Co NAPRAWDĘ lubicie robić?

[morgen_stern]

Umówmy się, że nie zawsze wykonywana praca zawodowa pokrywa się z rzeczywistymi pasjami i pragnieniami i niewiele ludzi może przyznać, że kocha to, czym się na co dzień zajmuje.

Jak się tak naprawdę mocno zastanowię i skupię to dochodzę do wniosku, że kręcą mnie dwie rzeczy - opieka nad zwierzętami i hmm.. jakby to nazwać.. archiwizacja dokumentów ;) Dosłownie dostaję wypieków ze szczęścia, kiedy muszę coś posegregować, uporządkować dane, zrobić tabelę, przeszukać, wszelkie wykazy, listy, kwerendy, ach! Ekstaza! :D
Kiedyś miałam praktyki w dużej bibliotece i najpiękniejsze dwa dni spędziłam, kiedy musiałam ze sporej partii druków wyodrębnić druki XVIII- wieczne i je oznaczyć. Tylko kurz, książki, ja i CISZA, to było piękne.
No i zwierzaki, autentyczną frajdę sprawia mi opieka nad zdrowym czy chorym psem lub kotem, ptakiem zresztą też, łącznie ze sprzątaniem odchodów, wymiocin i takich tam ;)

Reasumując powinnam pracować w archiwum kliniki weterynaryjnej ;)
No a wy, tak zupełnie abstrahując od kwestii finansowych, gdybyście miały robić to, co kochacie, to co by to było?

[winter76]

Ostatnio jestem przepracowana i stwierdzam,że tak naprawdę to najbardziej lubię NIC nie robić...:))

[luliluli]

dobre pytanie:D na początek morgen_stern zapraszam Cię do swojego
biura, od dawna nie mogę się zabrać za porządkowanie papierów;)))

- lubię (a niby jestem humanistką) liczyć, zliczać, przeliczać,
robić wszelkie liczbowe zestawienia,
- lubię spędzać czas z małymi dziećmi - w wieku niemowlęcym i
wczesnodziecięcym, kocham się z nimi bawić, opiekować się nimi,
karmić je i wszystko po kolei:) może mi się odechce, jak będę mieć
własne:P
- lubię "załatwiać sprawy" (nie wiem, jak to nazwać) - pojechać
gdzieś po coś, coś zorganizować, rozwiązać, działać - ogólne to
nieco, ale uwielbiam przemieszczanie się raz po raz gdzieś po coś:D
- uwielbiam remonty i przeprowadzki - życie na nierozpakowanych
torbach, pośród pustych przestrzeni, kocham malowanie ścian, zawsze
maluję je sama:)
- lubię gotować - ale nie codzienne obiady "jak najszybciej i jak
najmniej pracy" - lubię robić coś, co zajmuje duuużo czasu i pracy:)
- uwielbiam podróżować - autem, samolotem, pociągiem - mrrr;>
najchętniej do ciepłych krajów,
- uwielbiam mieszkać w hotelu:D jakimkolwiek, wszędzie dobrze, ale
poza domem najlepiej;)))))
- lubię organizować duże imprezy - przy organizacji swojego ślubu
miałam niesłychaną frajdę, mogłabym to robić wiecznie:) ale udało
się tylko jeszcze raz (oczywiscie nie mój ślub, ale ślub, na którym
byłam świadkinią;)

nie wiem w takiej sytuacji, kim mogłabym zostać:D włóczykijem:P
-

[morgen_stern]

Jak na mój gust, to mogłabyś pracować w jakiejś organizacji pozarządowej albo PR :)

[turzyca]

> nie wiem w takiej sytuacji, kim mogłabym zostać:D

Gdzies czytalam o takich osobach, ktore angazuje sie, zeby organizowaly innym
zycie. Np. bedziesz sie przeprowadzac do Nowego Jorku, jestes facetem majacym
zerowe pojecie o aspektach zycia codziennego, a po przeprowadzce trzeba bedzie
jeszcze zorganizowac pare ekskluzywnych domowek. Angazujesz takiego czlowieka, a
on znajduje Ci mieszkanie, urzadza je, nie tylko meblujac ale tez wrecz kupujac
swieczki w odpowiednim kolorze, a potem robi Ci tych pare imprez domowych
dobierajac gosci i zalatwiajac wszystko w najmniejszych szczegolach.


