Kupno samochodu

[jul-kaa]

Planujemy kupno samochodu. To nasze pierwsze cztery kółka, w rodzinie samochody kupowane są raczej nowe, nikt nie ma doświadczenia z używanymi. Ku swojemu zaskoczeniu skonstatowałam, że wśród znajomych również brak znawców. Gdzie więc po pomoc, jak nie na offtopy :)

Mamy do dyspozycji ok. 20tys., chcemy kupić samochód na tyle duży, żeby zmieścić się w nim razem z potomkiem i jego bambetlami (jeśli np. chcielibyśmy wyjechać z nim na 2-3 tygodnie, to potrzebne jest miejsce na wózek, spanie, nasze graty itp.), ale też bez przesady – nie chcemy żeby palił jak smok.

Po pierwsze nie wiemy, gdzie szukać – czy znacie jakieś sensowne komisy? A może jakieś odradzacie? Lepiej kupić w komisie, czy bezpośrednio?

Czy lepiej kupić samochód lepszy, ale starszy i z większym przebiegiem, czy nowszy, gorszy, z mniejszym?

Do jakiego przebiegu jest w ogóle sens kupować?

Chcemy diesla – myślicie, że to sensowne?

Chcemy zostawić jakieś 2-3 tys. na przegląd ew. wymianę części itp. Czy to odpowiednia kwota?

Na co w ogóle zwracać uwagę?

Na razie dopiero się rozglądamy, jak już zaczniemy oglądać konkretne samochody, to będę pytać, na co zwracać uwagę przy kupnie :)

[origami_21]

Opowiem o moich doświadczeniach z kupnem używanego auta:
- nie wiem jak teraz, ale trzy lata temu nagminną praktyką w
komisach było wystawianie faktur na kwoty o 70-80% niższe, niż cena
auta, płatność zatem tylką gotówką z rączki do rączki,
- przebieg niewiele znaczy,
- w komisie sprawdzić na co i na jak długo udzielają gwarancji, w
moim miesiąc tylko na usterki silnika,
- ogromna większość aut z komisów jest bita - tu przydałby się
jednak specjalista, bo o ile mała stłuczka nie powoduje tragedii, o
tyle duży dzwon ma wpływ na konstrukcję, a co za tym idzie
bezpieczeństwo,
- ja mam benzynę, silnik 1,2 16V, 75 KM, autko malutkie, ale zrywne
jak szatan, pali średnio 5,5l,
- pjemność silnika (a diesle zwykle mają większość pojemność) wpływa
na stawkę OC, wiek na AC,
- najlepiej wziąć ze sobą zaufanego mechanika, albo mieć możliwość
sprawdzenia auta przed zakupem w niezależnym warsztacie,
- kupno używanego samochodu to loteria,
- mimo powyższego można dobrze trafić, czego Wam życzę:)

[joana.mz]

Najlepiej kupić bezpośrednio od właściciela, nie od handlarza.

Ja się obracam w takim trochę "samochodowym towarzystwie" i tutaj z
zasady kupuje się samochody, które są tanie w naprawie czyli
volkswageny i ople, części do tych samochodów nie są drogie.

Najbardziej ekonomiczny samochód jaki mieliśmy to Vw golf kombi 3,
właśnie go sprzedajemy, ale to staroć jest. Pali 4 litry ropy na
trasie. Ale ten samochód jest duzy i pakowny. Ja jezdzę w tej chwili
golf kombi 4 - jest troszkę mniejszy, ale z 1 dzieckiem zpokojnie
się zapakujecie (my jeździliśmy nim z 2 maluchów).

Jeśli chodzi o przebieg - to podobno wiekszość samochodów
sprowadzanych na handel ma nieoryginalne przebiegi.

Nie wiem czy zaglądałaś tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/f,20,Auto_Moto.html
ale coś można znaleźć odnośnie danego modelu auta..

Jesli chodzi o komisy to cała masa jest ich w pierwszej stolicy
Polski. Ale jak wspomniałam, w pierwszej kolejności szukałabym od
właściciela bezpośrednio, ewentualnie znalazła kogoś kto by auto
sprowadził.

Diesel jest ok. Ja mam auto na gaz i jest na prawdę tanie w
eksploatacji, ale ja dość duzo jezdzę co niestety zmusza mnie do
częstego tankowania oraz minusem jest to, że musisz część bagażnika
(na przykład) poświęcic.



Jeśli c

[yaga7]

Dołączam :)

Też mamy zamiar kupić samochod, też będzie to pierwszy, a co najgorsze to ja nim
będę jeździć, więc muszę przypomnieć sobie, do czego służy kierownica (prawko
jazdy nieczynne od lat 10 chyba ;)).
I też planujemy mniej więcej tyle wydać, aczkolwiek nie musi to być samochód
rodzinny ;)

Znajomy rodziny siedzi w biznesie samochodowym, więc jest szansa, że coś fajnego
nam znajdzie i sprzeda, ale tak czy siak, będę się sama rozglądać.
Mnie i tak najbardziej przeraża wizja tego, że to ja mam być kierowcą, hehe.
Aczkolwiek dodam, że egzamin zdałam za pierwszym podejściem i jeździlo mi się
fajnie, ale po prostu boję się debili na drodze :(

[urkye]

Akurat ostatnio kupowałam samochód i mam kilka rad;) Niektórych rzeczy
dowiedziałam się niestety po fakcie, cóż.

