do A.

[Gość: c****ś]

29-06-2007
Deszczowy wieczór, siedzę tak w Krakowie
i myśli dziwne kłębią się w mej głowię
chcę coś napisać, niech Ona się dowie
że ważne dla mnie jej szczęście i zdrowie.
Chociaż na prawdę to nie kochankowie
iskrę tęsknoty hołubię gdzieś w sobie.
I chociaż pewnie głupotę tutaj robie
zaryzykuję, a może mi powie
gdy znów mnie spotka: że to dzięki tobie
wstaję wesoła i śniadanie robię,
dostrzegam człowieka w każdej tu osobie,
i widzę swą przyszłość w tęczy barwach mowie.
Może uśmiechnie się do mnie ot, tak sobie
a w oczach znowu ujrzę cudne blaski bowiem
za jeden jej uśmiech wszyscy ziomalkowie
oddaliby życie, niech o tym się dowie.

[Gość: selawi]

ty, no wszystko pięknie, ale 15.33 to nie żaden wieczór....

do A.

[Gość: c****ś]

29-06-2007
I znów wyścig z czasem, tym razem Gozdnica
to cel mej wędrówki, niczym oka mgnienie
Może to miasteczko niezbyt mnie zachwyca
ale przywołuje niejasne wspomnienie...
Ciszy, spokoju, ptasich koncertowań
które ongiś słyszeć los już mi dozwolił
bym umknąć mógł w dal od przyziemnych knowań,
z kajdan tego świata duszę swą wyzwolił.
Wspomnienie tak mgliste, a przecie tak świeże
spać mi dziś nie daje, w głowie się kołacze,
pióro samo kreśli wersy na papierze
wylewając na nim życie me tułacze.
Ta radości chwila i ten promyk złoty
który w mojej głowie ślad zostawił trwały
przegna hen, daleko wszelkie życia słoty
Jeden uśmiech starczył, ale jak wspaniały...

do A.

[Gość: c****ś]

02-07-2007
Chociaż piękne słońce podróż dziś krasiło
deszczem przywitała Koszalińska ziemia,
niebo za chmurami pod wieczór się skryło
i choć słońce było już go teraz nie ma...
Szum deszczu na szybach, otwieram więc okno,
dłoń wyciągam przed się: kropla po kropelce
niczym bicie dzwonu... Gdy tak palce mokną
opuszczam powieki aby wejrzeć w serca...
Nie tak dawno inne krople po tej samej dłoni
płynęły szukając swej drogi do domu,
kiedy wiosła drzewce w ciemnej wody toni
rozgarniało fale nie mówiąc nikomu
o cudownych chwilach co choć razem moknąć
kazała nam Aura niczym myśli wieszczem,
kiedy w kroplach wody z bliska mogłem dotknąć
jej rozwianych włosów tak pachnących deszczem

[beatrix13]

a ona nic na to

[Gość: selawi]

nieczuła....

[Gość: selawi]

"i choć słońce było już go teraz nie ma..."

ten kawałek mnie sie podobie najlepiej.

[beatrix13]

Gość portalu: selawi napisał(a):

> "i choć słońce było już go teraz nie ma..."
>
> ten kawałek mnie sie podobie najlepiej.

....................
to jak pocztówka powakacyjna :"słońce zaszło ,a ja razem z nim"

[anamar]

kawałek drewna wręcz!

do A.

[Gość: c****ś]

04-07-2007 19:00
Kołobrzeg, szum fal, w tle morska latarnia
wyrasta wysoko i choć teraz wygaszona
czujnie bezkresu wód horyzont ogarnia
a w moich myślach znowu ona...
Morze – dla mnie ono ósmym cudem świata
Dla niej pewnie jest przekleństwem,
gdy statek z portu w siną dal odlata,
marynarz już pożegnał się ze swym maleństwem...
Dla mnie wspomnienie chwil radosnych z rodzicami
dla niej rozstanie znów na długi czas, tęsknota.
To samo morze tak różnymi wypełnione uczuciami,
rozumie to też chyba deszczu słota
bo z nieba spada w żałosnym lamencie
płacząc nad każdą chwilą utraconą.
Ach gwiazdy, losów bieg dzisiaj odmieńcie
I niech nadziei światła znów zapłoną...

[Gość: selawi]

szczecin, sroda wieczorową porą
deszcz pada, mnie już ręce bolą
od tego pisania w niemą klawiaturę
co nie odpowiada mi jednak wogóle.
och czemusz słońce zachodzi tak żwawo
w ten dzień, co przed chwilą był mi jeszcze zabawą
a teraz się wkrada weń cień ponury
żałosnie mi na duszy, lament serca, który
niczym nie zagłuszony, wśród tej ciszy nocnej.
I znikąd , ach znika wciąż dłoni pomocnej
co ciepła trochę przekazałaby mi w geście czułym.
O środowy wieczorze, jakżeż tyś ponurym!

też tak umiem

annamar, umiesz tak?

[Gość: DamaKier]

selawi, co z tobą?

[Gość: DamaKier]

szczecin, wieczór, za oknem wiatr chmury przepędza,
w domu, przy komputerze, z jędzą druga jędza
siedzą i wyśmiewają uczucia najszczersze
i z uczuć tych powstałe najpiękniejsze wiersze -
prawda - trochę kulawe i trochę chropawe -
lecz przecie opiewają najpiękniejsza sprawę!
Niech nie śmieszą was, jędze, te potknięcia twórcze,
tylko raczej pomyślcie sobie, jędze - kurczę,
co też takiego w sobie niezwykłego ma
adresatka tych wyznań i poezji - A?

[Gość: selawi]

dalej szczecin, niezmiennie, bo czemuż by zmieniać ( :))
tak więc, kontynuując ten niezmienny temat
wyznam szczerze- to zazdrość!
zazdrość niczym ostrze wbiła się w moje serce
i w rymy najprostsze.
nigdy w zyciu nie pisał nikt wierszy na forum
do selawi, i żadne nie ujrzało qworum
takich wyznań czynionych beatrix.
(do beatrix rymuje się jedynie matrix).

Ale z drugiej strony- poeta nieczytany-
czyż on jest spełniony?
czy jemu wystarczą uszy pięknej A.,
jesli jednak publicznie wzdycha tu i łka?
A skoro juz publicznie i w ostrzu krytyki,
to się on musi liczyć z reakcją publiki....
Tak więc z całą sympatią pozdrawiam poetę,
a jako że już późno, to, kochana, letę! ( spać)

[Gość: DamaKier]

dalej szczecin, już ranek, a nawet południe,
że się tak mocno kajasz to, selawi, cudnie
bo wybacza się nawet najcięższe wybryki
w świetle przeprowadzonej tak samokrytyki

niech ci, selawi, oko przecudne nie łzawi,
że cię wierszem na forum tutaj nikt nie sławi,
bo tak wielka uroda twa i obyczaje,
że talentu żadnemu poecie nie staje.

Kończę na tym i idę sobie dalej z wolna
bo się chyba zrobiłam trochę za swawolna.

do A.

[Gość: c****ś]

Drodzy Czytelnicy, chyba nie uchybię
zasadom grzeczności oraz manier dobrych,
jeśli słów potoki płyną w forum niwie
to tylko z powodów zgoła nie podobnych
do tego co widzisz dookoła co dzień.
Codzienny pośpiech, gonitwa, zmęczenie...
Kim dla Ciebie obok szary jest przechodzień?
Aby mieć skrzydła – to duszy chyba każdej chcenie.
Jeśli popatrzysz w przeszłość, w czasy trochę inne
kiedy od fortun więcej warte było
to co miałeś w sercu, może to dziecinne,
do romantyzmu wrócić – jakżeby było miło...
I koło historii znów tutaj się powtarza,
zmusza by pisać, wciąż daje natchnienia
by nie ustawać czerpiąc z kałamarza...
Marzenia co nigdy nie znajdą spełnienia
Co każe dziś słowom w rymy się układać?
Co zmusza w języku o piękności staranie?
Skąd chęć by wszystkim tutaj się spowiadać?
Pytanie wciąż rodzi nowe pytanie...
I chociaż szczerze szukam – nie znam odpowiedzi.
A niechaj pióro nigdy się nie zlęknie.
Pisz więc o wszystkim co Ci w duszy siedzi,
jeśli nie, to Twoje serce pewnie pęknie...
Co Ona ma w sobie? Ot zwykła dziewczyna
jakich zapewne wiele można dostrzec w koło.
Czasami jednak kamyk lawinę rozpoczyna,
nie mówiąc o chwilach spędzonych tak wesoło...
W pamięci mojej wyryte jest wspomnienie.
Niech dusza więc romantyzm w sobie chowa
Dla innych może nie natchnienie,
Dla mnie na zawsze WYJĄTKOWA...

