Beethoven "Missa solemnis"; Skrowaczewski

[onufry_z_oddali]

Sobota, 17 maja 2008, godz. 18:00

Sala Koncertowa

Koncert oratoryjny

ORKIESTRA SYMFONICZNA I CHÓR FILHARMONII NARODOWEJ
Stanisław SKROWACZEWSKI – dyrygent
Michaela KAUNE – sopran
Jadwiga RAPPÉ – alt
Albert BONNEMA - tenor
Rafał SIWEK - bas
Henryk WOJNAROWSKI – kierownik chóru

Ludwig van BEETHOVEN - Missa solemnis

***

Bede na tym koncercie i chetnie bym sie spotkal z forumowiczami
Po tym jak sromotna kleske ponioslem w czasie przerwy w koncercie
Minkowskiego, usilujac sie spotkac z pewna forumowiczka ,
bede od 17:30 siedzial przy stoliku najblizszym drinkom alkoholowym,
bede mial niebieska koszule i przede mna bedzie lezala na stoliku ksiazka w
brazowej okladce pt "Hoene-Wronski".

A wiec do zobaczenia

Pozdr.
O.

[onufry_z_oddali]

Do wysluchania takiego dziela trzeba sie przygotowac
Cytuje za Wiki:

Missa Solemnis (Msza uroczysta) D-dur op.123 Ludwiga van Beethovena uważana jest
za największe, obok Mszy h-moll BWV 232 J. S. Bacha oraz Requiem d-moll KV626 i
Wielkiej mszy c - moll KV 427 W. A. Mozarta, dzieło sakralne w historii muzyki.
Określana jest często mianem mszy symfonicznej z powodu swych rozmiarów i struktury.

Beethoven rozpoczął pisanie Mszy w roku 1819, zamierzając ukończyć ją 20 marca
1820 roku; na ten dzień bowiem zaplanowana była ceremonia wyniesienia kardynała
arcyksięcia Rudolfa (przyjaciela i ucznia kompozytora), do godności arcybiskupa
Ołomuńca. Jak to często u Beethovena bywało, na dzień uroczystości gotowe były
tylko trzy części: Kyrie, Gloria i Credo. Sanctus/Benedictus i Agnus Dei
powstały dopiero trzy lata później. Uroczystość odbyła się bez Mszy, a pierwsze
kompletne wykonanie dzieła miało miejsce w roku 1824 w Sankt Petersburgu.
Partytura Mszy uroczystej ukazała się drukiem u Schotta w Moguncji w roku 1827.

Missa Solemnis jest dziełem nowatorskim, prekursorskim, podobnie jak ostatnie
sonaty i kwartety Beethovena. Cechuje ją typowo beethovenowskie, romantyczne
dążenie do rozsadzania ram muzycznych, monumentalna forma, która inspirowała
wielu twórców XIX wieku, np.: Berlioza (Requiem), Brahmsa (Deutsches Requiem),
Verdiego (Requiem), Liszta (oratoria), Brucknera (Te Deum, msze), Dworzaka
(Stabat Mater, Requiem), a nawet Mahlera (VIII Symfonia). Przeplatając fragmenty
ekstatyczne, monumentalne z modlitewnym skupieniem, koncentrując się muzycznie
na znaczeniu każdego pojedynczego słowa, Beethoven w sposób maksymalny
uplastycznia, ożywia liturgiczny tekst, powodując również, że Msza jest utworem
bardzo osobistym, subiektywnym. Beethoven uczynił z niej rodzaj manifestu swojej
wiary, która nie dawała się zamknąć w żadnym systemie. Choć tekst Mszy pochodzi
z liturgii katolickiej, Beethoven praktykującym katolikiem nigdy nie był, a w
Mszy interesowały go - podobnie jak w IX Symfonii - ogólne idee, nie zaś żarliwa
bachowska ortodoksja. W tym przypadku jest to idea marności człowieczej a
nieskończonej potęgi Boga, w przypadku IX Symfonii zaś - ogólnoludzkie
braterstwo. Te dwa dzieła koronują dorobek twórczy Beethovena i mówią nam o jego
filozofii więcej nawet niż słowa.

Beethoven napisał na partyturze dzieła jako motto:

"Von Herzen - möge es zu Herzen gehen"

(Z serca - oby do serc trafiła).

[onufry_z_oddali]

Oto tekst z blogu Doroty Szwarcman:

No i po inauguracji Festiwalu Beethovenowskiego. Zaczął się (o ile pamiętam, nie
po raz pierwszy) Missą solemnis. To utwór, którego przez wiele lat właściwie nie
rozumiałam i uważałam za jeden z tych, które się Beethovenowi nie udały - choć
nie z tych najgorszych, co do których nie można wręcz uwierzyć, że to też on,
jak Msza C-dur, Zwycięstwo Wellingtona w Bitwie pod Vittorią, Cisza morska i
szczęśliwa podróż. Beethoven był nierówny i zdarzały mu się potworne i toporne
prymitywy. Zawsze mnie to zdumiewało w zestawieniu z symfoniami, sonatami czy
kwartetami.

W Missie też w wielu fragmentach wydawało mi się, że są one kompletnie puste w
środku. Na partyturze Beethoven napisał: “Z serca - oby trafiła do serca”. Że to
taki wyraz najgłębszej religijności, może czasem zbyt prostej i naiwnej. No
rzeczywiście, zbyt prostej… (Swoją drogą, niezmiernie ciekawy jest w monografii
George’a B. Marka opis, jak to Beethoven kręcił z wydawcami, chcąc na wydaniu
mszy zarobić jak najwięcej - religijność z serca to religijność, ale pieniążki
to podstawa.)

