Miles Davis.

[jan.kran]

Jak ktos lubi spokojny, troche tradycyjny jazz to polecam trzy plyty
z konca lat 50-tych: Working',Relaxin',Steaming'. Warto tez przeczytac
autobiografie Milesa. Ula.

[jan.kran]

Na innym forum opisałam moje wrażenie z koncertu Davisa.Może kogoś zainteresuje:

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=10022&w=4736058&a=4746370
Kran.

[wkrasnicki]

Samochwala.
A ja wlasnie w ramach leczenia kompleksow ide sobie
spacerkiem do sklepu muzycznego, i bez Davisa ...nie
wychodze. A moze jeszcze cos? Tez sie pochwale.

[jan.kran]

I co sie nie chwalisz? Ja tam slucham non-stop Davisa od Wielkanocy i jeszcze mi sie nie znudzilo. Zwlaszcza okres jazz-rock w wykonaniu Mistrza. Mniam- mniam. Ale takimi "Skechies of Spain" tez nie pogardze. K.

[kazisi]

to i ja dziś włączę "aghartę", choć obiecywałem sobie, że nie będę słuchał
ostrej muzyki;]kaz

[jan.kran]

Ja tez sobie wlacze " Agharte". Bylam z przyczyn obiektywnych pozbawiona Milesa
przez kilka miesiecy Teraz mam z powrotem prawie wszystkie Jego plyty. Dopiero
jak uslyszalam po dlugiej przerwie dzwieki "Agharty" pomyslalam, ze to
niemozliwe , ze tak dlugo zylam bez tej muzyki. Poza tym polecam moje ostatnie
odkrycie na niwie Davisa: cztery plyty z sesji nagraniowej "Bitchies Brew."
Kran.

[kazisi]

ależ to strasznie drogi zestaw! reedycji davisa ostatnio pojawiło się sporo,
nawet takie w opakowaniach naśladujących oryginalne tekturowe opakowania do
czarnych krążków. żeby jednak zebrać przynajmniej najważniejsze pozycje
potrzeba chyba wielu lat i wielkiej determinacji. a przecież tyle innych rzeczy
chciałoby się jeszcze posłuchać!
co do "agarthy", to okazała się jednak za ostra - na starość człowiek szuka
bardziej wyrafinowanych dźwięków - więc przesłuchałem tylko pierwszy krążek i
sięgnąłem do starszych nagrań, jeszcze z coltrainem.
pozdrawiam, kaz

[pacio]

postanowiłem zebrać wszelkie możliwe wersje Jean-Pierr, jakieś propozycje
bootlegów mile widziane ))

[kanarek2]

> Ale takimi "Skechies of Spain" tez nie pogardze. K.

Hm. Jakos wole Koncert w klasycznej wersji, nie wiedziec czemu
k.
ps. nie to zebym od razu gardzil, o co to to nie.

[lamancza]

Sketches of Spain - przy tych dźwiękach otworza mi bramy niebios...

[maniek2000]

witam serdecznie jazzforumowiczy,
czy moge prosic o wymienie plyt Milesa z tegoz okresu jazz-rock?
Generalnie lubie takie wlasnie granie
Z Milesa, to becnie posiadam tylko Kind of Blue (plytka superm ale to chyba
jazz-rock nie jest), przymierzalem sie do kupna kolejnych wydawnictw i bardzo
by mi to pomoglo w wyborze.
Dziekuje za pomoc
Pozdrawiam
maniek

[broch]

1."In a silent way" (poczatek)
2. "Bitches brew" (Najglosniejsza (ale nie najlepsza) jazz-rockowa plyta Davisa)
3. "Live Evil" (super funk)
4. "A Tribute to Jack Johnson" (malo znana fenomenalna, (dla mnie najlepsza z
okresu jazz-rock) plyta Davisa)
5. "Dark Magus" (fantastyczny koncert live)
6. "Agharta" (ehm.. Miles mogl sobie organy darowac)
7. "Pangea" (wlasciwie funk z Afryki. W opozycji do Agharty)
8. "Big Fun" (material z lat 1969 - 1972 wydany po raz pierwszy w 1974)

