Miłość

[Gość: mnich]

Być może wielu z Was zdziwi się takim tematem, jednakże chciałbym poruszyć
kwestię często skrywaną, o której ludzie boją się mówić. A zatem: jak w Waszych
oczach wygląda miłość? Czy jest to uczucie czysto empiryczne, charakterystyczne
dla świata zewnętrznego? Czy może prawdziwa esencja miłości tkwi w głębokim
wnętrzu człowieka i związana jest z patrzeniem przez pryzmat duszy? I w końcu,
czy my sami potrafimy kochać, czy wiążemy się z kimś tylko dla zewnętrznych
przyjemności, popadając w tzw. rutynę? Czekam na opinie.

[robert_wl]

Miłość jest efektem reakcji chemicznych zachodzących w mózgu człowieka. Co z
czym reaguje, to jest już mniej istotne, jednak nawet tu mamy potwierdzenie w
teorii, że chemia to WSZYSTKO co nas otacza. Przyjęło się, że uczucia takie jak
miłość przypisywane są roli serca, jednak to mózg "decyduje" o tym, że kogoś
zaczynamy kochać i kochamy z większą lub mniejszą siłą. Rola serca w miłości,
to jedynie częstsze i mocniejsze jego bicie, kiedy jest w pobliżu serca osoby
kochanej i jego ból, kiedy ta miłość zostaje zawiedziona. Dlaczego zakochujemy
się w tej a nie innej osobie, tego chyba nikt nie wie. Zjawisko przeznaczenia
wciąż jest znane tylko Bogu, który notabene pewnie sam o tym decyduje. Na
ostatnie pytanie odpowiem, że każdy potrafi kochać. Cóż to za sztuka? Trzeba
tylko odnaleźć tę jedyną/jedynego i reakcja o której pisałem powyżej zaczyna w
naszej głowie zachodzić. Ale najkrótsza i najstarsza prawda o miłości jest
taka, że jest to uczucie głupie zaczynające się na oczach, a kończące na d. :)
Tym wierszykiem zakończę mój miłosny wywód.

[Gość: mnich]

Dziękuję za czysto racjonalną opinię. Ja się z nią nie do końca zgadzam.
Pozdrawiam

[Gość: atomski]

robert ma rację -niestety .
Ponoć ta prawdziwa ,najpiekniejsza miłośc trwa 11 miesięcy . tylko tyle .ale
będę je pamietał do końca życia .te maślane oczy ...

[Gość: polonus]

Gość portalu: atomski napisał(a):

> robert ma rację -niestety .
> Ponoć ta prawdziwa ,najpiekniejsza miłośc trwa 11 miesięcy . tylko tyle .ale
> będę je pamietał do końca życia .te maślane oczy ...
humanisci powiedza ze milosc jest wynikiem dzialania swiatla ksiezyca, a ja i tak
wiem ze to wszystko chemia i z mozna podobne uczucie zasymulowac sztucznie
odpowiednio drazniac mozg, ale tez prawda jest ze jak to sie stanie samoprzez sie
jest przyjemniej :)

[Gość: Sławek_J]

robert_wl napisał(a):

> Miłość jest efektem reakcji chemicznych zachodzących w mózgu człowieka. Co z
> czym reaguje, to jest już mniej istotne, jednak nawet tu mamy potwierdzenie w
> teorii, że chemia to WSZYSTKO co nas otacza...
>...

"Życie jest formą istnienia białka, ale w kominie czasem coś załka..."

[pau+la]

Milosc to chemia! Za przeproszeniem, pieprzycie!!!

[Gość: polonus]

pau+la napisał(a):

> Milosc to chemia! Za przeproszeniem, pieprzycie!!!
my ja przynajmniej do chemii sprowadzilismy a ty do pieprz... :)

[Gość: mnich]