[Gość: c****ś]

pozdrowienia mamy
dla Kierowej Damy
Gdy kogoś spotkamy
zawsze pamiętamy
Jeśli imię Damy
"A" lub "B" zaczyna
wtedy zapewniamy
to fajna dziewczyna :)

[Gość: DamaKier]

Za Twe pozdrowienie
serdecznie dziękuję
bardzo ono moje
serduszko raduje

Tylko mi doskwiera
że inna litera
imię me otwiera :)

[Gość: c****ś]

09-07-2007 15:00
Dziś Wrocławia klimat - to gorące tchnienie
wita mnie, a panien wkoło za trzęsienie
widzę to wy Ich oczach, na jedno skinienie
wiele z nich chce spełnić każde me marzenie.
A ja w swój głowie mam takie wspomnienie:
Ławka no a na niej słoneczne promienie
aksamitu ciała nadają jej lśnienie
postać niczym Wenus, ale nie złudzenie
odsłonięty dekolt, jedno oka mgnienie
i ten uśmiech cudny, jej zadowolenie
a może też troszkę i rozleniwienie
kiedy się wypręża rośnie krwi ciśnienie
w głowie wciąż pulsuje to jedno pragnienie
i choć niemożliwe jego jest spełnienie
bo tak zapisane losów przeznaczenie
chwile te nie pójdą nigdy w zapomnienie.

zjedz na recznym i nie marudz...

[Gość: Vlad.H.]

druga christal...

[Gość: selawi]

ej, vlad, jak nie czaisz tej konwencji, to spadaj

bo?

[Gość: Vlad.H.]

nasikasz na moj grob? wali mnie to koncertowo

[Gość: selawi]

z uwagi na gorącą dyskusję na inne tematy, tym razem krótkie haiku
nieprofesjonalne, ale od serca :D

rydzyk, lepper, kaczyński przeminą
miłość nigdy!

[Gość: DamaKier]

Czwartej erpe trwa demolka,
wciąż tkwi w szoku biedna jolka!

[Gość: selawi]

Woła: Jarku! ukochany!
opętały cię szatany?
czy to może jest robota
twojego czarnego kota?
wszak, gdy ogłosisz wybory
zamiast Chanel będą wory...

[Gość: owi]

Wszyscy jesteście wspaniali. Posiadam wiele umiejętności, ale tak nie potrafię.
Jesteście ekstra, oczywiście bez pretendowania do Nobla.

[Gość: selawi]

to żałuj. może coś namaluj? hihi

[Gość: owi]

Trafiłeś maluję i rzeźbię. Może kiedyś i ciebie przerobię w glinę.

[Gość: selawi]

"trafiłaś" a nie trafiłeś.
a poza tym, powiało mi jakoś "milczeniem owiec"....

co znaczy oczywiście?

[Gość: DamaKier]

Gość portalu: owi napisał(a):

> Wszyscy jesteście wspaniali. Posiadam wiele umiejętności, ale tak nie
potrafię.
>
> Jesteście ekstra, oczywiście bez pretendowania do Nobla.

A dlaczego nie? Dlaczego nie?

[Gość: selawi]

do zbiorowego! do zbiorowego!

[Gość: iga]

nie mogę czytać tyh stękań, może tak coś konkretniej?

zapraszamy!

[Gość: DamaKier]

Nie możesz czytać cudzych? To sama napisz!

do Poetów

[Gość: c****ś]

Wymarzyłem sobie wątek
wolny od przyziemnych knowań.
Ot, taki cichy zakątek...
Chociaż bez wielkich rokowań,
bo choć w każdym z nas artysta
jest zaklęty z urodzenia,
dusza często nie jest czysta,
w kamień serce czasem zmienia
wszystko to co nas otacza.
Cała ta szara przyziemność,
ku pieniądzom serce zbacza,
duszę też ogarnia ciemność.
Więc zaklinam tu piszących
Pozostawcie odrobinę
Szczęścia, chwil pięknych, choć mijających
Dbajcie w sobie o dziecinę

[Gość: Vlad.H.]

dbajcie o te pie..na dziecine, z nozem w krwawiacej ranie, z gardlem
poderznietym minorowym nastrojem poznacie jej prawdziwe oblicze a ty ktory
niesiesz mrok nie zapomnij wejsc do mego domu, przyjdz do mnie czarny aniele

Tak to każdy potrafi!

[Gość: DamaKier]

Spróbuj do rymu :)

[Gość: Vlad.H.]

za ile?

[Gość: selawi]

za dwa gile. I tak nie potrafisz.

[Gość: Vlad.H.]

smacznego selawi, wydlub koze z nosa i wciagnij

[Gość: DamaKier]

Oto przykład, jak brak talentu rekompensuje się wredotą...

[Gość: Vlad.H.]

to przyklad jak kobieta jest przewrotna i odwraca kota ogonem, nie znaczy tak a
gwalt jest przyjemny - czy tak mam rozumiec taka riposte?

[Gość: selawi]

kiedy brakuje trochę talentu,
(oprócz talentu do siania zamętu)
autoironii, błysku humoru
pomysłu na miłe
spędzenie wieczoru
to zawsze innym mogę dowalić
żeby pokazać
jacy są mali
jak kogoś zdrowo obrzucę błotem
och, jakże bosko się czuję potem!
jak sobię łatwo sam dobrze zrobię
kiedy coś brzydko powiem o tobie!
jak kogos zbluzgam, będę niemiły,
jak zrobię pokaz swej chamskiej siły!

tak kombinuje Vladzio cwaniaczek
biorąc zły przykład od góry, z kaczek.
a jednak, chłopcze to zła taktyka,
taktyka, z której nic nie wynika
bo typka, który nóżkami tupie
mamy, kochany, głęboko w dupie.

[Gość: Vlad.H.]

selawi i jeszcze seks analny i to grupowy, wybacz ale nie mam zaufania i tak od
razu nie potrafie... przepraszam ze cie urazilem ale... no coz zapewne byloby
rewelacyjnie ale ja jednak musze miec troche czasu... sorry

[Gość: selawi]

uznałeś to za zaproszenie? niebywałe :D

[Gość: Vlad.H.]

tez bylem zaskoczony ze moglas zapronowac cos takiego komus kogo nie znasz.

[Gość: selawi]

i to cały kraj przeżarty tym syndromem, od nizin społecznych po szczyty
władzy... przykre przykre....

[Gość: c]

Czasem duszę tonie w mroku
każda przykre wydarzenie
co dotyka w życia toku
z serca nam odbiera tchnienie.
Nikt nie zrani nigdy więcej,
nie poczuje znów zawodu
w stal zakute Twoje serce.
Nie będzie więcej powodu
aby cierpieć znowu męki
gdy świat męczy niecierpliwy.
Czy usuniesz tak usterki?
I czy jesteś w tym szczęśliwy?

obyś znalazł szczęście

[Gość: c****ś]

Wrocław 2007 07 11; 22:01
Czasem duszę tonie w mroku
każda przykre wydarzenie
co dotyka w życia toku
z serca nam odbiera tchnienie.
Nikt nie zrani nigdy więcej,
nie poczuje znów zawodu
w stal zakute Twoje serce.
Nie będzie więcej powodu
aby cierpieć znowu męki
gdy świat męczy niecierpliwy.
Czy usuniesz tak usterki?
I czy jesteś w tym szczęśliwy?

[Gość: inka7]

Bracie miły, nie żałuj żadnej chwili
Twoje życie, Twoje serce
Jest teraz w rozterce.
Przyjeżdżaj do Szczecina,
Tutaj każda piękna dziewczyna
Pomoże Tobie w tym smutku
Nie szybko, lecz pomalutku.
Słoneczko zza chmurek Wam zaświeci
I będziesz najbardziej szczęśliwy na świecie!

[Gość: DamaKier]

Słoneczko pięknie świeci
i grzeje wciąż goręcej,
bardzo się miło zrobiło,
że mamy poetów więcej!

Witam Cię w wątku serdecznie,
a ze mną inni poeci,
niechaj Ci inko7
słoneczko zawsze świeci!

[Gość: selawi]

chyba cię wena poniosła.... gdzie ty widzisz słoneczko?

[Gość: DamaKier]

Alegoryczne

[Gość: inka7]

Dziękuję bardzo serdecznie
Za miłe powitanie
Cieszę się ogromnie,
I niech tak zostanie.

