z2006
13.09.08, 13:47
www.mateusz.pl/czytania/20080913.htm
"Jezus żądał od swoich uczniów, aby byli „nieskazitelni jak gołębie” (Mt 10,
16), „czyści jak dzieci” (Mt 18, 3). Zarówno prostota jak i szczerość
wykluczają wszelką postać dwulicowości i powikłania, tych owoców miłości
własnej i egoizmu. Kiedy prostota jest doskonała, wtedy przenika całe życie
człowieka, czyniąc je jednolitym oraz udzielając mu szczególnej czystości.
Może osiągnąć to tylko ten, kto w całym swoim życiu pozwala się prowadzić
jedynemu światłu, opiera się na jedynej sile, dąży do jedynego celu: do Boga.
Kto jest prosty, nie przyjmuje innego światła jak tylko to, które pochodzi od
Boga, z Jego słowa i z Jego prawa. Dlatego odrzuca wszystkie widoki miłości
własnej i egoizmu, odrzuca złudne blaski namiętności i zasad świata, które
uważa za ciemność i złudzenie. Osądza wszystkie rzeczy w świetle wiary, widzi
w każdej okoliczności rękę Boga i posługuje się wszystkim, by dążyć do Niego
nie tracąc czasu na rozumowania o przyczynach drugorzędnych. Idzie krokiem
szybkim i pewnym, w Bogu bowiem znajduje nie tylko światło, by poznać prostą
drogę, lecz także siłę, aby nią podążać. W każdej chwili i w każdym spotkaniu
opiera się na Bogu z ufnością synowską, pamiętając, że tylko w Nim znajdzie
podporę dla swojej słabości. Cokolwiek czyni, zmierza do jednego celu, ma
jedno pragnienie: służyć Bogu, sprawiać Mu przyjemność, oddawać Mu cześć.
Czuwa więc uważnie, aby do jego postępowania nie przeniknęły drugorzędne
intencje podyktowane próżnością lub egoizmem. Czystość intencji sprawia, że
wszystkie jego czynności stają się proste, odzwierciedlając bez cienia jego
myśli i zamiary. Nic go nie zatrzymuje, niczego się nie lęka, bo szuka jedynie
Boga i Jego uznania; dlatego postępuje z świętą wolnością dzieci Bożych, bez
względu na osoby, nie przejmując się ani sądami, ani względami ludzi. „Pan
jest moim sędzią”, mówi św. Paweł (1 Kor 4, 4). A gdy szybko zdąża do Boga,
zyskuje sobie życzliwość i zaufanie ludzi, nie starając się o nie, bo jak
dwulicowość odpycha, tak prostota pociąga. Człowiek prosty zasługuje na
pochwałę, jaką Jezus skierował do Natanaeła: „To prawdziwy Izraelita, w którym
nie ma podstępu” (J 1, 47)."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 183
