Bach vs Mozart

[cze67]

Uwielbiam Bacha. Mozarta cenie. Zycie Bacha bylo nudne, zona, kilkanascioro
dzieci, praca kantora w podrzednym miescie. Zycie Mozarta (niestety, opieram
sie jedynie na filmie Formana, nie smiejcie sie ze mnie), bylo blizsze temu,
co obecnie okresla sie, w przypadku muzyki rockowej, jako sex, drugs and
rocknroll. Byl synonimem obecnego idola - geniusz z rozrywkowa dusza.
Teoretycznie - to wlasnie jego tworczosc powinna mnie bardziej porywac.
A jednak nie - to Bach, ten nudny wyrobnik, ktory co tydziem musial napisac
nowa kantate, ten gruby gbur otoczony ta gromadka dzieci, to On jest dla mnie
kims wyjatkowym. To Jego muzyki moge sluchac godzinami, bezkrytycznie. To ona
porusza mnie najbardziej. To On jest dla mnie najwiekszym geniuszem
kompozytorskim wszechczasow.
Janie Sebastianie - dzieki Ci!
Wolfgangu Amadeuszu - zawsze bedziesz dla mnie, zaraz po Nim, numerem dwa.

[dziewczyna_mickiewicza]

ależ oczywiście, że bach wygrywa. zawsze i wszędzie. mnie osobiście w ogóle nie
interesuje, jakie życie prowadzili oboje, ale dla mnie zawsze numero uno był i
będzie bach. szczególnie za fugi (odkrywłam je na nowo oglądając spektakl ndt)
i inwencje trzygłosowe (to chyba były jedyne utwory, do których pozostał mi
całkowicie szczery sentyment ze szkoły muzycznej, zaraz po sonatach). jest w
jego twórczości jakaś siła i niezależność, świetnie współgranie poszczególnych
głosów... i jednocześnie wspaniałe melodie, które wynurzają się to z jednej, to
z drugiej strony... coś cudownego.

[soso_soso]

Kiedys pasjonowalem sie Bachem i kupowalem wszelkie napotkane plyty, szczegonie
z muzyka organowa. Byly to jeszcze NRDowskie winyle (w wiekszosci). W ksiazce o
Bachu odfajkowywalem te utwory, ktore mialem i przekroczylem z czasem 50%!
Organy maja czasami wielka moc, szczegolnie przekonuje niski bas - wprowadza
pokoj w drgania niemal bezdzwieczne. Wspaniale uczucie. Tak bylo przez kilka
lat a potem nagle przestalem sie interesowac Bachem. Moze inaczej, przestalem
sluchac. Nie mam cierpliwosci. Jestem chyba jednak rockowym typem

pzdrw

soso

PS

Pasakalia - to jest miod!!!

[Gość: Dzordz]

Z reguly ewolucja muzyczna postepuje w odwrotnym kierunku i tym ostatecznym
etapem jest klasyka.Wyjatek- absolwenci szkol muzycznych,ktorzy jednak po
latach i tak wracaja do klasyki ,jako ze w tym oceanie muzyki mozna plawic sie
do woli.
Co do watku przewodniego- obaj sa the best of.Trudno ich jednak
porownywac,krazyli na nieco innych orbitach.Faktem jest ze Mozart bardziej
wspolgra z szampanem i kawiorem, zas Bach- ach!
Hej,Dzordz.

[pizmak31]

Fiu, fiu.... Nie znalam Cie od tej strony. Cale zycie sie czlowiek czegos
uczy...

[tiresias]

Zwłaszcza ostatnio koncerty skrzypcowe i klawesynowe, odjazd mega full
ale w audiotele i tak by przerżnął

[Gość: mwg]

Obaj są świetni. A co byście powiedzieli np. na Vivaldiego?

[cze67]

Gos´c´ portalu: mwg napisa?(a):

> Obaj sa˛ s´wietni. A co bys´cie powiedzieli np. na Vivaldiego?

Hm, tez lubie, choc znam malo, wlasciwie tylko 4 pory roku. Troche jednakowoz
za slodki.

[Gość: Q]

Moja droga do muzyki klasycznej prowadzila mnie etapmi. Jednym z pierwszych byl
wlasnie Bach, ale na calego, organowo. Potem byl Chopin z malymi utworami na
fortepian solo. Nastepnie pojawil sie Mozart, glownie ze swoimi koncertami
fortepianowymi i symfoniami.
Od tego czasu minelo kilkanascie lat. Teraz najwyzej cenie sobie muzyke
kameralna w kompozycjach ludzi z przelomu 19. i 20. wieku. Rachmaninow jest
moim numerem 1.
Adagio!