Niebo co prawda zachmurzone
Ale to nie ma znaczenia,
Bo bardzo fajnie jest czytać
Widząc, że ktoś, kogoś docenia.

Pozdr.

obyś znalazł szczęście

[Gość: c****ś]

Zaiste mądre to słowa,
niech ich mądrość nie zaginie.
Ku Innemu je skierować
dziś należy gdzieś w Szczecinie.
Gdzieś tam zrozpaczona dusza
wzywa z całych sił pomocy,
coś o mroku myśleć zmusza
zamknąć oczy cieniem nocy.
Niechaj wie że nie samotnie
z swoim zmaga się demonem
zrozumienie niechaj dotknie
jego serca, innym tonem
niechaj serce to zabije,
nie poddaje się rozpaczy
mroku pana niech pobije
może zacznie żyć inaczej...

[Gość: inka7]

Przecież ma wyborów wiele,
Ciemna noc gorsza od słońca,
Trzeba przyjąć dary losu,
Nie umartwiać się do końca.

Życie w mroku nie jest piękne,
Mroczna dusza mało zdziała,
Być szczęśliwym, uśmiechniętym
To jest prawda cała.

[Gość: DamaKier]

Tak roztropne i rozważne
Są pisane przez Cię słowa,
że powtarzać je należy
Wciąż od nowa i od nowa!

Troski z serca czas wyrzucić,
Niech zostaną poza nami,
Wszystko, co złe w żart obrócić
I bawić się z przyjaciołami!

wzycha, wzdycha, a potem zdycha

[Gość: H56]

przy jednej dziurze to i kot zdechnie

[Gość: DamaKier]

Może słuszna twa maksyma,
Może warto ją stosować,
Lecz w tym wątku, drogi gościu,
Trzeba pięknie ją zrymować!

[Gość: selawi]

przy jednej dziurce siedział raz kotek
czekał i czekał, nie słuchał plotek
a plotka niosła, że mysz- spryciula
kombinowała: ta jedna dziura
w ubogiej chacie- to straszna bieda
wyjść awaryjnych poszukać trzeba!
znalazła sobie jeszcze z trzy dziury
przy pierwszej czekał zaś kotek bury!
czekał i czekał, chudy jak szczapa
bo nie znał przysłów polskich ( no gapa!)

[Gość: DamaKier]

lecz był to kotek uparty
więc wkurzył się nie na żarty
i rzekł - choć los mój ponury
to nie odejdę od dziury!
i będę siedział do chwili
aż myszka dziury pomyli

Wcale to długo nie trwało
coś myszce się pokićkało
w złą dziurkę pyszczek wsadziła
i już z niej była "mysz była"

My, selawi, jeśli chcemy
wierszyk napisać umiemy
a Vlad.H. swój jad, o zgrozo,
musi tu wylewać prozą :)

[Gość: Vlad.H.]

kiedy komus brakuje talentu
i ktos oskarza cie o sianie zametu
mowi ze brak ci autoironii, humoru blysku
usmiechnij sie don i nie pierz po pysku

mowia zes im dowalil, obnazyl fakt ze sa mali
zes ich blotem obrzucil, ze nie sa tacy wspaniali
nie przejmuj sie tym bo to znak zes celnie trafil

mowia tak tylko po to
bys wspolczul im jak sierotom
bys do serca przytulil
bys przeprosil (nawet jeslis nic nie zbroil)
te zarzuty to stara spiewka
licza ze zmiekniesz
ze bedziesz zebral

I myslisz sobie ze
znakiem tego to pewnie jakas "dama"
dotknieta slowem twym odciac sie zdecydowala
probuje wyciagnac cie na polityczne wody
zaraz wypomni zes sfrustrowany
ze z wzwodem klopoty

ja na to sie usmiecham, grzecznie przytakuje
i jednoczesnie lekko na dystansie zyskuje
bo wszystko wskazuje ze to jakas frustratka
gotowa na wszystko byleby tylko byla jatka
od razu grubej z rury wali
seks analny wystawia na piedestaly
probuje cie na ambicji falszywa brac nute
wyciaga kaczki, taktyki, taczki...

mysli ze tylko nozka tupnie,
ze huknie, fuknie, pruknie
ze sie zalamiesz, ze oddasz pola
ze sfrustrowany wpadniesz do dola
mysli ze zrobi z ciebie durnego samczyka
ze mamiac swym zwiedlym skarbem
swa zwiedla rozyczka
przymusi cie do czegos ta oklepana muzyczka

tak to sobie kombinuje jedna z druga
myslac ze juz niedlugo... juz niedlugo
ale ja stary lis juz jestem
na nic kwekania
na nic fukania
niech sobie mekola, slozy sztuczne ronia
nie dra szaty, wlosy mierzwia
nie wyja, placza, niebu zlorzecza

z rozbawieniem na ten cyrk patrze
na te malpeczki z lichej poleczki,
na te hurysy z drugiego obiegu,
i co sobie mowie? ano to co zawsze:
bracie bo zycie jest takie...przasno-wiesniackie

a ze bzykac frustratek zamiaru nie mam
tedy ich zdanie cienkim strumykiem olewam

Do Vlada.H

[Gość: DamaKier]

Że mi odpowiedziałeś
to w sumie bardzo miło
forma jakby ciut lepsza
lecz jadu nie ubyło

Jeżeli sympatyczne
pisanie Cię nie bawi
zostaw ten wątek
c***ś-owi, Ince, mnie i selawi

[Gość: Vlad.H.]

jadu nie ubedzie
bo kury laza po drodze
miast siedziec na grzedzie

zawlaszczac watku nie chce
ale uciesze sie gdy admin watek ten
do innej piaskownicy przemieszcze

[Gość: zona.pijaka]

Był raz oszust spod Kamira
niecna dama, Selavi
pisał tutaj, sama szmira
jako ja albo ty.

[Gość: selawi]

Im więcej jadu
tym słabsze rymy
myślisz, że taki jad docenimy?
leczyć komleksy spadaj na sesje
psychologiczne! przy czym obsesje
swe seksualne także podleczysz
może nie będziesz pieprzył od rzeczy?
może wysiłek straszliwy twórczy
który mozołem tutaj aż furczy
w konstruktynwego przekuć cos da się?
czy odkurzanie będzie na czasie?
lub mycie garów? pranie dywanu?
czy to nie będzie coś bliższe panu?
bo w kwestii wiersza idzie nietęgo,
zamiast się zmagać z czczą tą mordęga
i lepić rymy jak złe pierogi
zrób pozyteczniej- umyj podłogi!

co do sugestii zaś pijaczyny
selawi i dama- to dwie dziewczyny.
ale doceniam wdzięczne starania
aby typową porcję przysrania
taką typową dla żony p.
umiescić wierszem. To chwali się.

[Gość: zona.pijaka]

Mieszkały razem raz dwie dziewczyny
co miały kompa tylko jednego
broniły pedków, lesb to z tej przyczyny
ze utraciły chłopa swojego

[Gość: Vlad.H.]

wysilek "tfurczy" w tym watku istotnie furczy
cos pierdzi, cos skrzeczy
i plecie od rzeczy

co do kopleksow bzdziagwo mala
lecz kompleksy swego umyslu i swego ciala
nie ja o sekse zaczalem gadac
i to nie ja marze by ci od tylu wkladac

tedy sama skorzystaj z swej rady
i zrob cos co bedzie na czasie
np wypierz swe nieswieze gacie
albo umyj gary zanim z roboty wroci twoj stary
bo wroci i pasem dupsko obije
bo w domu brud i syf a corka w internecie traci zycie

[Gość: selawi]

przynajmniej nie zżynaj ode mnie rymów.

[Gość: selawi]

ps.
mam niezłą frajdę czytając was, chłopaki. Nie dość, że potwierdza się teoria,
ze im ktoś jest bardziej wredny, sfrustrowany i spięty, tym ma mniej talentu w
jakiejkolwiek dziedzinie ( np. takich kiczowatych rymowanek, jakie tu sobie
przyjemnie uskutecznialismy, zanim się pojawiliście) i ten żenujący brak polotu
ujawniacie w pełnej krasie.
Ale drugi powód to ten, że zmusiłyśmy was do pisania wierszem. Jaka miła
odmiana po czytaniu bełkotu prozą, hihihi.

Tak to każdy potrafi!

[Gość: Vlad.H.]

Spróbuj do rymu!

