Garrick Ohlsson w TW - 19.03

[michal-z]

Ktoś był? Jak wrażenia?

[schaetzchen]

Albo może transmisji ktoś chociaż słuchał? Też jestem ciekawa

[maro76]

Ja nie byłem , ale podsłuchiwałem w radiu.
Ohlsson jak to Ohlsson poniżej pewnego wysokiego
poziomu nie schodzi, mi się jego wykonanie Ravela
podobało(na tyle na ile zdołałem usłyszeć na moim cherlawym
sprzęcie grającym). Na bis był mazurek op50 nr 3. Jak na złość
znowu rozdzwoniły się komórki, oczywiście w części środkowej

No i była jeszcze V Beethovena, czyli kanon nad kanony. Zagrana
dość powściągliwie, po północnemu, jak to scahrakteryzował komentator.
Na bis to co w niedzielę czyli uwertura do "Wesela Figara".

pozdro

[stary71]

Otóż byłem, ale dopiero teraz wlazłem na forum, więc musztarda po obiedzie,
darujcie. Ohlsson był znakomity, cały Koncert zagrał w granicach od pp do mf i
zrobił tym wspaniałą, bajkową atmosferę. Ale bez tej orkiestry i dyrygenta
byłoby to niemożliwe. Precyzja we współpracy - zupełna. Subtelna motoryka w
milionach kolorów - to jest właśnie Ravel. O samej orkiestrze i Dohnanyim można
tylko powtórzyć to, co napisała Schaetzchen o koncercie następnego dnia (nie
byłem niestety, miałem tylko jeden dzień w Wwie). Z tym Berliozem niewiele
wiecej można zrobić, bo to trochę muzyczkowata rzecz, zresztą bezpretensjonalna
i Bogu dzięki. Przy tym jednak diabelnie trudna. Jak na rozgrzewkę - nawet za
trudna, wiec choć się drzewo starało, to idealnej precyzji w tych piekielnych
synkopkach trochę brakło. Ale Beethoven - naprawdę świetny. Najlepsze - Scherzo
i finał. Jak Dohnanyi pracuje z orkiestrą można sie było przekonać widząc
efekty w drugim planie (znam to ze świetnych nagrań symfonii Dworzaka z
Cleveland Orchestra). Altówki było słychać(!) i grały czyściusieńko. U nas
nawet jak są cztery, to i tak grają szerokim pasmem. Nie wiem, co miał na myśli
komentator mówiąc o graniu na sposób "północny", ale ja chłodu nie odczułem.
wręcz przeciwnie. Ach, no i czy nie uważacie, ze nie ma się specjalnie nad czym
rozwodzić, jak idzie o granie z pamięci? Przecież to powinna być norma. Muzyk
powinien mieć cały utwór w sobie i reagować na polecenia dyrygenta, a nie
nerwowo ślepić po własnej partii, bo wtedy nigdy nie uniknie drobnych
nierówności i błędów intonacyjnych. A wówczas orkiestra po prostu nie brzmi, bo
alikwoty nie włażą na swoje miejsce. I wtedy mamy to. co niegdyś określaliśmy
jako "wszystko obok", czyli polską codzienność.
Z której jednakowoż Wit się wyłamał w Brahmsie (słyszałem w radio) i chwała mu
za to.
Hey!

[kanarek2]

> Nie wiem, co miał na myśli
> komentator mówiąc o graniu na sposób "północny", ale ja chłodu nie odczułem.

Raczej nic, jak sądzę. Tegoroczny festiwal odbywa się pod hasłem
"Północ-Południe", co brzmi bardzo naukowo, lecz wyjasnienia organizatorów co
przez to rozumieją są niezbyt precyzyjne (mówiąc grzecznie). Przyszłoroczny
festiwal będzie "Przeszlość-Przyszłość", czy podobnie. Ogólnie: zapraszasz
znajomego muzyka, on gra utwór X kompozytora Z, i jest to albo na "północ" albo
na "południe" od Beethovena. A komentator mówił językiem organizatorów.

> Ach, no i czy nie uważacie, ze nie ma się specjalnie nad czym
> rozwodzić, jak idzie o granie z pamięci? Przecież to powinna być norma.

A to jest bardzo ciekawe, i czekam na słówko od ekspertów w tej sprawie.
Praktyka przeciez jest taka, że i najlepsze orkiestry i dyrygenci korzystają z
partytury, tyle że stopień przyswojenia materiału bywa różny.

Pozdrwiam,
k