- Lepiej kupować od właściciela, nie przez komis. W komisach ceny są zawyżone i
często się grzebie przy samochodach - tu i ówdzie się poprawi przebieg, nie
wspomni o zepsutej klimie itd.
- Najlepiej oczywiście kupić od 1-szego właściciela, bo wtedy mamy 100% pewność,
że on wie o wszystkim, co się z samochodem działo. Jeśli po dwóch miesiącach od
zakupu się okaże, że auto jest mocno powypadkowe, mamy większe szanse na
odzyskanie pieniędzy.
- Nie ma sensu wierzyć w przebieg. Przekręcenie licznika jest bardzo łatwe.
Ogólnie lepiej z góry założyć, że auto pokonuje min. 10-15tys km rocznie i
mniejsze przebiegi powinny budzić wątpliwości. Przy dieslach nawet 30kkm rocznie
to mało, więc 10letnie diesle z przebiegiem 120kkm mają na 90% przekręcony
licznik. Więcej o faktycznym przebiegu mówi chociażby taki fotel: jeśli jest
powycierany na brzegach, to auto było często użytkowane na krótkich odcinkach
(wtedy niski przebieg jest bardziej wiarygodny); jeśli siedzenie jest lekko
zapadnięte i wytarte na środku - to samochód pokonywał przede wszystkim długie
trasy i niski przebieg w takim wypadku jest baaardzo wątpliwy;)
- Kupno diesla ma sens tylko wtedy, jeśli planujecie pokonywać dłuuugie trasy.
Dodatkowo ciężko kupić diesla bez przekręconego licznika;) Aha i miejcie
świadomość, że ew. naprawy diesla są o wiele droższe niż benzynówki. Lpg również
nie polecam, owszem, tańsze tankowanie, ale więcej usterek, napraw, silnik
szybciej się zużywa i często są problemy z jego nierówną pracą.
- KONIECZNIE jedźcie z upatrzonym samochodem do zaprzyjaźnionego mechanika, żeby
dokładnie wszystko sprawdził. Laikom łatwo nie zauważyć poważnych (i
kosztownych) usterek, które zachęciły poprzedniego właściciela do sprzedaży. Na
stacji diagnostycznej nie informują o stanie poszczególnych podzespołów, tylko
czy auto by przeszło przegląd techniczny i to wszystko. W ogóle nastawcie się na
wydanie 200-300zł na sprawdzenie auta. Proście o opinie od fachowców na piśmie.
Warto również odwiedzić lakiernika, żeby rzucił okiem, czy auto przypadkiem nie
jest po zderzeniu. Na "bezwypadkowe" w ogłoszeniach nie wierzcie, w Polsce
niestety sporo sprzedawanych samochodów jest "bezwypadkowa", tylko pokolizyjna:P
- Nie kupujcie samochodów sprowadzanych zza granicy. W zdecydowanej większości
przypadków są to samochody powypadkowe, naprawiane w najtańszy możliwy sposób,
żeby tylko wyglądały. Kupiec ocenia po wyglądzie, kupi, a po roku się zdziwi, że
auto mu zaczyna pękać w óżnych dziwnych miejscach.
- Książki serwisowe. Podrobienie ich nie jest żadnym problemem, więc warto
zwrócić uwagę, czy przypadkiem wszystkie wpisy nie były robione przez tę samą
osobę? Warto zadzwonić pod kilka nr tel. widniejących w książce i sprawdzić, czy
auto faktycznie było tam serwisowane i czy przebieg z tych przeglądów się zgadza.
- Auto musi mieć wszystkie papiery+2pary kluczyków.
- Sprawdzcie w internecie gdzie w interesującym Was modelu jest kod VIN i
sprawdźcie, czy tabliczka w oglądanym przez Was aucie nie jest przypadkiem
wspawana. Koniecznie należy sprawdzić, czy wszystkie nr VIN się sprawdzają
(autox2+dow. rejestracyjny+karta pojazdu)
-liczcie się z tym, że wpakujecie jeszcze ok. 2tys w to auto, zanim będzie mozna
nim jeździć, więc szukajcie auta odpowiednio tańszego. Po zakupie auta
(pomijając rejestrację, ubezpieczenie itp.) warto zmienić wszystkie płyny
eksploatacyjne, naprawić ew. usterki (bo prawie nikt nie sprzedaje w pełni
sprawnego auta;P) i wymienić rozrząd, jeśli nie wiadomo, kiedy był poprzednio
wymieniany (awaria rozrządu=zniszczenie silnika=gigantyczne koszty). Często też
trzeba kupić nowe opony i akumulator.
- sprawdźcie każdy element samochodu, czy działa: lusterka, biegi, okna, klima,
radio, otwieranie bagażnika, drzwi, nawiewy - takie duperele potrafią być drogie
w naprawie, a łatwo o tym zapomnieć
- poproście właściciela samochodu, żeby go nie odpalał przed Waszym przyjściem.
Silnik musi być zimny, bo często problemy z silnikiem są właśnie wtedy, kiedy
jest on zimny;) Zobaczcie jak auto odpala, jak jeździ, jak szybko się nagrzewa.
Czy znosi w trakcie jazdy? Czy kierownica wraca bez problemu kiedy nmaksymalnie
zakręcacie? Jak auto zachowuje się w trakcie hamowania? Znosi? Coś hałasuje? Jak
przejeżdzą przez dziury? Słychać stuki? W dużym uproszczeniu jakiekolwiek
niepokojące hałasy oznaczają wydatki. I czasem aż się robi słabo jak się
człowiek dowie, ile taka naprawa potrafi kosztować.
-koniecznie jedźcie na dluższą przejażdżkę - zaczynając od zimnego silnika tak
długo, aż auto się nagrzeje. Sprawdzajcie pracę silnika na biegu jałowym na
zimnym i na ciepłym silniku (ew. pływanie obrotów, gaśnięcie objawia się czasem
od razu, a czasem dopiero po 3min pracy). Odpalcie auto kilka razy na zimnym pod
rząd, kilka razy na ciepłym, żeby zobaczyć, czy dobrze odpala. W trakcie jazdy
próbnej zobaczcie jak działa skrzynia biegów, jak auto jeżdzi na wszystkich
przełożeniach, czy przy większych prędkościach nie pojawiają się dziwne dźwieki?
-KONIECZNIE sprawdźcie, czy podczas odpalania auta zaświecają się WSZYSTKIE
kontrolki (w szczególności poduszek powietrznych, jeśli są) oraz czy gasną
nierównocześnie. Czy podczas przełączenia kluczyka na elektryke świeci się tylko
kontrolka silnika, oleju i ładowania? Jeśli świeci się również kontrolka
poduszek, to macie jasny znak, że poduszek najpewniej nie ma i ktoś podłączył tę
kontrolkę szeregowo do np. kontrolki ładowania. Zwróćcie również uwagę, czy
obudowy airbagów wyglądają na oryginalne, czy nie są podejrzanie twarde? Nie
różnią się kolorem od reszty? Czy nie ma śladów klejenia? Najlepiej poszukac w
internecie jak wyglądają oryginalne poduchy do danego auta i porównać. Niestety
bardzo łatwo oszukać kupca w kwestii poduszek. Więcej na ten temat w blogu,
który podałam na samym dole.
-warto sprawdzić ile kosztują przykładowe naprawy w interesującym Was modelu,
jakie sa najczęstsze awarie? Z mojego doświadczenia powiem tyle: nie kupujcie
samochodów z elektrycznym wspomaganiem. Awaryjne to strasznie i pioruńsko drogie
w naprawie. Niestety:/ Mechanik powiedział, że hydrauliczne jest o niebo lepsze.
-lepiej nie kupować aut firmowcyh, zazwyczaj się o takie nie dba;)
-w trakcie podpisywanie umowy sprawdźcie dwa razy, czy wszystkie dane się
zgadzają (poproście łaściciela o pokazanie dowodu osobistego), nie gódźcie sie
na to, by ktoś obcy podpisywał się zamiast właściciela, nei podpisuje już
wcześniej podpisanych umów przez nieobecnego właściciela. Dopilnujcie, żeby na
umowie było DOKŁADNIE napisane, że właściciel oświadcza, iż auto ma taki i taki
przebieg (a nie stan licznika!) oraz że jest bezwypadkowe i bezkolizyjne (jeśli
właściciel tak twierdzi).

Jeszcze kilka rzeczy z mojego doświadczenia:)
-w aucie poszczególne podzespoły mają to do siebie, że się często psują grupami.
I z tego co zauważyłam w moich dotychczasowych samochodach i samochodach
rodziców, to takie lawiny napraw są co ok. 80kkm, więc uważajcie na
wielokrotności tej liczby na liczniku:P (przy założeniu oczywiście, że stan
licznika jest zgodny z prawdą:P)




Na koniec polecam lekturę tego bloga (lepiej przed kupnem otworzyć oczy, a nie
po:P):
-tylik.motogrono.pl/
W szczególności polecam te artykuły:
-tylik.motogrono.pl/sprawdz-airbag-cz-i/
-tylik.motogrono.pl/sprawdz-airbag-cz-ii/
-tylik.motogrono.pl/bezwypadkowe-auta-2-w-1/
-tylik.motogrono.pl/mierniki/
-<a href="

[urkye]

Jeszcze jedna ważna kwestia, bo widzę, że mi ucięło poprzedni post;) Poświęćcie
sporo czasu na dokształcenie sie w dziedzinie motoryzacji i samochodów używanych
zanim wybierzecie się na pierwsze oglądanie. Chodzi o to, żebyście wiedzieli na
co zwrócić uwagę, co jest niepokojące itd. Moim zdaniem lektura tego bloga, co
podałam poprzednio, da wystarczające podstawy:)

No i życzę powodzenia w szukaniu samochodu! Żeby Wam się jakiś ładny,
bezkolizyjny i bezawaryjny trafił:D

[urkye]