[Gość: selawi]

Proszę uprzejmie, do usług.


mam niezłą frajdę
kiedy was czytam
to brak talentu?
nawet nie pytam
rzuca się w oczy wręcz
ta frustracja
jakby to była dla was ekspiacja...
w ciężkim mozole, jak na pokucie
spięci i wredni
niczym gwóźdź w bucie
co was uwiera,
jak w palcu drzazga,
klecicie rymy
wychodzi miazga...
ciekawe, skutek to, czy przyczyna:
ni ma talentu- rozumu ni ma....

Ale są plusy waszych wypocin-
na imieninach u pewnej cioci
był wujek Wiesiek, okropne prosie
co kończył zawsze z głową w bigosie.
Ileż radości dał raz rodzinie
gdy zasnął twarzą wprost w wołowinie!
Więc cieszy nawet skromna odmiana
poezja jednak uwniośla chama....

[Gość: selawi]

uwzniośla miało być :)

.

[Gość: Vlad.H.]

podobniez poezja chamow "uwniosla"
tedy niech kleca swe puste rymy
"uwnioslone" chamy i dziwy

[Gość: selawi]

dziękuję za pozwolenie
mój Vladzie, matuzalemie!
gdy już zasikasz lodówke
wpadnij wyrobić wierszówkę!
demencja starcza się zmniejszy
gdy spłodzisz parę... wierszy.

˙

[Gość: Vlad.H.]

nie dziekuj bo nie ma za co
i sama trac czas bo mi za to nie placa

[Gość: selawi]

poległeś! lecz to mnie smuci
i mam nadzieję, że wrócisz
bo wprawdzie moja "poezja"
to dla poetów herezja
nie dla mnie Nobel i Nike
lecz- i to nie jest przytykiem,
rozumiem ograniczenia,
i smutną niemoc tworzenia
- przyznasz, że na twym tle
wypadam po prostu świe-tnie!

.˙.

[Gość: Vlad.H.]

niechec rymow klecenia
nie oznacza niemocy tworzenia
i wole precyzyjne mysli wyslawianie
nizli tandety twych rymow nasladowanie

[Gość: selawi]

"niźli tandety twych rymow
nasladowanie"
oooo, tym razem to okropnie
juz pojechałeś, mój panie!!
to jakaś okropna nędza,
snu z powiek ci to nie spędza?
nie dość, że bezczelnie zżynasz
to jeszcze mi wypominasz,
że moje rymy są słabe?
wymyślaj sam, jak dasz rade!
nie dosyć, że kopiesz frazę,
że chrzanisz intonację,
to jeszcze żywisz urazę
i myślisz, że masz rację?
bogowie! ta bezczelka z nóg zwala
i mnie złości!
zżyna i jeszcze ma za złe!
no ludzie! no litości!

.˙.

[Gość: Vlad.H.]

do calych fragmentow sie odnosze
odpowiadam i swe zdanie glosze

[Gość: selawi]

pora już późna, panowie
zanika mi wena i zdrowie
czas poddać się regeneracji
w postaci późnej kolacji.
miłego pisania, lub snów!
a jutro wrócimy tu znów....

[Gość: c****ś]

Szczecin, 17-07-2007
Po całym dniu w podróży trafiam do Szczecina,
noc, gwiazdy, trochę snu, nareszcie świta.
Zadzwonię do niej, zaproszę do kina,
może cudnym uśmiechem znów mnie przywita,
może siądziemy sobie gdzieś przy kawie
aby wspomnieniem uczcić miłe chwile
spędzone przy hucznej zabawie.
Może w nadziei tej się nie omylę...
Może znów włoży pantofelki
co kiedyś, przy miłej muzyce
zdobiły stopy tej tancerki...
Może znów nimi się zachwycę
jak w owy wieczór... jej oczu lśnienie
znamię w pamięci mojej wyryło.
Na zawsze zostanie owo wspomnienie
ujrzeć jej oczy znów będzie miło...

Magia zaklęta w skrawku nieba

[Gość: c****ś]

18-07-2007
Noc o pośród nocy wieczora wspomnienie
Gdy w gronie przyjaciół nowy smak przygody
dany był mi smakować. Dziś moje pragnienie
aby gdzieś z przestworzem wespół iść w zawody,
oderwać od ziemi swe zmęczone ciało,
sile grawitacji powiedzieć "nie" twardo...
W najśmielszych marzeniach to się nie zdawało
, choć przyroda zwykle darzy nas pogardą
dziś łaskawą była... dała mi szybować
ponad dachy domów i kościołów wieże,
obłoku wspomnienie w duszy gdzieś zachować
nie żądając w zamian niczego w ofierze.
O błękicie nieba w zachodzącym słońcu,
o błękicie jakże bliskiej mi źrenicy.
Dzięki niech ci będą żeś pozwolił w końcu
dotknąć bram podniebnych zaklętej granicy

[Gość: c****ś]

Ciemne niebo nade mną, przede mną pusta ulica
opuszczona prawie przez wszystkich, opustoszała
ciszą i spokojem mnie zachwyca...
Niezmienna w kierunku swoim zawsze stała...
Czemuż to losy ludzkie czasem tak zawiłe drogi
wybierają sobie w podróży poprzez życie?
Czemuż czasem świat taki srogi
dozwala kochać jedynie tak skrycie?
Zakazane uczucie którego nie wolno okazać,
skazane przez ludzi na banicje w nieznane.
Jak łatwo można na cierpienie się dziś skazać
nie patrząc co dzień w oczy ukochane...
Ja co w srebrzystej prawdy zbroi
zawsze wiedziałem w którą stronę iść wypada,
dziś sen spokojem mnie nie koi,
zostaje tylko krzyczeć: biada, biada...
Kupido bezlitosny jedną strzałą
dosięgnął serca które stałym się zdawało
Przebił tarcze, pancerze,
czystym uczuciem kazał zapałać szczerze...
Sprawił że każdy oddech ból dziś sprawia,
każde wybicie serca niczym echo
w mej głowie się rozlega, nie pozdrawia
i nie jest dla mnie dziś pociechą.
Samotny tonę dzisiaj w smutku oceanie
chociaż przyjaznych twarzy tyle w koło
chęci brakuje by chcieć patrzeć na nie
nawet gdy śmieją do mnie się wesoło...
W mym sercu ból, tęsknota niezmierzona zagościła.
Jakim sposobem tedy można sprawić
by krew jak ongiś spokojnie krążyła
serce zaś dawnym rytmem mogło zabić?
Choć z całych sił staranie wkładam
by dawny spokój i wytchnienie był mi dany,
za każdym razem kiedy rymy składam
tak bardzo pragnę być przez nią kochany...
Przeklinać jednocześnie muszę
pragnienie owe co mi zżera duszę.
Bo wiem że mej grzesznej miłości
jej odwzajemnić jest wzbronione
aby nie rozwiać się w nicości
musi odwrócić głowę w inną stronę.
Nieuniknione losu są wyroki
i taka przyszłość w gwiazdach zapisana,
choć tak pasują do się nasze drogi
wieczna rozłąka jest na zawsze dana.
Niechaj szydercy wszyscy nie zważają
na postać Jej w dramatu tego roli,
jeśli zaś pragną sztychy wbijać niech wbijają
je w serce moje, wierzcie mi że nie zaboli
ono już dużo więcej ponad to co znosi.
Więc kpię dziś z każdej nowej rany
o jedno tylko dusza moja prosi
abym nie został przez Nią pokochany.
Cios byłby zbyt okrutny zadany przez życie
gdyby Jej szczęścia chociaż kropla jedna uroniona
została, prośbę zanoszę więc odkrycie
niech przed uczuciem moim będzie ochroniona.
Takie błaganie niosę dziś do nieba:
niech Ją w opiece moce dobre teraz mają,
niechaj szczęśliwa będzie, a gdy trzeba
Anieli niech ją osłaniają.

wersety z zaświatów...