[Gość: piautre]

rachmaninow ? wspaniały III koncert i waraiacje na temat oaganiniego
beethoven? - genialny, a finał IX nie bez kozery wzięlismy sobie (tj europa) za hymn. no i wszystkie 5 koncertów
fortepianowych

ale wracajmy do adremu, jak mawiał mój dyrektor
mozart- życie b. krótkie i przez to bardzo nasycone kompozycjami. czy nie za bardzo? co by sie stało z koncertami
fortepianowym, czy nie zyskałyby na jakości, i gdyby jak u choipina powstało ich dwa i pół, albo jak u ludwika 5 na
całe dłuższe jednak życie? Dopiero requiem oddaje cały geniusz Amadeusza.
a JSB? przede wszystkim ponadczasowy. zauwazcie ze jego muzyka nie starzeje sie, i brzmi wspaniale w różnych
formach (vide jarrett)

pozdrowienia od gienia

nie krępuj sie, Albercik, usta-usta!

[Gość: tomjk]

bach to konkretny gość
mozart to takie tam dworskie pitu-pitu
vivaldi trąci kiczem (ale N.Kennedy go trochę urokędrolowił)
beethoven, jak słusznie zauważył Oldman w Leonie Zawodowcu, miał tylko dobre
intra, a potem popelina.

Z tego duetu, którego nigdy nie bylo...

[ydorius]

Zdecydowanie wybieram Beethovena. I nie dlatego, ze mial dobre intra.
Mozart byl geniuszem. Muzyka powstawala mu pod palcami, na partyturach, mial
dar bozy i talent. I jedna rzecz w moich uszach calkowicie i do szczetu Go
dyskwalifikuje - brak emocji. Nie slysze tam emocji! Czy ten czlowiek nic nie
czul? Czy stworzywszy wlasna koncepcje muzyki zaszyl sie w niej, by tylko nie
zaskoczyc, nie zabic jakims dzwiekiem?
Nie, geniusz to za malo...

Beethoven byl wsciekly. I te wscieklosc daje sie uslyszec we wszystkim, nawet w
Sonacie ksiezycowej, nawet w dla Elizy. To muzyka, ktora trafia mi prosto w
serce i wywraca wszystko dookola. Ponoc zalowal dodanie choru do IX symfonii.
Moze zalowal, kto wie - ale zrobil to. Mial w dupie konwenanse... Owszem, byl
bezgranicznym egocentrykiem, zadufanym w sobie czlowiekiem - ale targaly nim
emocje, ktore przelewal w muzyke.
Zadna liczba Mozartow nie zastapi jednego wscieklego Beethovena...
Wystarczy posluchac spokojnej Pastoralnej Beethovena i spokojnej Jowiszowej
Mozarta...
Jedna jest prawdziwa, druga pieknie poskladana.

Tyle.

m,
.y.

P.S. Bach mnie usypia. Jest piekny, nie przecze. Ale dziala na mnie nasennie.
Co, zasadniczo, nie jest zarzutem, ale tez ciezko mi sie wypowiadac na jego
temat z rowna swada, co na temat Mozarta i Beethovena. )

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

Kolacja na cztery rece

[cze67]

 Zwiazane z Bachem... Ogladalem kiedys wspanialy spektakl Schaffera bodajze -
"Kolacja na cztery rece" o spotkaniu (ktore sie w rzeczywistosci nie
odbylo) Bacha i Handla. Tego pierwszego gral (Oskar!!!) Janusz Gajos, tego
drugiegi(drugi Oskar!) Roman Wilhelmi. Najpiekniekszy spektakl jaki widzialem!
Bach pokazany jako nieokrzesany prostak, zajadajacy sie tytulowa kolacja i
patrzacy na niego z gory krolewski kompozytor Handel. Dopiero kiedy Bach
zaczyna grac,od tak sobie, wlasna kompozycje, ktora napisal "na kolanie" Handel
zdaje sobie sprawe, ze ma do czynienia z o wiele wiekszym od siebie
geniuszem...
            

stad wlasnie, drogi cze...

[ydorius]

tytul mojego maila.
"Kolacja na cztery rece, czyli spotkanie, ktorego nigdy nie bylo" )

"- Dzien dobry, panie Pach
- Dzien dobry... panie Handel"

)))

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[cze67]

ydorius napisa?:
> tytul mojego maila.
> "Kolacja na cztery rece, czyli spotkanie, ktorego nigdy nie bylo" )
>
> "- Dzien dobry, panie Pach
> - Dzien dobry... panie Handel"

No wlasnie mi sie tak skojarzylo...

