trumna ojca pio

[figralczyk]

Wystawiona w Watykanie. Gazeta się pyta czy pobożność czy spektakl. A czym jedno się różni od drugiego zwlaszcza w katolicyzmie? Sadze ze centralna część tej pobożności, która oparta jest na stosunku do tego ze ktoś jest trupem. Łącznie z własnym bogiem. Spektakle są częścią religii. Kościoły katolickie barokowe na bogato. Protestantów chyba bardziej interesuje moralność i radzenie sobie z życiem. Katolików celebrowanie trupów.

[figralczyk]

Osobiście zawsze mnie trupy przerażały. I należę do części spoleczentwa która była sklonna śmierć chować i jej zaprzeczać. Kiedyś zobaczyłem trupa na ulicy przykrytego prześcieradłem i teren otoczylem lukim 200 metrowym choć miałem po drodze. Ale jak zobaczyłem martwego ojca właściwienie to uspokoiło. Jakby sobie spal po prostu. Ale też nie jestem zbyt religijny.

[figralczyk]

Zgadzam się z tym co mówi ten kapucyn. Oprócz jednego. Gusta osoby zeswieczczonej nie są wcale wyrafinowane tylko po prostu inne. Jedni preferują świat bardziej sterylny inni lubią proces żałoby jakim jest religia . Jedno i drugie ma swoje plusy i minusy. Śmierć nie jest zbyt higieniczna i ciała jest dobrze zakopywać. Rozbudowana załoga może być też chęcią masochistycznej ucieczki od życia paradoksalnie dającej bezpieczeństwo. Ale z drugiej strony wypieranie śmierci jest obsuwa w banalizacje zycia. Autentyczność zycia wymaga konfrontowania się ze śmiercią.

[figralczyk]

Nasza cywilizacja techniczna smierć całkowicie zinstytucjonalizowala. Tak ze właściwie ten średniowieczny zwyczaj z wozeniem się z trupem mi nie przeszkadza. Tak mi się zdaje w nieokreślony sposób ze w śmierci jest element wolnosci w przeciwieństwie do kntroli rozbudowanej nowoczesnych społeczeństw. I może tego szukają ludzie przy tych trupach nawet jeśli nie wierzą. Albo zwłaszcza. Niewierny też chciał dotknąć ran Jezusa. To chęć wyrwania się z iluzji abstrakcji