Pianiści

[indiaarie]

Polećcie mi proszę jakiegoś genialnego pianistę jazzowego ( nie Jarretta i
nie Możdżera)... Dzięki

[winoman]

> Polećcie mi proszę jakiegoś genialnego pianistę jazzowego ( nie Jarretta i
> nie Możdżera)... Dzięki

Thelonious Monk, Bill Evans, Oscar Peterson, Michel Petrucciani, John Lewis,
Chick Corea, Red Garland, Eroll Garner, Art Tatum, Tommy Flanagan, McCoy Tyner,
Horace Silver ... Geniusz niektórych przejawiał się raczej w kompozycjach niż w
samej grze, ale w jazzie chyba najtrudniej oddzielić ideę od jej realizacji.

Pozdrawiam!

PS

[winoman]

Z nieco młodszych choćby Gonzalo Rubalcaba.

Pozdrawiam raz jeszcze!

[andreas12]

Lennie Tristano,Bud Powell,Misha Mengelsberg,Makowicz.

[jazzfoxy]

Herbie Hancock
Jacques Loussier
(z tych niwymienionych)

[matmos1]

Cecil Taylor, Matthew Shipp, Alexander von Schlippenbach, Marylin Crispell,
Bobo Stenson

[hlynn]

Vassilis Tsabropoulos, Ketil Bjørnstad, Tord Gustavsen

[jan.kran]

de gustibus... dla mnie pierwsze miejsce ma McCoyTyner. Kran.

[kiszk]

Poza gigantami (patrz powyżej) jest jeszcze pewnie ze trzy setki rewelacyjnych
pianistów, jak choćby Monty Alexander, Kenny Drew, Count Basie, Oscar Peterson,
Wynton Kelly, Dave Brubeck, ale też George Winston i oczywiście Lyle Mays.
Jeśli nie brzydzisz się kobiet posłuchaj Eliane Elias. Grała w pierwszym
składzie Steps Ahead (M.Brecker, E.Gomez, M.Manieri, P.Erskine), potem nagrała
płytę E. Elias Plays Jobim (E.Gomez, J.DeJohnette, N.Vasconcelos) a następnie
krążek w duecie z Hancockiem. To było naprawdę niezłe. Potem niestety jej
trochę odbiło i na kolejnej płycie zaczęła śpiewiać. Tej płyty niestety nie
znam, bo słuchałem jej tylko chwilę, póki nie wymiękłem. Ale cóż, nawet wybitni
mają (widać) chwile słabości.
Inna genialna pianistka to (nomen omen) Eleni Karindorou. Jak można się
spodziewać dziewczynka, greczynka. Wydała w ECM płytę z muzyką filmową (gra z
nią Garbarek) Chyba się lubią, bo dobrzy ludzie przynieśli mi grecki album
(2LP) też filmowej muzyki Eleni Karindorou, na której też grał Garbarek.
Polecam. Kiszk@

[dionne]

wg. mnie bardzo dobry jest Sławek Jaskułke.

[gacek95]

E. Elias Plays Jobim (E.Gomez, J.DeJohnette, N.Vasconcelos) a następnie
> krążek w duecie z Hancockiem. To było naprawdę niezłe. Potem niestety jej
> trochę odbiło i na kolejnej płycie zaczęła śpiewiać. Tej płyty niestety nie
> znam, bo słuchałem jej tylko chwilę, póki nie wymiękłem. Ale cóż, nawet
wybitni
>
> mają (widać) chwile słabości." tak napisal kiszk - tutaj pozwole sobie miec
inne zdanie bo Eliane akurat mnie bardzo sie spodobala, choc pierwsze
przesluchanie wypadlo blado ale juz nastepne spowodowaly, ze kiedy wracam
zmeczony do domu to czesto Eliane lagodzi moje skolatane nerwy. Wiec
reasumujac: jezeli potrzeba Ci wytchnienia a nie kopa siegnij po Eliane Elias
Dreamer"

[masaladosa]

z naszego podworka bardzo lubie marcina wasilewskiego
to niezwykle liryczny muzyk o niebywalym feelingu
uwielbiam go chocby za to co stworzyl na suspended night
czy innych projektach ze stankiem-duza klasa...

mdosa

[amberglass]

Michel Camilo.

[pharoah]

abdullah ibrahim(dollar brand)

[156sw]

z polskich to Slawek Jaskulke a z zagranicznych Esbjorn Svensson

[paniok]

tak można bez końca... wszyscy wymienieni powyżej to świetni pianiści, ale
chyba nie ułatwi to wyboru...

indiaarie - napisz jaki rodzaj jazzu najbardziej lubisz, co do tej pory
słuchałaś, czy bardziej klasycznie, czy moze free?
Ale skoro nie Jarret i nie Możdzer, tzn. że chyba bardziej klasyka, a więc
Oscar Peterson, Bill Evans, Mccoy Tyner - kazdy z nich nagrał sporo świetnych
płyt w trio (tzn. z towarzyszeniem basu i perkusji).