[otto_1]

O ile pamiętam, Bach zagral mu Wariacje Goldbergowskie. Handel wcześniej
zarzekał się, że nie zna. W trakcie słuchania mina mu rzedła, w butelce był
coraz mniej, a potem w końcu wygadal się, że nie dośc że zna, to jeszcze sam je
gra i podziwia.

[cze67]

otto_1 napisa?:

> O ile pamie˛tam, Bach zagral mu Wariacje Goldbergowskie. Handel wczes´niej
> zarzeka? sie˛, z˙e nie zna. W trakcie s?uchania mina mu rzed?a, w butelce by?
> coraz mniej, a potem w kon´cu wygadal sie˛, z˙e nie dos´c z˙e zna, to jeszcze
sam je gra i podziwia.

Rzeczywiscie, tak to wygladalo.

[Gość: piautre]

ydorius napisał:

>
> Zdecydowanie wybieram Beethovena. I nie dlatego, ze mial dobre intra.
> Mozart byl geniuszem. Muzyka powstawala mu pod palcami, na partyturach, mial
> dar bozy i talent. I jedna rzecz w moich uszach calkowicie i do szczetu Go
> dyskwalifikuje - brak emocji. Nie slysze tam emocji! Czy ten czlowiek nic nie
> czul? Czy stworzywszy wlasna koncepcje muzyki zaszyl sie w niej, by tylko nie
> zaskoczyc, nie zabic jakims dzwiekiem?
> Nie, geniusz to za malo...
>
> Beethoven byl wsciekly. I te wscieklosc daje sie uslyszec we wszystkim, nawet w
>
> Sonacie ksiezycowej, nawet w dla Elizy.
przypominasz sobie jak do polski przyjechał wielki faworyt jana webera- sokołow. wg niego był drugi po richterze, a
po koncercie zmienił zdanie- pierwszy przed richterem. otóż najbardziej webera wzięło wykonanie fraszki o
zgubionym groszu betowena (wybaczyci mi polska pisownię?). wszyscy dotąd grali tiutoiu tiutiu, zgubiłem
grosik, tralala, a sokołow szalał: cholera, zgubiłem ostatni grosz!!!, k..mać to tyle forsy, ..mało nie rozwalił fortepianu.
sam po tym wykonaniu biłem brawo przez 5 minut. i stąd bierze się genialnośc betowema.

To muzyka, ktora trafia mi prosto w
> serce i wywraca wszystko dookola. Ponoc zalowal dodanie choru do IX symfonii.
> Moze zalowal, kto wie - ale zrobil to. Mial w dupie konwenanse... Owszem, byl
> bezgranicznym egocentrykiem, zadufanym w sobie czlowiekiem - ale targaly nim
> emocje, ktore przelewal w muzyke.
> Zadna liczba Mozartow nie zastapi jednego wscieklego Beethovena...
> Wystarczy posluchac spokojnej Pastoralnej Beethovena i spokojnej Jowiszowej
> Mozarta...
> Jedna jest prawdziwa, druga pieknie poskladana.

mozarta bardzo trudno zagrac dobrze, a b, łatwo zrobic z niego kicz.

>
> Tyle.
>
a małej nocnej muzyczki nie mogejuz słuchac!!!
> m,
> .y.
>
> P.S. Bach mnie usypia. Jest piekny, nie przecze. Ale dziala na mnie nasennie.
> Co, zasadniczo, nie jest zarzutem, ale tez ciezko mi sie wypowiadac na jego
> temat z rowna swada, co na temat Mozarta i Beethovena. )
>
> ----------------------------------
> What is home without Plumtree's Potted Meat?
> Incomplete.

na razie
pozdrów kazię.

[otto_1]

Mam czasem wrażenie, że wiele osób myśli schematami, które wyczytali w
szkolnych podręcznikach historii muzyki. Mozart - elegancja - Francja, lekkośc,
geniusz, co to wszystko mu samo przychodziło, a partytur mawet nie musiał
poprawiać. Beethoven - romantyk z rozchwianą czupryną i ponurą miną. Bach -
nudny rzemieślnik, piszący te swoje nieludzko logiczne fugi.

Otóz taki np. Mozart pracowal bradzo cięzko i rzetelnie, często poprawiał i
przerabiał swoje utwory. Był po prostu świadomym, poszukującym artystą, a nie
jakimś cudownym dzieckiem (to też). Poza tym niszczył brudnopisy i może stąd
wziął się mit o pisaniu niczym z kapelusza. No i ładnie to sie prezentowało w
filmie. Nie można twierdzić, ze jego muzyce brak emocji. Każda muzyka opiera
się na emocjach. Co najwyżej możesz twierdzić, że u Ciebie nie wywołuje ona
żadnych emocji i w porządku. Dla ludzi współczesnych Mozartowi jego muzyka
pełna była zeskakujących i niekonwenjonalnych rozwiązań. Np. kiedy zaczął IV
część Symfonii Paryskiej cicho, wbrew konwencji, wywolało to spore poruszenie
na sali. Trzeba tę muzykę oceniać w kontekscie epoki i stylu. Emocje (nawet
skrajne) niekoniecznie muszą być wyrażane przez gwałtowność i jazgot.


