z2006
18.12.07, 09:10
www.mateusz.pl/czytania/20071218.htm
"Św. Jan od Krzyża poucza człowieka, który pragnie Boga: „Posłuchaj słowa
pełnego znaczenia i prawdy najgłębszej; Szukaj Go przez wiarę i miłość, nie
zadowalając się żadną inną rzeczą” (P.d. 1, 11). Życie w zjednoczeniu z Bogiem
nie może opierać się na uczuciu, lecz jedynie na cnotach teologicznych. Trzeba
wiec nauczyć się szukać Boga, odrywając się od wszelkiej przyjemności i
pociechy, nawet duchowej, aby postępować drogą „czystej wiary”. Wiara, więcej
niż jakiekolwiek doświadczenie zmysłowe, jakiekolwiek poznanie i rozumowanie,
stawia człowieka w bezpośrednim kontakcie z Bogiem. Tylko wiara „jest jedynym,
proporcjonalnie najodpowiedniejszym, środkiem zjednoczenia duszy z Bogiem.
Takie bowiem jest podobieństwo między wiarą a Bogiem, jak między Bogiem
widzianym (w widzeniu uszczęśliwiającym) a poznawanym przez wiarę” (Dr.II, 9,
1). Wiara ukazuje Boga takim, jakim On jest. Nie dozwala Go oglądać, lecz każe
wierzyć w Niego w Jego istotnej rzeczywistości; w ten sposób rozum człowieka
nawiązuje łączność z Bogiem. „Tak więc, przez ten sam środek, objawia się Bóg
duszy w boskim świetle, przewyższającym wszelkie zrozumienie. Przeto im
większą wiarę ma dusza, tym więcej jest z Bogiem zjednoczona” (tamże). Wiara
jednoczy człowieka z Bogiem, nawet wówczas gdy nie doznaje on żadnej pociechy.
Owszem, Bóg często pozbawia wszelkiej pociechy duchowej tych, którzy Go
szukają, aby obcując z Nim nie opierali się na uczuciu, lecz na wierze, i w
niej wzrastali.
„Przystępujący do Boga winien wierzyć” (Hbr 11, 6). W tej mierze, w jakiej
człowiek żyje wiarą, zbliża się do Boga, jednoczy się z Nim i wierzy Jego
miłości. „Oto szczyt wiary naszej”, pisze siostra Elżbieta od Trójcy Świętej:
wierzyć w miłość Boga, a wierzyć niezłomnie, nawet wśród doświadczeń i
ciemności. Wówczas dusza „nie zatrzymuje się już przy swych upodobaniach i
uczuciach. Nie jest ważne dla niej to, czy Boga czuje, czy też nie, czy Bóg
obdarza ją radością, czy cierpieniem. Ona wierzy w Jego miłość” (I, 8). Lecz
aby dojść do takiej niezłomnej wiary, trzeba ćwiczyć się w niej i prosić:
Panie, „przymnóż nam wiary!” (Łk 17, 6)."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 105