Ale naprawdę zrozumiałam ten utwór, kiedy usłyszałam go na instrumentach z
epoki. Fragment Et incarnatus z Credo czy początek Sanctus zupełnie inaczej
brzmi z tym charakterystycznym szklistym brzmieniem smyczków - dopiero słychać
tę archaizację, odniesienia do chorału. Beethoven czasem robił takie
nieoczekiwane czasem ukłony do przeszłości, jak słynna Pieśń dziękczynna
uzdrowionego w Kwartecie a-moll op. 132 czy fragment pod koniec IX Symfonii
niemal jak z Heinricha Schuetza. Odkąd usłyszałam Missę w wykonaniu Concerto
Koelln na żywo, a potem pod Herreweghem na płycie, patrzę na nią zupełnie inaczej.

Ciekawa byłam, jak teraz będzie mi się słuchać wykonania na instrumentach
współczesnych. No i słuchało mi się nienajgorzej, bo choć te brzmienia bardzo mi
już czasem przeszkadzały, to przynajmniej wiedziałam już, o co chodzi. Tym
bardziej, że dyrygujący Missą Kazimierz Kord zadysponował bardzo dobre tempa
(pozdrowienia dla Maestra, który właśnie mi się przyznał, że czytuje te zapiski
). Chór Filharmonii Narodowej był świetny, orkiestra - Sinfonietta Cracovia -
też niezła (piękne solo Roberta Kabary w Benedictus), soliści (zestaw
międzynarodowy) trochę nierówni - pojedyncze brzmienia piękne, ale i trochę
nieładnych i wysilonych, nawet fałszywych. Ale ogólnie zaczęło się, można
powiedzieć, górną strefą stanów średnich.

[onufry_z_oddali]

To tym razem o dyrygencie koncertu:

STANISŁAW SKROWACZEWSKI

Dyrygent i kompozytor, urodzony 3 października 1923 we Lwowie.

Rozpoczął naukę gry na fortepianie i skrzypcach w wieku czterech lat. Jako
siedmiolatek skomponował swój pierwszy utwór symfoniczny, a jako jedenastoletni
chłopiec zadebiutował na estradzie koncertowej recitalem fortepianowym. Dwa lata
później wystąpił jako pianista i dyrygent w III KONCERCIE FORTEPIANOWYM Ludwiga
van Beethovena. Podczas II wojny światowej doznał kontuzji obu dłoni, co
przekreśliło nadzieje na karierę pianistyczną. Skoncentrował się wówczas na
kompozycji i dyrygowaniu. Kształcił się pod kierunkiem Romana Palestra
(kompozycja) i Waleriana Bierdiajewa (dyrygentura) w Państwowej Wyższej Szkole
Muzycznej w Krakowie. W latach 1947-49 przebywał w Paryżu, gdzie studiował u
Nadii Boulanger i uczestniczył w założeniu awangardowej grupy "Zodiaque".

Jeszcze w 1946 został dyrygentem Filharmonii Wrocławskiej, później, w latach
1949-54 był dyrektorem Filharmonii Śląskiej w Katowicach, a od 1954 do 1956 stał
na czele Filharmonii Krakowskiej. Był też związany z Filharmonią Narodową w
Warszawie jako stały dyrygent w latach 1956-59.

W 1956 Stanisław Skrowaczewski wygrał Międzynarodowy Konkurs Dyrygencki w
Rzymie. Zaproszony przez George'a Szella zadebiutował w Stanach Zjednoczonych z
Cleveland Orchestra. Wkrótce dyrygował New York Philharmonic, Pittsburgh
Symphony, Cincinnati Symphony, a w 1960 został dyrektorem artystycznym
Minneapolis Symphony Orchestra, w 1970 przemianowanej na Minnesota Orchestra
(funkcję tę pełnił przez 19 lat). Od tego czasu był częstym gościem najlepszych
orkiestr na całym świecie, jak również znakomitych teatrów operowych, takich jak
Wiener Staatsoper i Metropolitan Opera. Odbywał międzynarodowe tournées z
orkiestrami takimi jak Concergebouworkestr, Orchestre Nationale de France,
Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie, dwukrotnie podróżował z
Philadelphia Orchestra do Ameryki Południowej i z Cleveland Orchestra do
Australii. W latach 1984-91 zajmował stanowisko głównego dyrygenta HallÉ
Orchestra w Manchesterze. Z zespołem tym koncertował w Londynie i wielu innych
miastach Wielkiej Brytanii, a także w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, krajach
skandynawskich, Hiszpanii, Polsce i Stanach Zjednoczonych.

Stanisław Skrowaczewski nagrał ogromny repertuar dla firm płytowych RCA,
Philips, CBS, Denon, EMI/Angel, Mercury, Vox, Erato, Muza i Arte Nova. Wiele
jego nagrań analogowych ukazało się w postaci reedycji na płytach CD, a nowe
rejestracje dzieł Antona Brucknera, Dmitrija Szostakowicza i Johannesa Brahmsa
(z HallÉ Orchestra) spotkały się z doskonałym przyjęciem. Za interpretacje
symfonii Antona Brucknera otrzymał Złoty Medal Towarzystwa
Mahlerowsko-Brucknerowskiego, zaś za popularyzację muzyki współczesnej z
Minnesota Orchestra - pięciokrotnie Nagrodę ASCAP. Nagrania jedenastu symfonii
Antona Brucknera z Saarlaendischer Rundfunk Orchestra (wydane przez Arte Nova)
otrzymały w Cannes w 2002 nagrodę za najlepsze nagranie XVIII/XIX-wiecznego
utworu orkiestrowego. Obecnie Stanisław Skrowaczewski nadal jest związany z
Minnesota Orchestra jako "conductor laureate" oraz piastuje funkcję głównego
gościnnego dyrygenta Saarlaendischer Rundfunk Orchestra.