Cóż, rzeczywiście teoria na temat tego, iż miłość to chemia, jest bardzo
powszechna. Moim zdaniem wiąże się to z panującym wszędzie racjonalizmem naszej
epoki. A racjonalizm niestety niszczy nie tylko religie, ale i uczucia. Owszem,
należy rozgraniczyć związki, które powstają z przymusu- np. dla korzyści
materialnych(lub gdy dwoje ludzi wyobraża sobie, że samo bycie dla fizycznych
przyjemności to już miłość) od realnego uczucia, które mimo wszystko istnieje
na tym świecie. Ale tego typu racjonalizm jest powszechny, gdyż naszą epokę
chce się udobruchać częstym stosowaniem słowa "miłość"- a słowo dzisiaj nic już
praktycznie nie znaczy, gdyż "leje" się ono z wielu źródeł i trudno nam
dostrzec jego piękno. Druga kwestia to myślenie człowieka zakochanego. Otóż
dziś, gdy ktoś poczuje owe szybsze bicie serca i zobaczy maślane oczy, od razu
twierdzi, że skoro to miłość, to wszystko mu wolno, gdyż wszystko co robi jest
dobre i tylko dobre- a jest to złudzenie, gdyż w ten sposób ludzie ranią siebie
nawzajem. Dziś miłość i związane z nią pewne kompetencje- zarówno w świecie
zewnętrznym jak i wewnętrznym, została zastąpiona przez szczerość. Człowiek
bardziej cierpi, gdy nie ma przy nim ukochanej osoby, niż cieszy się, gdy ona
przy nim jest. Również małżeństwa powstają na tej zasadzie, iż skoro przeżyłem
z kimś już tyle lat, będę szczery w stosunku do niego i powiem mu, że odchodzę,
gdyż "znudziłeś mi się". I ludzie często godzą się na taki stan rzeczy!
Czekam na kolejne wypowiedzi i dziękuję za te, które już są. Wkrótce znowu się
odezwę.
Pozdrawiam

[bessiesmith]

chyba trzeba by tu jeszcze dokonać przynajmniej powierzchownego wyjasnienia
pojęć: czy innym jest zakochanie, pożądanie i te wszytskie czary, które się
wtedy dzieją, a czym innym głęboka miłość, kiedy ten pierwszy etap ma się już
za sobą. Więc nie mylmy tego.
Gdyby to wszytsko była tylko kwestia chemii, byłoby super. Ale COŚ przecież
musi sprawić, że takie a nie inne reakcje zachodzą w mózgu.
Dla mnie miłość to cud, łaska, która nie jest dana każdemu.
Ale są w przyrodzie dowody na to, że istnieje. Nie wiem, jakie są wasze
doświadczenia, ale mnie chyba ominęło to szaleństwo. Chociaż chciałabym bardzo.
No więc gdyby to była tylko chemia, to wystarczyłoby połknąć jakąś pigułkę,
prawda? A jakoś nikt tego jeszcze nie wymyślił...

[robert_wl]

pau+la napisał(a):

> Milosc to chemia! Za przeproszeniem, pieprzycie!!!

Czasami być może tak, ale na pewno nie teraz :)

[Gość: maatzey]

pau+la napisał(a):

> Milosc to chemia! Za przeproszeniem, pieprzycie!!!

Pieprzenie to za przeproszeniem tez chemia :)))

[pau+la]

Czytalam, i owszem o tych badaniach na zakochanych. Jak to im mozg pracuje
inaczej. Ci sami naukowcy stwierdzili rowniez, ze ten stan
zachwycenia,zauroczenia mija i nie ma on nic do milosci. Prawda jest,ze dla
kazdego milosc co innego oznacza. Niestety, nie mam juz checi pisania co ona
dla mnie znaczy:)

[Gość: brickbat]

Milosc to rowniez niewyczerpane zrodlo nadziei(naiwnosci?).
To nic ,ze dzisiaj nie zwraca na mnie uwagi.
To nic ,ze nie doczekam sie jej spojrzenia.
Bede czekal.

A ile radosci sprawia zwykla rozmow z ukochana
osoba (i myslenie ,ze zakochalismy sie w niej
poniewaz nasz organizm uznal ,ze bedzie dobrym
reproduktorem).

brickbat

[Gość: Sarenka]

Mnich oczywiscie że miłość jest i jest piękna i jest jedyną prawdą.
Ale osobiście wolę doświadczać jej, a potem próbować opisać czym jest (była..)
Wszelkie próby czystego teoretyzowania prowadzą donikąd, chyba że do nadmiernej
egzaltacji.
Myślę też, że kocha się na różna sposoby, ale najogólniejsza formuła sprowadza
się do tego, że chcę aby ukochana przeze mnie osoba była zawsze szczęśliwa,
pragnę DOBRA dla niej.
W dobrej miłości potrzeba też trochę racjonalizmu, na zasadzie
Arystotelesowskiego Złotego Środka.
Moje doświadczenie..? Pokazało mi wiele rzeczy, w tym jedną niestety bardzo dla
mnie smutną. Myślę, że tylko raz jeden jedyny kochałam naprawdę. Boję się, że
teraz wszystko będzie tylko ZAMIAST...
Ale ty możesz mieć oczywiście całkiem odmienne doświadczenia, czego ci
serdecznie życzę.

