Moda dziecięca - kształtowanie gustów

[topola1973]

Jestem mamą dwójki małych dzieci. Na punkcie ich ubioru nie mam
jakiegoś specjalnego fisia - staram się aby ciuchy były dobrej
jakości ale w rozsądnych cenach, często korzystam z wyprzedaży,
sporo też wymieniam z koleżankami. Unikam bazarowej tandety. I mam
nadzieję, że uda mi się wyrobić w dzieciach jakieś elementarne
poczucie estetyki, dobrego smaku (oczywiście w moim pojęciu).
Chociaż jak na razie córce podobają się wyłącznie ubrania różowe i
błyszczące, a synowi jest zupełnie obojętne co ma na sobie byleby
było mu wygodnie. I zastanawiam się, co zrobię, gdy za parę lat
mojej córce przyjdzie do głowy wystroić się jak panienki z
omawianego w innym wątku bloga.

[lucy215]

Nic nie zrobisz:) Dziewczynki mają taki etap rózówości, widzę po
córeczce znajomej. Ale po sobie widzę że mam to samo poczucie
estetyki co mama-wiadomo że w wieku kilku lat to mama jest guru
modowym :)

[dakota77]

Ja nigdy nie mialam rozowej fazy, choc w dziecinstwie podobalo mi sie pare
rzeczy, ktore potem spokojnie bylam w stanie uznac za malo gustowne;-). Ale moja
mama prowadzila swiadoma polityke uwrazliwiania mnie estetycznie, kiedy bylam
calkiem mala, wybierala mi bardzo ladne ubrania, zawsze dobrane kolorystycznie.
jak bylam wieksza, doradzala przy zakupach, co do doboru poszczegolnych
elementow. Do tego zawsze sama byla wzorem tego, jak mozna wygladac dobrze i
odpowiednio do sytuacji. Wydaje mi sie, ze takie wychowanie skutkuje:-).

[lizavietta]

Odpowiem Ci na moim przykładzie:

Na zakupy ciuchowe chodził ze mną zawsze tata. I szczerze mówiąc
gust ma zdecydowanie lepszy. Poza tym bardzo przywiązywał wagę do
jakości.
Jak kupował mi np. kurtkę albo płaszczyk- to zdecydownie bardzo
dobrej jakości ( moja babcia była krawcową i doskonale znała się na
materiałach a przy okazji tata wyniósł to z domu bo w ciężkich
latach 50 babcia sama szyła mu ubrania typu spodnie, kurtki)

Do dzisiaj odrzuca mnie od kiepskich materiałó, niestarannego szycia
itp.
Poza tym sama jestem mamą malucha- od września przedszkolak- który
chodzi ze mną do sklepów ( głównie Arkadia) i np. na widok 5-10-15
woła JA! JA!
A przy np. MONTON albo SIMPLE- MAMA MAMA

[foamclene]

mam nadzieje, ze nie uprzykrzysz jej zycia
i nie bedziesz naklaniala do rezygnacji z tego co ja uszczesliwia :)

[grenadyna]

Gust dzieci w dużej mierze kształtują rodzice. Niestety, ja chyba
nie będę dla moich najlepszym przykładem, bo ciuchy nigdy nie były
dla mnie priorytetem (wzorem rodziców zresztą).
No i jest jeden haczyk: moje dzieci (i pewnie nie tylko moje) brudzą
się w takim tempie, że czasem nie nadążam prać i prasować, a wtedy
staję w środku dnia przed dylematem: zostawić w brudnym ale
gustownym zestawie, czy założyć czyste, ale niewyględne ciuchy?
Przyznam, że zwykle preferuję wersję czyste-niewyględne, bo jednak
higiena przed urodą...

[ensoleillement]

Moim zdaniem w przyrodzie się nie zdarza, aby matka chodziła w kostiumach simple
a córka w różowych świecidłach z bazarku ze stringami na wierzchu. Poczucie
estetyki wynosi się z domu, nie martwiłabym się więc zbytnio o swoje dzieci na
Twoim miejscu. Nawet jeśli za parę lat zdarzy się, że pod wpływem koleżanek
córka zapragnie wyglądać inaczej niż Ty byś chciała- pozwól jej na to, a
zobaczysz, że szybko sama wróci do normalności:)

Co do rózowego- każda mała dziewczynka przechodzi przez okres różowości,
falbanek i świecidełek, bardziej lub mniej widoczny, i na ten czas mamy po
prostu muszą zrezygnować z beżowych komplecików. To normalne i niedługo się jej
znudzi.