A to link do innego artykulu:

www.twojamuza.pl/index.php?w=6&id=652&g=2

[schaetzchen]

Ja się wybieram, wiele sobie obiecując po pani sopranistce.

[onufry_z_oddali]

schaetzchen napisała:

> Ja się wybieram, wiele sobie obiecując po pani sopranistce.


Oto jej pierwsza "aproksymacja":

www.badix.ch/vocsopran/kaune/kaune.html

[onufry_z_oddali]

Wersja skrocona artystycznego CV Michaeli Kaune:

Michaela Kaune was born in Hamburg and studied with Prof. Judith
Beckmann at the Music Academy of her hometown. She has been a prize
winner at the "Belvedere Wettbewerb" in Vienna (1996) and was
awarded the "Otto-Kasten-Preis" of the "Deutsche Bühnenverein" in
1999.

Since 1997, Michaela Kaune has been a member of the German Opera
Berlin. Her main repertoire includes roles as "Micaëla" in
CARMEN, "Pamina" in DIE ZAUBERFLÖTE, "Marguerite" in Gounod's
FAUST, "Agathe" in DER FREISCHÜTZ, "Contessa" in LE NOZZE DI
FIGARO, "Fiordiligi" in COSI FAN TUTTE, "Marie" THE BARTED
BRIDE, "Eva" in DIE MEISTERSINGER, ARABELLA, RUSALKA, KATJA
KABANOVA, "Marschallin" in DER ROSENKAVALIER.

The artist was invited to sing at the Cologne Opera, at the
Semperoper Dresden, the Théâtre de la Monnaie Bruxelles, the Opéra
National de Paris, the Aalto Theater Essen, the Frankfurt Opera ,
the Bavarian State Opera Munich, the Opéra de Montpellier, the
Vlaamse Opera, Antwerp, the Hamburg State Opera, the Nederlandse
Opera, Amsterdam.
Notable among the artist's concert engagements were collaborations
with the Hamburg Radio Orchestra (NDR), the Bamberg Symphony
Orchestra, the Strasbourg Orchestra, the Hamburg Symphony Orchestra,
the DSO Berlin, the RSB Berlin, the NHK Symphony Orchestra, Tokyo,
the RSO Francfort, the MDR Leipzig, the Hannover Radio Orchestra,
the RSO Vienna, the Dresde Philharmonic Orchestra and the Dresde
State Orchestra. She sang under: Zubin Metha, Christoph Eschenbach,
Simone Young, Christian Thielemann, Marek Janowski, Jun Märkl, Kent
Nagano, Marc Minkowski Gary Bertini, Friedemann Layer, Stefan
Soltesz, Ingo Metzmacher, Markus Stenz, Lothar Zagrosek, Philippe
Jordan, Marc Albrecht, Peter Schneider, Alan Gilbert, Dennis Russell
Davies, Esa Pekka Salonen, Eliahu Inbal, Eiji Oue to name some.

Furthermore she was invited to the Schleswig-Holstein Music
Festival, the Festival de Radio France , the Salzburg Festival, the
Berlin Festival and the Bad Urach Festival. RECITALS with Irwin Gage
at the Bonn Beethoven Festival and in Hamburg and with Christoph
Eschenbach at the Schleswig -Holtstein Festival.

[schaetzchen]

To ja tylko dodam bez używania skomplikowanych słów, że słyszałam ją w
VIII Pendera i bardzo mi się podobała.

[onufry_z_oddali]

To moze teraz o Jadwidze Rappe:

Naukę śpiewu rozpoczęła pod kierunkiem Zofii Brégy, a kontynuowała w Akademii
Muzycznej we Wrocławiu w klasie Jerzego Artysza, uzyskując dyplom z najwyższym
wyróżnieniem. Wcześniej została absolwentką Wydziału Filologii Słowiańskiej
Uniwersytetu Warszawskiego. W 1980 otrzymała I nagrodę na Międzynarodowym
Konkursie Bachowskim w Lipsku, a następnym roku - Złoty Medal na Festiwalu
Młodych Solistów w Bordeaux.

Jadwiga Rappé uprawia głównie repertuar oratoryjno-kantatowy, obejmujący dzieła
od baroku (jak MSZA H-MOLL i pasje Johanna Sebastiana Bacha, oratoria Georga
Friedricha Haendla, kompozycje Antonio Vivaldiego i Giovanniego Battista
Pergolesiego) poprzez romantyzm do współczesnych, wśród których należy wymienić
przede wszystkim monumentalne kompozycje Krzysztofa Pendereckiego (POLSKIE
REQUIEM, TE DEUM, SIEDEM BRAM JEROZOLIMY). Ponadto artystka dysponuje rozległym
repertuarem liryki wokalnej, od renesansowych pieśni z lutnią po dzieła
kompozytorów współczesnych. W repertuarze Jadwigi Rappé są również partie altowe
w operach Georga Friedricha Haendla, Christopha Willibalda Glucka, Amilcara
Ponchiellego, Piotra Czajkowskiego, Giuseppe Verdiego. Jej wielkim sukcesem
stała się rola Erdy w tetralogii PIERŚCIEŃ NIBELUNGA Richarda Wagnera. Artystka
kreowała ją w Deutsche Oper Berlin (również podczas tournée tego zespołu w
Japonii), w Covent Garden, Operze Królewskiej w Brukseli, na festiwalu w Orange,
w Wiener Staatsoper, w Grand Théâtre w Genewie. Dokonała również nagrania
płytowego tej partii pod batutą Bernarda Haitinka dla EMI. Ostatnio zapraszana
jest do wykonań muzyki Gustava Mahlera, którego wszystkie partie na głos altowy
ma w repertuarze. Bierze też udział w prawykonaniach dzieł współczesnych (np.
SIEDMIU BRAM JEROZOLIMY Krzysztofa Pendereckiego pod dyrekcją Lorina Maazela,
Jerozolima 1997). Niektóre spośród nich komponowane były z myślą o jej
oryginalnym głosie (np. MISSA PRO PACE Wojciecha Kilara; prawykonanie: styczeń
2001).

