jesli nikt nie da mu takiej szansy istnieje
duze prawdopodobienstwo, ze wyrosnie na zadufanego w sobie
frustrata, ktory z najdrobniejszej wlasnej porazki bedzie robil
wielka katastrofe.
Co zas najwazniejsze szkola zapewnia dzieciom i mlodziezy kontakt z
rowiesnikami, czesto z roznych srodowisk, czesto o zroznicowanym
statusie socjo-ekonomicznym. Dzieki temu dzieci moga poznac sie
nawzajem, zrozumiec otaczajacy nas swiat. Przezyc pierwsze milosne
sukcesy i porazki. Zrozumiec znaczenie slowa przyjazn,lojalnosc,
zdrada. Dostrzec, ze sa wsrod nich osoby o roznych pogladach,
roznych zdolnosciach jak rowniez i wadach. Inni ale nie gorsi.
Czasem nawet pod pewnymi wzgledami lepsi.
Tej roli szkoly nie zastapi zadna, nawet najlepsza z najlepszych
domowa edukacja. Nigdzie indziej niz w szkole dziecko nie bedzie
mialo szansy poznac tak wielu rowiesnikow z tak wielu roznych
srodowisk. Zaden rodzic nie bedzie tego w stanie dziecku zapewnic.
Nawet jesli dany rodzic zapisze dziecko do jakiegos klubu, czy
bedzie organizowal spotkania z dziecmi swoich znajomych nigdy nie
zastapi to znajomosci ze szkoly. Tym bardziej, ze 'towarzystwo'
dobrane przez rodzica bedzie najprawdopodobniej bardzo jednorodne.
A dziecko musi miec doczynienia z roznorodnoscia aby nauczyc sie
prawidlowego i szczesliwego funkcjonowania w spoleczenstwie.
Problem ten wydaje sie byc bardzo istotny rowniez z powodu znacznego
(i niestety coraz wiekszego) zamkniecia naszego spoleczenstwa. My,
Polacy coraz rzadziej kontaktujemy sie ze soba. Coraz rzadziej
wychodzimy poza nasze wlasne srodowisko. Coraz powszechniejszy wsrod
ludzi zamoznych staje sie poglad, ze wszyscy, ktorzy sa choc troche
biedniejsi to cholota i nieudacznicy. Z kolei coraz wiecej ludzi
srednio zamoznych uwaza, ze wszyscy ktorzy sa choc troche bogatsi od
nich to z pewnoscia k... lub zlodzieje. Dzieci wychowane i zamkniete
we wlasnych srodowiskach beda, swiadomie lub nie, powielac wlasnie
takie negatywne stereotypy wyniesione z wlasnych domow. Coraz
trudniej bedzie im nawiazac kontakt z rowiesnikami wywodzacymi sie z
innego srodowiska. Coraz trudniej bedzie o wzajemne zrozumienie i
tolerancje. Ze szkoda dla nas wszystkich.
Niestety proces ten trwa juz obecnie i przybiera na sile. Tylko ktos
kto bardzo nie chce tego dostrzec milczy i udaje ze nic zlego sie
nie dzieje. Ale to juz jest temat na calkiem oddzielny watek....
Jesli 'domowa edukacja' stanie sie powszechna to jestem prawie
pewien, za kilkanascie lat bedziemy mieli zdecydowanie wiekszy
odsetek zadufanych w sobie, przekonanych o wlasnej doskonalosci,
nietolerancyjnych frustratow, ktorzy nie beda rozumieli (w szerokim
tego slowa znaczeniu) otaczajacego nas swiata.
Obysmy jednak zdazyli sie w pore opamietac i zamiast dawac coraz
wieksze uprawnienia (czesto zupelnie nienadajacym sie do
roli 'edukatorow') rodzicom zastanowili sie wspolnie jak
zreformowac polska szkole tak aby i wilk byl syty i owca cala.
pepikomentuje.blox.pl/html