-

Matthew Shipp

[fnoll]

ostatnio się nim zasłuchuję, bardzo świeży jazz

a z takiego przykrytego już kurzem, choć dobrego jak wino, to Ahmad Jamal

[redcandle]

Denny Zeitlin (przykładowy kawałek - maxjazz.com/zeitlin/card/ )

[iwan_w]

jak widzę, udzielacie się wszędzie, tylko na FP nie...

cóż to za jeden, ten Shipp, towarzyszu?

[fnoll]

iwan_w napisał:

>
> jak widzę, udzielacie się wszędzie, tylko na FP nie...

nie bo nie, nie?

> cóż to za jeden, ten Shipp, towarzyszu?

bardzo otwarta głowa, namierzyłem go poprzez płytę, którą nagrał wspólnie z
awangardowymi hiphopowcami z anti pop consortium - jest jedną z tych postaci,
które potrafią zagrać z wieloma, ma czuja na tych z czujem, i nie traci przy
tym własnej, rozwijającej się drogi - sama radość grania po prostu

a po angielsku to tak o nim piszą:

With his unique and recognizable style, pianist Matthew Shipp worked and
recorded vigorously during the 1990s, creating music in which free jazz and
modern classical intertwine. He first became known in the early '90s as the
pianist in the David S. Ware Quartet, and soon began leading his own dates —
most often including Ware bandmate, leading bassist William Parker — and
recording a number of duets with a variety of musicians, from the legendary
Roscoe Mitchell to violinist Mat Maneri, who began appearing on recordings in
the 1990s. Through his range of live and recorded performances, and unswerving
individual development, Shipp came to be regarded as a prolific and respected
voice in creative music by the decade's close.

Born in the 1960s and raised in Wilmington, DE, Matthew Shipp grew up
around '50s jazz recordings. He began playing piano at the young age of five,
and decided to focus on jazz by the time he was 12. Shipp played on a Fender
Rhodes in rock bands while privately devouring recordings by a variety of jazz
players. His first mentor was a man in his hometown named Sunyata, who had an
enthusiasm for a variety of studies in addition to music. Shipp later studied
music theory and improvisation under Clifford Brown's teacher Robert "Boisey"
Lawrey, as well as classical piano and bass clarinet for the school band. After
one year at the University of Delaware, Shipp left and took lessons with Dennis
Sandole for a short time, after which he attended the New England Conservatory
of Music for two years.

Shipp moved to N.Y.C. in 1984 and soon met bassist William Parker, among
others. Both were playing with tenor saxophonist Ware by 1989, and debuted as a
recording artist in a duo with alto player Rob Brown. Shipp married singer
Delia Scaife around 1990. He then went on to lead his own trio with Parker and
drummers Whit Dickey and Susie Ibarra. Shipp has led dates for a number of
labels, including FMP, No More, Eremite, Thirsty Ear, Silkheart, and more. In
2000, Shipp began acting as curator for Thirsty Ear's Blue Series. This
excellent series hosted a number of Shipp's own recordings, as well as the
recordings of William Parker, Tim Berne, Roy Campbell, Craig Taborn, Spring
Heel Jack, and Mat Maneri. The following year saw the release of Nu Bop, an
exploration into traditional jazz.

za www.allmusic.com

[miriamkqa]

dla mnie tylko HOŁOWNIA!!!!BODZIO!!!

[jan.kran]

Czy ktoś z Was pamięta Mieczysława Kosza ? Miałam jego płytę wiele lat temu,
bardzo lubiłam. Kran.

[glebogryzarka1]

Brad Mehldau - białas. To słychać.
Stephen Scott - czarny. To też słychać.

[jazzbaky1]

Petrucciani, kaleka, nie słychać, widać.
Pastorius, Indianin, nie słychać, widać.

[cwirrus]

mysle,ze pan wojciech majewski ladnie gra na fortepianie, wiec polecam

[thembi]

WILLIAM HENDERSON.Można go usłyszeć na wielu płytach Sandersa.Orvin Evans?

[millefiori]

Z najmlodszego polskiego pokolenia - Mateusz Kolakowski.

www.diapazon.pl/PelnaWiadomosc.php?bn=Artykuly&Id=211

[nupiano]

Jagodziński, Kurylewicz, Jaskułke, Lyle Mays, Kenny Kirkland

[jasiek_natolin]

Nikt chyba nie wymienił Danilo Pereza. Jak to możliwe?
Poza tym bardzo proszę wszystkich pianistów,żeby przestali wykonywać na swoich
koncertach "Smells like teen spirit" Nirvany.Jeśli potrafią zagrać idiotyczną
melodyjkę bez cienia energii,jaka tryska z wykonania Nirvany,to niech się nie
ośmieszają,tak jak ośmieszył się pianista z nidzielnego koncertu w Królikarni.