[topola1973]

Właśnie zaczęłam się zastanawiać jak wyglądają mamy różowych
tipsiar. No i chyba masz rację - też raczej bazarowa moda tylko, że
w wersji dla pań po 50-tce. Mam nadzieję, że w fazie buntu moje
dzieci pójdą ubraniowo raczej w kierunku długich czarnych swetrów,
wytartych jeansów i glanów ;). Najtrudniej chyba o tolerancję jeśli
chodzi o własne dziecko ;)

[dakota77]

Mamy tipsiar z moich obserwacji to tez zadniedbane kobiety z rozowo-blond
pasemkami, w kusychy bluzeczkach odslaniajacych brzuch, blekitnych dzinsach z
bazaru i w klapkach z cekinami. To naprawde nie sa matki w eleganckich
ubraniach. Nie sadze, zeby twoje dziecko mialo wyrosnac na tipsiare;-)

[bgoralska1972]

Dokładnie - zamiłowanie do różowego wynika z postrzegania kolorów przez małe
dzieci, nawet mój synek ma tendencje do wybierania tej barwy odruchowo czasami.
Zresztą jak dowodzą psychologowie żywe barwy otaczające dziecko mają poxytywny
wpływ na jego rozwój. Osobiście chciałabym aby moje dziecko miało własne zdanie
tak jak ja zawsze mogłam mieć. Moje dziecko wybiara teraz dla sibie np kolorowe
koszulki co mu wcale nie bronię i nie sądze aby w wieku 18 lat chciał chodzić w
koszulkach disneya. Jeśli jednak mam ochotę ubrać go elegancko w koszulę i
marynarkę widze że czuje sie doroślej (jak tata) i też mu się to podoba.

[dakota77]

Bo to wlasnie na tym polega, zeby pozwolic dziecku miec wlasne zdanie, a
ewentualnie nakierowywac sie we wlasciwa strone. NIc zlego sie nie stanie, jak
dziecko bedzie mialo rozowa faze:-). Wyrosnie z tego.

[e.milia]

No włażnie, wybieranie pewnych kolorów, np. różowego, świecących czy
błyszczących elementów, bajkowo-kreskówkowych nadruków w pewnym okresie życia
dziecka to zjawisko normalne. I mija po jakimś czasie.

Ja myślę, że najwazniejsze, aby dać dziecku możliwość wyboru i wyrażania
własnego zdania w kwestii ubioru, od najmłodszych lat. Oczywiście warto dawać
przykład, podsuwać mu pewne ubrania, gdy okazja tego wymaga.

Ja, jako dziewczynka, czułam się jakoś mocno ograniczana w tej kwestii i miałam
wrażenie narzucania mi czegoś, co średnio mi się podobało. Fakt, były inne czasy
i np mama ubierała mnie w pierwsze kolorowo-różowe ubrania, jakie pojawiały się
w sklepach "bo przecież takie ładne", mimo że ja wcale na nie nie miałam
ochoty.. ale miałam mało lat wtedy :) Jako nieśmiałe dziecko, długo
dostosowywałam się do tego, co było mi sugerowane, kupowane itd.
Dopiero później poczułam większą swobodę i możliwość decydowania o sugerowane.
Stąd u mnie 'ubraniowy bunt' pojawił się później niż dzieje się to zazwyczaj i
miałam naprawdę różne okresy (chociaż tipsiarko-różowego nigdy ;)) Teraz staram
się nosić to, co mi się podoba, nie zwracając uwagi, co pomyslą na ten temat inni.

Zgadzam się, że dziecko można nakierowac, ale jednocześnie pozwolić na własne
zdanie i wybory. Na pewno nie narzucać mu czegoś tylko dlatego, że mamie się
podoba albo nie podoba.