[Gość: Umarły poeta]

A mam we włosach różę bladą jak wspomnienie
Cichego rozkazania, którego nie pomnę...
Nikt mi go nie dał, lecz mi jest w myśli przytomne:
Nie słyszałam go nigdy, a znam jak milczenie.
Pamiętam jakby słowa tajemne i dziwne,
Których nikt nie rzekł do mnie: że jestem posłana
I piękna jak słoneczna wśród boru polana...
Idę, choć stopy palą zielska pokrzywne.
Idąc pozdrawiam cichych drzew cienie przydrożne
I pytam je o wieści o jakimś wędrowcu...
Nie znam imienia jego... Lecz gdy na manowcu
Spotkam go, rozpoznają go oczy ostrożne.
Głóg mnie cierniami chwyta po drodze za szaty...
Czy mnie ostrzegasz, głogu? Twój cierń mnie nie wstrzyma.
Muszę iść... Wiem, żem piękna, i szukam oczyma
Tego, komu-m posłana jest, jak ziemi kwiaty.
Niosę miłość swą w dłoni, jako drogi rubin,
Temu, którego duszę upoję, zachwycę,
Który mą nieszeptaną słyszał tajemnicę
I w oddalach tęsknoty czeka dnia zaślubin.
Po czym go poznam? Po tym, że mu będę hojna,
Że przede mną idącą prośby jego klękną...
Bo mi litość i mądrość kazała być piękną.
Litość i mądrość mówiąc: piękna - śnią: ukojna...
Nie spotkałam go dotąd... Idąc polem, chaszczem
Widziałam ludzi strojnych i tych, którzy bose
Mają stopy... Nie zajrzał nikt, co w dłoni niosę,
Nie przeczuł, żem jest piękna i naga pod płaszczem.
Nikt nie widział mnie, chociaż patrzało tak wielu...
Kiedy napotkam kogo, dłoń do piersi tulę,
Czy nie drgnie silniej serce przez ciepłą koszulę...
Ale nie drgnęło dotąd, daleki od celu...
Pragnę darzyć... Bo miłość darzy i wyzwala!
Takiej miłości uczy mnie mądrość i litość...
Duszo, która mnie wołasz, odsłoń swoją skrytość!
Najpiękniejszą mnie szyba wód zwie i wychwala...
Gdzieżeś, duszo najbardziej mnie potrzebująca,
Którą wszystko zawiodło, a nic nie pociesza?
Raduj się! Miłość moja z beznadziei wskrzesza,
Silniejsza niż twa rozpacz, która w otchłań strąca...
Upadku bez ratunku! Zwątpienie nędzarza!
Nędzo na nieuleczalnym piętnem na swym czole!
Ta - ć jest najwyższa miłość, co czarną niedolę
W szczęście zmienia i w króla żebraka przetwarza!
Gdzieżeś, któremu miłość ma największym darem
Być może, bo rąk z kajdan mu zdejmie najwięcej?
Ta - ć jest dumna miłości, nędzarze i jeńcy:
Zbawić przygniecionego największym ciężarem.
Po cóżem najpiękniejsza jest, jeśli nie, aby
Z najgłębszej bezdni duszę na szczyt szczęścia wznosić?
By nalanej dopełnić czary, kropli dosyć...
A nie po to są morzem mej krasy powaby...
Nie tobie miłość moją dam, pieśniarzu młody,
Który dzwonisz śpiewami w krąg słonecznej tarczy.
W duszy masz szczęście pieśni... kropla ci wystarczy...
Ogromu mej miłości nie wchłoną twe głody...
I nie tobie swą miłość dam, złoty rycerzu!
By pomieścić mą miłość, pierś twa nazbyt ciasna,
Bo szczęściem ją wypełnia twoja sława jasna,
A sen o nowej chwale błyszczy w twym puklerzu!
I nie tobie, którego dłoń dla żniwa sieje,
Ani też tobie, który włości masz, ni tobie,
Co masz zdrowie, ni tobie, co płaczesz w żałobie,
Lecz winem smutek koisz albo masz nadzieję...
Najwyższą wzięłam piękność, więc miłosnym czynem
Najwyższym jeno - spłacę ją, godnie uświęcę...
Wdzięczna całuję kwiaty i swe własne ręce,
Że przyszły darzyć szczęściem największem, jedynem.
Lecz komu dam swą miłość? Słodkich wiśni jądra:
Usta me - ciepło ramion, białość piersi nagą,
Powój uścisków, włosy ciężkie złotą wagą,
Pieszczoty, których uczy mnie ma piękność mądra.
Czy nie tobie, co leżysz na mej drodze w mroczy,
Nagi, nędzny, w rozpaczy nad swych dni uwiądem?
Jakżeś okropnie biały, białym tknięty trądem...
Tobie? Zaprawdę, tyś jest: masz proszące oczy!...
Prosisz napiętnowany całunkiem zarazy,
Padło żyjące... Nawet pies twych ran nie liże...
Jakżeś okropnie biały!... Wzywasz mnie w pobliże...
Jakże patrzysz łakomie w mą piękność bez skazy!
Takiś biały jak zęby twe, jak wapna doły,
A tak młody!... Umierasz nie znawszy miłości...
Jak patrzysz we mnie! Ręce wyciągasz w radości...
Ty cieszysz się... choć prawie trup zimny na poły!
Nieuleczalnej nędzy dotknięty chorobą,
Wyklęty, najbiedniejszy upiorze człowieka!
Nie masz ci nic ratunku i nic cię nie czeka...
Zrzucam płaszcz.... Naga, piękna, patrz stoję przed tobą!
Weź mnie w trupie ramiona! Nikt ciebie na świecie
Nie kochał ni pokocha, prócz mnie, aż do zgonu!
Masz mnie! Pieść, całuj! Piersi mych nagiemu gronu
Wykradnij ciepło żywe! Wyssij ust mych kwiecie!
Niech z ciała mego wargi twe swym białym bólem
Chłoną szczęście!... Najwyższą dają tobie miłość!
Zapomniałeś o bólu, nieszczęściu? Opiłość
Zawrotna w twoich oczach! Ha! Czyś nie jest królem?
Pieść mnie! Całuj! Słońc tysiąc w oczach ci się kręci!
Zapomniałeś swej nędzy! Całuj, pieść szczęśliwy!
Tak obdarza najwyższa miłość! Chwyć się grzywy
Włosów mych! Twarz w nią zatop... i ból twej pamięci!
Nie wróci pamięć nędzy! Miłość cię ocala!
Strzałę mam ostrą w włosach!... Nie dojrzysz jej błysku!
Teraz ja wrażam w serce twe... Giń w mym uścisku,
Szczęśliwy!... Miłość, która obdarza, wyzwala!...

Zapomniałeś podać autora

[Gość: DamaKier]

To wiersz Leopolda Staffa "Miłość dążąca"
Dzięki, że go przypomniałeś, ale tutaj prezentujemy twórczość własną.
Zapraszamy do zabawy :)

[Gość: c****ś]

Dwa dni dziś za mną są tu, w Katowicach
pogrążony w smutku, tęsknocie, rozterce...
Za błyskami szczęścia w Twych oczu źrenicach
płakała ma dusza i płakało serce.
O świecie bądźże nieszczęśliwy!
Może to ukoi ból – tak myślałem
Spłyńcie łez strumieniem miasta pola niwy!
Cały świat więc płakał, tak jak tego chciałem...
Zapalczywy, rozdarty lecz nie ukojony
zawyłem dzisiaj z rana: przestań, dosyć deszczu,
gdy słowa wyrzekłem stałem zadziwiony
kiedy krople wkoło zastygły w powietrzu
czekając nowego rozkazu. Dość żałości,
choć po stokroć dnia każdego
ja umieram z tęsknoty do Twojej bliskości
ból innych nie ukoi bólu serca mego.
Wszak mam wszystko czego tak pragnąłem
i znajdę w tym dzisiaj swoje rozgrzeszenie
gdy do serca swego całą Ciebie wziąłem
znalazło największe z mych marzeń spełnienie.
Uczucia... świadomość każdej kropli
dżdżu co spływał dziś po moim ciele
złamanie zimnych w sercu sopli,
tak mało, a przecież tak wiele...

do A.

[Gość: partyman@o2]

Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj się
Abyś wreszcie mógł… zrozumieć że...

Bo dziś życie Twe
w magiczny sposób odmieniło się
Nie możesz spać, myślisz sobie nie
Wciąż przy niej być o tym ciągle śnię
Patrzeć w oczy jej, tylko tego chcę.

Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj się
Abyś wreszcie mógł… zrozumieć że...

Czwarta rano znów
Ta bezsenna noc niech nie skończy się
Ten niepokój wciąż który dręczy Cię
I pytanie wciąż czy też ona wie
Jeśli ja chcę Jej może też chce mnie...

Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj się
Abyś wreszcie mógł… zrozumieć że...

To zagadka jest
Co mam zrobić dziś niech ktoś powie mi
Kiedy chce się być tylko u jej drzwi
Czujesz serce jak coś rozrywa Ci
To okrutny los znowu z ciebie drwi...

Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj się
Abyś wreszcie mógł… zrozumieć że...

Różne myśli wciąż w głowie kłębią się
Obowiązki wciąż tak pętają mnie
Czy to jawa jest, może tylko śnię
To kochanie jest czy to chcesz czy nie

Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj...
Ile takich chwil? Zapytaj się
Abyś wreszcie mógł… zrozumieć że...

