Don Giowanni

[quasthoff]

Na MEZZO "Don Giovanni" Mozarta. Słucham i słucham i uszom nie wierzę. To
jest "TA" opera? Jakie dziwne interpretacje, frazowania, dźwięki, których nie
ma w partyturze. "Madamina" to już był pokaz profesjonalizmu
niekonwencjonalnego, a "Finch an dal vino" moim zdaniem to już przerysowanie
w najgorszym wydaniu. Zastanawiam się czy wytrzymam do końca? A jeszcze
jedno - panie nie lepsze, nadekspresyjne, nie mówiąc już o intonacji.

[bwv1004]

To nawet nie będę próbował... Tym bardziej, że jeszcze czuję w uszach słuchany
rano I akt w znielubianej przez wielu z Gramophone na czele a lubianej przeze
mnie wersji Karajana...

Zresztą, wystarczająco się już dziś zdenerwowałem. Spokojny wieczór, słucham w
skupieniu 1 części 9 Beethovena pod Furtwanglerem, a tu za oknem zaczęli syreny
włączać. No cały nastrój zepsuli i choć z natury jestem spokojny, wściekłem się
jak nie wiem. Ale zaaplikowałem sobie Pastoralną pod Walterem i poratowałem
nerwy... Pastoralna jest niezastąpiona, Kalms wysiada

[wipsania]

Mało spokojna z natury, ale pod wpływem Tego, Co Odszedł, życzę ci, żebyś nie
zadławił się tą wściekłością w swojej ostatniej godzinie.

[crannmer]

bwv1004 napisał:

> To nawet nie będę próbował... Tym bardziej, że jeszcze czuję w uszach słuchany
> rano I akt w znielubianej przez wielu z Gramophone na czele a lubianej przeze
> mnie wersji Karajana...

Dla jednych cudowna homogenicznosc brzmienia, dla innych gesty sos dzwiekowy

> Zresztą, wystarczająco się już dziś zdenerwowałem.

Ja bylem bardzo wdzieczny programowi 3sat, ze podczas wyswietlania Zauberflötte
ograniczyl sie do wyswietlenia podpisow z wiadomoscia.

> jak nie wiem. Ale zaaplikowałem sobie Pastoralną pod Walterem i poratowałem
> nerwy... Pastoralna jest niezastąpiona, Kalms wysiada

Moja rada:
J.P. Sweelinck - Fantasia in D (G. Gould: Salzburg Recital, 1959)
Uspokaja tak dokladnie, ze nawet nastepny kawalek na plycie - Schönberg: Suita
na fortepian op. 25 - nie jest w stanie zepsuc nastroju

MfG

C.

[bwv1004]

> J.P. Sweelinck - Fantasia in D (G. Gould: Salzburg Recital, 1959)

Muszę kiedyś spróbować. Czy do uspokajania polecasz tylko wersję Goulda?

[crannmer]

bwv1004 napisał:

> > J.P. Sweelinck - Fantasia in D (G. Gould: Salzburg Recital, 1959)
>
> Muszę kiedyś spróbować. Czy do uspokajania polecasz tylko wersję Goulda?

Mam tez taka bardzo odprezajaca plyte:
J.P. Sweelinck: Organ Works, Gustav Leonhardt, Grote de St. Jakobskerk, Haga.
DHM 1972/95.

Idzie w tym samym kierunku, choc takiego akustyczno-mentalnego wrazenia
zanurzania sie w wodzie, jakie mam na samym poczatku tej pierwszej plyty, ta
druga nie daje.
Za to daje 45 minut spokoju. Plus maly smaczek. Mianowicie wykonujac rzeczona
powyzej fantazje w D Leonhard w pewnym momencie pokazuje, jak w szesnastym wieku
mogliby brzmiec The Doors.

I to bardzo skromnymi (zeby nie powiedziec prymitywnymi) srodkami
(to takie moje osobiste wrazenie. A lancuch asocjacji od Sweelincka od Dorrs
dlugi i pogmatwany

MfG

C.