Jadwiga Rappé występowała z koncertami i recitalami w najsłynniejszych salach
koncertowych Europy, jak Musikverein i Konzerthaus w Wiedniu, Salle Pleyel i
Théâtre des Champs-Elysées w Paryżu, Gewandhaus w Lipsku, Concertgebouw w
Amsterdamie, Royal Albert Hall w Londynie, a także w nowojorskiej Carnegie Hall
i w Kennedy Center w Waszyngtonie. Współpracowała z dyrygentami tej miary, co
Riccardo Chailly, Sir Colin Daies, Charles Dutoit, Bernard Haitink, Nicolaus
Harnoncourt, Marek Janowski, Lorin Maazel, Kent Nagano, Seiji Ozawa, Krzysztof
Penderecki, Sir Simon Rattle, Helmut Rilling, Mścisław Rostropowicz, Stanisław
Skrowaczewski i in. Śpiewała z tak znakomitymi orkiestrami, jak: Wiener
Philharmoniker, National Symphony Orchestra Washington, Hallé Orchestra, RIAS
Berlin, Concentus Musicus Wien, ORF Sinfonieorchester. Brała udział w wielu
międzynarodowych festiwalach, m.in. w Salzburger Festspiele, Festival de Paris,
Festival d'Oragne, Brucknerfest Linz, Styriarte Graz, Maggio Musicale
Fiorentino, Haendel Festspiele w Karlsruhe, MDR Musiksommer w Lipsku,
"Wratislavia Cantans", "Warszawska Jesień".

Dyskografia artystki obejmuje ponad 30 pozycji, zarejestrowanych głównie dla
firm: BMG Music, Teldec, Erato, Orfeo, Naxos, Philips, Eterna, Decca, Polskie
Nagrania, Polskie Radio/KOS Records, CD Accord. Za nagranie płytowe (wraz z Ewą
Pobłocką) pieśni Mieczysława Karłowicza Jadwiga Rappé otrzymała nagrodę
"Fryderyk '98".

Jadwiga Rappé zasiada w jury konkursów wokalnych, a od roku 2000 prowadzi klasę
śpiewu solowego w Akademii Muzycznej w Warszawie.

W czasach daleko posuniętej specjalizacji wśród śpiewaków wszechstronność
repertuarowa Jadwigi Rappe budzi podziw, tym bardziej, że śpiewaczka ma bardzo
charakterystyczny, niski głos o ciemnej barwie. Śpiewa pieśni i partie
kantatowe; występuje w oratoriach i operach; zajmuje się zarówno muzyką dawną,
jak i współczesną oraz wszelkich epok pomiędzy tymi okresami. I wszędzie odnosi
sukcesy. Jednym z największych jej triumfów był występ w roli bogini Erdy w
PIERŚCIENIU NIBELUNGA Wagnera na scenie Deutsche Oper w Berlinie. Z zespołem
berlińskiego teatru śpiewała partię Erdy również w Japonii, ponadto występowała
w tej roli w Covent Garden w Londynie, w Operze Królewskiej w Brukseli, na
festiwalu w Orange, w wiedeńskiej Staatsoper i w Grand Théâtre w Genewie. Wzięła
także udział w nagraniu dla firmy EMI pod dyrekcją Bernarda Haitinka. Sama tak
mówiła o swoim repertuarze:

"Wydaje mi się, że naturalne brzmienie mojego głosu najlepiej pasuje do Wagnera,
muzyki rosyjskiej, może również do Brahmsa. Są jednak niektóre pieśni Brahmsa o
wysokiej tessiturze, pieśni Mahlera, utwory Bacha czy Lutosławskiego, w których
potrzebuję pewnego eodzaju piana. Tego typu efekty wymagają specjalnych
zabiegów, wykorzystania odpowiedniego rezonowania głowy. To jest dość
skomplikowane, ale ogólnie problem sprowadza się do kontrolowania emocji. Ktoś
mógłby zrobić mi zarzut, że wszystko dokładnie kontroluję, sprawdzam,
eksperymentuję i w związku z tym moje śpiewanie jest chłodne. Być może, ale wolę
śpiewanie kontrolowane aniżeli histeryczne emocje, które rujnują warsztat. Wielu
śpiewaków operowych nie radzi sobie z pieśniami czy oratoriami. Właśnie przez
brak takiej umiejętności. Nie można przenosić rozbuchanych, ogromnych emocji,
strawnych w operze, do wycyzelowanych arii Bachowskich, do muzyki dawnej i wielu
pieśni, nawet współczesnych."

