Płyty z coverami - recenzje i wrażenia

[Gość: cc]

Może to już było, ale czasami lubię sobie rzucić w uszy czymś takim. Skutki
są różne, przeważnie kwadratowe, a rzadko podłużne.
Zapraszam o opiniotwórczości ))

Love Like Blood - Chronology of a Love Affair

[Gość: cc]

No. 1 - Recenzja zakurzonej płyty.
Po kilku przesłuchaniach, kolejność dowolna.


She’s in Parties
Próba naśladowania głosu Petera Murphy’ego nieudana i niepotrzebna – wokal
czasami typowo dla LLB rozmemłany, jak mawia Steffen Moeller.
Sam utwór stracił swój klimat.
*/5

Decades
Dość oryginalne opracowanie muzyczne (choć niepotrzebny wstęp a la Floodland) i
strawna interpretacja Eysela, ale te popowe chórki przesądziły o tylko 3
gwiazdkach.
***/5

Wasteland
Ostrzejsze gitary w miejsce charakterystycznych riffów Husseya są do przyjęcia,
choć rytm trochę zbyt dyskotekowy. Wersja bliska oryginałowi, wokalnie poprawna.
***/5

A Strange Day
Coś z klimatu the Cure tu wyraźnie pobrzmiewa. Ciekawa aranżacja, dobrze że nie
przysłonięta zbyt gęstymi gitarami.
****/5

Rain
Mniej dynamiczny i porywający od oryginału. Mogłoby się też obejść bez chórków.
Wokal Eysela nie jest w stanie osiągnąć poziomu Atsbury’ego.
**/5

April Skies
Dobry wybór – tu wokalista czuje się lepiej. Gitary brzmią jak trzeba. Można za
to zastanowić się po co nagrywać kopię takiego utworu jeśli nie wnosi ona nic
nowego.
***/5

Love Like Blood
Ten kawałek musieli zagrać w swoim stylu. I niestety zaśpiewać.
Chórki tym razem pasują, a cofnięcie partii wokalnych za gitarowe jest tyleż
zrozumiałe co i daje dobry efekt.
***/5

Copycat
Współczesny klasyk rodaków zagrany i zaśpiewany całkiem nieźle. Trudno się
jednak powstrzymać od ironicznego spostrzeżenia, że w końcu Tilo Wolff też
śpiewa, bo każdy może. W sumie oryginał trochę bardziej dynamiczny, lecz nie
musi się czerwienić ze wstydu.
***/5

Whatever That Hurts
Niepotrzebne. Chociaż zagrane i zaśpiewane podobnie.
**/5

Love Under Will
Muzycznie można się pomylić kto to gra. Wokalnie tym razem bardzo dobrze.
Interpretacja bez inwencji, ale może tym razem to i dobrze.
****/5

Injustice
Świeższe, ale czy lepsze wykonanie?
**/5

Lucretia My Reflection
Na koniec utwór, którego bałem się słuchać. I niespodzianka – obok A Strange
Day najlepszy cover na tej płycie. Żadnej ślepej kopii, żadnego rozmemłania i
dobrze, że bez basu. Chórki pasują.
*****/5


Pozostałych nie znam tak dobrze, żeby się wypowiadać, ale nie zachwyciły mnie.

samokrytyka

[Gość: cc]

przeczytałem dzisiaj i co ja widzę? bez basu na Lukrecji??
Sam nie wiem co autor miał na myśli
))