[Gość: Telek]

Gość portalu: Sarenka napisał(a):

> Myślę, że tylko raz jeden jedyny kochałam naprawdę. Boję się, że
> teraz wszystko będzie tylko ZAMIAST...
> Ale ty możesz mieć oczywiście całkiem odmienne doświadczenia, czego ci
> serdecznie życzę.

Sorry sarenko, ale jesli piszesz w czasie przeszłym dokonanym to nie była to
miłość, (a przeciez o TEJ tu pisać pragniemy).

[pau+la]

Zgadzam sie, ze milosc to pragnienie czynienia dobra wybranej osobie. Inaczej
okazesz milosc mezowi, zonie, dziecku, sasiadom, kolegom.... itd. Poki zyjemy
to my decydujemy czy chcemy (i kogo) kochac. Oprocz burzy w mozgu (o czym byla
mowa:)) jest to nasz swiadomy akt woli przeciez. Prawdziwie kochac to, po
prostu, kochac. Jest prawda, ze prawdziwa milosc nie jest latwa miloscia. Jest
to pewne (dobrowolne) poswiecenie sie czy rodzinie, czy danej osobie, czy nawet
sprawie. To kosztuje czasami wiele i nie kazdego na to stac. :)

[bessiesmith]

pau+la napisał(a):

Poki zyjemy to my decydujemy czy chcemy (i kogo) kochac. Oprocz burzy w mozgu (o
czym byla > mowa:)) jest to nasz swiadomy akt woli przeciez.

Ale jaka szkoda, pau+la, że nie możemy na życzenie wyzwolić w sobie takiego
uczucia. Zgadzam się, że nasza wola jest tu decydująca, ale - dopiero od pewnego
momentu.

[Gość: Wiech]

Jeśli miłość można kierować wolą (przynajmniej w jej 'dziecięcym' stadium), to
nie jest to prawdziwa miłość, taka z miękkim 'ł' w środku...

Może to nieładne co napiszę, ale u podstaw prawie każdej miłości leży egoizm,
bo ludkowie szukają antidotum na samotność i tak na prawdę to nie chcą, aby im
samym było źle, a nie od razu żeby komuś innemu dawać radość.
To ostatnie pojawia się dopiero później i po tym właśnie można rozpoznać
prawdziwe uczucie (że się pojawia, a nie że później). Mówię tu o miłości męsko-
damskiej, bo matczynne, przyjacielskie i inne kierują się trochę innymi prawami.

No, ale jak już się trafi...:))))))
Może to i chemia, może nie. Ja mam to w głębokim poważaniu, co myślą naukowcy.
Raz w życiu cosik takiego mi się zdarzyło i nie zamieniłbym tego na nic, co
można sobie wyobrazić. Kto nie przeżył, ten tak na prawdę nie wie o czym mowa.

Fakt faktem, że zbieg okoliczności życiowo-geograficzno-różnorakich potrafi
nieraz strącić 'z wyższych rejestrów', co kończy się na ogół mocnym dupnięciem
o ziemię, no ale nic to. :)

I tak warto szukać, próbować i wierzyć, że cuda się zdarzają.
:))))

[bessiesmith]

Wiech, teraz to Ty mówisz ludzkm głosem :)))
Jak ja się cieszę, że są na świecie idealiści - ale w tym pozytywnym znaczeniu,
nie naiwniacy, nie nie. Powiedz jeszcze, że wierzysz w miłość od pierwszego
wejrzenia, to zostaniesz moim idolem! Ja już mam za sobą okres cynizmu w tej
dziedzinie, może się w pewnym wieku mądrzeje. Czasem trzeba przejrzeć na oczy i
wtedy wyraźnie widzisz, że coś, co nie rąbnęło Cię porządnie w łeb
jest..letnie? W temperaturze pokojowej?

[Gość: polonus]

bessiesmith napisał(a):

> nie naiwniacy, nie nie. Powiedz jeszcze, że wierzysz w miłość od pierwszego
> wejrzenia, to zostaniesz moim idolem!
wierzylem jako nastolatek, teraz jestem za stary na takie bajki:)
teraz wierze aby kogos kochac trzeba go poznac, a trudno kogos poznac od
pierwszego wejrzenia wiec zgodnie z indukcja matematyczna miloc od pierwszego
wiejrzenia nie istnieje istnieje tylko krotkotrwale zauroczenie od pierwszego
wjrzenia nazywane przez niedojrzalych nastolatow miloscia.