[onufry_z_oddali]

Do Pani Jadwigi Rappe mam duzy sentyment. Tak sie zlozylo, ze
- gdy bylem mlodym poczatkujacym melomanem), to ona byla pierwsza
wielka spiewaczka altowa, jaka dane bylo mi uslyszec na zywo.

A teraz o Albercie Bonnemie. W internecie nie ma zbyt duzo informacji
o nim:

BONNEMA, ALBERT
Albert Bonnema is from The Netherlands and completed his vocal training at the
Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. From 1991 to 1995 he was a member of the
Bern Stadttheater and in the latter year sang the rôle of Stolzing in Die
Meistersinger von Nürnberg at the Holland Festival. In 1997 he made his début as
Lohengrin in Linz. Guest performances as Stolzing, Lohengrin and Siegfried in
Götterdämmerung followed in Dresden, Essen, at the Bavarian State Opera in
Munich, in Zurich, Amsterdam, Sydney and Tokyo. In Hamburg he sang Števa Buryja
in Jenůfa, Boris in Kátya Kabanová, Dimitry in Boris Godunov, and Jim Mahoney in
Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny. In Cologne he was King Candaules in
Zemlinsky’s opera of that name and appeared at the Salzburg Festival as Midas in
Richard Strauss’s Die Liebe der Danae, and in Düsseldorf as Enée in Les Troyens.
His rôles in Stuttgart have included that of Jeník in The Bartered Bride, in
addition to his appearance as Siegfried in Götterdämmerung.

[onufry_z_oddali]

No to teraz o Rafale Siwku (za strona CD Accord)

Absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej, którą ukończył w klasie Jerzego
Knetiga. Uczestniczył także w kursach mistrzowskich Alexandriny Milchevej,
Ryszarda Karczykowskiego i Christiana Elsnera, a obecnie pracuje z Kałudi
Kałudowem. Laureat Międzynarodowego Konkursu Moniuszkowskiego w Warszawie
(2001), Konkursu Belvedere w Wiedniu (2001) i Competizione dell'Opera w Dreźnie
(2002). Debiutował jako Ferrando we wrocławskim Trubadurze Verdiego w tamtejszej
Hali Ludowej. W tej samej roli pojawił się później także na scenie Opery
Warneńskiej. Od 2001 roku jest solistą Warszawskiej Opery Kameralnej. Śpiewał
tam Sarastra w Czarodziejskim flecie i Komandora w Don Giovannim Mozarta,
Griemina w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego i Don Basilia w Cyruliku sewilskim
Rossiniego; występował też z tym zespołem podczas tournée po Hiszpanii,
Niemczech, Holandii, Francji, Szwajcarii i Libanie. Koncertował w łódzkim
Teatrze Wielkim (Gala Belliniego), w Warnie oraz podczas Festiwalu "Viva il
canto" w Cieszynie. Występuje również w repertuarze oratoryjnym; śpiewał m.in.
Requiem Verdiego i Stabat Mater Dvoráka. W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej
debiutował rolą Księcia Griemina w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego; w roli
tej wystąpił też z tym zespołem na scenie moskiewskiego Teatru Bolszoj. W Operze
Narodowej śpiewał również partie: Skołuby w Strasznym dworze Moniuszki, Timura w
Turandot Pucciniego (także podczas występów gościnnych na Cyprze i w Japonii)
oraz Lodovica w Otellu Verdiego. Wykonywał partię Archierejosa w Królu Rogerze
Szymanowskiego w paryskim Théâtre du Châtelet, śpiewał Małą mszę uroczystą
Rossiniego podczas Festiwalu Muzycznego Polskiego Radia, gościł jako Timur w
sofijskiej inscenizacji Turandot i wystąpił z recitalem na Dreiklang Festival w
Niemczech.

[maro76]

onufry_z_oddali napisał:

> No to teraz o Rafale Siwku (za strona CD Accord)
>
> Absolwent warszawskiej Akademii Muzycznej, którą ukończył w klasie Jerzego
> Knetiga. Uczestniczył także w kursach mistrzowskich Alexandriny Milchevej,
> Ryszarda Karczykowskiego i Christiana Elsnera, a obecnie pracuje z Kałudi
> Kałudowem. Laureat Międzynarodowego Konkursu Moniuszkowskiego w Warszawie
> (2001), Konkursu Belvedere w Wiedniu (2001) i Competizione dell'Opera w Dreźnie
> (2002). Debiutował jako Ferrando we wrocławskim Trubadurze Verdiego w tamtejsze
> j
> Hali Ludowej. W tej samej roli pojawił się później także na scenie Opery
> Warneńskiej. Od 2001 roku jest solistą Warszawskiej Opery Kameralnej. Śpiewał
> tam Sarastra w Czarodziejskim flecie i Komandora w Don Giovannim Mozarta,
> Griemina w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego i Don Basilia w Cyruliku sewilski
> m
> Rossiniego; występował też z tym zespołem podczas tournée po Hiszpanii,
> Niemczech, Holandii, Francji, Szwajcarii i Libanie. Koncertował w łódzkim
> Teatrze Wielkim (Gala Belliniego), w Warnie oraz podczas Festiwalu "Viva il
> canto" w Cieszynie. Występuje również w repertuarze oratoryjnym; śpiewał m.in.
> Requiem Verdiego i Stabat Mater Dvoráka. W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej
> debiutował rolą Księcia Griemina w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego; w roli
> tej wystąpił też z tym zespołem na scenie moskiewskiego Teatru Bolszoj. W Operz
> e
> Narodowej śpiewał również partie: Skołuby w Strasznym dworze Moniuszki, Timura
> w
> Turandot Pucciniego (także podczas występów gościnnych na Cyprze i w Japonii)
> oraz Lodovica w Otellu Verdiego. Wykonywał partię Archierejosa w Królu Rogerze
> Szymanowskiego w paryskim Théâtre du Châtelet, śpiewał Małą mszę uroczystą
> Rossiniego podczas Festiwalu Muzycznego Polskiego Radia, gościł jako Timur w
> sofijskiej inscenizacji Turandot i wystąpił z recitalem na Dreiklang Festival w
> Niemczech.
>

powinni dodać że z obywatelem o niku maro76 grywał w kapsle
na warszawskiej Woli w czasach wielkiej świetności Wyścigu Pokoju)


