poranek z życia marszałka z Nysztlo

[Gość: ukrainiec]

marszałek ..tas jak co rano przeczytał badania cebos:
- no! jak zwykle mamy 50% poparcia. dziś też nie muszę z nikim się liczyć -
pomyślał.
trochę zaniepokoiła go myśl, że podobnie myślała jego koleżanka blondynka z
rodzimej partii kiedy ścinała głowy w ratuszu - ale szybko odpędził tę myśl od
siebie.
- przecież ze mną tak nie będzie - moja wizja wsparcia rodzimego lidzbarskiego
biznesu jest przecież genialna i całkowicie zgodna z programem partii... to
nic że cbś coś tam węszy, tam też mamy swoich, a rządzić będziemy przecież
wiecznie.
- muszę tylko koniecznie coś zrobić z tymi irytującymi ludźmi kultury -
niepotrzebnie ciągną kasę z budżetu, którą przecież można by przeznaczyć na
wsparcie rodzimego hotelarstwa, a ten dyrektor cyganowski tak uporczywie w tym
przeszkadza - mamy przecież w Nysztlo tyle zabytkowych budynków zupełnie
niewykorzystanych biznesowo do których trzeba dopłacać i jeszcze ta profanacja
zwłok czarnego kota - pewnie odprawiali tam czarne msze. W ogóle komu
potrzebna ta „kultura” fizyczna - to rozumiem, ale jakieś dziedzictwo
zakurzone książki, zardzewiałe talerze czy zespoliki wyjące wsiowe piosenki.
Trzeba z tym zrobić porządek- postanowił…

[Gość: nie Ukrainka]

Jak postanowił tak zrobił.
A przecież tak łatwo poszło z innym dyrektorem. Wystarczyło kilkanaście
kontroli, wprawdzie dzień po dniu, ale zgodne z prawem, kilka sfałszowanych
dokumentów, kradzież przez zaufane osoby dokumentacji i zwalenie na osobę
dyrektora, no i wspaniała postawa popleczników w sądzie. Takiego
krzywoprzysięgania już dawno nie było - wspominał z rozrzewnieniem. No, ale to
wszystko robił fachowiec, przeszkolony przez dawne służby, znał te metody
doskonale - myślał z podziwem o kumplu Padalcu. Za to dostał się na salony, na
Wiejską.
Ale oto jakaś wrzawa za oknem wyrwała go ze wspaniałych wspomnień.
Co to za demonstracja?! - przeraził się nie na żarty i poczuł coś mokrego na
udzie, po wewnętrznej jego stronie.

[Gość: joi]

dajcie dalej , to ciekawe

[Gość: ???]

Nawet bardzo ciekawe: czym się marszałek Protas tak naraził olsztyńskiej
esbecji, że i plagiatu się chwycą, byle mu dołożyć.

[Gość: joi]

z tą esbecją to chłopczyku ostrożnie, udowodnij że nie

już mnie boki bolą ze śmiechu nad twoją chłopczyku głupotą

[Gość: ???]

Zdrówko! Myślisz, że tak trudno rozpoznać podręcznikowe metody? Zwłaszcza gdy
powtarzają się, z braku nowych pomysłów.

[Gość: andrzej]

za to PO ma mnóstwo nowych pomysłów na skrojenie naszej biednej ojczyzny - żeby
żyło się lepiej - KOLESIOM

[Gość: endo]

arogancją? głupotą? zaściankowością? mała wiocha trochę się różni od województwa.

[Gość: nie Ukrainka]

Co to?! Co to?! -zawołał przerażony i podbiegł do okna. Nie zwracał już uwagi na
mokre plamy na spodniach i dywanie. Przecierał ze zdumienia oczy i czytał
transparenty: "Protest", "Protestujemy". Jak to, czy to przeciwko mnie? Zadawał
sobie gorączkowe pytania. Nie wiedział, czy dobrze rozumuje, ale wygląda to na
... rewolucję. Zawsze miał problemy z rozumowaniem, dlatego od razu zawołał
Krzysię. Chciał się upewnić, czy tym razem proces myślowy przebiegał u niego
prawidłowo.
Krzysia niestety potwierdziła.
Tak to przeciwko nam! - zawołała - przeciwko legalnie wybranej władzy. A
przecież, kto podniesie rękę na władzę ludzi z PO , to tę rękę należy odrąbać! -
dodała.
Była wprawdzie zdziwiona swoją wypowiedzią o ręce, ale dobrze znała tę kwestię.
Zapomniała już tylko skąd. Rozemocjonowana spojrzała na szefa i nawet nie
zdziwiła się innym wyglądem spodni. Biedaczek - pomyślała - ten motłoch musi za
to zapłacić.
Tymczasem ....tas nie próżnował, znalazł w szafce aparat fotograficzny, wręczył
Krzysi i kazał robić zdjęcia.
- Tylko rób gęby, te nieposłuszne mordy, najpierw tej mendzie w czerwonym, tej z
tym megafonem - rozumiesz? Później wszystkich rozpoznamy i na zbity pysk. Nie
potrzeba nam zadymiarzy, jeszcze im kartoteki pozakładamy i żadnej pracy w
województwie nie dostaną, żadnej! Zobaczą, kto tu rządzi, jeszcze mnie popamiętają!

