Przyszła Świątynia

[ruta.e]

Czytając opis świątyni przedstawiony w końcowych rozdziałach Księgi
Ezechiela, nasuwają się pytania: Czy mamy tu do czynienia wyłącznie z
symbolami? Czy opis ten zawiera precyzyjne wytyczne, jak wyglądać ma w
przyszłości odbudowana świątynia?

Myśl o literalnej świątyni i ofiarach może wydawać się niedorzeczna tym,
którzy nauczają, że Prawo Mojżeszowe nie obowiązuje już obrzezanych.
Chcąc poprawnie zrozumieć treść tych rozdziałów, należałoby więc m. in.
wniknąć w kwestię: Czy Prawo Mojżeszowe nadal obowiązuje naród żydowski?
Jakie wnioski można w tej sprawie wyciągnąć z nauk Jezusa? Jezus
jednoznacznie stwierdził, że nie przyszedł znieść Prawo. Ostrzegał też przed
próbą unieważnienia choćby jednego z najmniejszych przykazań w Prawie
(Mt.5:17-20).
Chrześcijanie pochodzenia żydowskiego dobrze zrozumieli te wypowiedzi
Jezusa. Nikt z nich nawet nie dyskutował później w tej sprawie. Z Księgi
Dziejów Apostolskich dowiadujemy się, że gdy Paweł po trzeciej wyprawie
misyjnej przybył do Jerozolimy, wszyscy [a nie jak twierdzą niektórzy, że to
tylko nieliczni niedouczeni fanatycy] chrześcijanie pochodzenia żydowskiego
trzymali się gorliwie Prawa (Dz.21:17-26).
Wcześniej dyskutowano jedynie nad kwestią: Czy chrześcijanie, którzy
pochodzą z narodów pogańskich, podobnie jak Żydzi muszą się obrzezywać i co
za tym idzie - przestrzegać Prawo Mojżeszowe? W tej sprawie wyrażono pogląd,
że poganie nie mają, tak jak Żydzi, obowiązku obrzezywać się i przestrzegać
całego Prawa Mojżeszowego (Dz.15:1-29; por. Ga.5:3).

Także zapowiedź, że w czasie końca Bóg ukaże m.in. Żydów jedzących
wieprzowe mięso, wskazuje, że Prawo Mojżeszowe nadal obowiązuje tych, którzy
są obrzezani (por. Iz.66:16-24).

Bez należytego zrozumienia tej kwestii, trudno byłoby prawidłowo
zinterpretować końcowe rozdziały Księgi Ezechiela.
Pomocą w zrozumieniu zawartych tu informacji, jest też zrozumienie
kwestii nawrócenia narodu żydowskiego. Według Biblii naród ten jeszcze do
pewnego czasu trwał będzie w odstępstwie.
U kresu dni nawróci się do swego Boga Jahoueh (Oz.3:5). Już Mojżesz
zapowiedział nie tylko nawrócenie, ale też i powrót z rozproszenia całego
narodu (Pwt.30:1-9). Zapowiadali to też inni prorocy. M. in. Ezechiel
pisał: "Dlatego tak mówi Jahwe Pan: Teraz odwrócę los Jakuba i zmiłuję się
nad całym domem Izraela, i zatroszczę się o moje święte imię. I zapomną o
swojej hańbie i o wszystkich swoich niewiernościach, których dopuścili się
przeciwko Mnie, gdy bezpiecznie żyć będą w swoim kraju, a nikt ich nie będzie
niepokoił, gdy spośród narodów sprowadzę ich i zgromadzę ich z rąk
nieprzyjaciół, i okażę się w nich świętym przed oczami wielu narodów
pogańskich. I poznają, że Ja, Jahwe, jestem ich Bogiem, gdy wyprowadziwszy
ich na wygnanie pomiędzy pogan, zgromadzę ich znowu w ich kraju i nie
pozostawię tam już żadnego z nich. I już nie będę na przyszłość ukrywał
oblicza mojego przed nimi, kiedy Ducha mojego wyleję na Izraelitów -
wyrocznia Jahwe Pana" (39:25-29, BT). Nie potrzeba udowadniać, że to
proroctwo mówiące o powrocie wszystkich Żydów, ich pokoju i bezpieczeństwie
jeszcze się nie wypełniło.