Jeszcze coś;) Zastanowcie się, co tak naprawdę jest Wam potrzebne w
samochodzie;) Czy potrzebujecie klimatyzację, elektryczne lusterka i szyby,
alarm w kluczyku? Owszem, są to rzeczy wygodne, ale niestety lubią się psuć:P I
musicie brać poprawkę na ew. koszty napraw tych rzeczy. W ogóle im mniej
elektroniki, tym lepiej:P Im nowsze samochody, tym więcej mają w środku
elektroniki. A to właśnie elektronika jest najbardziej awaryjna.
Właśnie! Jeszcze jedna ciekawostka (wiem od mechanika;P): nowsze samochody mają
grupowane poszczególne elementy: np. nie można kupić samej części X, trzeba
kupić cały moduł, w którego skład wchodzi część X. Zamiast np. 200zł trzeba
wydać 2000. Taka mała pułapka nowszych samochodów;P Tak samo np. z zawieszeniem:
w starszych modelach można wymieniać małe elementy, w nowych, wielowahaczowych
konstrukcjach, trzeba wymieniać całe zespoły, a to jest baaardzo droga impreza.
Czyli wniosek taki: przed zakupem KONIECZNIE się zorientujcie jak wygląda
kwestia napraw danego modelu, wystarczy zadzwonić do dobrego mechanika:) Ja,
głupia, się nie zorientowałam i niestety poczułam te koszty osobiście: popsuł mi
się mały czujnik we wspomaganiu (można pomyśleć - błahostka), niestety musiałam
wymienić cały moduł:/

[normalna_ja]

Dziewczyny już wszystko dokładnie opisały - najważniejsze to kupić auto
bezpośrednio od sprzedającego

ja od siebie polecam stronę www.autocentrum.pl
może się przyda :)
no i powodzenia!

[jul-kaa]

Dziewczyny, tyle informacji podałyście, ze połowy nie zrozumiałam :) Posadzę
męża przed komputerem i dam mu ten wątek. Ja nie mam prawa jazdy, nie znam się
na samochodach zupełnie, ale chyba muszę się zacząć troszkę znać, nie :(?

Poczytamy zalinkowane strony i blogi, pewnie nam się rozjaśni.

[zooba]

Julka, sprzedający samochody zawodowo takich laików czuja na kilometr, moim
zdaniem albo obryjecie się na blachę w temacie albo będziecie musieli brać ze
sobą zaprzyjaźnionego fachowca. Potrafią wciskać piramidalne kity - np. że w
samochodzie nie paliło się papierosów, a ja wyniucham od razu - wyczyszczenie
Karcherem nie załatwia niczego. Tacy spece potrafią grać na uczuciach, widzą
komu z małżonków samochód bardziej się podoba i kogo należy zmiękczać i jak.
Jeszcze jedno - sprzedawca pokaże ci np. drobną wadę po to, żeby odciągnąć twoją
uwagę od rzeczy istotnych, nie dajcie się złapać. Przydaje się lista elementów
do sprawdzenia, jak ściąga krok po kroku.

[magdalaena1977]

Moje wrażenia z kupowania używanego pół roku temu (2 - 3 lata segment B):
- nikt nie sprzedaje bezpośrednio, wszystkie ogłoszenia to firmy, komisy i
handlarze. "Pierwszy właściciel" oznacza, że handlarz kupił od pierwszego
właściciela.
- komis to po prostu jednoosobowa działalność gospodarcza, najczęściej mała,
czasami na jednym "placu" jest kilka komisów, każdy handlarz sprawia wrażenie
oszusta, który chce oszukać Ciebie i skarbówkę
- wszystkie samochody miały chociaż małe stłuczki
- najlepiej zaczynać szukać w internecie (otomoto) a potem oglądać w naturze
- polecam przegląd w autoryzowanej stacji danej marki, w stacji którą Ty wybierzesz
- trwa to strasznie długo i jest bardzo męczące, ja musiałam poświęcić spory
kawałek urlopu

- już odkładam i oszczędzam, żeby następny kupić w salonie ;-)

kilka uwag :)

[anna-pia]

1. Przebieg może być bardzo mały - faktycznie fotel to lepszy wskaźnik - jak
sprzedawałam pierwszy samochód po 2 latach użytkowania, miał 10 tys. na
liczniku, bo:
- jeżdżę tylko ja,
- pracuję w domu.
Tapicerka była jak nowa :) Takich właścicieli samochodów jak ja jest sporo.
2. Można kupić samochód od poprzedniego właściciela, nieprawda, że ogłoszenia to
tylko komisy. IMO warto rozejrzeć się po znajomych - a nuż ktoś sprzedaje - i po
znajomych firmach, może wymieniają flotę, wtedy samochody są zwykle w dobrym
stanie i raczej tanie.
3. Sprzedawany samochód _nie_musi_ być po stłuczce - chyba że za takową uzna się
błotnik stuknięty o słupek na parkingu.
4. Warto kupić samochód od emeryta - w większości przypadków jest zadbany :)
5. Nawet jak się obryjecie z teorii, warto zabrać ze sobą znajomego
samochodziarza na oglądanie auta. Nie musi być mechanik, kierowca z długim
stażem (jeżdżenia, nie posiadania samochodu - ja bym się nie nadawała ;p)
zauważy np., że samochód znosi lekko na bok (ewidentna oznaka, że auto
powypadkowe).

[besame.mucho]

Używanego samochodu nigdy nie kupowałam, więc o tym nie mam pojęcia.
Co do diesla - jeżeli będziecie dużo jeździli (IMO niekoniecznie w
dłuugie trasy, po prostu samochód będzie często używany) - warto.
Jeżdżę dwoma samochodami, pojemność silnika taka sama, inne
parametry bardzo zbliżone - jeżdżenie dieslem wypada sporo taniej.
Problem z używanym dieslem jest IMO inny - teraz technika poszła do
przodu, ale jeszcze kilka lat temu często były z dieslami przygody w
zimie - jeśli samochód dzień czy dwa stał nieużywany na dworze na
sporym mrozie to często bywały problemy z zapaleniem. Jeżeli
parkujecie w garażu to nie problem, ale jeżeli na dworze to warto
wziąć to pod uwagę i przy kupnie zrobić rozeznanie czy ten silnik
tak ma czy nie.

[szarsz]

Ja od siebie jeszcze dorzucę, że żaden samochód nie jest za duży dla
rodziny z dzieckiem :)
My kupiliśmy peugeota 406 kombi i z jednym dzieckiem daje radę, przy
dwójce już byłoby ciężko z miejscem :(

Urkye Ci napisała wiele bardzo ważdnych rzeczy. My kupowaliśmy
samochód przez zaprzyjaźnionego mechanika i rzeczywiście pierwszą
rzeczą jaką zrobiliśmy była wymiana płynów eksploatacyjnych,
rozrządu, akumulatora i opon. Nawet jeśli sprzedaje najuczciwszy
człowiek na ziemi, to przecież nie będzie inwestował w nowe opony,
jeśli zamierza się auta niebawem pozbyć, to logiczne.

Druga rzecz - warto się przyjrzeć lakierowi. Jeśli auto będzie miało
wymieniane jakieś części tuż przed sprzedażą, to nie będzie
równomiernie porysowane. Zawsze, jak auto jeździ, to małe kamyczki
czy piasek mikroskopowo rysują lakier, to widać. Jeśli na którejś
części takich rysek brak, to...

No i polecam fora tematyczne. My na przykład na forum 406.pl
znaleźliśmy mechanika, szybkiego, niedrogiego, uczciwego i
pasjonata, teraz tylko on opiekuje się naszym autem.

Aaaaa, warto obejrzeć z bliska lampy. Czy są firmowe, czy można się
dopatrzyć jakiejś innej nazwy. Przy naprawie nikt Ci nie będzie
inwestował w oryginalne lampy, bo są cholerycznie drogie.

No i naprawdę warto zainwestować w kogoś, kto się zna. Kasa wydana
na sprawdzenie na pewno nie będzie wyrzucona w błoto.

