Osobliwości Żagania

[vratislavius]

Gdy byłem małym chłopcem, często chodziłem z moim tatą na grób babci,
pochowanej na cmentarzu "na górce". Zawsze zastanawiała mnie osobliwa
budowla, po lewej stronie od wejścia do kościoła. Niestety, nikt z moich
znajomych nie potrafił powiedzieć, co to jest.
Dziś wiem, że jest to replika grobu pańskiego z Jerozolimy. Pochodzi ona z
końca XVI wieku, co można stwierdzić oglądając napisy datowane na lata z
przełomu VVI i XVIIw. - dziś nazwalibyśmy je aktami wandalizmu. W odległym o
ok 80km. Zgorzelcu można podziwiać drugą taką budowlę.
W czasach gdy replika powstała, niewielu było stać (podobnie jak dziś) na
podróż do Jerozolimy. Zapobiegliwy proboszcz wynajął artystę, aby ten po
odbyciu podróży sporządził kopię. Kaplica grobu pańskiego stanowi pewien ciąg
wraz z umieszczonymi za nią kaplicą namaszczenia i kaplicą zdjęcia z krzyża.
Opisany przeze mnie zespół obiektów jest ewenementem na skalę europejską.
Szkoda, że tak mało żaganian o tym wie. Czy ktoś zna jeszce inne osobliwości
naszego miasta?

[mal.ko]

Sprawa jest jeszcze ciekawsza /polegam na zasłyszanej w radiu wypowiedzi w
audycji na temat Żagania/.Jest to replika grobu pańskiego z Jerozolimy sprzed
jego modernizacji,czyli jeśli ktoś chciałby wiedzieć jak pierwotnie wyglądał
grób jerozolimski, powinien przyjechać do Żagania,bo ten w Jerozolimie wygląda
już inaczej.Jak - nie wiem.Niestety,nie znam autora tej ciekawej
informacji,słyszałam tylko kawałek tej audycji - nadawanej w "Radiu Bis".
Zdumiewa mnie,że władze Żagania,ani duchowne ,ani świeckie, nie wykorzystują
tego faktu do promocji miasta.Przy tej budowli nie ma nawet szczątka informacji!

[vratislavius]

Gdzie byłe(a)ś tyle czasu! Ja już tu ledwo zipię i gdyby nie croolick
skapcaniałbym do reszty. Mam nadzieję, że będziesz tu częstszym niż dotą
gościem! (ale wykrzykników!) :-)

[mal.ko]

Witam Cię! Ciekawe,że "dają tu głos" głównie ludzie spoza Żagania.Jak to
tłumaczyć? Osobliwością Żagania?.Ps. Jestem -aś.

[vratislavius]

Do ubiegłego roku, na tylnej ścianie kościoła pw. Św. Krzyża (to ten na terenie
szpitala), był zawieszony krucyfiks. Napis w językach polskim i niemieckim
głosił, że został on wyniesiony przez powódź na wysoki brzeg Bobru, co księżna
żagańska Matylda uznała za znak, zobowiązujący mieszkańców Żagania do
wzniesienia w tym miejscu świątyni. Początkowo byla to jedynie kapliczka,
dopiero w wyniku kolejnych modernizacji stała się tym, czym jest dziś:
www.um.zagan.pl/menu/zabytki.html
Jeśli przekazywana przez wieki tradycja jest prawdziwa, to krucyfiks, o którym
piszę ma ponad 700 lat! Jest to tym dziwniejsze, że przed zgubnym wpływem
warunków atmosferycznych, chronił go tylko daszek, który bardziej zdobił niż
osłaniał zabytek. Niestety, dziś w miejscu tego zadziwiającego krucyfiksu wiszą
dwie skrzyżowane, ordynarne dechy. Partacz, który wykonał ową karykaturę, nawet
jej nie zaimpregnował, bo wskutek wilgoci powykręcała się jak śmigło! A gdzie
autentyk? Jak to gdzie? Nowa siła przewodnia lepiej wie co dobre dla jej
owieczek! Na Moczyniu powstała nowa parafia. Proboszcz tej nowej parafii uznał,
że zabytkowy krucyfiks znakomicie pasuje do jego nowego kościółka! Po krzyżu z
kościoła ewangelickiego(delikatnie mówiąc) zawłaszczonym przez proboszcza
parafii wojskowej, jest to drugi tej rangi zabytek, którym funkcjonariusze
kościoła rozporządzają wedle własnego uznania, nie zwracając uwagi na
obowiązujące w tym względzie przepisy. Idę o zakład, że nikt nie odważy się
upomnieć o powrót krucyfiksu na miejsce, gdzie wisiał przez wieki. Swoją drogą
dużo bym dał, aby ten zakład przegrać

[vratislavius]

Stary budynek szpitala i oklice to magiczne miejsce. Budynek szpitalny to dar
Doroty Talleyrand dla miasta i jeszcze niedawno zaspokajał potrzeby
mieszkańców. Budynek oczywiście ma wyskokie, łukowe pomieszczenia, ale to co w
nim najdziwniejsze to kaplica szpitalna. Została ona urządzona we wschodniej
części budynku. Można do niej wejść zarówno z zewnątrz budynku, ale także
bezpośrednio ze szpitalnych oddziałów. Wchodzi się z korytarza tak, jak do
każdej z sal szpitalnych. Chorzy są odizolowani od reszty uczestników
nabożeństwa w ten sposób, że pozostają na balkonach, na których umieszczono
klęczniki i ławk. Wystrój kaplicy w ulubionym stylu księżnej - neogotyk. Ale
atmosfery nie da się opisać...

[vratislavius]

Gdy jako uczniak w podstawówce wspólnie z moim kumplem Tomaszkiem S. łaziliśmy
po murze okalającym szpital od ul Szprotawskiej, zawsze dochdziliśmy do
zamkniętej na cztery spusty kapliczki, przylegającej do szpitalnego muru.
Ryzyko było duże, bo dozorca szpitalny zachowywał czujność i w trosce o to
abyśmy nie pospadali z tego muru, mógł nas "poczęstować" pasem, albo rózgą,
czego my niewdzięcznicy nie chcieliśmy wówczas zrozumieć. Smaku zakazanego
owocu doawała naszym wyprawom lokalizacja na terenie szpitala domu zakonnego
(jest tam do dziś). Ale do rzeczy. Owa kapliczka to kolejny żagański cud - to
miejsce modlitwy chrześjan innych niż katolickie wyznań, które nie miały w
Żaganiu swych kościołów. Wnętrze kaplicy przedstawiało grotę wyłożoną morskimi
muszlami. W centralnym miejscu umieszczono fiurę Matki Boskiej.
Byłem w tym miejscu w lutym br. To co zobaczyłem ścisnęło moje serce cynika.
Drzwi od kapliczki wyłamane (a właściwe ich brak), szyby w oknach powybijane,
muszle stanowiące wystrój groty ordynarnie powyrywane - no cóż dozorcy szpitala
dziś nie ma i każdy może wejsć na teren. Obrazu rozpaczy dopełniają resztki
świec, którymi opaćkano całe wnętrze, a także resztki po uczcie amatorów
taniego wina. Ehhhh...