W kolejnosci pojawiania sie. Generalnie uslyszysz ze numer jeden to "Bitches
brew". Dla mnie kolejnosc jest taka:
"A Tribute to Jack Johnson"
"Dark Magus"
""Pangea"
""Live Evil"
"In a silent way"
"Bitches brew"
"Agharta"

do manka

[double_please]

To granie lat 70-tych (rozpoczete w koncu 60-tych) tronci dzis myszkom.
Hancock, Corea i Zawinul daja tam generalnie plamy. Przeszkadza nieobecnosc
aranzu. Okrzyknieta kiedys kamieniem milowym Bitches brew to straszna dzis
nuda. Lepiej trzyma sie juz nastepujaca po niej Live-Evil. Dwuplytowa Big fun
jest dzis praktycznie nie do sluchania ze wzgledu na dluzyzny i katastrofalny
gdzie-niegdzie poziom techniczny nagrania. Od Kind of blue, ktorego sluchasz
obecnie, bedziesz mial latwiejsze przejscie od razu do ostatniego okresu
Davisa. Niektore kawalki na dosc komercjalnych plytach You are under arrest,
Tutu, Amandla, z lat 80-tych, ciagle brzmia atrakcyjnie po 15-20 latach od ich
powstania.

De gustibus....

[jan.kran]

double_please napisał:

> To granie lat 70-tych (rozpoczete w koncu 60-tych) tronci dzis myszkom.
> Hancock, Corea i Zawinul daja tam generalnie plamy. Przeszkadza nieobecnosc
> aranzu. Okrzyknieta kiedys kamieniem milowym Bitches brew to straszna dzis
> nuda. Lepiej trzyma sie juz nastepujaca po niej Live-Evil. Dwuplytowa Big fun
> jest dzis praktycznie nie do sluchania ze wzgledu na dluzyzny i katastrofalny
> gdzie-niegdzie poziom techniczny nagrania. Od Kind of blue, ktorego sluchasz
> obecnie, bedziesz mial latwiejsze przejscie od razu do ostatniego okresu
> Davisa. Niektore kawalki na dosc komercjalnych plytach You are under arrest,
> Tutu, Amandla, z lat 80-tych, ciagle brzmia atrakcyjnie po 15-20 latach od ich
> powstania.

Pardon Podwojny, ale mam nadzieje , ze wypowiadasz zdanie indywidualne na temat
Mistrza)) Ja tez trace myszka i nadal uwazam wszystkie plyty co wymieniles za
suuuuper i kamienie milowe !!!! Zaraz se wlacze Big Fun, ktory dla mnie
personalnie jest bardzo , ale to bardzo do sluchania. Moze troche jestem
przyglucha , ale nie slysze tam zadnej katastrofy technicznej DDDD

[maniek2000]

dziekuje wszystkim za zaangazowanie i przedstawienie swoich typow
bede mial je na uwadze przy wyborach poznawania tworczosci mistrza trabki
pozdrawiam jazzowo

[lamancza]

jan.kran napisała:

> Jak ktos lubi spokojny, troche tradycyjny jazz to polecam trzy plyty
> z konca lat 50-tych: Working',Relaxin',Steaming'. Warto tez przeczytac
> autobiografie Milesa. Ula.


Czy znasz może tytuł i autora? Z chęcią bym przeczytał i kupił, jeśli gdzies
znajdę.

[lamancza]

Może ktoś litościwy wykasuje to kretyństwo, które napisałem... błagam. Dziś
jest wyjatkowo niskie ciśnienie jak dla mnie, to dlatego. Przepraszam.

[jan.kran]

lamancza napisał:

> Może ktoś litościwy wykasuje to kretyństwo, które napisałem... błagam. Dziś
> jest wyjatkowo niskie ciśnienie jak dla mnie, to dlatego. Przepraszam.

Nie bardzo rozumiem o jakie kretynstwo Ci chodzi )) Bramy niebios powinny
sie otwierac jak sluchamy Milesa. I jeszcze wielu innych)) Ja akurat slucham
Coltrane non - stop.
Dane o autobiografii podam jutro. Pozdrawiam jazzowo . Kran.