Albo wlasnie organizacja imprez jako taka, jak sobie pomysle o tym, ze kiedys
bede musiala zorganizowac wlasny slub to mi sie odechciewa za maz wychodzic. Sto
tysiecy papierkow i co najmniej pol roku wyjete z zycia. brrrr.


PS No nie moge napisac, ze jestem Twoim idealnym przeciwienstwem, ale co
najmniej trzech rzeczy z tych, ktore napisalas nie znosze. Organicznie,
chronicznie i cala soba.

[luliluli]

> Albo wlasnie organizacja imprez jako taka, jak sobie pomysle o
tym, ze kiedys
> bede musiala zorganizowac wlasny slub to mi sie odechciewa za maz
wychodzic. St
> o
> tysiecy papierkow i co najmniej pol roku wyjete z zycia. brrrr.


albo zatrudnisz firmę:) moze ja taką założę do tego czasu:D:D:D

[yaga7]

Załóż, to ponoć dobry interes jest.

Gdybym wychodziła jeszcze raz za mąż (mało prawdopodobne mam nadzieję), na pewno
wynajęłabym taką firmę.
Gdybym znała taką firmę w czasie organizacji własnego ślubu, też bym wynajęła.
Okres organizacji ślubu i wesela wspominam nieciekawie - brrr.

[luliluli]

niestety 99% takich firm upada w pierwszym roku działania (dane
sprzed roku). A na dodatek mój region obfituje w takie firmy, a na
kolejny dodatek znam właścicielke jednej takiej firmy - ruchu w
interesie nie widać:( chyba, ze kiedyś w wannie wpadne na jakiś
innowacyjny pomysł i zmiotę konkurencję:D

[yaga7]

A widzisz, może to od regionu zależy.
No i może teraz nagły wysyp się zrobił, parę lat temu było - z tego co pamiętam
- inaczej.

[kaga9]

Nie licząc punktu pierwszego (humanistka loviująca cyferki, jak ja), wypisałaś
wszystko, czego NIE CIERPIĘ- skąd wiedziałaś?;)))

[luliluli]

zapomniałabym:)

- uwielbiam rozmawiać z ludźmi o ich problemach, szukać rozwiązań,
pomagać popatrzeć z innej strony, znaleźć jakieś dobre strony. A
najciekawsze jest to, że sama mam z tym problem we własnym życiu i
sobie pomagać nie lubię i nie potrafię:|

- z rzeczy mniej poważnych uwielbiam pluskać się w wodzie, pływać,
skakać, opalać się, smażyć i piec na słońcu, jedząc porzeczki w
kolorze czerwonym, wąchając polne kwiaty i wsłuchując się w
świerszcze:D marze o tym, by 365 dni w roku panowało gorące lato!

- na koniec: wieeeeelbię nocne rozmowy przy papierosie i
kawie/winie/piwku, ze wszystkimi o wszystkim i do rana. Jestem z
tych osób, które mogłyby poświecić na rozmowy cały dostępny czas - o
ironio! w pracy siedzę w jednoosobowej "celi":D

znowu wychodzi, że powinnam zostać włóczykijem:>>>

[madzioreck]

luliluli napisała:

> - na koniec: wieeeeelbię nocne rozmowy przy papierosie i
> kawie/winie/piwku, ze wszystkimi o wszystkim i do rana. Jestem z
> tych osób, które mogłyby poświecić na rozmowy cały dostępny czas - o
> ironio! w pracy siedzę w jednoosobowej "celi":D
>