Muzyka Bacha pełna była niezwykle silnych emocji. Pisał w zgodzie z tzw. teorią
afektów. Środki muzyczne, taki, jak charakterystyczne skoki w melodii, akordy
czy rodzaje rytmu wyrażały bardzo konkretne stany emocjonalne, jak rozpacz,
gniew czy wahanie. Były odpowiednikiem figur retorycznych w mowie. Dla
ówczesnych słuchaczy, obeznanych ze stylem, te rzeczy były oczywiste. Dla nas
już nie są (a że napłodził tyle dzieci, to chyba musiał mieć jaja).

Beethovena trudno nie podziwiać, ale ja go nie kocham. Do IX mam chyba uraz
osobisty, słynny temat finału to dla mnie tylko koszmarny Deutsche marsz.
Myślę, że niespecjalnie przykładał się do melodii. Wiele jego tematów to zwykłe
rozłożone trójdźwięki. Jako twórca szlagierów raczej by sie dziś nie sprawdził
(choć jednego się dorobił). Ale co geniusz, to geniusz.
ydorius napisał:

>
> Zdecydowanie wybieram Beethovena. I nie dlatego, ze mial dobre intra.
> Mozart byl geniuszem. Muzyka powstawala mu pod palcami, na partyturach, mial
> dar bozy i talent. I jedna rzecz w moich uszach calkowicie i do szczetu Go
> dyskwalifikuje - brak emocji. Nie slysze tam emocji! Czy ten czlowiek nic nie
> czul? Czy stworzywszy wlasna koncepcje muzyki zaszyl sie w niej, by tylko nie
> zaskoczyc, nie zabic jakims dzwiekiem?
> Nie, geniusz to za malo...
>
> Beethoven byl wsciekly. I te wscieklosc daje sie uslyszec we wszystkim, nawet
w
>
> Sonacie ksiezycowej, nawet w dla Elizy. To muzyka, ktora trafia mi prosto w
> serce i wywraca wszystko dookola. Ponoc zalowal dodanie choru do IX symfonii.
> Moze zalowal, kto wie - ale zrobil to. Mial w dupie konwenanse... Owszem, byl
> bezgranicznym egocentrykiem, zadufanym w sobie czlowiekiem - ale targaly nim
> emocje, ktore przelewal w muzyke.
> Zadna liczba Mozartow nie zastapi jednego wscieklego Beethovena...
> Wystarczy posluchac spokojnej Pastoralnej Beethovena i spokojnej Jowiszowej
> Mozarta...
> Jedna jest prawdziwa, druga pieknie poskladana.
>
> Tyle.
>
> m,
> .y.
>
> P.S. Bach mnie usypia. Jest piekny, nie przecze. Ale dziala na mnie nasennie.
> Co, zasadniczo, nie jest zarzutem, ale tez ciezko mi sie wypowiadac na jego
> temat z rowna swada, co na temat Mozarta i Beethovena. )
>
> ----------------------------------
> What is home without Plumtree's Potted Meat?
> Incomplete.

[cze67]

otto_1 napisa?:

> Mam czasem wraz˙enie, z˙e wiele osób mys´li schematami, które wyczytali w
> szkolnych podre˛cznikach historii muzyki. Mozart - elegancja - Francja,
lekkos´c, geniusz, co to wszystko mu samo przychodzi?o, a partytur mawet nie
musia? poprawiac´. Beethoven - romantyk z rozchwiana˛ czupryna˛ i ponura˛
mina˛. Bach -nudny rzemies´lnik, pisza˛cy te swoje nieludzko logiczne fugi.

Masz sporo racji. Ja nie znam sie na muzyce klasycznej (powaznej) i dlatego
moge poslugiwac sie jedynie obiegowymi informacjami na temat kompozytorow.

[marxx]

Heja! Tak naprawde nie chce mi sie czytac pozostalych postow, dlatego od razu
odp. na pierwszy.
Masz racje z Bachem tak naprade to On spowodowal, ze muzyka poszlo do
przodu, to On jest genialnym kompozytorem. Za to Mozart jest genialnym
Jacksonem swoim czasow, z ta roznica , ze tez jak Bacha mozna go nonstop
sluchac!
a gdzie Hendel lub Haydn???