Nasz pierwszy musical

[Gość: karotek]

Przyszedłem, obejrzałem i... jestem pod wrażeniem ;-))).

Warto się wybrać.


Pozdr.,
MMM

[Gość: Ola]

To był cudowny wieczór! Jak zwykle wspaniała Tatiana
Kołodziejska i grupa młodych, zdolnych ludzi. Wspaniały spektakl!

[dsvp]

Powiem szczerze jestem zaskoczony i to niezwykle miło. Teatr dramatyczny
wystawia musical - retrospekcję.
Fantastyczny balans nastrojów, tematów, a wszystko to uszyte wspaniałą
materią poezji Osieckiej. Tatjana Kołodziejska w sposób doskonały oddaje
dojrzałość i przejscia Agnieszki, której los nie oszczędził, co w sposób
perfekcyjny zostaje przedstawione w spektaklu.
Dodać należy dwie jeszcze rzeczy. Pierwszą na pewno jest muzyka Katarzyny
Gaertner, która znała Agnieszkę nie tylko jako wieloletni twórca mózyki do jej
tekstów, ale znała ją także ze stron, wokół których skupia się treść sztuki.
Drugą rzeczą są wszystkie problemy i nowinki techniczne, które w Teatrze
Lubuskim znalazły swoje miejsce i użycie po raz pierwszy. Troszkę mikroporty
szwankowały podczas spektaklu, ale cóż, w tym aspekcie należy mieć wielką
nadzieję, że zarówno aktorzy jak i dźwiękowcy nauczą się pracowaćz tym
rodzajem sprzętu.
Podsumowując urok i wdzięk młodych aktorów i tanczerzy, ich zapał i chęć do
pracy, połączony z doświadczeniem aktorów sceny zielonogórskiej na tle słów
Osieckiej i porywającej muzyki Gaertner wypada wyśmienicie. Muzical ale bez
amerykanizmów i zbędnego patosu. Poezja i człowiek i do tego jeszcze widownia.

Pozdrawiam

Kompromitacja

[Gość: Eleonora]

Po obejrzeniu spektaklu z przykrością stwierdzam, że to zupełna
kompromitacja Teatru Lubuskiego. Banda amatorów, którzy świetnie
tańczyli, beznadziejnie śpiewali (stroiła jedna osoba!) i
jeszcze gorzej grali. Mam też wrażenie, że twórca nie potrafił
ze swych pomysłów na finał wybrać jednego, bo musical kończy się
cztery razy!
Na szczęście lub ich nieszczęście na scenie świeciły dwie
gwiazdy: Wojciech Czarnota i młoda śpiewająca większość parti
solowych dziewczyna, której nazwiska nie znam (byłam na próbie
generalnej nie premierze).
Zupełny brak wyczucia sceny! Tancerze tańczyli jeden na drugim,
podczas gdy przód sceny świecił pustką. Aktorzy - amatorzy nie
potrafili stanąć w świetle refrektorów tak, że nie było widać
ich twarzy. Czyżby bali się publiczności? Powinni, bo przyjdzie
im spijać gorycz tego co zrobił nieudolny reżyser i Jego ekipa!
A szkoda bo Zielona Góra miała szansę na stworzenie
miusicalowej "perełki"!
Ciekawe co na to sponsor musicalu?

[markoniec]

no to już nie wiem czy warte obejrzenia czy nie

[Gość: Zielony]

Idz i ocen:) Mysle ze bedziesz bardziej obiektywny niz przedmowcy :-) A jak
ocenisz pozytywnie to i ja sie moze wybiore??

[markoniec]

jutro sprawdzę czy jest szansa na bilety

[dsvp]

www.zgora.pl/teatr
(z nową szatą graficzną - osobiście hmmm całkiem nieźle)
pzdrx

[Gość: kaka]

Buuu DSVP... Myślałam, że tak pochlebną opinię pisze niezależny widz, a Ty po
prsotu jesteś pracownikiem teatru stąd te ochy achy... buuu:)

[dsvp]

Gość portalu: kaka napisał(a):

> Buuu DSVP... Myślałam, że tak pochlebną opinię pisze niezależny widz, a Ty
po
> prsotu jesteś pracownikiem teatru stąd te ochy achy... buuu:)
kaka nie jestem pracownikiem teatru, ani lubuskiego, ani jakiegokolwiek
innego, nie wytępuję też ja ani moja dziewczyna w przedstawieniu (bom kawaler
stały swej samotności), nie wiem i nie potrafię Ci odpowiedzieć czy chciałbym
być czy to pracownikiem teatru, nie móiąc jużo byciu aktorem
ale serio sztuka cool pa!