Missy posłuchałbym, decyzję podejmę spontanicznie

[balthazar110]

bardzo dziekuje za informację

[onufry_z_oddali]

onufry_z_oddali napisał:

> Sobota, 17 maja 2008, godz. 18:00
>
> Sala Koncertowa
>
> Koncert oratoryjny
>
> ORKIESTRA SYMFONICZNA I CHÓR FILHARMONII NARODOWEJ
> Stanisław SKROWACZEWSKI – dyrygent
> Michaela KAUNE – sopran
> Jadwiga RAPPÉ – alt
> Albert BONNEMA - tenor
> Rafał SIWEK - bas
> Henryk WOJNAROWSKI – kierownik chóru
>
> Ludwig van BEETHOVEN - Missa solemnis
>
> ***
>
> Bede na tym koncercie i chetnie bym sie spotkal z forumowiczami
> Po tym jak sromotna kleske ponioslem w czasie przerwy w koncercie
> Minkowskiego, usilujac sie spotkac z pewna forumowiczka ,
> bede od 17:30 siedzial przy stoliku najblizszym drinkom alkoholowym,
> bede mial niebieska koszule i przede mna bedzie lezala na stoliku ksiazka w
> brazowej okladce pt "Hoene-Wronski".
>
> A wiec do zobaczenia
>
> Pozdr.
> O.

===================

UWAGA:

Po wyslaniu tego postu zwrocono mi uwage, ze zycie towarzyskie
forumowiczow "Muzyka Klasyczna" ma dluga tradycje i toczy sie
zywo. Moj prywatny anons (patrz wyzej) - w jakims sensie - te tradycje narusza ...

OK.

Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa!

ODWOLUJE wiec niniejszym powyzszy anons.

Bylbym natomiast wdzieczny, by osoba/osoby animujace
zycie towarzyskie Forum "Muzyka klasyczna" poinformowaly
mnie o zasadach owego zycia towarzyskiego. Jesli nie na forum,
to listem na moja skrzynke. Z gory dziekuje

Pozdr.
O.

[kanarek2]

Jak bylo? pytam bo moze bede mial dzis czas.

Pozdrowienia,
k.

[schaetzchen]

Nie wiem jak było, idę dzisiaj

[arana]

Jak było? Piszcie.

Nieobecna, ale ciekawa
A.

[onufry_z_oddali]

Slyszalem Missa po raz pierwszy (wlasciwie to wstyd i mnie zupelnie ...
powalilo.

Niewatpliwie jest to wielkie dzielo muzyki sakralnej.
Ale jakze inne od dziel Bacha, czy Mozarta. Te ostatnie sa
bardziej "wywazone", "zdyscyplinowane".

Missa solemnis to jeden wielki zarliwy dialog czlowieka z Bogiem.
Czasem pelen bolu i cierpienia, czasem pelen nieziemskiej radosci.
Wspaniala muzyka o wymiarze kosmicznym. I o wiele bardziej skomplikowana niz w
innych wielkich formach Beethovena.

Orkiestra, chor i 4 solisci - nawzajem przeplatajacy sie i wnoszacy
rozne rodzaje ekspresji w dzielo. I nad tym wszystkim musi panowac dyrygent. To
bylo baaardzo trudne do wykonania!

No, a wykonanie.(Dopiero po tym koncercie posluchalem innych nagran,
ale i tak nie moge dokonywac porownan, bo za malo sluchalem).

2 glosy zasluguja na wyroznienie: Michaela Kaune (sopran) i
Rafal Siwek (bas). Expresja glosu Kaune jest wymarzona do tej partii.
Trudno byc takze obojetnym na piekna barwe jej sopranu.
Siwek powalil mnie swoim spiewem na poczatku Agnus Dei - to byl
chyba najbardziej uduchowiony fragment calej Mszy. Rappe ma zbyt zdyscyplinowany
glos by spiewac w Missa. Tam trzeba fragmentami wrzeszczec bardziej niz w Odzie
do Radosci. Rappe jest swietna
w zdyscyplinowanej muzyce oratoryjnej Bacha, ale u Beethovena
trzeba spiewac inaczej, bardziej emocjonalnie (NB. Rappe wystapila
w zastepstwie Anny Lubanskiej, anonsowanej wczesniej; wiec trudno
miec do niej tu pretensje). Tenor byl w "gornej strefie stanow srednich" - jakis
taki pozbawiony wyrazu (nie liczac Ochmanna, to z tenorami jakos ... krucho

Nie mam zastrzezen do choru. Spiewali pieknie!

A dyrygent? Wbiegl na scene w podskokach. Dyrygowal tez bardzo
dynamicznie (ale bez wygibasow a la Minkowski )
Poniewaz bylem skoncentrowany na muzyce, wiec nie sledzilem, czy dokladnie
pokazywal wszystkie wejscia - ale chyba tak. Calkowicie
panowal nad sytuacja. Mistrz w kazdym calu ...