To kochanie jest czy to chcesz czy nie...
To kochanie jest czy to chcesz czy nie ...
To kochanie jest czy to chcesz czy nie ...

czasem tak bywa...

[Gość: nocy mroq]

Nie wierzysz w żadne sny, przeczucia, cichy los
Nawet gdy windy drzwi znów ci skatują nos
Mówisz że
Jakiś drań znów zepsuł je

Przez drogę biegnie kot, na drzewie kracze kruk
Zderzakiem walisz w płot i z okna leci dzbuk
Szybko mknie
I zaraz smród ogarnia cię

Do domu wracasz i do pralki wszystko pchasz
Mazutem woda lśni, w mazucie pranie masz
Nie płacz i
Zachowaj twarz

Na kołnierz Ci nasrał ptak
Do fajek pięć groszy brak
Najlepsza dziewczyna Ci po rogach da
Śniadania nie zdążysz zjeść
Kluczyki zapomnisz gdzieś
Siekierą pogoni Cię niedoszły teść

Na kołnierz Ci nasra ptak
Tak smutno i mokro tak
Że tylko się ciąć, i kląć, i siąść i chlać
Brak nerwów i sił już brak
Zakazu przejeżdżasz znak
Najeżdżasz na gwóźdź i już w dwóch kołach flak.

[Gość: DamaKier]

A gdy uwierzysz w sny, przeczucia, cichy los
Już w windzie cudny zapach twój połaskocze nos,
Pomyślisz że
W tym obietnica jest

Na drodze kwitnie kwiat, na drzewie śpiewa ptak
A w samochodzie twym usterek całkiem brak
Szybko mknie
I w dal unosi cię

Do domu wracasz i do pralki pranie pchasz
teraz czyściutkie wszystko i posprzątane masz
Z radości uśmiech ci
Przecudnie zdobi twarz

Dziewczyna twa nie zdradzi cię
Wiernie przy tobie będzie trwać
A gdy na fajki braknie ci
Teść chętnie parę złotych da

O, nie bądź smutny, nie bądź zły
I w najpiękniejsze uwierz sny
I uwierz w życia piękny smak
A będzie tak, a będzie tak!

[Gość: Donald]

Damo, mam pytanie, które nie dotyczy wierszy, chociaż są one bardzo ciekawe. Czy
pochodzisz może z Kocka, czy to po prostu zbieżność nicków?

[Gość: DamaKier]

Zbieżność :)

[Gość: nocy mroq]

To akurat była parodia jednego z kawałków Bad Boys Blue napisana przez
studentów w 1986r. Z pamięci uciekła mi druga część pierwszej zwrotki ale zaś
wróciła na swoje miejsce, całość wyglądała tak:

Nie wierzysz w żadne sny, przeczucia, cichy los
Nawet gdy windy drzwi znów ci skatują nos
Mówisz że
Jakiś drań znów zepsuł je
Trzynasty piątek dziś, znowu spóźniłeś się
Coś cię zaczyna gryźć, biedaku uwierz że
Tak już jest
Czy chcesz czy nie

ref. jest powyżej :)

Przez drogę biegnie kot, na drzewie kracze kruk
Zderzakiem walisz w płot i z okna leci dzbuk
Szybko mknie
I zaraz smród ogarnia cię
Do domu wracasz i do pralki wszystko pchasz
Mazutem woda lśni, w mazucie pranie masz
Nie płacz i
Zachowaj twarz

ref.

[Gość: selawi]

zapada zmrok nad żywieczczyzną
nad tą cudowną ziemią żyzną
gdzie jest po prostu szałowo!!!!
pozdrowienia z beskidów od selawi:D
wiersz jest krótki ale treściwy, nie? ;)

[Gość: DamaKier]

o selawi twój głos z żywiecczyzny
trafił prosto w me stęsknione serce
ja się wzruszam w dalekim szczecinie
a ty śpij na puchowej kołderce

niechaj szumią ci jodły i smreki
i łagodnie pohukuje sowa
i niech wślizgnie ci się pod powieki
dom gdzie tęskni DamaKierowa
dom

Kim jestem...

[Gość: c****ś]

Kim jestem? Jam jest wicher bezimienny
co po świecie toczy groźną nawałnicą
jakiej niewstrzymane i groźne zapędy
które wszystko zniszczą co tylko pochwycą.
A przecież kiedy smutek na Twoim licu cudnym
wyciska te wilgotne i słone krople żalu
jam zefir, powiewem delikatnym, złudnym
Osuszam z łez policzki Twoje cal po calu...

Kim jestem? Jam jest błyskawicą
co spada niespodzianie ciśnięta gdzieś spod nieba
a chociaż jej zygzaki czasem ludzi zachwycą
w nicość obraca nawet to co nie potrzeba.
A przecież kiedy mrok nocy pogrąży Twoją drogę,
w ciemnościach wylękniona stajesz, wkoło spojrzenie
błądzi szukając wyjścia, ja pomóc Tobie mogę,
rozświetli mroki każde moje uderzenie.

Kim jestem? Ja jestem płomieniem
co pochłania wszystko gorący okropnie
w namiętnościach swoich który jednym tchnienie
obraca w popiół wszystko czego tylko dotknie.
A przecież gdy bezduszności którą widać wkoło
mrozem serce Twoje skuć pragną zawieje
ja płonę dla Ciebie trzaskając wesoło.
Niechaj wiarą w ludzi Twe serce rozgrzeje.

Kim jestem? Jam wezbraną wodą
co bezmiar przetacza po świecie bezkarnie,
zabiera wszystko na swej drodze ze swobodą.
Nie jedno istnienie w toni kończy marnie...
A przecież kiedy niepokój tego świata
zmęczy Twą duszę mocno, że aż boli
jam jest zakątkiem cichym i spokojnym
w którym Szum fali duszę Twą ukoi.

Kim jestem? Jam góry jest korzeniem
który w spokoju dzierżą dziś anioły
ale gdy gniewny jednym drżeniem
powala mury, mosty i kościoły.
A przecież los przewrotny jak przechera
który dla psoty grozi dróg rozdarciem,
przepaść bez dna pod Tobą się otwiera.
Ja jestem dla Twych stóp oparciem.

Kim jestem? Powiedz Miła
A zali – m ja przekleństwem?
Dla Ciebie w każdej chwili
chcę być błogosławieństwem.

Twoje imię???

[Gość: c****ś]

Damo Kier uczyń wyznanie
Tak cichutko, nie usłyszy
Słów szeptanych w błogiej ciszy.
Twoje imię?
Czekam na nie.
Zali jesteś mą góralką
Skrytą za Kier Damy woalką?

[Gość: DamaKier]

O, poeto niestały,
Płochy Don Juanie,
Dopiero co do pięknej
"A" słałeś wyznanie
I miłość swą w namiętne
Ubierałeś słowa,
A już Cię zaciekawiam ja -
Dama Kierowa?

Niczym komiwojażer
Jeździłeś po kraju
Miłość swą opiewając
W Krakowie i Kłaju
Słowami, które trafić
Miały "A" wprost w serce
I nagle się znajdujesz
W przedziwnej rozterce,
Ni ręka Twa, ni rozum
Wcale się nie wzbrania
By Damie Kier zadawać
Tak śmiałe pytania!

O, poeto niestały,
Płochy Don Juanie!
Nie dam Ci odpowiedzi
Na Twoje pytanie.
Zostanę tajemnicą,
Która wiecznie trwa
I z daleka podziwia
Ciebie i Twą "A".

[Gość: A]

A moze to o mnie wszak ja kz Kraka Dziołcha;)

Może, może... :)

[Gość: DamaKier]

[Gość: c****ś]

Jam o płochość posądzony :)
Damo Kier, czemuż tak srogi
osąd jest dziś mojej drogi
w głowie Twojej urodzony?

Wszak niewinne me pytanie.
Żem je głośno wypowiedział
to przeczucie, nie bym wiedział
jakie o mnie Twoje zdanie.

Jeśli jesteś adresatką
słów co są już obnażone
ja ze wstydu nie zapłonę
bo wiem żeś nie jest dzierlatką.

Jeślim jednak się pomylił
przeczuciem zwiedziony trosze
przeprosiny przyjmij, proszę
bom zwyczajom cnym uchybił.