[jul-kaa]

Poczytaliśmy wszystko, co napisałyście i generalnie są to świetne rady. Kurcze,
jak już nie wiadomo gdzie się zwrócić, to Lobbystki człowieka zawsze zaskoczą
ogromem swojej wiedzy.
Na razie zdecydowaliśmy się na jedną rzecz: poprosić o pomoc kogoś, kto się na
tym zna. I mamy już dwóch takich facetów, którzy czegoś dla nas szukają. Jeden
to przyjaciel przyjaciela, drugi siostrzeniec wuja, więc zaufani ludzie :)
Doszliśmy do wniosku, że nawet lepiej zapłacić komuś za znalezienie i polecenie
konkretnego auta, niż kupić byle co. Nas bowiem można naciąć w każdej chwili.
Dobra decyzja? Jak myślicie?

Na początku chcieliśmy diesla, ale koszty utrzymania są znacznie wyższe, a
przynajmniej tak nas straszono. Teraz chcemy na benzynę i dodać instalację gazową.

Mąż nie chce francuza, ale na horyzoncie pojawił się peugeot 406 kombi z 2003r.,
nie dość, że francuz, to jeszcze diesel, ale podobno w świetnym (takim super
hiper) stanie.

Dla mnie to wszystko jakaś magia, kompletnie jest mi obojętne, co to będzie za
wóz - ma być spory, tani w eksploatacji i jeździć. A już marki, kolory,
wyposażenia - obojętne, tak czy owak będzie o coś za dużo, albo czegoś będzie
brakowało.

[urkye]

Powodzenia w szukaniu:D Bardzo dobry pomysł z poproszeniem znajomych
zorientowanych w temacie:)
Uważajcie tylko na wszelkie "okazje" ;) Takie samochody lepiej porządnie
prześwietlić:P

Chciałabym tylko jeszcze coś dorzucić: zastanówcie się, czy na pewno chcecie
zakładać/kupować LPG - czy jeździcie wystarczająco dużo, żeby to w ogóle miało
sens? Z moich i znjaomych obserwacji wynika, że z gazem ciągle coś się psuje i
trzeba jeździć do gazowników:P Więc gazu nie mam i mieć nie będę. Dodatkowo
tracicie wtedy miejsce w bagażniku, bo koło zapasowe gdzieś być musi;) Przy
stosunkowo małych przebiegach (ok.10-15kkm/rok) benzyna jest imo najlepsza. Na
gaz można dopiero przełączyć jak się silnik nagrzeje, więc zimą się za dużo na
gazie i tak nie jeździ:P Jeśli do tego dochodzą małe przebiegi, to w ogóle nie
ma takie rozwiązanie sensu.
Jeśli jednak planujecie dużo jeździć, to zorientujcie się, czy do tego silnika,
jaki planujecie kupić, LPG jest zalecane. Bo zagazowac można wszystko, tylko
potem się okazuje, że silnik się zaczyna sypać po stanowczo za krótkim czasie ;)

[jul-kaa]

A diesel? Też średni pomysł?

[besame.mucho]

W Peżotach z tego okresu były jedne z najlepszych produkowanych
wtedy diesli. Wiem, bo sami w 2001 z tego powodu decydując się na
diesla kupiliśmy właśnie Peżota :). Jeździło się nim bardzo dobrze i
prawie nic się w nim nigdy nie psuło (mieliśmy go 5 lat), ale też
muszę zaznaczyć, że wszystkich bardzo dziwiło, że jest tak
bezawaryjnie, z czego mogłoby wynikać, że na ogół Peżoty lubią dawać
się we znaki.
IMO decyzja, żeby pomogł Wam ktoś, kto się na tym dobrze zna, jest
najlepsza z możliwych. Przy używanym samochodzie warto zwrócić uwagę
na kilka rzeczy, a specjalista będzie wiedział na co :).

diesel...

[anna-pia]

Diesel ma sens przy przebiegach co najmniej 20 - 30 tys. km/rok, o ile dobrze
pamiętam.
Policz, ile kosztuje nowy samochód z silnikiem benzynowym, ile taki sam z
dieslem. Policz różnicę w cenie paliwa przy zakładanym przebiegu - ja jeżdżę
baaardzo mało, więc diesel niespecjalnie ma sens.
Poza tym, ceny ropy i benzyny są coraz bardziej zbliżone.

:(

[jul-kaa]

Odświeżam wątek, bo temat się uaktualnił.
Napaliliśmy się na Peugeota 407, pożyczyliśmy (z planem, by go kupić) i z deczka
rozbiliśmy. Super. Pegueotowa szkoda mała, ale samochód faceta, w którego
wjechaliśmy, ma się troszkę gorzej. Nic się nikomu nie stało (bo wyjeżdżaliśmy z
parkingu z prędkością ok. 15km/h), ale domyślacie się jak się czuję ja, a
zwłaszcza jak się czuje sprawca, czyli mój ukochany mąż.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że pierwszy raz jechaliśmy razem (mąż ma
prawo jazdy już całe 1,5 miesiąca) i ja się teraz PANICZNIE boję z nim wsiąść do
samochodu (a co dopiero wsadzić do samochodu dziecko). Od początku wiedzieliśmy,
że będzie musiał pojeździć jeszcze ze 2-3 miesiące zanim wsiądziemy do samochodu
wszyscy, ale teraz nie wiem, jak to będzie. Jak pokonać ten lęk...?

Przy okazji doszliśmy do wniosku, że to taka kolumbryna, że się jeździć nie da.
Porównaliśmy Peugeota 406 z 307 i zdecydowanie ten drugi nam bardziej odpowiada.
Jakie jeszcze samochody są podobnej wielkości do 307? I czy duży hatch-back jest
znacznie mniejszy, niż przeciętny kombi? Podpowiedzcie coś proszę :)

[elftherinii]

Jeśli chodzi o kupno auta, to my starego Land Rovera kupiliśmy na allegro, sprzedaliśmy go potem też przez allegro. Normalnie się je ogląda, krótki przejazd, umowy i inne takie sprawy.

Ale za to w tej drugiej kwestii Ci coś powiem:) Mam prawo jazdy od lutego i najgorsze co jest dla młodego kierowcy to osoba obok. Jak umie jeździć i się wtrąca to ma się ochotę takową wywalić teraz_tu_natychmiast. Jak nie umie i siedzi cicho to pół biedy:) Ale i tak jak miałam przygodę to akurat wtedy kiedy pierwszy raz jechałam ze znajomą (wjechałam na wysoki krawężnik, czujnik cofania nie zadziałał;D). Dlatego najlepiej daj mężowi trochę czasu, żeby się obeznał z autem, nie wiem jak duży był ten Peugeot ale dla mnie przejście z Punto na Fabię Combi było dziwne:) Dla mnie nowe auto oznaczało gaśnięcie przy ruszaniu pod górkę, ruszanie z piskiem opon na mokrym itp. Po prostu kwestia przestawienia się.

Jeśli tylko Twój mąż nie ma zamiaru jeździć z prędkościami zbliżonymi bardziej do 200 niż 100 km/h to nie ma się czego bać. Nikt na początku nie jeździł świetnie. Najgorzej jak ktoś SĄDZI, że umie jeździć.

PS. Na mojej pierwszej jeździe po dostaniu prawka mama zaczęła mi krzyczeć "hamuj" gdy jeszcze było mnóstwo miejsca przede mną. To na prawdę denerwuje. Następna wspólna jazda była jak miałam przejechane około 1000 km. Głośna muzyka skutecznie zagłuszała mamusię:D

[sarahdonnel]

Jul-kaa, wsiadajcie w samochód. Natychmiast, jakikolwiek, najlepiej razem. Na
razie nie musicie nigdzie jechać, niech nawet stoi na parkingu i od czasu do
czasu poburczy silnikem. Wszystko z zaciągniętym hamulcem ręcznym, samochód
nigdzie nie pojedzie (w ramach odreagowywania możesz sama zaciągnąć, to
najlepiej robi się w wersji wściekło-spanikowanej).