Potem zerknalem na jego CV. I co? Otoz Skrowaczewski ma 85 lat!!!

Czapki z glow!

I przed wykonawcami tej mszy,
no i przede wszystkim, przed genialnym Beethovenem!!!

Jak napisano w programie:

"Cieple miesiace 1819 r. spedzil Beethoven na letnisku w Modling
pochloniety praca. Z relacji odwiedzajacych wiadomo, ze zamykal sie
w pokoju i podspiewywal, pokrzykiwal, tupal. Zapominal o jedzeniu
i robil awantury sluzacym. Mial poczucie, ze tworzy dzielo
wyjatkowe."

[onufry_z_oddali]

Mam takie pytanie, w zwiazku z informacja podana w poprzednim
poscie, ze Skrowaczewski, w wieku 85 lat, w swietnej formie
poprowadzil koncert w FN.

Mianowicie - jako osobnika w podeszlym juz wieku -
interesuje mnie:

1. Jaki byl maksymalny wiek dyrygenta, ktory poprowadzil conajmniej godzinny
koncert symfoniczny i go nie zniesli;

2. Jak ten dyrygent sie nazywal?



Stawiam "szeroko pojetego drinka" (ale bez przymusu) osobie,
ktora mi udzieli odpowiedzi na te pytania

Pozdr.
O.

[184l]

87 ( w tym wieku dawal cotygodniowe koncerty dla NBC)
Arturo Toscanini

[onufry_z_oddali]

184l napisała:

> 87 ( w tym wieku dawal cotygodniowe koncerty dla NBC)
> Arturo Toscanini

***

Dziekuje. To nikt nie wyszedl ponad 90 lat?
Jakos wydawlo mi sie, ze mogli istniec bardziej dlugowieczni
dyrygenci. Dyrygowanie, jako polaczenie wysilku intelektalnego
i fizycznego, powinno sprzyjac dlugowiecznosci

[184l]

Mysle jednak, ze Onufremu chodzi o inna odpowiedz.
Arturo Toscanini wystapil po raz ostatni przed publicznoscia 29 grudnia 1951 roku drygujac Tristiana i Izolde Wagnera. Mial wowczas 84 lata, czyli byl mlodszy od Skrowaczewskiego.
Drink mi przepadl(-:
Chyba, ze zagadka jest pulapka i chodzi tu... wlasnie o Skrowaczewskiego..

[onufry_z_oddali]

184l napisała:
> Mysle jednak, ze Onufremu chodzi o inna odpowiedz. Arturo Toscanini wystapil
po raz ostatni przed publicznoscia 29 grudnia 1951 roku dyrygujac Tristiana i
Izolde Wagnera. Mial wowczas 84 lata, czyli byl mlodszy od Skrowaczewskiego.

***

Tak, uscislijmy "warunki" zagadki: chodzi tu o koncert przed publicznoscia (a
nie nagranie studyjne).

Jestem prawie pewien, ze byli dyrygenci, ktorzy dyrygowali
publicznie po ukonczeniu 90 lat.

I jeszcze jedno: to jest zagadka, na ktora ja NIE znam odpowiedzi.

[onufry_z_oddali]

Uscislenie: Skrowaczewski urodzil sie 3 pazdziernika 1923 r.,
wiec w chwili obecnej ma 84 lata.

[onufry_z_oddali]

W internecie znalazlem cos takiego:

***

World's oldest conductor dies

Japan's Takashi Asahina - musical director of the Osaka Philharmonic Orchestra
and the world's oldest active conductor - has died, aged 93.

A spokesman said the conductor died of natural causes on Friday in Kobe
hospital, where he had been receiving treatment for fatigue since 25 October.

Asahina was best known for his interpretations of Beethoven, Bruckner and
Tchaikovsky and for working with some of the world's leading musicians,
including Andres Segovia and Yehudi Menuhin.

The conductor is survived by his wife and two sons who are organising a private
funeral while the Osaka Philharmonic is planning a memorial concert.

***

[onufry_z_oddali]

Znlazlem w internecie recenzje, z ktorej wynika, ze ten wybitny
japonski dyrygent, poprowadzil koncert (przed publicznoscia)
w wieku 92 lat.

search.japantimes.co.jp/cgi-bin/fm20000813a1.html
Kto wie, moze dyrygowal tez w wieku 93 lat, ale na ten temat nie znalazlem
potwierdzenia.

Byc moze to jest odpowiedz na zagadke, ale nie jestem pewien

A oto jego nagranie z youtube:

www.youtube.com/watch?v=Ct2talCqcyc&feature=related

[184l]

Czyli muzykoterapia=dlugie i kreatywne zycie!O!

[maro76]

ponad 90-tke dyrygował na pewno Leopold Stokowski
długowieczny też był Gunther Wand ale w przedziale 80-90

[onufry_z_oddali]

maro76 napisał:

> ponad 90-tke dyrygował na pewno Leopold Stokowski
> długowieczny też był Gunther Wand ale w przedziale 80-90

***

Wiki mowi:

Stokowski's very last public appearance took place during the 1975 Vence Music
Festival in the South of France, when on July 22 he conducted the Rouen Chamber
Orchestra in several of his Bach transcriptions.

