Folkowy etap Velvet Underground

[Gość: uhm]

Wreszcie udało mi się dotrzeć do demówek VU z 1965 roku, nagranych w trio
Reed/Cale/Morrison (dziękuję Ci, A.!) i cóż ... okazały się, że jestem jednym
z "die-hard fans" - rzecz miala się zupełnie nie nadawać do słuchania, a ja
jestem zachwycony. Brzmi to jak dylanowski folk rodem z Greenwich Village -
zupełnie bez porówniania do debiutanckiej płyty! Świetne! No i Reed, który
nagle przerywa All Tomorrow's Parties krzykiem Fuck, Fuckin' Shit! Śmieszne..

Dema znajdują się w 5plytowym boksie "peel slowly and see", ktory zawiera
poza tym całą masę innych perełek, np. odrzuty z sesji "Loaded", które wydają
mi się wręcz lepsze niż właściwa płyta!

Echh.. aż mnie swędzą dziąsła (to u mnie objaw najwyższej euforii)
Dałbym się pokrajać za Velvet!

pozdr.
uhm

[Gość: uhm]

Widzę, że nikt się nie wypowiada.. Zapytam trochę ogólniej - czy są wśród Was
wielbiciele Velvet Underground? tj. tacy, ktorzy oprócz płyty "z bananem" znają
i cenią również co najmniej pozostałe trzy studyjne albumy?
Wydaje się, że VU mają u nas o wiele mniej fanow niż inne grupy z dawnych
czasów, co ciekawe, bo akurat oni wyszli w konfrontacji z zębem czasu. Czego
nie można powiedzieć o większości ówczesnych gwiazd.

Ja jestem zakochany na zabój w prawie każdej piosence (nie znam wszystkich,
brak mi jednej plyty z wygrzebanymi gdzieś w archiwum odrzutami "Another View")
Szaleję przede wszystkim za "White Light/white heat" - za nieokiełznany atak
wstrząsającego hałasu oraz za "Velvet Underground" - trzecią płytą, będącą
zupełnym przeciwieństwem "WL/WH" - to piękne, spokojne piosenki, może
najlepsze kompozycje, jakie się przydarzyły Lou Reedowi..
"Banan" - oczywiście miażdży mnie za każdym przesłuchaniem, "Loaded" -
najbardziej popularna i zarazem zdecydowanie najsłabsza choc i tak jest to
jedna z najlepszych płyt rock and rollowych jakie powstały... Ech!
Są jeszcze płyty z rarytasami, ktorych większość niewiele ustępuje nagraniom
powszechnie znanym, no i nagrania koncertowe, ktore urzekają energią,
spontanicznością i wspaniałym dzwiękowym brudem (nie liczę tu rzecz jasna plyty
koncertowej wydanej w latach 90. kiedy to VU zostal na chwilę reaktywowany -
jest to moim zdaniem rzecz bardzo słaba, choć bardzo wielu się podoba

pozdrawiam
uhm

[Gość: uhm]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> bo akurat oni wyszli w konfrontacji z zębem czasu.

wyszli zwycięsko, rzecz jasna

[mellodi]

To ja się dopiszę że lubię VU - najbardziej VU&Nico i WL/WH. Wobec tak obszernych referatów zamieszczonych powyżej już nic więcej nie mogę dodać. Ale polecam solowego Johna Cale'a ))

[Gość: uhm]

A ja polecam jeszcze płytę Johna Cale'a i Terry'ego Rileya "Church of Anthrax" -
świetna rzecz z pogranicza transowego, psychodelicznego rocka i minimal music
(Riley jest jednym z jej praojców). Naprawdę ciekawa muzyka, powstała na
początku lat 70.

[Gość: VU]

VU i okolice to cud - zgadzam sie z przedmówcami
oprócz peel slowly and see jest jeszcze troche innych genialnych odpadów
(another view i rarities) a nawet te płyty VU po rozpadzie (be reeda) sa niezłe
a jesli chodzi o solówki to cale jest genialny (polecam nietypową words for the
dying) oczywiscie reed jest genialny (oprócz transormera nieprawdopodobna jest
pierwsza) ale i cała reszte niźle sobie radzi - płyty moe tucker (w tym z
członkami sonic youth i pieknym coverem pale blue eyes) nico (przedewszystkim
chelsea girls) a i sterling zyje wiecznie (w tym goscinnie na płytach Luna -
takie wygładzone VU lat 90)
dla tych co nie znaja polecam tez jonathan richman and the modern lovers

[Gość: uhm]

Gość portalu: VU napisał(a):

> a nawet te płyty VU po rozpadzie (be reeda) sa niezłe


Łoł! Mówisz o pomijanym zazwyczaj w dyskograficznych spisach albumie "Squeeze"?
Jak dotarłeś do tej muzyki? Powiedz proszę coś więcej na jej temat... opinie na
jakie natrafiłem w sieci są jednogłośnie miażdżące.

pozdr.
uhm

[cze67]

Gość portalu: VU napisał(a):

> a jesli chodzi o solówki to cale jest genialny (polecam nietypową words for
the dying)

Coś mi się wydaje, że po rekomendacji ziomala z Suwałk wreszcie sobie tę płytę
nabędę. Dzięki!

[Gość: betek]

Mija już 11 lat (jak ten czas leci!) od kiedy słucham Velvetu i jak dla mnie
jest on w symbolicznej 10 ulubionych moich zespołów. Uwielbiam wszystkie ich
płyty a także solowe płyty L.Reeda oraz mojej ukochanej Nico (Minnesang, The
End i inne). Dla tych, co nie słyszeli polecam również The Primitives (Reed i
Cale jeszcze przed Velvetem) i ich singiel The Ostrich/Sneaky Pete.