Mąż jak się zestresował, to niech dzwoni do instruktora, wyjaśni, co się stało,
i niech zapłaci kilka godzin dodatkowych. Najpierw na samochodzie szkoleniowym,
a potem na docelowym. I dzień w dzień chodzić na parking, i 'burczeć'. I na
wszelki wypadek parę razy idź też bez męża, usiądź na miejscu kierowcy czy
pasażera (jak nie masz prawa jazdy, to niestety nie możesz włączyć stacyjki, ale
popatrzeć i podotykać jak najbardziej, przy zaciagniętym ręcznym i wyłączonym
silniku możesz nawet podeptać po pedałach i potrzymać rękę na dźwigni zmiany
biegów).

Ja tak 'trzasłam' samochodem (sowieckim czołgiem?) mojego ojca w bramę na
parkingu z podobnym 'stażem' za kółkiem, jak Twój mąż, z 8 lat temu. Na
szczęście wcześniej miałam instruktora z Lanosem bez wspomagania, i parę tras z
jednego końca Warszawy na drugi zrobiłam potem na tym czołgu ojca (mój ojciec
czołgami po poligonach też jeździł, stąd żart). Niestety, wyjazd z własnego
parkingu pod domem, w pośpiechu (potrzebowałam czegoś z supermarketu 'na
wczoraj', następnego dnia wyjeżdżałam) mnie przerósł. Przez ten cholerny wyjazd
mogłam się wymigać od takiego 'burczenia' (przepis pochodzi od faceta, który był
przez lata instruktorem w jednostce wojskowej, i dzieciaki z zasadniczej robiły
u niego w ekspresowym tempie B-C+E-D). W efekcie najpierw właśnie wymyśliłyśmy z
mamą hasło 'kupimy nowy samochód, i będę jeździć', potem okazało się, że
większość 'naszych' spraw można sprawniej załatwić komunikacją publiczną, bo
Warszawa się potwornie zakorkowała, i zawsze były 'pilniejsze inwestycje'.
Skończyło się na tym, że od 'trzaśnięcia', czyli od bardzo dawna, nie siedziałam
za kółkiem. Nawet zapomniałam wymienić prawo jazdy na holenderskie.

Teraz musimy załatwić różne rzeczy w gminie, więc zaczęłam sobie myśleć, że może
chociaż wymienię przy okazji dokument. Dla mojego partnera prawo jazdy jest
wielkim marzeniem (przerwał kurs ze względu na wypadek jako pasażer, poważną
operacje i długą rehabilitację), teraz dojrzał do wyprowadzki na przedmieścia
(duże mieszkania i niskie koszty), i w związku z tym myśli o samochodzie i
powtórzeniu kursu. Ja przez tę przerwę będę musiała wykupić sobie parę
dodatkowych godzin, a potem albo ściągnąć brata z Niemiec, albo wynająć
instruktora, żeby przejechał ze mną ten kawałek pomiędzy domem poprzedniego
właściciela/komisem i moim.

Dlatego zaraz, jak jest taka możliwość, złaźcie do samochodu i siedźcie!

[besame.mucho]

Jul-kaa, pomyśl o tym, że pewnym sensie dobrze się stało :). Zobacz,
świeżo upieczeni kierowcy często myślą, że już wszystko potrafią i
niepotrzebnie szarżują, co przy dużych prędkościach może być
niebezpieczne. Nie wiem, czy Twój mąż też by tak szarżował, ale
zakładając że to możliwe zobacz, że lepiej, że zobaczył, że wcale
jeszcze nie jest mistrzem kółka teraz, przy prędkości 15/h. Na pewno
teraz będzie o jeździł bardzo uważnie i nie stwierdzi nagle że zjadł
już za kierownicą wszystkie rozumy :).
Także spokojnie, jasne że z dzieckiem możesz się teraz trochę bać od
razu po tym wydarzeniu, ale daj mężowi szansę, pojeździjcie trochę
razem. Powiedz mu że się boisz, poproś żeby jechał powoli (ach,
zdecydowanie lepiej przeprowadzić taką rozmowę wcześniej w domu niż
denerwować męża kiedy będzie prowadził :) ).

Naprawdę myślę że będzie ok. U mnie tak było z bratem - na początku
moim zdaniem za bardzo szarżował, ale nikt nie lubi mądrzenia się z
fotela obok więc nic nie mówiłam. Potem przytarł samochód
wyjeżdżając z parkingu (też na szczęście taka mała bzdurka, a nie
duży wypadek) i chyba go tknęło, że jeszcze nie jest super-
wyjadaczem i zaczął jeździć spokojniej a teraz prowadzi już naprawdę
dobrze. Mam nadzieję że i u Was tak to zadziała. Pamiętaj, żeby w
rozmowie z mężem powiedzieć że się boisz, ale też że to normalne, że
dopiero zaczyna i że na pewno będzie suuuper kierowcą, bo ważne też
żeby on się nie zniechęcił :).

[jul-kaa]

besame.mucho napisała:

> Jul-kaa, pomyśl o tym, że pewnym sensie dobrze się stało :). Zobacz,
> świeżo upieczeni kierowcy często myślą, że już wszystko potrafią i
> niepotrzebnie szarżują, co przy dużych prędkościach może być
> niebezpieczne.

A nie, u nas problemem jest i zawsze będzie raczej zbyt mała pewność siebie, niż
zbyt duża. Mój mąż jest jedną z ostatnich osób, które myślą, że wszystko
potrafią i szarżują bez opamiętania.
Cudem jakimś mąż się nie zniechęcił (a stawiałam, że tak będzie), pojechaliśmy
(z wujkiem) i w spokojnej okolicy pojeździł trochę, przekonał się, że jednak
umie jeździć i że dla nas to jednak za duży samochód z za mocnym silnikiem. No
ale ja w tym czasie spacerowałam z innym czterokołowcem - wózkiem z synem, więc
mój lęk nadal trwa i ma się dobrze...

[elftherinii]

Ja szczerze mówiąc nie do końca rozumiem czemu aż tak się boisz. Z innymi
osobami za kierownicą też tak masz? Wiesz, jednak mąż zdał egzamin, czyli coś
tam jednak potrafi. I duże samochody są bezpieczniejsze, jak już wcześniej ktoś
napisał:) Ja właśnie z tego powodu wolę pomęczyć się z miejscem parkingowym ale
mieć ten komfort, że jednak jest bezpieczniej.

I w ogóle zbyt ciężki samochód ze słabym silnikiem (ekm nasza Fabia kombi i
przemyślane rozwiązania) to też kiepskie rozwiązanie.

[jul-kaa]

elftherinii napisała:

> Ja szczerze mówiąc nie do końca rozumiem czemu aż tak się boisz.

Ja też nie do końca to rozumiem. Ale stanowczo dziś boję się mniej, niż
przedwczoraj, więc jutro pewnie będzie lepiej :)


> I w ogóle zbyt ciężki samochód ze słabym silnikiem (ekm nasza Fabia kombi i
> przemyślane rozwiązania) to też kiepskie rozwiązanie.

Zastanawialiśmy się nad Fabią - to zły wybór?

[elftherinii]

To może przejdzie?:) Więcej wiary w męża:)

Wiesz co my mamy już kilkuletnią, nie wiem czy coś się pozmieniało. W każdym razie pod górkę lepiej radził sobie wcześniejszy Lanos. Plastik też zaczął się sypać (ten w drzwiach gdzie są m.in kieszenie na coś. Kwestia wrażeń estetycznych).
Powiem tak: przez te kilka lat był to samochód w zasadzie bezawaryjny (tj jest, oprócz tego jednego spóźnienia z czujnikiem cofania), ale no czasami ślamazarnie rusza, zwłaszcza pod górkę i zwłaszcza jak prowadzi go młody kierowca (czyt. ja). Jednak ten silnik (1.4) w jest trochę za słaby w stosunku do masy - auto wolniej się rozpędza nawet na płaskim.