Cała Ty

[Gość: c****ś]

Ty, w mojej głowie. A jednak tak złudna,
gdzieś tam, daleko na krańcach świata.
Pamięć o Tobie jest mi taka cudna
że na wspomnienie Twoje dusza wzlata
hen ku obłokom
które o brzasku
skąpane całe w słonecznym blasku
toczą swe grzywy po niebie wysoko.
Kim jesteś pytam i słów nie znajduję,
odpowiedź ciągle ulotna zostaje.
Rozum nie pojmie, chociaż trochę zgaduje
czemu takie bliskie serce się dziś staje.
W Tobie jaśnieje każdy blask poranka
kiedy dobre słońce już wyspane wstaje.
Tyś jest delikatna jak leśna sasanka
która gdzieś porasta tam cieniste gaje.
Tyś jest wodospadem co modrym strumieniem
Poprzez twarde skały swe przelewa wody
Tak jak powiew wiatru jest lekkim westchnieniem
jesteś w swym uśmiechu tak pełnym swobody.
Tyś jest moją dumą i moją skromnością
największym jesteś żalem, i wielką radością
Tyś jest moim smutkiem i moim uśmiechem
Moją –ś Ty czystością i Tyś moim grzechem.
W Tobie ma nadzieja i moje przekleństwo
Moje tam tchórzostwo i tam wielkie męstwo
Tyś jest moim wschodem i moim południem,
słońcem które zdobi ten nieboskłon cudnie,
Tyś jest mym zachodem i moją północą,
Tyś jest niczym gwiazdy które niebo złocą.
Tyś jest mą udręką i moim wytchnieniem
Tyś rozumu chłodem, Tyś jest serca drżeniem.
Ku Tobie dzisiaj każda myśl moja szybuje,
W Tobie swą nadzieję co dzień ja znajduje...
Ty płaczesz? opuszczasz swe oczy nieśmiałe,
lękasz się? wyznanie owo zbyt zuchwałe?
Ach, wybacz tą bezmyślną moją monografie,
niestety ja inaczej kochać nie potrafię...

Szczęście

[Gość: c****ś]

06-09-2007
O jakżem dzisiaj szczęśliwy
Spojrzeć znowu w oczy Twoje
mogłem kiedy my we dwoje
i uśmiech podziwiać tkliwy.

Spijać z ust Twych słodkie słowa,
blaskiem oczu się zachwycić,
barwą głosu Twego sycić,
wciąż od nowa, i od nowa.

Jak przy kawie gdzieś bywało,
słowa tak swobodnie płyną,
a choć by i słów lawiną
nie wystarczy bo wciąż mało.

Gdybym czas mógł w miejscu wstrzymać
zrobił bym to we wątpienia,
chwile jak piękne marzenia
co się w sercu chce zatrzymać.

Jeszcze moment jeszcze chwila,
Jeszcze zdanie, jeszcze, słowo…
Żegnaj… Tęsknię ja na nowo.
Szczęście jak życie motyla.

do A.

[Gość: c****ś]

W tym tygodniu Poznań – miasto gorących doznań
W którym jednak nie zginę i bajerę zaraz nawinę.
Niejeden powie – rym ten kulawy, a ja na to: nie ma sprawy
Spontan to baza dobrej zabawy, której życzę Wam.
Taki dzisiaj motyw mam, bo sam to dobrze znam.
Takie moje bity, i choć nie będzie z tego żadnej płyty
i żadne zachwyty, czujesz klimat? powiedz mi Ty.
Bo na parkiecie, balety o jakich nie wiecie,
nigdzie nie znajdziecie, szukajcie gdzie tylko chcecie,
po całym świecie...
Muza nie kulawa, dla mnie to istotna sprawa,
dobra zabawa, oceniać nikt nie ma prawa,
egzotyczna wyprawa...
Wyprężone ciała, niejedna poza bardzo śmiała,
niejedna by chciała, lecz na mnie to nie działa.
Więc moje Panie, wybaczcie lecz nic się nie stanie,
bo opanowanie, tego nie mają zwykli dranie
dla których istotne wrażenia tanie.
W mojej głowie, najbliższe osoby – wyobraź sobie,
to co robię, w tej chwili myślę właśnie o Tobie,
gdy nowego flipa sposobię.
Mały klub w Szczecinie, impreza co nie zasłynie,
jak w starym kinie, pamięć chwil która nie zaginie,
i ty przy mnie,
dotyk Twych dłoni... wspomnienie wspomnienie goni
i choć życie w ciągłej pogoni mam nadzieję
że wiatr chmury rozgoni, i los w twarz się zaśmieje
i znów znajdę się w niebie... Bo mój taniec tylko dla Ciebie...

do A.

[Gość: c****ś]

07-08-2007
Przede mną droga, długa, szeroka,
całą wyłożona szarymi deskami.
Dookoła woda jak źrenica oka,
pokryta białymi fal morskich grzbietami
Sopot, moje ulubione molo...
Te wszystkie ławki i barierki,
na nich odpoczynek kiedy nogi bolą,
dla mnie to czasami trochę kaskaderki
Osiem maleńkich kółek a tak życie zmienia
darowując wolność gdy łamiesz bariery
swoich możliwości. Ot tak od niechcenia
skaczesz i lądujesz na swe kółka cztery.
Kolejna barierka i kolejna ławka,
dzień powszedni, zarazem świąteczna zabawka.
Niespodzianie, o zdradzieckie deski
co chwytacie kółka w swe rozeschłe kleszcze!
Tak jak z strzałą w piersi spada ptak niebieski
lecę cały w przepaść choć przytomny jeszcze.
Błysk co kole oko a potem ciemności,
gdzieś zza horyzontu sznur gwiazd ku mnie zmierza
pląsając zawzięcie w szalonej radości,
bicie dzwonu serca wolno czas odmierza.
Wtem dwie gwiazdy błękitno szmaragdowe
powoli zbliżają się nad moją głowę.
To nie gwiazdy, to oczy ukochane,
i uśmiech niezapomniany, ach radości dzbany,
Jam radością pijany...
Skąd żeś się tu wzięła najmilsza? Powiedz proszę.
Twój palec na mych ustach pieczętuje milczenie.
Dotyk co wyzwala serca mocne drżenie...
O rozkoszy, nie odchodź, obraz się rozmywa...
Ból co czerep marny swym ostrzem przeszywa,
nade mną setka twarzy pochylonych,
co się stało, wiele z nich tak zasępionych...
O jak głowa boli i włosy wilgotne
z tyłu posklejane w ciemno krwawe sople.
Siadam powoli, powieki same opadają,
obrazu co zniknął oczy me szukają.
Zniknął, rozwiał się choć wyraźnie śniłem.
Czemuż, ach czemuż ja się obudziłem?

Pożegnanie... sonet lubieżny

[Gość: c****ś]

10-08-2007
O Pani. Noc nad nami. Dokoła ciemności.
Wraz z nimi odwaga niech w sercu zagości
by mogło swym biciem uczynić wyznanie.
O słuchaj głosu serca i odpowiedz na nie,
pozwól dłoniom samotnym wespół się odnaleźć,
pozwól ustom stęsknionym ukojenie znaleźć
gdy drżą lekko rozkoszy spragnione
pełne jak kwiaty wiśni, lekko rozchylone
w oczekiwaniu swoim takie niecierpliwe
słodyczy miłości całe teraz chciwe.
O nie odmawiaj, oczu zawstydzonych
nie odwracaj, tych marzeń szalonych
spełnienie znajdziemy w tym zakątku mrocznym
dusz naszych, dla obcych całkiem niewidocznym...
Tu bezpieczni przed światem, w jedno połączeni,
radośni, beztroscy, zupełnie spełnieni,
poza czasem, wśród gwiazd, hen na nieboskłonie.
Zobacz jak cudownie splatają się dłonie
tak identyczne i różne zarazem, a przecie
nic nie jest tak dobrze dobrane na świecie.
Pozwól smakować słodycz co w ustach zaklęta,
spijać ją łakomie, rozkoszy niepojęta
co mgły słodkiej płaszczem wzrok przysłaniasz
kochanków gdy razem spleceni i nie wzbraniasz
by do nieba wspólnie byli uniesieni.
Noc jeszcze młoda, czas w miejscu wstrzymany
pijmy więc słodki kielich co nam dzisiaj dany,
smakujmy każdą kroplę, każdą odrobiną
delektujmy zmysły, fale niech nadpłyną
co unoszą człeka ponad szczyty świata
zmysły wyostrzone, aż dusza ulata.
O, nie wzbraniaj się Miła
kiedy noc łaskawie ciemnością okryła,
czerpać ze studni rozkoszy i zachwytu
niech nam będzie dane do samego świtu.

do A.

