4. Ch-i-j-E, 16.08.

[onufry_z_oddali]

Bardzom ciekaw dzisiejszego wykonania koncertu Mozarta.
A to w zwiazku z ta wypowiedzia Lukasza Borowicza o Brendlu:

***

"W tej chwili nagrywa konsekwentnie cykl utworów Mozarta
i w Philipsie pojawiają się nieprawdopodobnie wysmakowane płyty.
Wśród nich najpiękniejsze w historii fonografii nagranie wolnej
części z koncertu d-moll KV 466 Mozarta - w tym utworze Brendel
nie ma i nie będzie miał sobie równych. To nagranie to praktycznie
koniec świata, a jak gra niekończące się sonaty Schuberta, powszechnie uznane
za trudne i nudne - dosłownie czas się
zatrzymuje."

***

Czekam na relacje

Pozdr.
O.

[schaetzchen]

16 sierpnia 2008, sobota
19.30 Koncert symfoniczny
Sala Koncertowa Filharmonii Narodowej
Katia Skanavi (fortepian)
Nikolai Demidenko (fortepian)
Janusz Olejniczak (fortepian)
Sinfonia Varsovia
Jacek Kaspszyk (dyrygent)

PROGRAM
Fryderyk Chopin: Wariacje B-dur op. 2 na temat arii La ci darem la mano z opery Don Giovanni W. A. Mozarta

Wolfgang Amadeus Mozart: Koncert fortepianowy d-moll KV 466

Aleksander Skriabin: Koncert fortepianowy fis-moll op. 20

Witold Lutosławski: Wariacje na temat Paganiniego (wersja na fortepian z orkiestrą)


To będzie ogryzek relacji - byłam tylko na pierwszej części koncertu. Nie byłam w stanie dłużej wysiedzieć nafaszerowana prochami, pogoda również nie sprzyjała skupieniu - niestety także pianistom, co zaowocowało wpadkami pamięciowymi.

Panią Katię Skanavi pamiętam z Konkursu - i bardzo wtedy żałowałam, że nie weszła do finału.
I tym razem podobała mi się, choć nie bez paru zastrzeżeń. Pierwsze "ale" dotyczy wyboru instrumentu - grała na innym fortepianie niż Demidenko - i był to instrument o mało nośnym dźwięku, dość ciemny i raczej szary (pomijam różnice wynikające z gry samych pianistów). Szkoda wielka, bo w wielu fragmentach fortepian był przykryty przez orkiestrę (fakt, mogli grać ciszej), brakowało też jasności i perlistości - bardzo akurat w tym utworze potrzebnej.
Pani pianistka poszła w stronę brzmień wysublimowanych, delikatnych (momentami impresjonistycznych?), nawet finałowe Alla Polacca grane było w sposób stonowany i mało buńczuczny. Mnie się to podobało, choć lubię też te wariacje grane brillant.
Pięknie grala orkiestra, brawa dla Kaspszyka za "refreny" oddzielające poszczególne wariacje - grane za każdym razem inaczej, jednak bez karykaturalnych przerysowan i udziwnień. No a Don Giovanni to opera od której Kaspszyk zaczynał swoją karierę.
I jeszcze jedna ważna informacja - pianistka wyglądała przepięknie w tej sukni:

www.youtube.com/watch?v=_yXYwVf8UK0&feature=related
Po krótkiej przerwie na zamianę fortepianów wysłuchaliśmy Mozarta - to jest jeden z moich ukochanych koncertów fortepianowych ever. Spodziewałam się świetnego grania - bo ekspozycja orkiestry byla fantastyczna! Bardzo teatralna (uwaga, uwaga, pojadę Kacprem Miklaszewskim: retoryczna), w znaczeniu operowa. I w prowadzeniu melodii (śpiewność) i w artykulacji motywów, "dykcji" .
Niestety, kiedy wszedł fortepian zrobiło się niedobrze... Z początku wydawało mi się, że pan pianista chce grać bardzo "zwyczajnie". Perliste gamki, prostota, naturalność. Niestety, miał sporo wpadek i nierówności, grał niedbale kończąc frazy, dźwiękiem stukoczącym - owszem, "sypkim" i czytelnym, ale niestety zbyt perkusyjnym. Od drugiej części zrobiło się po prostu nudno... Jedyne momenty wzrostu poziomu adrenaliny to te, kiedy nerwowo zastanawiałam się "wybrnie z tej wpadki czy nie wybrnie". Bez pomysłu, w całkowitej opozycji do tego, co robiła orkiestra, niedobrze, niedobrze...

Mam nadzieję, że pozbierał się w Skriabinie.

[onufry_z_oddali]

Mam takie pytanie do forumowiczow: czy dysponuje ktos nagraniem
koncertu fortepianowego Mozarta o korym mowi tu L. Borowicz:

>"Wśród nich najpiękniejsze w historii fonografii nagranie wolnej
> części z koncertu d-moll KV 466 Mozarta - w tym utworze Brendel
> nie ma i nie będzie miał sobie równych. To nagranie to praktycznie
> koniec świata, a jak gra niekończące się sonaty Schuberta, powszechnie uznane
> za trudne i nudne - dosłownie czas się
> zatrzymuje."


Mam nagrania kilku koncertow fortepianowych Mozarta z Brendlem
i Academy of St Martin in the Fields pod Marrinerem, ale KV 466
nie posiadam. Na You Tube tez nie znalazlem. NB. jesli idzie
o KV 488 bardziej mi sie podoba nagranie M.J. Pirez i Mozarteum pod Bruggenem,
(life z Salzburga - ostatnio wydane przez DGG).

Pozdr.
O.

[mooh]

onufry_z_oddali napisał:

> Mam takie pytanie do forumowiczow: czy dysponuje ktos nagraniem
> koncertu fortepianowego Mozarta o korym mowi tu L. Borowicz:
>
> >"Wśród nich najpiękniejsze w historii fonografii nagranie wolnej
> > części z koncertu d-moll KV 466 Mozarta - w tym utworze Brendel
> > nie ma i nie będzie miał sobie równych. To nagranie to
praktycznie
> > koniec świata, a jak gra niekończące się sonaty Schuberta,
powszechnie uz
> nane
> > za trudne i nudne - dosłownie czas się
> > zatrzymuje."
>
>
> Mam nagrania kilku koncertow fortepianowych Mozarta z Brendlem
> i Academy of St Martin in the Fields pod Marrinerem, ale KV 466
> nie posiadam. Na You Tube tez nie znalazlem. NB. jesli idzie
> o KV 488 bardziej mi sie podoba nagranie M.J. Pirez i Mozarteum
pod Bruggenem,
> (life z Salzburga - ostatnio wydane przez DGG).
>
> Pozdr.
> O.

Witam i kłaniam się nisko, bo choć zaglądam tu od pewnego czasu, to
po praz pierwszy piszę.
Ad rem - owszem, dysponuję tym nagraniem. Słucham, słucham i
nasłuchać się nie mogę. Oczarowało mnie kilka miesięcy temu, kiedy
to przypadkowo się na nie natknęłam. Jak dotąd, czar nie minął.

[mooh]

Małe sprostowanie. Dysponuję nagraniem koncertu d-moll KV 466 z
Marrinerem i Academy of St Martin in the Fields, nie z najnowszego
projektu nagraniowego dla Philipsa, o którym wspominał L. Borowicz.

[onufry_z_oddali]

mooh napisała:

> Małe sprostowanie. Dysponuję nagraniem koncertu d-moll KV 466 z
> Marrinerem i Academy of St Martin in the Fields, nie z najnowszego
> projektu nagraniowego dla Philipsa, o którym wspominał L. Borowicz.


Prosze zerknac do skrzynki. - O.