Gdybyście brali Fabię Kombi to dam taką może trochę głupią radę: jako że mąż pewnie uczony był na Punto (?) to i cofał patrząc przez tylną szybę? Jeśli tak to niech ktoś mu wytłumaczy i pokaże jak cofać na lusterkach. Ja na początku zgłupiałam i zaryłam w zaspę pod domem (na szczęście ćwiczyłam na uliczce gdzie są 3 domy i nikt nie widział:))- można stracić orientację.

[jul-kaa]

elftherinii napisała:

> Wiesz co my mamy już kilkuletnią, nie wiem czy coś się pozmieniało.

Planujemy kupno używanej, więc pewnie takiej, jak Wasza.
Mąż mówi, że rzeczywiście silnik słaby. Tyle tylko, że jeśli to jest jedyny
mankament, to może nie jest dyskwalifikujący.
M. mówi, że uczył się cofać "na lusterkach". Ponoć na egzaminie jednak tną
punkty jeśli nie spojrzy się przez szybę :)

[elftherinii]

Ooo to dobrze:) Ja musiałam cofać przez szybę i potem nie wiedziałam jak robić to na lusterkach. A inaczej nie dawało rady:)

Gdybyście się decydowali i mieli górki gdzieś w okolicy to trzeba zainwestować w dobre opony (inne niż te co dają jak się kupuje w salonie), bo inaczej nie da rady. Zanim na to wpadliśmy to przez 2 lata zakładaliśmy w zimie łańcuchy żeby z domu wyjechać. ;/
No silnik trzeba przemyśleć, grunt by w ogóle wiedzieć, że jest on słaby.:)

Aha - nie istnieje ZA MAŁY bagażnik/auto jeśli posiada się dzieci. Nawet jeśli na początku wydaje się duży, to z biegiem czasu coraz bardziej się kurczy... ;)

[madzioreck]

elftherinii napisała:

> No silnik trzeba przemyśleć, grunt by w ogóle wiedzieć, że jest on słaby.:)

Jeśli chodzi o silnik od biednej Fabii kombi, to bez przesady, naprawdę ;)
Pojemność 1,4 i 75KM to nie jest słaby silnik, no chyba, że lubi się uczucie
wciskania w fotel przy nabieraniu prędkości tudzież ryzykowne wyprzedzanie. Z
tego, co pamiętam, ta skodovka hula całkiem nieźle, jak na normalne jeżdżenie
całkiem wystarczy (a mąż Juli chyba nie ma zamiaru od razu zacząć szaleć;))

[elftherinii]

Ten silnik to nie tylko moje zdanie, spotkałam się z taką opinią od
kilku-kilkunastu osób:)

Najlepiej gdyby była możliwość się nią przejechać przed kupnem.

[miss-alchemist]

tną punkty :P mój instruktor wciąż powtarza mi, że "w lusterku możesz sobie makijaż poprawić, patrz do tyłu!"

[elftherinii]

Ej ale takie techniczne pytanie. Potem wsiądziesz do jakiegoś wielkiego cuda, na
które masz pozwolenie. I jak wycofasz jeśli przez tylną szybę się nie da? Trochę
mało logiczne to nauczanie.

Swoją drogą metody uczenia się zmieniają. Mojego tatę uczyli patrzeć w lusterka,
moją mamę w szybę...

[miss-alchemist]

ze względu na to, że w 30 godzin i tak się nie nauczy nikt naprawdę dobrze jeździć, to instruktorzy uczą pod egzamin, a egzaminatorzy egzaminują jak chcą :P egzaminy teraz zdaje się na corsach i yarisach, gdzie przez szybę jest wygodniej i nikt nie przejmuje się tym, że z dużym autem nie będzie tak kolorowo :P

ta nauka naprawdę nie jest po to, żeby zostać mistrzem kierownicy, ale żeby zdać egzamin.

a jak mawiał instruktor mojego TŻ: "będziesz mógł powiedzieć, że umiesz prowadzić dopiero jak zajeździsz trzy samochody. zajeździsz, nie rozwalisz".

[elftherinii]

Na czym zdaje się egzamin to zależy od województwa. Chyba cały Śląsk jeździ na
Puntach:)

No cóż... ja się modle, żeby nikt mi nie kazał parkować tyłem równolegle. Na
Puncie miałam to wyuczone na konkretne punkty. Teraz nie byłoby tak kolorowo :D

Fabia kombi

[anna-pia]

jul-kaa napisała:

> elftherinii napisała:

> > I w ogóle zbyt ciężki samochód ze słabym silnikiem (ekm nasza Fabia kombi
> i
> > przemyślane rozwiązania) to też kiepskie rozwiązanie.
>
> Zastanawialiśmy się nad Fabią - to zły wybór?

Miałam Fabię kombi jako pierwszy samochód, silnik 1,6. Mniejszy silnik IMO nie
ma sensu przy takim samochodzie.
Samochód dobry, pojemny, zwrotny i lekki, bardzo go sobie chwaliłam (kupiliśmy
nowy, rocznik 2007). 306 czy 307 to sobie odpuśćcie, przecież to jest małe
autko. Duży hatchback jest niby niewiele mniejszy od małego kombi, ale - tak jak
ktoś pisał wyżej - przy nawet jednym dziecku nie ma za dużego samochodu. Na
wakacjach będziesz wolała odpocząć, a nie prać,m bo wzięłaś mało ubrań, bo
więcej nie weszło, wózek może do hatchbacka nie wejść (ja do Fabii pakowałam
siebie, męża, 2 dzieci, Emmaljungę na wielkich kołach /na dłuższy wyjazd nosidło/).

[jul-kaa]

> Samochód dobry, pojemny, zwrotny i lekki, bardzo go sobie chwaliłam (kupiliśmy
> nowy, rocznik 2007). 306 czy 307 to sobie odpuśćcie, przecież to jest małe
> autko.

Porównywaliśmy 406 z 307 i wnętrze jest podobne, ale maska 307 znacznie krótsza.

[anna-pia]

jul-kaa napisała:

> Porównywaliśmy 406 z 307 i wnętrze jest podobne, ale maska 307 znacznie krótsza.

Do parkowania lepiej, ale samochód jest do jazdy, nie do parkowania. Ja bym
właśnie dlatego wzięła 406/407/whatever.

[effka454]

Julka, przede wszystkim, tak jak dziewczyny piszą pomalutku i do przodu,
przełamywać należy te obawy. Na początku może być trudno, ale z biegiem czasu na
pewno będziecie mieć dużo frajdy ze wspólnych jazd. Twój mąż na pewno boi się
nie tylko za siebie, ale także za Ciebie i wasze dziecko. To dla niego na pewno
duży stres, więc dobrze by było gdyby przełamał się i spokojnie pojeździł,
najpierw sam, a później już razem z wami. Ty, jeśli się bardzo boisz, to może
usiądź z tyłu (niektórym to pomaga ze względu na mniejszą widoczność niż na
miejscu pasażera obok kierowcy).