Do proroctw tych nawiązał także Paweł, gdy pisał: "Nie chcę jednak,
bracia, pozostawiać was w nieświadomości co do tej tajemnicy - byście o sobie
nie mieli zbyt wysokiego mniemania - że zatwardziałość dotknęła tylko część
Izraela aż do czasu, gdy wejdzie [do Kościoła] pełnia pogan. I tak cały
Izrael będzie zbawiony, jak to jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel,
odwróci nieprawości od Jakuba. I to będzie moje z nimi przymierze, gdy
zgładzę ich grzechy. Co prawdą - gdy chodzi o Ewangelię - są oni
nieprzyjaciółmi [Boga] ze względu na wasze dobro; gdy jednak chodzi o
wybranie, są oni - ze względu na praojców - przedmiotem miłości. Bo dary
łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś
byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa
dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu
okazanego wam miłosierdzia, aby i sami <w czasie obecnym> mogli dostąpić
miłosierdzia" (Rz.11:25-31, BT).
Wygląda więc na to, że cały naród żydowski w przyszłości nawróci się do
swego Boga i powróci do ziemi swych przodków (por. Ezechiela 37:24-28).
Wtedy naród ten wielbił będzie prawdziwego Boga w odbudowanej, według
wzoru podanego Ezechielowi - świątyni.
W tekście Ezechiela czytamy: "Ty, synu człowieczy, pokaż domowi Izraela
świątynię. Niech się zawstydzą swoich grzechów i zmierzą rozkład. Gdy się
zawstydzą z wszystkiego, co uczynili, opisz im kształt świątyni, jej rozkład,
jej wyjścia i wejścia, cały jej plan. Wszystkie jej nakazy, wszystkie jej
plany, oznajmij im wszystkie jej prawa i napisz dla ich oczu. Niech
przestrzegają całego jej planu, wszystkich jej nakazów. Niech je zachowują"
(43:10,11, BL). Na co wskazuje to polecenie? Gdyby cały ten opis miał
znaczenie tylko symboliczne, jak można by cały ten szczegółowy plan wraz z
przepisami wprowadzić w czyn?
Duża liczba szczegółów oraz precyzyjna miara wyraźnie wskazują, że mamy
tu do czynienia z planem literalnej budowli. Wszystkich wymienionych tu
wymiarów i szczegółów nie dałoby się, bowiem w racjonalny sposób wytłumaczyć
symbolicznie.

Na co wskazuje polecenie: "pokaż domowi Izraela świątynię. Niech się
zawstydzą swoich grzechów i zmierzą rozkład"? Na co wskazuje fakt, że nie
zbudowano jeszcze świątyni, według planu podanego Ezechielowi? Świątynia
według tego planu miała być zbudowana dopiero wtedy, gdy naród wybrany
nawróci się do swego Boga. Brak świątyni jest świadectwem, że naród ten wciąż
jeszcze trwa w odstępstwie.

Warto też zauważyć, że w przeciwieństwie do świątyni, którą ujrzał
Ezechiel, Jerozolima, którą ujrzał w wizji Jan, opisana w 21 rozdziale Księgi
Objawienia, nie zawiera szczegółów konstrukcji budowli. Nie ma też w niej
świątyni (Ap.21:22). Nie ma więc wątpliwości, że jest to Jerozolima
symboliczna.

Nie oznacza to wcale, że w końcowych rozdziałach Księgi Ezechiela nie ma
żadnej symboliki, i że wszystko należy tłumaczyć dosłownie. Np. wiele
przemawia za tym, że charakter symboliczny ma źródło świątyni (Ez.47:1-12;
por. Jl.4:18, BT [3:23, BW]; Zch.14:8; Jn.7:37,38; Ap.22:1).
W Biblii często język dosłowny przeplata się z symboliką. Także Jezus,
gdy zapowiadał przyszłe wydarzenia, posługiwał się językiem dosłownym i
symbolicznym (por. Mt.24:7,15,29). Potrzebny jest zdrowy rozsądek i wiedza,
by prawidłowo ocenić, co jest symboliczne, a co należałoby potraktować
dosłownie.
Jakiego okresu czasu mogą dotyczyć informacje zawarte w tej wizji
Ezechiela? Pouczenie, aby kapłani nie zbliżali się do zwłok ludzkich
wskazuje, że wizja ta dotyczy okresu przed końcem obecnego porządku
(Ez.44:25; por. Ap.21:4). Wizja ta zrealizuje się więc po nawróceniu narodu
żydowskiego, jeszcze przed końcem obecnego porządku świata.


Co więc przemawia za tym, że mamy tu do czynienia z literalną budowlą?
1) Fakt, że naród żydowski nadal podlega Prawu Mojżeszowemu.
2) Proroctwa wskazujące na to, że naród ten w dniach ostatnich nawróci
się do swego Boga.
3) Proroctwa mówiące, że naród ten zostanie w całości zgromadzony.
4) Dokładna miara i liczne szczegóły budowli.

Wiele więc przemawia za tym, że w przyszłości, po nawróceniu narodu
żydowskiego w Jerozolimie zostanie zbudowana wspaniała świątyni, według planu
podanego w starożytności Ezechielowi (Ez.43:11).