[Gość: Wiech]

Gość portalu: polonus napisał(a):

> bessiesmith napisał(a):
>
> > nie naiwniacy, nie nie. Powiedz jeszcze, że wierzysz w miłość od pierwszeg
> o
> > wejrzenia, to zostaniesz moim idolem!
> wierzylem jako nastolatek, teraz jestem za stary na takie bajki:)
> teraz wierze aby kogos kochac trzeba go poznac, a trudno kogos poznac od
> pierwszego wejrzenia wiec zgodnie z indukcja matematyczna miloc od pierwszego
> wiejrzenia nie istnieje istnieje tylko krotkotrwale zauroczenie od pierwszego
> wjrzenia nazywane przez niedojrzalych nastolatow miloscia.
>

Poli, miej litość i nie mieszaj indukcji do emocji, bo to pierdaszenie straszne.
Chodzi o to, czy iskrzy, czy nie iskrzy. Jak nie iskrzy od razu (albo prawie) to
dupa zbita. Można chubek, zapałek i innego dziadostwa używać, a i tak to będzie
namiastka jeno.
PObcierasz się stary, a efekt mizerny i tak pozostanie.

Nie chodzi tutaj o disneyowskie błyski w oku. PO prostu - nie 'naddefiniujmy'
zwrotu 'pierwsze wejrzenie' i będzie dobrze...

[Gość: polonus]

Gość portalu: Wiech napisał(a):

>
> Poli, miej litość i nie mieszaj indukcji do emocji, bo to pierdaszenie straszne
> .
> Chodzi o to, czy iskrzy, czy nie iskrzy. Jak nie iskrzy od razu (albo prawie) t
> o
> dupa zbita. Można chubek, zapałek i innego dziadostwa używać, a i tak to będzie
>
> namiastka jeno.
> PObcierasz się stary, a efekt mizerny i tak pozostanie.
>
> Nie chodzi tutaj o disneyowskie błyski w oku. PO prostu - nie 'naddefiniujmy'
> zwrotu 'pierwsze wejrzenie' i będzie dobrze...
>
widzisz zalezy od czlowieka jak chocby najpiekniejsza byla najbardziej sexi cialo
miala i najslodszy glos jesli nie bedzie gotowa tolerowac moich
audiofilskich "zboczen" i nie podzieli wielu moich zainteresowan i zeby to
sprawdzic potrzeba godzin rozmow nie wzbudzilaby mojego pozadania, sorry milosc
miloscia a zycie to nie tylko namietne chwile, przynajmniej mojego nie dam do
nich ograniczyc, moja def perfekt milosci jest niestety skomplikowana jak teoria
wzglednosci a nie prosta jak teoria namietnosci :)

[Gość: Wiech]

bessiesmith napisał(a):

> Powiedz jeszcze, że wierzysz w miłość od pierwszego
> wejrzenia, to zostaniesz moim idolem! Ja już mam za sobą okres cynizmu w tej
> dziedzinie, może się w pewnym wieku mądrzeje. Czasem trzeba przejrzeć na oczy i
>
> wtedy wyraźnie widzisz, że coś, co nie rąbnęło Cię porządnie w łeb
> jest..letnie? W temperaturze pokojowej?


Samo wejrzenie nie wystarczy, bo czasem muza może się jeszcze odezwać i wtedy
bywa, że robi się przykro...;)
Słów kilka nada jeszczio zamienić, albo nawet więcej :))

A jak się uczucie powoli zaczyna ospale, to kręci, się kręci to coraz to dalej...
Tyle, że to wciąż lokomotywa. A w PKP ciężko o ulotne piękno i takie tam
różne... :)


Reasumując - strzał w głowę muss sein, bezdyskusyjnie. Wszystko inne to po prostu
racjonalizowanie zaistniałej sytuacji i mowa-trawa pod własnym adresem, która po
niewczasie i tak szybko zblednie w praniu...
:)

[Gość: Ania]

......ładnie Napisałeś Wiechu......
Pozdrawiam
A.