[foamclene]

enso mam wrazenie, ze psychologia ewolucyjna jesli chodzi o poczucie
estetyki ma odmienne zdanie...
w duzej mierze zalezy ono od cech uwarunkowanych genetycznie,
oczywiscie nie tylko,
ale to podobnie jak z inteligencja - brak potrencjalu uniemozliwia
przekroczenie pewnych granic wrazliwosci

[wojtusia]

Dziewczynki w większości bardzo szybko wyrastają z różowego
koloru :) Moja trzynastolatka wyrosła również, na szczęście, z fazy
czerni, teraz ma faze na paski. Wiadomo, ze dziecku warto podsuwać
propozycje, które uważamy za odpowiednie, ale nic na siłę, wszystko
z wyczuciem, pięciolatka w różach z nieodłącznym wzorem w postaci
lalki Barbie to rzecz normalna wręcz.
Tipsiary, to pewnie w większości dziewczyny, które nie czują się,
albo wręcz nawet nie są akceptowane, więc nie sądzę, że mają jakiś
dobry przykład z domu. Nastolatki buntują się przeważnie za pomocą
czerni i kolczyków :)
Jak będziesz czujna, nie grozi Ci tipsiara w domu :)

[khumbamelala]

Zastanawia mnie o ile można wyrobić takie poczucie co do ciuchów w
małym dziecku. Dopóki nie pójdzie do przedszkola to raczej nie
zwraca uwagi na to w co jest ubrane, mama może wystroić jak laleczkę
a jak dzieciuch będzie miał ochotę to, jak mama się odwróci, wskoczy
w kałużę i tyle z laleczkowania. Potem jest faza mody przedszkolnej.
W przedszkolu mojej małej kuzyki wszystkie dziewczynki są
księżniczkami, więc obowiązkowo spódniczki, sukienki, różowo i
błyszcząco. No i muszę przyznać, że mamy mają tu niewiele do
powiedzenia, jak się takie małe uprze i zaprze to nic nie trafia.
Szkoła - dziecko samo się potrafi ubrać, więc samo sobie wybiera z
szafki - może rodzice nie zauważą w czym wyszło do szkoły. No i to
samo co w przedszkolu - podoba się to co innym. Potem jakiś okres
buntu... i MOIM ZDANIEM dopiero po nim jakies druciki sie spinają i
dzieciak podpatruje trochę mamę, trochę modowe gazety, zapyta o
zdanie, sugestię co do fasonu, materiału... etc.

[dakota77]

Ale pewne wzorce sie utrwalaja od najwczesniejszego dziecinstwa. Jezeli dziecko
widzi, jak ubieraja sie jego rodzice, slyszy, ze to by lepiej wygladalo z tym, a
co moze nie na taka okazje- przeciez to dzies tam w lepetynie powinno zostac.

[khumbamelala]

hmm... może i faktycznie jakieś wzorce się utrwalają - w sumie jest
to bardzo sensowne no bo jak dziecko jest małe "chłonie" otaczający
go świat. Ale jak myśle o sobie, no cóż, mama ubierała mnie zwykle w
sukienki, do tego kapelusik - jak patrzę na zdjęcia to wyglądałam na
prawdę bardzo ładnie, a że byłam podobno dość uparta, to musiałam
sie na te stroje godzić. A teraz, kiedy zdążyłam już skończyć
studia... do sukienek i spódnic dopiero zaczynam się przekonywać, bo
mój luby bardzo mnie w nich chwali. Kapeluszy nie znoszę jak zła
największego, a moja mama od zawsze je nosi; ze względu na spódnice
powoli zaczynam też chodzić w obcasach, które znowu moja mama nosi
od zawsze i właściwie tylko but na obcasie jest dla niej butem. Więc
albo nie potwierdzam jakiejś reguły, albo ten wpływ nie jest do
końca taki oczywisty...

[dakota77]

Bo moim zdaniem to nie tak dziala, ze jak cie ubierano w kapelusiki, to teraz
musisz je kochac. Ale chodzi o wpojenie pewnych zasad estetycznych- nauczenie
dziecka, co jest ladne, a co mniej. Co do czego pasuje. Co nadaje sie na
poszczegolne okazje. I nie chodzi o to, ze potem mamy gust zbiezny z
rodzicielskim, tylko ze dom dal nam pewna baze, taka podbudowe, na ktorej juz
wytyczamy wlasny styl. Nikt nie powiedzial, ze musimy miec dokladnie taki gust
jak rodzice, czy ze mama musi byc dla nas ikona stylu. Chodzi o cos, co tkwi w
nas, nawet jezeli czasem nie zdajemy sobie sprawy, czemu to zawdzieczamy.