[Gość: natasza]

- Paweł, do mnie! – warknął do słuchawki marszałek Kotas, wzywając swojego
ulubionego asystenta, Dratewkę.
Muszę się wziąć za tego szczyla, pomyślał. Ja on mi tu może dopuszczać do jakiś
demonstracji i protestów! Prawie trzydziestka ich tam siedzi w Gabinecie i nie
potrafią zapobiegać. Nic nie potrafią. Za co w ogóle ja im wszystkim płacę?!
Poranne refleksje przerwało mu delikatne stukanie do drzwi. Dratewka kulił się w
progu, czując, że nie jest dobrze.
- No i? – Kotas postanowił nie ułatwiać sprawy asystentowi.
- No więc tak.– Dratewka nabrał powietrza, ściągnął łopatki i skoczył na głęboką
wodę. – Jest ich tam koło trzydziestu, może czterdziestu ludzi. Mój informator z
Muzeum donosi, że prócz pracowników z Olsztyna przyjechali jeszcze ludzie ze
Szczytna i Morąga. Jest też kilku… kilku…. – To słowo nie mogło mu przejść
przez gardło. – Jest też kilku z Lidzbarka.
- Słucham?! – zwykle lekko czerwona w chwilach gniewu twarz Kotasa zaczęła
niebezpiecznie zbliżać się barwą do ukraińskiego barszczu. – Z Lidzbarka? Z
mojego Lidzbarka?! Nazwiska! Ale już!
- Nnie… nnie znam, panie marszałku. Mój informator obiecał…
- W dupę z tym twoim informatorem! Co żeś zrobił, żeby do tego nie doszło? Mało
masz ludzi w Gabinecie? Zatrudniam ich bez opamiętania, premie daję i co?
Powiedz mi, do jasnej cholery, i co?
Dratewka spuszczał głowę coraz niżej, śledząc wzorek ledwo zaznaczony na
eleganckiej wykładzinie. Zza uchylonego okna dobiegały gwizdy i spokojnie
skandowane hasła: protestujemy! protestujemy!
Kotas podszedł do okna i delikatnie odsunął wertykale. Na dole, przed wejściem
do jego urzędu stali pracownicy muzeum. A właściwie jego, Kotasa, pracownicy.
Ludzie, którym co miesiąc płaci pieniądze, którzy powinni mieć jeden cel:
pracować dla niego i na niego, wstawać i kłaść się spać z myślą, jak pomóc
swojemu marszałkowi. A tymczasem co? Ta banda niewdzięczników, te cholerne
komuchy bronią nieudacznika, krnąbrnego nieudacznika i zdrajcę. Przez tego gada
Jędruś ma teraz kłopoty. Mój Jędruś… - Kotas rozczulił się na chwilę,
wspominając gościnność swojego dobroczyńcy, który nie tak dawno podejmował go
wraz z Mariolką na swoim Zamku. Wziął wtedy parę dni urlopu, zabrał Mariolkę i
pojechali. Zamek znał dobrze, bywał tam nie jeden raz na oficjalnych
konferencjach, za które płacił samorząd województwa. Jakoś trzeba było przecież
zrewanżować się Jędrusiowi za zgodę na weekendowe wypady do hotelu w Młodych
Śliwkach... Jednak tego apartamentu, który gospodarz i właściciel Zamku kazał
dla nich przygotować, Kotas nie znał w ogóle. Małżeńskie, szerokie łoże z
baldachimem, kandelabry i gustowne sztukaterie, do tego meble z epoki i dywany.
Luksus, jakiego nigdy przedtem nie widział. Nawet w Chinach.
- Protestujemy! Janusz Taborski! Protestujemy! Janusz Taborski! – krzyki zza
okna wzmagały się, przerywając Kotasowe wspomnienia. Marszałek wychylił się
