Turlaj się

[zbyfauch]

ty boża krówko.
Tak mnie natchło przy wspomnieniach o osobliwościach języka rodzinnego.
Tytułowego powiedzonka używała chyba moja matka (może ciotka), w znaczeniu "no rusz się, idź!"
Ciekawe, czy to cytat, czy własna produkcja.

A Wam utkwił w pamięci jakiś charakterystyczny greps stryja, czy wujenki?

[al.1]

Zapamiętane z dzieciństwa. Moja ciotka mawiała "dupa srantus", był to odpowiednik powszechnie znanego powiedzenia "gówno prawda". No i które lepsze?

[horpyna4]

"Sraluś maluś rewerenduś duptuś", coś takiego wielokrotnie słyszałam bardzo dawno temu.

A turlanie się bożej krówki występowało przecież często u Wiecha. Przypominam sobie taką odzywkę do pewnej damy "odturlaj się boża krówko za wieczną ondulację szarpana".

[zbyfauch]

horpyna4 napisała:

> A turlanie się bożej krówki występowało przecież często u Wiecha. (...)

Dzięki. Tym sposobem odarłaś mnie z kolejnego złudzenia mojego dzieciństwa. Takim było też rozczarowanie, że rymowanka "kiedy król Fafuła Czwarty zachorował nie na żarty ..." nie wyszła spod pacholęcego pióra Tatusia mego.

[horpyna4]

To było chyba w "Cafe pod Minogą", albo w następnej części: "Maniuś Kitajec i jego ferajna". Raczej pod koniec tej pierwszej.

Do zgorszonej hrabiny odezwał się w ten sposób kuzyn (też hrabia), dokształcony uprzednio pod względem językowym przez wspomnianą ferajnę.

Płyń, barko moja!

[zbyfauch]

To mówiła na pewno matka moja w podobnym do krówkowego znaczeniu.

Jak widać brutalizacja języka nie jest wynalazkiem współczesnej polityki.
To niesamowite, że dorastając w takich okolicznościach nie nadmuchiwałem żab i nie zostałem seryjnym mordercą.

[al.1]

Moja koleżanka z pracy, z Wrocławia (i to z rodu hrabiowskiego), miala zabawne okreslenia. Jednym z nich było "owsik przyodbytowy". Znaczenie: nudziarz, namolny, upierdliwy, nachodzący... W zdaniu: Ten owsik przyodbytowy nie da się przekonać.

--
jzcz1

Googlaj się

[dar61]

Wprawdzie to nie od krewniaka, ale chyba tu pasuje:
- Mów to koniowi!
Nie wierzę, by tego nie zaimportował.
Import wiedzie me domysły nawet na Berdyczów.

Moja osobista rodzina była dość... małomówna.
Nawet z powodów politycznych.
Mój dziad po kordziku z powodu swego długiego języka zwiedzał okolice ... Archangielska.
A jego bliscy - Semipałatyńska.
Babcia po kądzieli - okolice Berlina, potem - Londynu.

Ja - raz klęczałem. I ostatni.
Na grochu. To chyba w przedszkolu było...

Hm, lubię konie.
Atawizm I RP?

[al.1]

Egzystuje sobie w moich kręgach jakże trafne powiedzonko. Otóż gdy Ci się zdaje że wszystko wychodzi OK, raptem ktoś odkrywa w tym słaby punkt i rzecze: "Dupa w kwiatach", bo ...
Czujecie to?

--
oszcz

[zbyfauch]

dar61 napisał:

> Wprawdzie to nie od krewniaka, ale chyba tu pasuje:
> - Mów to koniowi!

Istnieje wiele wersji tego powiedzonka.
Jedna z nich to "zamelduj koniowi na Helu".
Mieliśmy nawet zamiar z kumplem zainicjować budowę pomnika konia na Helu. Ze skrzynką na meldunki.
Na pewno był to rozsądniejszy pomysł, niż majaki Wajdy bodaj, o orle wynurzającym się z Zatoki Gdańskiej.

[mika_p]

"Dupa z króla", co oznacza "ostatecznie nie wyszło", stosowane szczególnie na końcu opisu starań i wysiłków.

[saksalainen]

Ja tam znam tylko "chodź tu z nami, turlaj dropsa"