[Gość: c****ś]

Znowu noc bezsenna, znów nad szklanką kawy
czarnej niczym smoła, jak otchłań bezdenna
od nawału myśli znów głowa brzemienna
i wspomnienia ostrze cios zadaje krwawy.
Kap, kap, kapią krople czerwonej posoki
z rozdartego serca które ledwo dycha
taka przeznaczona dola jego licha:
trzeba wiele cierpieć by wzlecieć w obłoki.
Pokorne serce bije złożone w ofierze
na ołtarzu smutku i wiecznej tęsknoty,
nagie i bezbronne przyjmie życia słoty,
zdolne do poświęceń gdy się kocha szczerze.
O serce krwawiące czemuś nie z kamienia
i nie obleczone w pancerze posępne
pozostało zawsze dla ludzi przystępne
dosięgła cię miłość która ludzi zmienia.
Nad sercem co krwawi może ktoś zapłacze,
niechaj każda kropla serc tysiąc przemienia
by były wrażliwe na ludzkie cierpienia.
Przyjdzie ukojenie gdy Cię znów zobaczę...

Miłość prawdziwa

[Gość: c****ś]

Miłość prawdziwa, gdy Jej nie widzisz
serce po stokroć w tobie umiera.
I choć tęsknoty sam się nie wstydzisz
to ciągle minę masz bohatera

Miłość prawdziwa, chociaż Jej troski
snem zasnuwają twoje powieki
ty nie traktujesz ich jak błahostki,
zawsze ukoisz Jej wszystkie lęki

Miłość prawdziwa, gdy własne sprawy
na bok odkładasz bo takie życzenie…
Gdy rezygnujesz ze swojej zabawy
by czas poświęcić na jego spełnienie

Miłość prawdziwa, gdy późną porą
ona powraca leciutko zawiana
spojrzenie twoje nie jest jej zmorą,
słowem nie rzucasz ją na kolana

Miłość prawdziwa, chociaż w jej oku
Czytasz zapadłe śmierci wyroki
Wciąż najważniejsza jest, a nie z boku.
By zdrowie wrócić odczyniasz uroki

Miłość prawdziwa, która nie pragnie
zdobyć i posiąść jako własność swoją.
Daje zaś wiele, zawsze przygarnie,
zawsze wybaczy i jest ostoją

Miłość prawdziwa nie bierze lecz obdarza.
I choć z żalu serce w plastry ci się kraje
gdy inny dumnie wiedzie Ją dziś do ołtarza.
Tobie uśmiechem odprowadzać Ich zostaje

Jakiego Krakowa oszuście!?!?

[Gość: Dres]

Widzę że nadaje z Koszalina. Oszust.

[Gość: c****ś]

Admin był uprzejmy trzy razy kasować rozpoczynany wątek. Pierwszy
wpis (skasowany oryginał) był z Krakowa, tam powstało te kilka
strofek. Dlatego przy wpisach pojawiają się daty powstania.
Pochopnie jest oceniać nie oceniwszy wszystkich faktów.

do A.

[Gość: c****ś]

Tęsknota
03-10-2007
Za oknem wieczorne słońce świeci
a w mojej głowie bitwa,
co dzień nieustanna gonitwa
i sport co raczej nie jest dla dzieci…

Dosyć !!!, oddech wstrzymany.
Spojrzyj dokoła, zachwyć się światem!!!
Pozostać sobą - to ważne, zatem
trochę wyhamuj człeku zdyszany.

Dlaczego życie w ciągłej pogoni???
Przecież mamony ci nie brakuje…
W chwilach spokojnych mnie prześladuje
wspomnienie które wciąż za mną goni…

Kiedy dopada w strzępy rwie duszę
jakby kto w serce wbijał sztylety
boli okropnie, tak więc niestety
bez dnia spoczynku uciekać muszę.

Tak brak mi bardzo Twego spojrzenia,
oczu uroczych co iskier pełne
zmieniały Ciebie w cudną królewnę,
Panią co sensem mego istnienia.

O jakżem tęskny Twego uśmiechu…
Jak kwiaty róży rosą skropione
Leciutko drżące i rozchylone.
Jedno spojrzenie – namiastką grzechu…

Tęsknie za włosem, który rozwiany
jeszcze pamiętam nad ciemną wodą
w deszczu pachnący samą przygodą,
teraz zaś pewnie poukładany.

Brak Twego głosu jest mi udręką
i Twoich dłoni, i Twej postaci.
Twoja obecność życie bogaci.
Gdy Tyś daleko – życie jest męką.

Dosyć spoczynku, ból jest zbyt duży,
żaru nie zgasi najlepszy trunek.
Oto jedyny dla mnie ratunek:
umknę tęsknocie w ciągłej podróży…

do A. Sen...

[Gość: c****ś]

2007-10-08
Zamykam oczy, ciemność świat przysłania.
I choć oczy nie widzą już nic wkoło
ze wspomnień skrytych się wyłania
postać co śmieje do mnie się wesoło
Dłoń swą podnosi w czułym pozdrowieniu,
z twarzy odgarnia włos wiatrem zmierzwiony,
iskry radości błyszczą w oczu lśnieniu…
Czas wkoło staje także zachwycony…
Za Faustem chciałoby się krzyknąć:
chwilo trwaj !!! O, takaś piękna przecie…
Gdy wzrok chce ciemności przeniknąć
a serce chce być najszczęśliwsze w świecie.
Czy sen to jest, czy może jawa?
Sam nie wiem. Może zmysły mamią…
Jeśli co widzę to jedynie zjawa
sny te odwagi mojej nie przełamią.
O, podejdź zjawo! Dozwól dotknąć lica,
dozwól całować czule Twoje oczy,
niech dusza całą Tobą się zachwyca,
niech radość umysł mój zamroczy!
Jak światło jaśniej w codzienności znoju!
W głowie szalonej gdzieś zrodzony
nawiedza mnie w chwilach spokoju
sen piękny, sen mój wymarzony…

do A.

[Gość: c****ś]

Oda do deszczu radosnego :)
2007-10-17
O deszczu słotny coś spadł dzisiaj z nieba
dżdżem okrywszy wszystkie ulice Szczecina,
skąd żeś ty to wiedział czego mi potrzeba
aby blisko była ta jedna jedyna.
Ulicą co wodą spłynęła obficie
pod wspólnym nakryciem tak razem wtuleni
krok za krokiem pod rękę, a serce w zachwycie
wybija pieśń radosną na cześć tej jesieni.
Kapryśna auro coś bez ostrzeżenia
deszczem wysmagała przyuliczne drzewa…
chciałoby się usta zmusić do milczenia
niech Ona usłyszy jak ma dusza śpiewa.
Śpiewaj duszo, arie wznieś swe na wyżyny
radości niech płyną dziś wartkie strumienie
bom znów patrzył śmiało w oczy tej dziewczyny
chociaż Jej spojrzenie wzbudza serca drżenie,
uśmiech każdy niczym miodu plaster słodki
ciepłem i radością w ciele się rozpływa
jak łąka wiosenna ubrana w stokrotki
aromatem kwiatów ku sobie przyzywa.
Jak dobrze utonąć oczu Jej zieleni,
każde słowo spijać z warg perlistych chciwie,
sprawić że Jej lico czasem się rumieni
gdy spowiedzi słowa wysłucha cierpliwie.
Dar wspaniały miałem od jesiennej słoty:
chwile gdzieś sam na sam, cóż więcej potrzeba
by ożywić serce umarłe z tęsknoty.
Szczęście które sprawił deszcz jesienny z nieba…

Życzenia

[Gość: c****ś]

Co rok w Bożego dniu Narodzenia
z ust do ust płyną serdeczne życzenia
wszej pomyślności i marzeń spełnienia.
To sprawy ważne – nie będzie przeczenia…
tutaj
Jednak życzenia dalsze przeczytaj.
Gdy dzień radosny wreszcie nastanie
otworzysz oczy, włożysz ubranie,
do lustra zmierzasz ciut sennym krokiem
i w lustro patrzysz zaspanym wzrokiem...
Tu sprawę ważną chciałbym zaznaczyć:
Byś mógł człowieka w lustrze zobaczyć,
bez nutki wstydu spoglądać śmiało
w oczy co w lustrze błyszczą zuchwało,
a kiedy północ zegar wybije
byś mógł usłyszeć nie tylko zwierząt
głosy co szepcą sprawy niczyje,
lecz też człowieka, który pomocy od ciebie czeka.
A gdy usłyszysz wiedz to na pewno:
Ręka w potrzebie – Baranek Boży.
Niech się więc serce Twoje otworzy.
Dając – dostajesz łaskę zbawienną...