mocniej i zastygł w zdumieniu.
Tłum gęstniał. Zamiast rozpraszać się i rozmywać, jak chciał by tego Kotas, tłum
rósł i ogarniał prawie całą ulicę. Policja już dawno zorganizowała objazd, a do
protestujących muzealników zaczęli dołączać aktorzy z teatru i muzycy z
filharmonii, i coraz więcej zwykłych przechodniów. W tłumie Kotas zauważył kilku
radnych z opozycji, a także – i to rozwścieczyło go jeszcze bardziej – paru
urzędników z jego własnego urzędu.
- Dratewka! – Wrzasnął. – Natychmiast przygotować zwolnienia dla tych ludzi! –
Gruby, przyzwyczajony do wskazywania palec drgał lekko z wściekłości.
- Aaa, to spokojnie, szefie, to wszystko pod kontrolą – Dratewka poczuł, że ma
szansę na powrót do świata żywych. – To moi ludzie, sam kazałem im wmieszać się
w tłum, mają wsłuchiwać się w nastroje, zidentyfikować prowodyrów, nawiązać
kontakt, pozyskać zaufanie. – Strzelał informacjami jak karabinu maszynowego. -
A potem na nasze polecenie przejmą kontrolę nad buntem.
Może i ten Dratewka nie jest taki głupi – pomyślał z cieniem uznania Kotas,
patrząc łagodniej na asystenta.
- Złodzieje! Złodzieje! Wracaj do Lidzbarka! Precz z Kotasem! Precz z Kotasem! –
Okrzyki zaczęły jeszcze bardziej przybierać na sile. Tego już było dla Kotasa za
wiele.
- Dratewka, zróbżesz coś, do jasnej cholery! No zrób coś! – Kotas zaczął tupać
nogami jak małe dziecko. Przecież trzeba to powstrzymać, przecież to nie może
być prawda! Co on powie teraz Jędrusiowi? Przecież to wtedy, po kolacji na Zamku
w prywatnych komnatach właściciela, on, marszałek Kotas przysiągł Jędrusiowi, że
jego inwestycja dostanie kasę i ruszy bez przeszkód. - Załatwię to, Jędruś,
załatwię, wszystko dla ciebie, mój ty przyjacielu jedyny… - Kotas rozczulał się,
ściskając w ręce szklaneczkę whisky. - Załatwię tego Taborskiego, nie będzie mi
tu żaden dyrektorek protestów składał, kiedy inwestor, kiedy Taki Inwestor –
Kotas poprawił się natychmiast – chce pomóc mojemu miastu. Wezmę go, opierniczę,
a jak trzeba to zwolnię. Protestów nie będzie, inwestycja ruszy. Jakem Kotas! –
Kotas walnął się w pierś i załkał cicho. Pochylając się nad swoją szklanką nie
zauważył pogardliwego spojrzenia swojego gospodarza i dobroczyńcy, Jędrzeja
Biczyłło.
- Precz z Kotasem! – Kolejna fala okrzyków rozwiała wspomnienia.
- Dratewka! – Ryknął Kotas. - Miałeś coś zrobić! Dratewka! – Kotas przerażonym
wzrokiem szukał swojego asystenta, ale w pokoju nie było już nikogo. Zza drzwi
zaczęły dobiegać jakieś hałasy.
Kotas ciężko upadł na fotel i ukrył twarz w dłoniach.
I wtedy zadzwonił telefon. Kotas nie musiał zgadywać, kto mu zawraca głowę. Ten
numer znał przecież tylko jeden człowiek. Ten sam, który podarował mu telefon.
Kotas nabrał powietrza, wcisnął przycisk i wyszeptał:
- Jestem, Jędruś, jestem…
W tej samej chwili usłyszał ciche stukanie do drzwi. W progu stała przerażona
sekretarka.
- Panie marszałku, przyszła policja….