> Jeśli miłość można kierować wolą (przynajmniej w jej 'dziecięcym' stadium), to
> nie jest to prawdziwa miłość, taka z miękkim 'ł' w środku...
>
> Może to nieładne co napiszę, ale u podstaw prawie każdej miłości leży egoizm,
> bo ludkowie szukają antidotum na samotność i tak na prawdę to nie chcą, aby im
> samym było źle, a nie od razu żeby komuś innemu dawać radość.
> To ostatnie pojawia się dopiero później i po tym właśnie można rozpoznać
> prawdziwe uczucie (że się pojawia, a nie że później). Mówię tu o miłości męsko-
> damskiej, bo matczynne, przyjacielskie i inne kierują się trochę innymi prawami
> .
>
> No, ale jak już się trafi...:))))))
> Może to i chemia, może nie. Ja mam to w głębokim poważaniu, co myślą naukowcy.
> Raz w życiu cosik takiego mi się zdarzyło i nie zamieniłbym tego na nic, co
> można sobie wyobrazić. Kto nie przeżył, ten tak na prawdę nie wie o czym mowa.
>
> Fakt faktem, że zbieg okoliczności życiowo-geograficzno-różnorakich potrafi
> nieraz strącić 'z wyższych rejestrów', co kończy się na ogół mocnym dupnięciem
> o ziemię, no ale nic to. :)
>
> I tak warto szukać, próbować i wierzyć, że cuda się zdarzają.
> :))))

[Gość: Wiech]

Gość portalu: Ania napisał(a):

> ......ładnie Napisałeś Wiechu......
> Pozdrawiam
> A.
>

na taki temat nie da się inaczej....
:))

[Gość: mnich]

Widzę, że dyskusja rozgożała na dobre, tak trzymać!
Czy sądzicie, że gdy ktoś doznał uczucia kochania, ale nie mogło się ono
spełnić w świecie zewnętrznym, do końca życia nie zazna już prawdziwego
uczucia, gdyż będzie myślał stale o tej pierwszej sytuacji?
Pozdrawiam

[Gość: Sarenka]

Gość portalu: mnich napisał(a):

> Widzę, że dyskusja rozgożała na dobre, tak trzymać!
> Czy sądzicie, że gdy ktoś doznał uczucia kochania, ale nie mogło się ono
> spełnić w świecie zewnętrznym, do końca życia nie zazna już prawdziwego
> uczucia, gdyż będzie myślał stale o tej pierwszej sytuacji?
> Pozdrawiam

Mnich, nie można "doznać uczucia kochania, które nie spełniło się w świecie
zewnętrznym"! KOCHANIE, czyli akt Miłości, to wspaniałe, lecz bardzo dojrzałe
uczucie, które rodzi się czasem w bólach, czasem wbrew okolicznościom, wiele
przetrwa, pozna ułomności i wady drugiego człowieka w codziennym życiu i wciąż
kocha-coraz bardziej "pomimo", coraz mniej "za", albo na odwrot, ale w każdym
razie KOCHANIE rodzi się w dialogu (nie mam na myśli tylko dialogu w znaczeniu
wymiany słów).
Jeśli przydarzyło ci się absolutne platoniczne zauroczenie, tzw. miłość
niezrealizowana, co zresztą często się trafia młodym ludziom jako przedsmak tej
Miłości przez duże M, to też pięknie i trzeba być wdzięcznym, bo nie każdemu jest
to dane.
Niemniej nie ma sensu histeryzować, nie???;))

[Gość: Sarenka]

Telek, kto powiedzial, ze MIŁOŚĆ trwa wiecznie? Nieskończona jest tylko miłość
boska. Nasza, ludzka, jest ułomna, niedoskonała, czasem chwiejna i zawsze niemal
ograniczona (przez czas, warunki, okoliczności, etc.)
Jeśli np. jedno z dwojga umiera, drugie, jeśli kochało, nie zapomni o nim nigdy.
I nikt nie powie, że to nie była miłość, tylko dlatego, że się skończyła.

Chociaż bardzo bym chciała, żeby było jak mówisz i żeby spotkało mnie to jeszcze
raz, od początku.


Gość portalu: Telek napisał(a):

> Gość portalu: Sarenka napisał(a):
>
> > Myślę, że tylko raz jeden jedyny kochałam naprawdę. Boję się, że
> > teraz wszystko będzie tylko ZAMIAST...
> > Ale ty możesz mieć oczywiście całkiem odmienne doświadczenia, czego ci
> > serdecznie życzę.
>
> Sorry sarenko, ale jesli piszesz w czasie przeszłym dokonanym to nie była to
> miłość, (a przeciez o TEJ tu pisać pragniemy).

[Gość: AW]

Miłość jest dymem wzniesionym z obłoku
westchnień ,jest ogniem w kochającym oku.
Gdy nieszczęśliwa - morzem łez kochanków.
Czymże jest więcej? Jest roztropnym szałem,
Żółcią dławiącą i słodkim specjałem. (W.S)