Mial wtedy 93 lata, wiec chyba przebija Japonca, a maro zasluguje
na "szeroko pojetego drinka" postawionego przez onufrego

[onufry_z_oddali]

Za podpowiedz o Stokowskim, masz u mnie "szeroko pojetego drinka", ale,
oczywiscie, bez przymusu

Poniewaz moj obecny gosc z Francji, jest bardzo zainteresowany
poziomem absolwentow AM w W-wie, bede wraz z nim na Koncercie
Dyplomantow AM w piatek 30.05. w FN. Bedziemy latwo rozpoznawalni:
dwoch zywo gestykulujacych matematykow przy barku z mocnymi drinkami
w przerwie koncertu

Moze sie spotkamy? Zapraszam serdecznie, ale oczywiscie nie ma
przymusu

Pozdr.
O.

[maro76]

onufry_z_oddali napisał:

> Za podpowiedz o Stokowskim, masz u mnie "szeroko pojetego drinka", ale,
> oczywiscie, bez przymusu
>
> Poniewaz moj obecny gosc z Francji, jest bardzo zainteresowany
> poziomem absolwentow AM w W-wie, bede wraz z nim na Koncercie
> Dyplomantow AM w piatek 30.05. w FN. Bedziemy latwo rozpoznawalni:
> dwoch zywo gestykulujacych matematykow przy barku z mocnymi drinkami
> w przerwie koncertu
>
> Moze sie spotkamy? Zapraszam serdecznie, ale oczywiscie nie ma
> przymusu
>
> Pozdr.
> O.

jestem jutro na 90 procent
dawno "Obrazków" nie słuchałem orkiestrowych
zapowiada sie nie najgorszy koncert

w sobote też zresztą może być solidnie, Marek Janowski i Orkiestra
Suise Romande, Bartok i Bruckner, bilety w cenach lekko zaporowych
ale troche mnie kusi

[onufry_z_oddali]

maro76 napisał:

> onufry_z_oddali napisał:
>
> > Za podpowiedz o Stokowskim, masz u mnie "szeroko pojetego drinka", ale,
> > oczywiscie, bez przymusu
> >
> > Poniewaz moj obecny gosc z Francji, jest bardzo zainteresowany
> > poziomem absolwentow AM w W-wie, bede wraz z nim na Koncercie
> > Dyplomantow AM w piatek 30.05. w FN. Bedziemy latwo rozpoznawalni:
> > dwoch zywo gestykulujacych matematykow przy barku z mocnymi drinkami
> > w przerwie koncertu
> >
> > Moze sie spotkamy? Zapraszam serdecznie, ale oczywiscie nie ma
> > przymusu
> >
> > Pozdr.
> > O.
>
> jestem jutro na 90 procent
> dawno "Obrazków" nie słuchałem orkiestrowych
> zapowiada sie nie najgorszy koncert
>
> w sobote też zresztą może być solidnie, Marek Janowski i Orkiestra
> Suise Romande, Bartok i Bruckner, bilety w cenach lekko zaporowych
> ale troche mnie kusi

***

Mam 5 minut wolnego, to pisze.

Bardzo mi bylo milo, ze 90% zamienilo sie w 100%

Jak tam koncert sobotni pod Janowskim?

Mam nadzieje na nastepne spotkanie, ale juz chyba w przyszlym sezonie. Na
Sokolova 24.08. nie moge pojsc, bo bede na konferencji.
Na konczacego sezon Mahlera, chyba tez nie, bo bede totalnie
wypruty po 10 dniach bardzo ciezkiej pracy

Pozdr.
O.

[maro76]

onufry_z_oddali napisał:

> maro76 napisał:
>
> > onufry_z_oddali napisał:
> >
> > > Za podpowiedz o Stokowskim, masz u mnie "szeroko pojetego drinka",
> ale,
> > > oczywiscie, bez przymusu
> > >
> > > Poniewaz moj obecny gosc z Francji, jest bardzo zainteresowany
> > > poziomem absolwentow AM w W-wie, bede wraz z nim na Koncercie
> > > Dyplomantow AM w piatek 30.05. w FN. Bedziemy latwo rozpoznawalni:
> > > dwoch zywo gestykulujacych matematykow przy barku z mocnymi drinkam
> i
> > > w przerwie koncertu
> > >
> > > Moze sie spotkamy? Zapraszam serdecznie, ale oczywiscie nie ma
> > > przymusu
> > >
> > > Pozdr.
> > > O.
> >
> > jestem jutro na 90 procent
> > dawno "Obrazków" nie słuchałem orkiestrowych
> > zapowiada sie nie najgorszy koncert
> >
> > w sobote też zresztą może być solidnie, Marek Janowski i Orkiestra
> > Suise Romande, Bartok i Bruckner, bilety w cenach lekko zaporowych
> > ale troche mnie kusi
>
> ***
>
> Mam 5 minut wolnego, to pisze.
>
> Bardzo mi bylo milo, ze 90% zamienilo sie w 100%
>
> Jak tam koncert sobotni pod Janowskim?
>
> Mam nadzieje na nastepne spotkanie, ale juz chyba w przyszlym sezonie. Na
> Sokolova 24.08. nie moge pojsc, bo bede na konferencji.
> Na konczacego sezon Mahlera, chyba tez nie, bo bede totalnie
> wypruty po 10 dniach bardzo ciezkiej pracy
>
> Pozdr.
> O.
>
>

miło mi było cię poznać
nie ma to jak nieduża erudycja muzyczna nagrodzona kieliszkiem
dobrego porto

w sobotę nie byłem niestety
na Mahlera się chyba wybiorę

ps. mógłbys podac mi na prv jeszcze raz nazwisko swojego francuskiego nauczyciela?

pzdr