[lamancza]

jan.kran napisała:

> lamancza napisał:
>
> > Może ktoś litościwy wykasuje to kretyństwo, które napisałem... błagam. Dzi
> ś
> > jest wyjatkowo niskie ciśnienie jak dla mnie, to dlatego. Przepraszam.
>
> Nie bardzo rozumiem o jakie kretynstwo Ci chodzi )) Bramy niebios powinny
> sie otwierac jak sluchamy Milesa. I jeszcze wielu innych)) Ja akurat
slucham
>
> Coltrane non - stop.
> Dane o autobiografii podam jutro. Pozdrawiam jazzowo . Kran.

Zapytałem się kto jest autorem AUTObiografii Miles'a Davis'a!!!
Shame on me!

[jan.kran]

Ksiazka napisana na podstawie wspomnien Milesa , ale zredagowana przy pomocy wilu ludzi. Wspolautorem jest Quincy Troupe , amerykanski dziennikarz , ale tez wielu innych ludzi. Ja czytam po niemiecku , ale sadze ze po polska tez sie ukazala. Jest to naprawde ciekawe wejscie w swiat i historie muzyki i korzeni Davisa. Polecam !!! Kran.

[kanarek2]

(Slucham Jarret at the Blue Note. Piautre slusznie zwraca na to uwage.)
Wiec tu gdzie jestem lokalna radiostacja nadaje czesto blues, taki z Nowego
Orleanu. Czy to jest jazz? Gitary akustyczne, organki czestokroc. Piekne to
jest. Lepkie od nocy goracych. Muzyka nierozerwalnie, jak to sie powiada,
zwiazana z miejscem powstania, nie do zagrania gdzie indziej, i przez kogos innego.
Pozdrawiam,
k.

[jan.kran]

Dalej polecam Autobiografie. Miles znakomicie oddaje swoj stosunek do korzeni jazzu ,do tradycji. Opisuje wizyty w Arkansas w kosciele u swoich dziadkow, spiewy w czasie mszy wieczornej, powrot do domu w towarzystwie muzyki, gitara jak u B.B King ,spiew w nocy na jakiejs zagubionej wiejskiej drodze. Ten rodzaj muzyki ,kosciol , ten dzwiek gitary i muzyka, ktorej jako male dziecko sluchal ,ten sound i blues zawsze pozostaly Jego czescia. ))
Kran.

[lamancza]

jakbyś mógł podac tytuł, poszperam w bibliotekach i czytelniach, może gdzieś
się znajdzie.

Z góry dziekuję.

[jan.kran]

jan.kran napisała:

> Ksiazka napisana na podstawie wspomnien Milesa , ale zredagowana przy pomocy
> wilu ludzi. Wspolautorem jest Quincy Troupe , amerykanski dziennikarz , ale te
> z wielu innych ludzi. Ja czytam po niemiecku , ale sadze ze po polska tez sie u
> kazala. Jest to naprawde ciekawe wejscie w swiat i historie muzyki i korzeni Da
> visa. Polecam !!! Kran.

Tu masz ( u gory ) informacje na temat tej ksiazki. Jest dwoch autorow: Miles i Troupe. Ja ma po niemiecku, nie wim czy byla tlumaczona na polski.
A teraz slucham non- stop Dark Magus. Jest supeeer. K.

[zfe]

Ksiązka w wersji polskiej ukazała się w 1993r.
Wydawnictwo Łódzkie
przełożył Tomasz Tłuczkiewicz (ś.p.)

Ksiązka tuż przed wydaniem była czytana (nie pamiętam czy w całości czy w
obszernych fragmentach)w Programie III Polskiego Radia.

Kupiłem książkę i pochłonąłem te wszystkie informacje bardzo szybko, a potem
jeszcze raz, słuchając większości płyt i utworów, o których mówił Miles.
Zgadzam się z Wami, książka jest bardzo dobra.

ŻółteFerrari

p.s.
Dla mnie najlepszą rzeczą jaką dokonano w jazzie jest Kind Of Blue.
Napewno słyszeliście z płyty wydanej na pozłacanym nośniku zremasterowanej w
technologii SBM, jeśli nie to bardzo polecam.

[jan.kran]

Ja z kolei najbardziej , przynajmniej ostatnio Dark Magus )) Ale w zasadzie
to mozna dyskutowac , bo Miles to Miles i juz )) K.