[Gość: gość]

Niezły ten Kutas. O, przepraszam Kotas!

Chołota w ataku

[Gość: ab]

Nawet głupolu nie potrafisz poprawnie napisać wspak słowa "Olsztyn".

I ciekawe, czemu to bydło miesza w to Ukraińców?

ab czyli chołota w ataku

[yadol]

ab smutny trollu włącz swój w genach przejęty świński trucht i speerdalaj
skoorwiała trzodo chlewna
nie zaśmiecaj nam tu forum

chołota w ataku

[Gość: ab]

yadol, jesteś goownem i nie interesujesz mnie.

[Gość: gość]

chołota - powiedziała kanalia i parszywa wsza z Torunia.

[Gość: ab]

yadol, przepraszam, zapomniałem dodać, że jesteś psim goownem. A w przyszłym
wcieleniu będziesz wszą w tyłku psa.

A teraz pocałujcie mnie wszyscy tam, gdzie najbardziej lubię. Dobranoc, matołki.

[Gość: ab]

Nadal nie dostałem odpowiedzi na pytanie:

Czemu to popisujące się tu "muzealno-kulturalne" bydło miesza w to wszystko
Ukraińców?

[Gość: xxx]

Bo dostali w 2009 roku od Marszałka 40% wszystkich grantów
województwa dla organizacji pozarządowych na dofinansowanie działań
w zakresie kultury.

[Gość: Dowi]

Atakują hołota, bo ich nie stać na hotel w Rynie, ha, ha...

[Gość: gość]

Czy w zamku w Rynie na obywateli mówi się hołota? A przed wyborami okłamuje się
i liże? Tylko tego można się spodziewać po kolesiach z PO?

[Gość: gość]

To mało powiedziane. Ale jak się ma odpowiednie korzenie i kolegów Ukraińców to
trudno. Musimy to ścierpieć - do następnych wyborów.

[Gość: uh]

PO w Olsztynie ma prze je ba -e.Ostatni rok rządzenia.

[Gość: olo]

i to przez kulturę i to w dodatku nie "fizyczną".

A jak się pisze słowo "hołota"

[Gość: A.K]

Chyba j.w! I wytłumaczenie wg Słownika Języka Polskiego:
hołota
1. pogard. «ludzie zachowujący się ordynarnie»
2. daw. «ludzie biedni»

[yadol]

coraz bardziej pełne niepokoju te poranki, przyjaciół jakby ubyło i służba chyba
mniej służalcza, nie nie to niemożliwe.....
ciągle jestem wielki, sławny, mówią o mnie wszyscy, tak tak tak , tak musi
być.....

[theedge]

I pomyśleć, że wystarczy jedna mała rzecz. Zrozumieć w końcu, że ratusz to
koryto w którym siedzą świnie. Wówczas cały ten cyrk stanie się jasny jak
słońce. Te wszystkie żałośnie prymitywne opowiadania z Nysztlo, te złodziejstwa,
łapówki, erotyczne wycieczki na wieżę itd. itd.
Równie łatwo pojawi się również w 100% skuteczna recepta na nasze lokalne
olsztyńskie bolączki. Zlikwidować koryto a pieniądze pozostawić w rękach podatników.
Niestety to UPR-owska utopia, bo olsztyniacy wolą pasjonować się losem
permanentnych przekrętów którzy się taplają w naszych pieniądzach. Dlatego takie
lekturki autorstwa konkurentów do koryta będą ciągle jeszcze bardzo popularne.

[Gość: gość]

> lekturki autorstwa konkurentów do koryta będą ciągle jeszcze bardzo popularne.

Konkurenci do koryta to "politycy", więc nie wmawiaj,że potrafiliby coś takiego
napisać. Nawet, gdyby to były lekturki na bardzo niskim poziomie.

[theedge]

Konkurenci do koryta to świnie. Świnia jest w stanie napisać i zrobić wszystko,
żeby tylko dorwać się do koryta. Potrafi nawet zostać politykiem.

[Gość: gość]

Uważasz, że świnie zabawiły się w pisanie, w pisanie tak bardzo niewygodne dla
aktualnych polityków i urzędasów? To jak ich nazwiesz, też świniami? Czy
knurami? A ty sam, kim jesteś, że obrażasz obywateli, którzy w ten sposób
wyrażają swoje niezadowolenie z zarządzających ich pieniędzmi (z podatków)? Też
jesteś świnią, bo uczestniczysz w wyrażaniu swojej opinii? Też chcesz się dorwać
do koryta?

[Gość: woseba]

Polityk potrafi zamówić wszystko u olsztyńskich usłużnych "literatów".

[Gość: niewoseba]

polityk potrafi też być świnią, małostkowym i ograniczonym egoistą, potrafi
działać na szkodę społeczności i urzędu którym zarządza. potrafi też za wszelką
cenę robić dile z kolesiami. a takich polityków wyborcy mają prawo oceniać i
piętnować.

[Gość: gość]

Tak sobie myślę: Jakby wywalili Protasa, to co zrobi jego przyjaciel Sycz? Czy
nadal nie rozliczy się ze szkołą i jej majątkiem? Czy nadal utrzymywane będzie
to monstrum w Górowie - liceum Sycza, które pożera ogromne sumy z budżetu
województwa? Co to będzie?

[yadol]

niech do kn ktoś w końcu odpowie na to pytanie !!!