[Gość: Eleonora]

Proszę uwierz, że lepiej pójść do kina.
Pozdrowionka.

[dsvp]

Jestem przekonany o tym, żeby móc się wypowiadać trzeba spróbować, poznać coś,
doświadczyć. Drogi karotku pójdź i przekonaj się, byś nie miała (miał) później
poczucia braku podjęcia próby poznania i yrobienia sobie osądu.
Kiedyś w "Perłach z lamusa" leciał jakiś amerykański film z początku lat '90.
Mocno wbiły mi się w pamięć słowa Kałużyńskiego. Zdecydowanie wypowiedź jego
oscylowała wokół delikatnych aluzji, że film jest kiepski, ale jako ostatnie
powiedział on zdanie, które zachęcało do obejrzenia filmu ze względu na
dokumentalny charakter przedstawianego w filmie środowiska młodzieży wielkiej
metropolii.
Wszędzie tkwi choć odrobina czegoś, co sprawia, że danym podmiotem, przedmiotem
czy też zjawiskiem warto zainteresować się i poznać hoć odrobinę bliżej.
I jakże daleko w takim podejściu do stanowiska, które w wyśmienity sposób
przedstawia następująca definicja alternatywna:
"dyplomata to taka osoba, które słowo <<spierdalaj>> potrafi powiedzieć w taki
sposób, że czuje się urocze podniecenie na myśl zbliżającego się wyjazdu."

Otóż powtórzę tylko i wyłącznie ze względów poznawczych warto iść, warto
obejrzeć ten spektakl, szczególnie kiedy (tak jak ja dla przykładu) nie
widziało się do tej pory musicalu.

PS
Eleonoro jak oceniasz kreowaną przez Tatjanę Kołodziejską postać Agnieszki
Osieckiej? Moim zdaniem to było to. Zobaczyłem kobietę dojrzałą, doświadczoną
(zarówno w życiu, co przez życie), pewną siebie jak też pewną niepewności losu.
Widziałem Osiecką, której zwykłe, prozaiczne czynności, zostały w te sposób
pokazane. Humanum sum ... tak to takie ludzkie, a wręcz człowiecze.
Prozaiczność przepleciona z patosem i rozmową z sumieniem. Życie trwa i na
tyle, na ile można to przedstawić w musicalu, zostało to oddane.
Eleonoro pamiętam śmierć Osieckiej, spotkania z jej piosenką i poezją w
telewizji i radio. Z perspektywy czasu rozumiem, dlaczego nie byłem
zaiteresowany ani twórczością, ani wszystkim tym, co towarzyszyło śmierci
Osieckiej. Widok młody ludzi (starzec się odezwał ...) na sali powoduje, że
poniekąd zazdroszcze im, że w ich wieku (niezależnie z jakich pobudek)
zainteresowali się spektaklem i uczestniczyli w przedstawieniu ...
dużo by jeszcze ale po co wszak wszystko zostało już powiedziane

pozdrawiam

[Gość: karotek]

dsvp napisał:

> Jestem przekonany o tym, żeby móc się wypowiadać trzeba spróbować, poznać
coś,
> doświadczyć. Drogi karotku pójdź i przekonaj się, byś nie miała (miał)
później
> poczucia braku podjęcia próby poznania i yrobienia sobie osądu.


Hmmm... nie bardzo rozumiem czemu to do mnie? Mimo, że mam 18 lat (od dziś),
to zdążyłem obejrzeć już kilka świetnych musicali... ten, mimo drobnych
niedociągnięć, do takich zaliczam.


Pozdr.,
MMM (facet jestem)

[dsvp]

No drogi przyjacielu, wszystkiego naj!