[foxy21]

Ksiazka ukazala sie na polskim rynku pare lat temu.
Przeczytalam ja juz kilka razy, jest swietna.
A muzyka Davisa jeszcze lepsza,
dla mnie to geniusz!

[jan.kran]

Lubisz Milesa , a cytujesz Waitsa)) Tez bardzo lubie. Kran

[foxy21]

jan.kran napisała:

> Lubisz Milesa , a cytujesz Waitsa)) Tez bardzo lubie. Kran

Lubie ich obu, choc to zupelnie rozne osobowosci.
Slucham zroznicowanej muzy, ciagle szukam, pozdr.

[pacio]

zfe napisał:

Ciach
>
> ŻółteFerrari
>
> p.s.
> Dla mnie najlepszą rzeczą jaką dokonano w jazzie jest Kind Of Blue.
> Napewno słyszeliście z płyty wydanej na pozłacanym nośniku zremasterowanej w
> technologii SBM, jeśli nie to bardzo polecam.

Szczególnie, tym bardziej że jest to jeden z nielicznych re-masterów dających
się słuchać, i nie chodzi o złotą powłoke płyty. Duch nie uleciał, muzyka nie
została ugrzeczniona jak to bywa z re-masterami.


zsry
Pacio

[elwin2]

na lewym ramieniu mam wytatulowane pierwsze 2 takty So what Milesa...
to tak a propos chwalenia sie :

[dare.devil]

a slyszal ktos koncert: 'miles davis & sonny stitt: olympia - oct. 11th, 1960'?
nie wiem czy ta plyte czy 'kind of blue' postawil bym na pierwszym miejscu wsrod
plyt milesa i chyba jednoczesnie wszystkich jazzowych nagran jakie posiadam.
plyta po prostu REWELACJA!! kto nie slyszal goraco polecam!! perelka!!

[kustosz.m]

> na lewym ramieniu mam wytatulowane pierwsze 2 takty

oooo. meloman! B-]

[broch]

Plyty Davisa ktore mam i (i slucham w zwiazku z tym):
"Sketches of Spain", "Birth of the Cool", "Kind Of Blue" (2x cd 1990/2001 SACD),
"Porgy & Bess", "Miles smiles", "Relaxin", "Steamin", "In a silent way",
"Bitches brew", "A Tribute to Jack Johnson", "Ascenseur Pour L'Echafaud"

[black_lotus]

A ja od kilku tygodni męczę SIESTĘ. Odkrywanie na nowo.
Pani Sąsiadka (urocza istota pyta, kiedy to się skończy........

Siesta

[yamat]

Jakie płyty Daviesa mogłabyś polecić komuś, komu bardzo podoba się "Siesta", a
nie zna pozostałych jego dzieł?
Od dłuższego czasu przymierzam się do zakupu jakichś pozycji, ale jest tego
tyle, że ciężko się zdecydować. A "Siestę" uwielbiam.....

[broch]

do glowy przychodzi "Sketches of Spain" nagrana 25 lat wczesniej, ze wzgledu na
hiszpanskie motywy. Pozostale plyty z lat 80-tych sa zupelnie inne (elektryczny
funk i hip-hop) z najlepsza "Decoy" i "Live Around the World", mozesz zerknac na
"Amandla" gdzie znajdziesz pewne podobienstwo do Siesty.

Ja cofnal bym sie w czasie:
Round About Midnight
Relaxin
Steamin
Miles Ahead
Sketches of Spain
Porgy & Bess
Milestones
Kind of Blue
Miles Smiles
The Complete Concert 1964
A Tribute to Jack Johnson
Dark Magus
Live Evil
Decoy
Live Around the World

[black_lotus]

Z brochowych typów zwłaszcza SKETCHES OF SPAIN i A TRIBUTE TO JACK JOHNSON

[broch]

wlasnie dokupilem do mojej "davisowej" kolekcji "Live Evil" no i teraz slucham
na zmiane "The shape of jazz to come" Colemana i "Evil"

[widmowolnosci]

Polecam bardzo plyte z poczatkow z 1951 roku Dig , Miles Davis Featuring Sonny
Rollins, z Tommy Potterem,Walterem Bishopem,Art Blakeyem Jackie Mc Leanem