Zespoły zapomniane - THE STRANGLERS

[vulture]

Grupa znów wróciła do EMI i przygotowuje nowy album. Wprawdzie zespół stracił
popularność wraz z odejściem w 1990 roku wokalisty Hugh Cornwella, ale nawet
na płytach nagranych już bez niego potrafi czarować. Przynajmniej mnie.
Ostatnia płyta, "Coup De Grace" ukazała się pięć lat temu i - mimo że jest
ewidentnie słaba - mam do niej sentyment i często do niej wracam. O starszych
nagraniach The Stranglers nie wspominając (choć sporo muszę w zbiorach
uzupełnić, ale postanowiłem, że wszystkie płyty The Stranglers nabędę
oryginalne, a to nieco zajmie).

A nieco więcej w muzycznych wiadomościach Interii
muzyka.interia.pl/news?inf=440685

[lord_jack]

Dla mnie to wcale nie zapomniany zespół ale tych nowych rzeczy nie mam zamiaru
słuchać - pewne zespoły miały swój czas a teraz to już nie to, może Stranglers
to zły przykład ale jak widzę jak np. The Cure niszczy swoją legendę....
zresztą rzeczy które niektóre kapele nagrywały kiedyś brzmią bardziej
nowatorsko od tego co grają teraz więc lepiej nie słuchać

[Gość: Vulture]

Dość surowa ocena, Lordzie Jacku, ale trudno się z Tobą nie zgodzić. Wiadomo,
że większość wykonawców się po jakimś czasie wyprztykuje z pomysłów i nagrywa
słabe kopie tego, co kiedyś było... Może generalizuję, ale w przypadku The
Stranglers rzeczywiście tak jest. Mimo to kupię ich nowy album, bo po prostu
podoba mi się ich brzmienie i taka specyficzna nutka melancholii w
kompozycjach, nawet tych nowych, którą jakoś udało im się zachować mimo upływu
czasu i zmian personalnych. A że kiedyś było lepiej... ba... to se ne wrati.

[ilhan]

lord_jack napisał:

> ale jak widzę jak np. The Cure niszczy swoją legendę....

"Bloodflowers" to niszczenie legendy? Coś mi tu nie pasuje...

[Gość: Vulture]

Niszczenie legendy The Cure to na pewno Robert Smith w rytmach umpa umpa z
diżejami w nowej wersji "The Forest". Ale my tu o The Stranglers... sądzę, że
sporo obecnie popularnych zespołów brytyjskich (tzw. rzępolnia) czerpie może
nie kompozycyjnie ale brzmieniowo z The Stranglers, tylko tej nazwy jakoś nikt
nie przywołał. Zawsze są odwołania do The Smiths, Joy Division, Stone Roses...
a The Stranglers to soczysta muzyka i bardzo klimatyczna. Stąd też moja opinia,
że jest to zespół niedoceniany, bo się go wymienia dopiero, gdy się tam
przypomni w siódmym czy ósmym rzędzie za całą resztą.

[ilhan]

Gość portalu: Vulture napisał(a):

> Niszczenie legendy The Cure to na pewno Robert Smith w rytmach umpa umpa z
> diżejami w nowej wersji "The Forest".

Nie no, jednorazowy wybryk i od razu legenda ma upaść?

> Stąd też moja opinia,
> że jest to zespół niedoceniany, bo się go wymienia dopiero, gdy się tam
> przypomni w siódmym czy ósmym rzędzie za całą resztą.

Zapewne masz rację, tylko niech się ta <wycięto> uruchomi, to sobie pościągam
coś więcej ich.

[vulture]

ilhan napisał:

> Gość portalu: Vulture napisał(a):
>
> > Niszczenie legendy The Cure to na pewno Robert Smith w rytmach umpa umpa z
>
> > diżejami w nowej wersji "The Forest".
>
> Nie no, jednorazowy wybryk i od razu legenda ma upaść?

Nie, bez przesady. Ale raz na jakiś czas The Cure robią dziwne rzeczy. Tuż po
wydaniu wspaniałej płyty "Disintegration" wypuścili na rynek kupę gnoju
p.t. "Mixed Up". Płyta z akustycznymi wersjami przebojów (w dwupłytowym wydaniu
Greatest Hits) chyba też nie była najlepszym pomysłem.

