Przykłady przekładów - prośba

[polynomial]

Proszę o przykłady (z różnych wydań Biblii, zrówno polsko- jak i
obcojęzycznych) przekładu księgi Zachariasza, rozdział 6.,werset 12.: "Powiedz
mu tak: Tak mówi Pan Zastępów: Przyjdzie mąż, a imię jego Odrośl. Na miejscu
swoim wyrośnie i zbuduje świątynię Pańską."

Może ktoś ma w oryginle?

[ampolion]

THE REVISED STANDARD BIBLE -
...say to him: Thus says the LORD of host: Here is a man whose name is Branch:
for he shall branch out in his place, and he shall build the temple of the
LORD.
REVISED ENGLISH BIBLE -
...and say to him: These are the words of the LORD of Hosts: Here is a man
whose name is Brunch; he will branch out from where he is and rebuild the
temple of the LORD.
NEW AMERICAN BIBLE -
And say to him: Thus says the Lord of hosts: Here is a man whose name is Shoot,
and where he is he shall sprout, and he shall build the temple of the LORD.
NEW JERUSALEM BIBLE -
And say this to him, "Jahweh Sabaoth says this: Here is a man whose name is
Branch; where he is, there will be a branching out (and he will rebuild
Yahweh's sanctuary).
TANAKH (Jewish Bible) -
...and say to him, "Thus said the LORD of Hosts; Behold, a man called the
Branch shall branch out from the place where he is, and he shall build the
Temple of the LORD. [ ]"

[polynomial]

Dzięki!
A ma ktoś może ten werset w oryginale?

tekst oryginalny

[sunday]

Wersje oryginalną możesz znaleźć w wielu miejscach w sieci, np. tutaj:
www.sacred-texts.com/bib/tan/zac006.htm#012 lub tutaj:
kodesh.snunit.k12.il/i/t/t2306.htm
Słowo po słowie można ten wers przetłumaczyć mniej-więcej tak (Imię - z szacunku
- zastąpiłem słowem PAN):
I powiesz
do niego
mówiąc
tak
powiedział
PAN
zastępów
mówiąc
oto mężczyzna
pęd
jego imię
i spod siebie
będzie rósł
i zbuduje
świątynię
PANa

[ampolion]

Co znaczy "w orginale"? Co jest owym orginałem?

[polynomial]

W "oryginale" znaczy po hebrajsku.
Dzięki wszystkim za pomoc. Wkrótce wrócę do tego wątku.

[ampolion]

Z tym hebrajskim to różnie bywało:

Languages of the Bible
The Bible was written in the languages of ancient Palestine: Hebrew, Aramaic
and Greek. The Old Testament has been transmitted to us primarily in these
languages. Written mainly in Hebrew, it was translated into Greek (the
Septuagint) before the text became quite stable. Some chapters and verses seem
to have been written in Aramaic (Ezra 4:8-6:18; 7:12-26; Dan 2:4-7:28 and
perhaps a few other verses) or at least they have been transmitted to us in
Aramaic. The manuscripts do not distinguish them from the rest of the text.

Aramaic
Aramaic is a Semitic language closely related to Hebrew. Its dialects have been
in use since the ninth century BC. The Assyrians made Aramaic the common
language of the Near East. Some parts of the Old Testament are written in
Aramaic (Ezra 4:8-6:18; 7:12-26; Dan 2:4-7:28 and perhaps a few other verses).

Hebrew in old (Phoenician), Qumran (Aramaic) and modern scripts

In exile and under the empire Aramaic letters replaced the old (Phoenician)
script for writing Hebrew, first in everyday life and then for copying the
Bible.

The presence of some Aramaic words in the NT (e.g..: "talitha
cumi", "maranatha" and "golgotha") suggests that Jesus spoke a dialect of
Aramaic.


Greek
The opening words of Amos in Greek
"uncials" (capitals only) and "miniscules"

Greek was the language of Alexander's empire and so the language of the East
under the Romans. It was the common language of the New Testament writers. An
early translation of the Hebrew Bible, the LXX, makes Greek important for Old
Testament text criticism.

Hebrew
Was the spoken and written language of ancient Israel. It is close to other
Canaanite languages. Other Canaanite dialects are Phoenician, Moabite, Edomite
and Ammonite. These "tongues of Canaan" are close to others in the Northwest
Semitic branch of the Semitic language family. In particular Ugaritic
(Canaanite in culture if not geography, which is similar to Hebrew) and Aramaic
(language of some chapters of the OT). After the exile, under imperial rule,
Aramaic became the language of the land.

[ampolion]

Różne wersje, kompletne w ponad 35 językach:
www.biblegateway.com/versions/

[polynomial]

Zgodnie z obietnicą wracam do tematu.
Proszę porównać: "Homilie O Księdze Sędziów VIII 1, wyd. ATK Warszawa 1986, s 175.
Napisano tam tak: "Oto Mąż a imię jego Wschód [Słońca]" (Za 6.12).
Dla czego "Odrośl" zamieniono na "Wschód"? Gra słów?

[sunday]

> Proszę porównać: "Homilie O Księdze Sędziów VIII 1, wyd. ATK Warszawa
> 1986, s 175. Napisano tam tak: "Oto Mąż a imię jego Wschód [Słońca]"
> (Za 6.12). Dla czego "Odrośl" zamieniono na "Wschód"? Gra słów?

To pytanie chyba do autora książki, nie do nas - trudno, żebyśmy się domyślali
co autor miał na myśli na podstawie jednego zdania i nietypowego tłumaczenia
wersetu.

Słowo tłumaczone jako "odrośl" w Za 6,12 pochodzi od hebrajskiego rdzenia צ֤מח,
który występuje w Biblii hebrajskiej ponad 40 razy i zawsze oznacza albo
dosłowne rośnięcie, kiełkowanie, odrastanie (roślin, drzew, włosów) lub - w
przenośni, mniej dosłownie - rozwój i pojawianie sie czegoś (zdrowia, wydarzeń,
np. Iz 43,19: "Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: POJAWIA SIĘ właśnie" lub Iz 58,8:
"szybko ROZKWITNIE twe zdrowie"). Nie znalazłem żadnego znaczenia odnoszącego
się bezpośrednio do słońca, więc nie wiem, jak uzasadnić cytowane przez Ciebie
tłumaczenie. Sam "wschód" jest pewnie do zaakceptowania jako parafraza
"pojawiania się, rozwoju", ale uzasadnienia dla "słońca" nie widzę. W książce
być może jest zaznaczone (we wstępie?), czyim tłumaczeniem posługiwał się autor.

Rdzeń צ֤מח występuje zresztą w cytowanym przez Ciebie wersecie Za 6,12 dwa razy:
"Odrośl" i "będzie rósł".

[polynomial]

Dziękuję za wyczerujące wyjaśnienie. Mnie też ten "wschód słońca" wydawał się
naciągany, ale wolałem się upewnić.

Już wiem, skąd WSCHÓD

[sunday]

No właśnie - to tłumaczenie wzięte z Septuaginty, w niej w tym miejscu występuje
słowo oznaczające wschód (słońca, księżyca). To samo słowo występuje i w Nowym
Testamencie - w Mt 2,2 i Mt 2,9, a zwłaszcza Lk 1,78 - i nie przez przypadek
właśnie to słowo, autorzy ewangelii znali przecież Septuagintę.