Wplyw rodzicow i otoczenia jest udowodniony naukowo- wszystkiego o swiecie
uczymy sie od ludzi, ktorzy nas otaczaja, chloniemy to, co nam przekazuja, czy
chcecmy czy nie, w procesie socjalizacji:-)

[dorota_w_krainie]

mam 8-letniego syna. Od kiedy miał 3-4 lata tłumaczyłam mu dlaczego
do danych spodni taka a nie inna bluzka czy skarpetki (np. bo kratki
z paskami się raczej nie łączy, czy jednego koloru z drugim).


Nauka nie poszła w las.
To samo tyczy jakości materiałów.

Co do gustów - wynosi się je z domu.

[dakota77]

No i o to mi wlasnie chodzilo, Doroto:-)

[wojtusia]

8-latek zna się na jakości materiałów, fiu fiu, pogratulować, ja
stara czasem dam się nabrać.
> Co do gustów - wynosi się je z domu.

tak jest ! nie ma innej opcji, jak cię matka nie nauczy, to będziesz
kopciuchem do końca życia
małe dziewczynki bardzo krótko wzorują się na mamach, w pewnej
chwili, matki są dla nich starszymi paniami, ubierającymi się jak
starsze panie, a wyroczniami stają się kolorowe pisma, gwiazdy i
gwiazdki, rówieśnice i koleżanki z forum

[dakota77]

Tu naprawde nie chodzi o to, ze mama ma byc cale zycie wyrocznia. Ale podstawy
naprawde wynosi sie z domu, potem juz sie na tej bazie samemu pracuje:-)

Doroto - chapeau bas!

[kochanica-francuza]

Dosłownie: "kapelusz z głowy". Wyrazy uznania! Oby więcej takich matek jak ty!

[siog]

dorota_w_krainie napisała:

> Co do gustów - wynosi się je z domu.


oj... nie bylabym taka pewna. widzialam/widze zbyt duzo przykladow w inna
strone, niestety....

[black_magic_women]

W latach 80,kiedy na polkach nie bylo nic mama ubierala mnie w ubrania z paczek
i z tzw'darow'(czesto zupelnie nowe rzeczy do ubrania,czy do domu z
Zachodu,ktore przychodzily na uniwersytet gdzie pracowali moi rodzice).Jako
koszmar tamtych lat wspominam zakuwanie mnie w plaszczyki,a la sliczna
panienka.W liceum odplacilam sie mamie buntem i awanturami na tle
ubraniowym.Dzisiaj to ja kształtuję gust mamy nie na odwrot.

[azja811]

black_magic_women napisała:


> panienka.W liceum odplacilam sie mamie buntem i awanturami na tle
> ubraniowym.Dzisiaj to ja kształtuję gust mamy nie na odwrot.


U mnie identycznie. Bunt w liceum za pomocą martensów i
porozciaganych swetrów, teraz to ja kształtuję gust mamy:)

[nessie-jp]

Dziewczyny, tylko uważajcie, żebyście przy okazji nie zadręczyły dziecka. Lepiej
dawać przykład własną osobą i całym otoczeniem, niż na siłę wciskać dziecko co
godzina w inny strój "bo wypada".

Mam koszmarne wspomnienia z dzieciństwa w tym zakresie :) Rozmaite babcie,
ciotki i pociotki bawiły się mną jak lalką, ubierając w to, co im się podobało.
Boże, jakżeż ja nienawidziłam tych wiecznych przebieranek! W rezultacie jako
nastolatka chodziłam cały czas w jednych dżinsach i dwóch swetrach na zmianę :))

Lepiej kształtować w dziecku poczucie estetyki, odpowiednio aranżując wystrój
mieszkania, rozmawiając z nim o doborze kolorów kupowanych sprzętów i drobiazgów
do tego, co już w mieszkaniu się ma

Uff

[black_magic_women]

Dziki nessie-jp ,a juz myslalam,ze tylko dla mnie takie rzeczy były udręką;)

[azja811]

Dla mnie nie istnieje pojęcie "mody dzieciowej";)
Moje dziecko chodzi w ubraniach, wygodnych dla niego i dla mnie;) z
dobrej jakości tkanin. On uwielbia dresy,które nie krępują jego
ruchów, nie ubieram go w marynarki i koszule tylko dlatego żeby
ładnie wyglądał (choc czasem mam takie zapędy, stąd kilka modeli w
szafie- nieuzywanych:))
Więc niech śmiga z dresach, mam tylko nadzieję, że wzorem rodziców
dresiarzem nie zostanie;P