A co do the Stranglers - jak sobie nie ściągniesz, to Ci pożyczę składankę na
kasecie i sam zobaczysz, tzn. usłyszysz...

[Gość: frank]

No tak, niektórzy to by chcieli, żeby Robert Smith przez 25 lat odgrywał
mrocznego
dekadenta, zatopionego w depresji upiora biadającego nad swą marnością.
Ludzie - tak się nie da, chyba, że chce się stać własną karykaturą. Kapele,
które
działają trochę dłużej niż parę lat muszą w jakiś sposób się zmieniać,
ewaluować, nawet karkołomnie eksperymentować, a także czasem po prostu
się zabawić. Wypływa to z naturalnych potrzeb każdego człowieka.
Przecież Dusiciele (fantastyczna załoga), którym poświęcony jest wątek, też
przeszli w
pewnym momencie na pozycje bliższe popowi. Jasne, że nie do końca to się może
podobać, ale ja np. ulegam urokowi takich kawałków, jak "Always The Sun",
czy "Skin Deep"...

Zawsze uważałem, że żeby przekonać się o mocy zespołu rockowego, trzeba pójść
na jego KONCERT.
Proszę wybrać się na najbliższe koncerty The Cure (w Polsce może w przyszłym
roku...) i The Stranglers (jeżeli takowy się odbędzie) i przekonać się,
kto rozmienił się na drobne, a kto imponuje intensywnością przekazu...

[lord_jack]

Ja rozpoczełem tę burzę na temat Cure więc coś musze napisać Chyba trudno
nie zauwarzyć różnicy w jakości takich płyt jak Pornogrphy a tymi nowymi, już
jakiś składak z lat 90 zawierał takie wersje umpapa.Oczywiście nie wymagam od
Smitha aby się zatrzymał w nowej fali(właśnie wprost przeciwnie) ale różnica
jest bardzo duża i jeśli ktoś tego nie czuje to to poprostu nie lubi mocnych
Kuracji tylko lekkie placebo (bez obrazy dla tej kapeli )

Dowodem na to że The Stranglers są olewani...

[vulture]

...jest to, że w wątku o The Stranglers ktoś bez przerwy pisze o The Cure ))

[lord_jack]

vulture napisał:

> ...jest to, że w wątku o The Stranglers ktoś bez przerwy pisze o The Cure :-
)))
no Stranglers to super kapela i w punkowym okresi jaki w tym bardziej popowym,
ostatni album jaki mogę słuchać to 10 choć jest momentami tak słaby że mogli by
go nie nagrywać dalej już nie zgłębiam ich dyskografii a może taraz porozmawiamy
o Japan? żeby nie było tylko Cure i Cure

skoro założyłem wątek o The Stranglers...

[Gość: Vulture]

...to o The Stranglers będę nawijał. Płyta "X" jest faktycznie średnia. O wiele
ciekawsza jest dla mnie następna, "Stranglers In The Night" (1992) z singlami
(nawet Trójce to grano) "Time To Die" i "Heaven Or Hell". Jeśli lubisz "X",
możesz zaryzykować. "Stranglers In The Night", mimo braku głosu Cornwella, jest
moim zdaniem lepsza.

[lord_jack]

Zdecydowanie lubię okres punkowy więc X jest u mnie niżej notowana
Rattus Norvegicus > Feline to mój ulubiony okres ich działalności,
poza tym mam taki fajny składak z odrzutami i eksperymentami , np utwór który
jest teoretycznie nagraniem odbijanej piłki tenisowej

[vulture]

A pan Hugh Cornwell wydał w tym roku płytę koncertową, na której wykonuje różne
utwory w wersjach akustycznych. O ile "Golden Brown" jeszcze akustycznie jestem
sobie w stanie wyobrazić, to "No More Heroes" już nie, a oba te kawałki
figurują w spisie utworów.

Przyznaję się bez bicia, że nie miałem okazji słyszeć solowej twórczości Hugh
Cornwella w większym wymiarze, więc na temat jego autorskich kompozycji nie
wypowiadam się.

[volfgang]

U mnie płyty Stranglersów nie pokrywają się kurzem.