No i co do wielkości samochodu: jako osoba jeżdżąca od 13 lat, osoba, która
jeździła maluchem, dużym fiatem, polonezem, polonezem cargo (takie coś jak dawna
karetka - ruski czołg z promieniem skrętu na pół Europy i z kiepskim
wspomaganiem, więc po jeździe przez miasto ręce bolały ;D), tico, matizem,
dodgem, fordem galaxy, a obecnie użytkująca volkswagena T4 (czyli takie coś:
www.forces-of-nature.co.uk/images/images_forsale/small.jpg ) zawsze i
wszędzie będę optowała za dużym samochodem. Nie ze względu na wygodę zabrania
wielu rzeczy (co przy dzieciach ma duże znaczenie), ale przede wszystkim ze
względu na bezpieczeństwo - duży samochód jest bezpieczniejszy od małego, bo
jest cięższy, stabilniejszy i ma większe strefy zgniotu. Dwa przykłady: 1) mój
mąż jechał maluchem, na skrzyżowaniu wjechał w niego z prędkością 20-30 km/h
facet skodą, efekt: maluch do kasacji, mąż na szczęście zawisł w pasach i miał
tylko lekkie obtarcia; 2) we mnie na skrzyżowaniu z podobną prędkością wjechał
facet, tylko że ja jechałam fordem galaxy a on fiestą, efekt: u mnie przytarte
nadkole z przodu i wgniecione lekko drzwi kierowcy, sprawca w zasadzie nie miał
przodu, silnik wepchnęło mu prawie pod nogi :P.
Przy okazji w szoku byłam niezłym, bo to mój pierwszy wypadek w którym
uczestniczyłam osobiście i do tego jako kierowca (mimo, że nie z mojej winy),
następnego dnia wyrwałam małżonkowi jego samochód, bo musiałam pilnie pojechać i
coś załatwić na mieście...

Tak więc wydaje mi się, że jeśli samochód nie jest uszkodzony w stopniu, który
stwarza zagrożenie, a jest tylko porysowany, to zabezpieczyć żeby go rdza nie
zeżarła i jeździć dalej.

Powodzenia

[besame.mucho]

Potwierdzam, duży samochód to dobra sprawa. Można się bać że będą
problemy z manerwowaniem i się go poobciera częściej niż mniejszy,
ale za to jeśli chodzi o większe wypadki to człowiek czuje się
bezpieczniej. I w zasadzie wbrew częstej opinii IMO duży samochód od
razu po zrobieniu prawka to niezła sprawa. Olbrzymia ilość moich
koleżanek które po zrobieniu prawa jazdy dalej dosyć jeździły tylko
małmi samochodami mówi, że bardzo by się bała wsiąść do czegoś
dużego. W drugą stronę to nie działa - ja w zasadzie od razu po
zrobieniu prawka wsiadłam do wielkiego forestera i teraz żaden
mniejszy mi nie straszny. A oswojenie z dużym autem się przydaje, te
rodzinne wyjazdy na które trzeba poza rodziną zmieścić wózek,
zabawki, kołderkę, i inne takie. Jasne, że nic na siłę, ale jak
macie możliwość wzięcia czegoś sporego to moim zdaniem to dobry
pomysł - a mąż szybko się przyzwyczai, przez chwilę po Punto
wszystko będzie mu się wydawało wielkie, ale prawko to raptem 30
godzin w samochodzie, spokojnie można się po tym szybko przestawić
na inny wymiar.

[bebe.lapin]

moj maz w ciagu pierwszych dwoch miesiecy posiadania wozu zaliczyl dwa
"przetarcia" z innymi uczestnikami ruchu, potem juz mu sie to chyba nie
zdarzylo; chyba kazdy poczatkujacy kierowca zalicza taka mala wpadke, nie ma sie
co stresowac..

o ile Twoj mauz nie jezdzi jak wariat i nerwowo, to nie masz sie co bac; tak jak
ktoras dziewczyna napisala powyzej, na kierowce, zwlaszcza mlodego, nie wolno
pohukiwac, nie wolno go pouczac non-stop, a co najwazniejze, nie wolno
wykrzykiwac z przeazeniem "patrza, tak, kilometr dalej jest pieszy, zwolnij!!" i
tym podobnych ;)
prawde mowiac nic bardziej nie stresuje mlodego kierowcy niz zestresowany
pasazer na siedzeniu obok. :D

[jul-kaa]

bebe.lapin napisała:
> o ile Twoj mauz nie jezdzi jak wariat i nerwowo, to nie masz sie co bac; tak ja
> k
> ktoras dziewczyna napisala powyzej, na kierowce, zwlaszcza mlodego, nie wolno
> pohukiwac, nie wolno go pouczac non-stop, a co najwazniejze, nie wolno
> wykrzykiwac z przeazeniem "patrza, tak, kilometr dalej jest pieszy, zwolnij!!"
> i
> tym podobnych ;)
> prawde mowiac nic bardziej nie stresuje mlodego kierowcy niz zestresowany
> pasazer na siedzeniu obok. :D

Ja nie mam prawa jazdy i nie mądrzę się, ani nie ostrzegam, bo jestem zupełnym
laikiem drogowym, ale zestresowana będę na pewno :)

OT - prawko

[anna-pia]

jul-kaa napisała:

> Ja nie mam prawa jazdy i nie mądrzę się, ani nie ostrzegam, bo jestem zupełnym
> laikiem drogowym, ale zestresowana będę na pewno :)

Wiesz co, IMO matka dzieciom prawko powinna mieć, jeśli nie ma przeciwwskazań
medycznych. Mąż może do pracy śmigać komunikacją miejską, a ty pojedziesz do
lekarza, zrobisz zakupy, cokolwiek - łatwiej ci będzie.

[jul-kaa]

anna-pia napisała:
> Wiesz co, IMO matka dzieciom prawko powinna mieć, jeśli nie ma przeciwwskazań
> medycznych. Mąż może do pracy śmigać komunikacją miejską, a ty pojedziesz do
> lekarza, zrobisz zakupy, cokolwiek - łatwiej ci będzie.

Święta racja. Pewnie jak będzie samochód i będę się wściekać, że on stoi, a ja
autobusem popycham, to zdecyduję się zrobić.

[anna-pia]

jul-kaa napisała:

> Święta racja. Pewnie jak będzie samochód i będę się wściekać, że on stoi, a ja
> autobusem popycham, to zdecyduję się zrobić.

To cię podręczę :) kup sobie program do prawka (tylko sprawdź, żeby był
aktualny), i poćwicz teorię.

[wodadobra]

Tak właśnie.
Ja zrobiłam prawo jazdy po urodzeniu dziecka jak byłam w domu - organizowałam
młodemu opiekę i jazda! No może Jaś jeszcze jest mikrus ale masz co najmniej
kilka miesięcy na to.
Po zrobieniu PJ szczepienia, wizyty u lekarza, łażenie po bankach sklepach,
bibliotekach i inne takie załatwiałam sama bez zdawania się na wolny czas męża.
Druga rzecz - najlepsze na świecie są duże samochody. Ja jeździłam już wieloma
autami i poczucie bezpieczeństwa wzrasta wraz z gabarytami samochodu. Teraz mam
na odwrót - jak wsiadam do małego to mam napady paniki komunikacyjnej.
Myśl. I nie bój się - to tylko samochód!

[jul-kaa]

Temat wraca jak bumerang, więc znów zwracam się do Was o pomoc.
Mamy na oku dwa samochody w bardzo podobnej cenie.
Skoda Fabia Kombi z 2004 roku i Nissan Almera z 2005.
Skoda ma przebieg ok. 60 tys (naprawdę), Nissan ok. 170 tys. Skoda - benzyna,
Nissan - diesel. Skoda - dużo rzeczy do wymiany (nie były wymieniane, ale nie
jest zajeżdżona), Nissan - "zrobiony", ale w przyszłości ew. droższe części.
Nissan może mieć za mały bagażnik (jak myślicie?).

Co byście radziły?

[anna-pia]

Skodę.
Tańsze części, mniejszy przebieg (czyżby to był samochód po mnie? Kupiony przez
emeryta albo pracującego w domu?). Ceny benzyny i ropy są zbliżone.
Bagażnik nie może być za duży, bierz większy, przy dzieciach... i tak dalej.

