tessa18
09.12.07, 19:10
Czy Jezus naprawdę
umarł na krzyżu?
KRZYŻ to jeden z najbardziej znanych symboli religijnych. Miliony
ludzi uważają go za świętość, gdyż wierzą, że zmarł na nim Jezus.
Katolicki pisarz i archeolog Adolphe-Napoleon Didron
oświadczył: „Krzyżowi oddawano cześć podobną — jeśli nie równą —
czci, którą należy składać Chrystusowi; to święte drewno wielbiono
prawie tak jak samego Boga”.
Niektórzy mówią, że gdy podczas modlitwy patrzą na krzyż, czują się
bliżej Boga. Inni traktują krzyż jak amulet chroniący przed
nieszczęściem. Ale czy chrześcijanie powinni go czcić? Czy Jezus
naprawdę umarł na krzyżu? Co na ten temat mówi Biblia?
Co się kryje za tym symbolem?
Na długo przed erą chrześcijańską starożytni Babilończycy uznawali
krzyż za symbol Tammuza, boga płodności. Krzyżem posługiwano się
również w Egipcie, Indiach, Syrii i Chinach. Setki lat później
Izraelici skazili wielbienie Jehowy, oddając cześć fałszywemu bogu
Tammuzowi. W Biblii taki kult nazwano ‛obrzydliwością’ (Ezechiela
8:13, 14).
W swoich sprawozdaniach ewangelicznych Mateusz, Marek, Łukasz i Jan
w odniesieniu do narzędzia męki Jezusa użyli greckiego słowa stauròs
(Mateusza 27:40; Marka 15:30; Łukasza 23:26). Oznacza ono pionową
belkę, słup, pal. W książce The Non-Christian Cross
(Niechrześcijański krzyż) John Denham Parsons wyjaśnił: „W
oryginalnej grece licznych pism tworzących Nowy Testament nie ma ani
jednego zdania, z którego by nawet pośrednio wynikało, że użyty w
wypadku Jezusa stauros był inny niż zwykły stauros, nie mówiąc już o
tym, żeby składał się on nie z jednego kawałka drewna, lecz z dwóch,
zbitych w formie krzyża”.
Dawne dzieła sztuki pokazują, iż Rzymianie tracili skazańców na
zwykłym drewnianym palu
W wypowiedzi zanotowanej w Dziejach Apostolskich 5:30 apostoł Piotr
jako synonimu słowa stauròs użył wyrazu ksýlon, oznaczającego prosty
kawałek drewna lub drzewo, a nie krzyż. Dopiero jakieś 300 lat po
śmierci Jezusa zaczęto twierdzić, jakoby zginął on na krzyżu. Ale
pogląd ten opierał się na tradycji i błędnym zrozumieniu greckiego
słowa stauròs. Warto też zaznaczyć, że niektóre dawne dzieła sztuki
pokazują, iż Rzymianie tracili skazańców na zwykłym drewnianym palu
albo drzewie.
„Strzeżcie się bożków”
Dla prawdziwych chrześcijan najistotniejsze jest jednak to, czy w
ogóle powinno się otaczać czcią narzędzie, którego użyto do zabicia
Jezusa. Czy pal, krzyż, strzałę, włócznię lub nóż można uczynić
obiektem kultu?
Przypuśćmy, że bliska ci osoba została brutalnie zamordowana, a
narzędzie zbrodni przedłożono w sądzie jako dowód rzeczowy. Czy
chciałbyś wejść w posiadanie tego narzędzia, sfotografować je i
rozpowszechnić odbitki? Czy zrobiłbyś jego repliki w różnych
wymiarach, na przykład po to, by je nosić jako biżuterię? A może
podszedłbyś do sprawy komercyjnie i zaczął je sprzedawać
przyjaciołom i krewnym jako przedmiot kultu? Z pewnością sama myśl o
tym napełniłaby cię odrazą! Ale tak właśnie ludzie postępują z
krzyżem!
Posługiwanie się krzyżem do celów religijnych niczym się nie różni
od adoracji wizerunków — praktyki stanowczo potępionej w Biblii
(Wyjścia 20:2-5; Powtórzonego Prawa 4:25, 26). Apostoł Jan trafnie
wyraził nauki prawdziwego chrystianizmu, gdy do swych współwyznawców
napisał: „Strzeżcie się bożków” (1 Jana 5:21). Chrześcijanie byli
posłuszni temu przykazaniu nawet w obliczu śmierci na rzymskich
arenach.
Uczniowie Chrystusa z I wieku z ogromnym szacunkiem odnosili się do
jego ofiarnej śmierci. Podobnie dzisiaj prawdziwi chrześcijanie,
choć nie czczą narzędzia męki Jezusa, to jednak upamiętniają jego
śmierć, poprzez którą Bóg utorował niedoskonałym ludziom drogę do
wybawienia (Mateusza 20:28). Ten niezwykły wyraz miłości Bożej
przyniesie osobom miłującym prawdę niewysłowione błogosławieństwa,
między innymi życie wieczne (Jana 17:3; Objawienie 21:3, 4).
