Cieszę się...

[tigrissimo]

..., że jesteś już tam, gdzie ja mniej lub bardziej udolnie staram się
podążać. Łza płynie po policzku, tak po ludzku żal, że nie ma Cię wśród
żywych, że Twój głos czy obraz można oglądać już tylko dzięki bogactwu
archiwalnych nagrań.
Smutek, że gdy byłeś wśród nas, nie potrafiłam jak Maria usiąść u Twych stóp i
słuchać. Zajmowałam się ciągłym krzątaniem na wzór Marty biblijnej.

Dziękuję Ci, że pokazałeś mi to. Szkoda, że zrozumiałam to tak późno...
Dziękuję, wiem, że mnie słyszysz...