[jul-kaa]

No ja też bym chyba wolała Skodę, ale z drugiej strony Nissan to o klasę lepszy
samochód...
Jeśli jesteś teściową całkiem dorosłego faceta, to samochód jest po Tobie ;P

[anna-pia]

To może on kupił mój w salonie, gdzie go zostawiłam :) Moja córa niezamężna póki
co :D

Nie wiem, czy Nissan jest lepszy niż Skoda, na klasie samochodu się nie znam.
Skodę (fabię moją kombi) bardzo lubiłam za zwrotność, małe spalanie i takie tam.

Julka, a jaka jest pojemność silników? IMO do jazdy po mieście plus wakacje
silnik 1.9 nie jest potrzebny, a żre paliwo koszmarnie.

[jul-kaa]

> Julka, a jaka jest pojemność silników? IMO do jazdy po mieście plus wakacje
> silnik 1.9 nie jest potrzebny, a żre paliwo koszmarnie.

Fabia 1.4, Nissan nie wiem, ale się dowiem.

[anna-pia]

jul-kaa napisała:

> Fabia 1.4, Nissan nie wiem, ale się dowiem.

Nie, no jeśli Fabia jest ciemnoniebieska, to moja jak nic ;) 1.4 jest OK, ja
miałam 1.6 i już miała przyzwoitego kopa na trasie jak na rodzinny samochodzik :)

[besame.mucho]

Ja też bym brała Skodę. Z Nissanami mam fatalne doświadczenia,
wszystkie którymi jeździłam (ale zaznaczam że "wszystkie" znaczy w
tym przypadku tylko trzy, więc może miałam dużego pecha) po
osiągnięciu pewnego przebiegu kompletnie wariowały. Szczytem
wszystkiego była Primera, której wskazówka temperatury silnika
leciała na czerwone pole po pięciu minutach jechania >120km/h,
zostawała tam do momentu przejechania dwudziestu minut <80km/h, w
samochodzie COŚ (do dziś nie wiadomo co, my ochrzciliśmy to zdechłym
szczurem) zaczynało potwornie śmierdzieć w okolicach 100km/h, a w
samym środku francuskiego pustkowia zaczęło nagle świecić się
podejrzanie dużo kontrolek i napisów na komputerze, łącznie z tymi
informującymi, że poduszki powietrzne się popsuły, przez co kolejne
pół dnia w poszukiwaniu serwisu ja siedziałam na tylnym siedzeniu, a
chłopak prowadził masymalnie odchylony do tyłu, bo baliśmy się że
zaraz bez powodu wystrzelą i połamią nam nosy ;). Podróż życia!
Elektronika to chyba w ogóle słaba strona japońskich samochodów,
podobne zabawy przerabiałam w Toyotach i w Lexusie, podobno w innych
japończykach też lubi siadać. Ratuje się wśród nich Subaru, ale
pewnie tylko dlatego, że po prostu wkłada tej elektroniki do
samochodów o wiele mniej ;).

Ze Skodami miałam same dobre doświadczenia, o nich wyrobiłam sobie
taką opinię, że może nie są to super-lux samochody najwyższej klasy,
ale są porządne i może właśnie dzięki brakowi super bajerów nie
wymagają jeżdżenia co chwila do serwisu, żeby naprawić kolejną
część.

No i przebieg 60 tys jest jednak prawie trzy razy mniejszy!

[wodadobra]

A ja jeszcze dodam, że nie jesteście pewnie typem użytkowników zmieniających
auta jak rękawiczki, a do tego przy małym doświadczeniu bujanie się po
mechanikach przy samochodzie ze skomplikowanymi elementami mechanicznymi i
elektronicznymi może was rozłożyć na łopatki.
Tym samym radzę wybrać bezpieczną opcję - czyli skodę z małym przebiegiem,
której naprawą, wymianami eksploatacyjnymi może się zająć każdy w miarę kumaty
mechanik.

[anna-pia]

O, widzisz, o tym zapomniałam, bo mam serwis Skody pod nosem ;) Jak autko jest
po gwarancji, to serwis skodowy tańszy będzie, a jak się coś tfu tfu na
wakacjach zrobi, to nie potrzeba wam będzie specjalisty do pogrzebania

[jul-kaa]

Buu, sprzątnęli nam Fabię sprzed nosa - przyszedł ktoś z kasą i kupił od ręki :(

[iw1978]

Nissan :) Mój mąż, specjalista od japończyków mówi, że nie jest to najgorsze auto. Aczkolwiek jeśli silnik 1.5 to francuski. Mój twierdzi, że to trochę mało, ale dla Was może to nie być problemem. Mieliśmy długo poprzedni model almery, najpierw miała moja siostra, potem my z mężem, a potem ja. Samochód był cudownie nieawaryjny. Jedyne problemy były z gazem :). Teraz też jeżdże nissanem - tino. i też go uwielbiam. Jeździ na gaz i nie ma z nim większych problemów. Aczkolwiek mój M. twierdzi, że gazu trzeba się pozbyć natychmiast, bo to tylko problemy oznacza. Przez półtora roku nic się nie działo, ale wiem, że po pierwszych problemach spowodowanych gazem będę jeździć na benzynie.

Ubezpieczenie samochodu

[jul-kaa]

Uprzejmie donoszę, że kupiliśmy samochód - Nissana, o którym już pisałam.
Bagażnik mieści wózek (cały - z gondolą), co było najważniejszą kwestią.
Dziękuję Wam za rady, pomoc i wsparcie i zwracam się z jeszcze jednym pytaniem:
jak ma się rzecz z ubezpieczeniem? Samochód jest ubezpieczony w PZU do kwietnie
przyszłego roku. Chcemy dokupić AC, ale nie wiemy, gdzie i czy można samo AC -
na razie wiem, ze da się w mDirect i jest nawet tanio. Poza tym chyba nam
rekalkulują to OC - właściciel samochodu miał spore zniżki, my nie mamy.
Czy opłaca się AC w wariancie z doubezpieczeniem - takie wychodzi najtaniej?

jestem wściekła

[jul-kaa]

Bo samochód z super polecenia, sprawdzany, ponoć cud miód i orzeszki, okazał się
bity, nie działa klima, nikt na razie nie umie jej naprawić, już wsadziliśmy
trochę kasy, czeka nas jeszcze więcej.
Nosz do diabła ciężkiego (że się grzej nie wyrażę)...

I w ten oto sposób na wakacje jedziemy...
pociągiem.
(tu słowo niecenzuralne, każdy może sobie wstawić swoje ulubione)

znaczy się...

[beniutka_bo]

Pięknie... Kur(czę)... Pięknie?
Trzym się,nie będziecie się martwić o parking itd.

Kombi :)

[iw1978]

Jak w tytule. Najlepszy samochód dla rodziny z dzieckiem. W każdym innym bagażnik prędzej czy później stanie się za mały. Benzyna albo diesel. Gaz nie w każdym samochodzie się sprawdza. Osobiście mam auto na gaz i nic się nie dzieje, ale w nowszych samochodach to zdaniem mojego męża raczej wyjątek niż norma.
Salony czasem sprzedają samochody klientów, którzy kupili nowsze. Można w ten sposób trafić samochód od pierwszego właściciela, z jedną ksiązką serwisową. Nie zawsze jest to droższa opcja.
Zaufany doradca to jedno, ale warto się w zaufanym serwisie umówić jeszcze na przegląd przed kupnem.
Klmatyzacja to IMO przy dziecku rzecz niezbędna. Nastaw się tylko, że trzeba ją od czasu do czasu wyczyścić. Zagrzybiona śmierdzi i grozi chorobami (angina). Rozsądnie używana czyni każdą podróż łatwiejszą. Jeździliśmy jedno lato bez i była to dla dziecka w foteliku męka.