Luli, marzę o poznaniu kogoś, kto zaprasza na nocne Polaków rozmowy, a o
pierwszej w nocy nie jęczy, że spać :D
> znowu wychodzi, że powinnam zostać włóczykijem:>>>

[agnesp76]

Ja to najbardziej lubię jeść :) najlepiej jak ktoś przygotuje coś pysznego :)

[martvica]

Czytać książki
Jeść, czasem gotować
Głaskać kota
Iść na spacer, jak mi się chce i jest ładnie
Robić biżuterię, jak mi się chce i mam wenę

Masę satysfakcji sprawia mi znajdowanie błędów w wydrukowanych tekstach ;)

[martvica]

A, zapomniałam napisać - żywcem nie wiem jak z czytania i innych rzeczy które
lubię można zawód wymyślić :)

[yaga7]

Od razu zaznaczam, że ja akurat lubię swoją pracę zawodową (siedzenie przed
własnym kompem we własnej chałupie). No ale zanim dotarłam tu, gdzie jestem,
przez parę lat musiałam też robić rzeczy, których nie lubię, więc nie zawsze
miałam tak różowo ;)

Lubię podróżować i robić foty. Chciałabym kiedyś pojechać z Lubym na parę
tygodni, miesięcy, porobić foty itp. Ale ponieważ warunki spartańskie nie dla
mnie, musiałabym mieć do tego sporo kasy na 4* hotele :P

Lubię szukać przeróżnych rzeczy na necie - jeśli czegoś nie można znaleźć, ja to
znajdę ;)) Mogłabym też mieć jakąś pracę związaną z wyszukiwaniem informacji.
Ale w sumie poniekąd mam ;)

Lubię uczyć i widzieć, że ktoś się uczy ;) Ale ponieważ nie lubiłam otoczki
biurokratycznej szkoły, nie mogłam dłużej być nauczycielką ;)

SPIEWAĆ!:)

[the_mariska]

Nałogowo i pasjami. Zarówno techniką pop, rockową jak i operą. W zasadzie
najchętniej to założyłabym zespół metalowy i wyłabym w nim do księżyca, mogłabym
nic innego nie robić :)

Oprócz tego...
Rysowanie, zarówno ołówkiem jak i na komputerze. Od kiedy mój brat zakupił sobie
tablet, zakochałam się w nim po uszy (w tablecie, nie bracie, rzecz jasna :)) i
kombinuję skąd by tu uzbierać kasę na mój własny (bo rodzinka to jednak daleko
mieszka). Od czasu do czasu nawet pisuję jakieś wiersze do szuflady.

Podróżowanie - byle nie jako pilot wycieczki, bo od upilnowania bandy
rozkapryszonych nastolatków gorsze jest chyba tylko upilnowanie bandy
rozkapryszonych czterdziestoparolatek ;)

I tak się teraz zastanawiam... Co ja właściwie robię na tych studiach
informatycznych? ;)

[schaetzchen]

Mariska, przybij piątkę - jak zobaczyłam ten wątek to pomyślałam sobie, że
najbardziej LUBIŁABYM (ale tego nie LUBIĘ, bo nie umiem) śpiewać karkołomne arie
sopranem koloraturowym :)))))

[quleczka]

no to wybralas zla specjalizacje :D

ja w ramach magisterki mam od mojego promotora tablet od roku w domu, hihiih :p

ale ja go nie kocham bo mam z nim zle skojarzenia ;)

chyba tez lubilabym spiewac, szkoda ze slon mi na uch nadepnal totalnie i
jeszcze pare razy to przydepniecie poprawil ;)

za to uwielbiam rysowac - kiedys marzyla mi sie architektura, a wyladowalam tam
gdzie wyladowalam ;)

[jolina3]

Czytać - ale przez komputer mam mało czasu :(
fotografować i potem oglądać setki zdjęć, wybierać, przebierać,
kasować....
Podróżować, najchętniej iść na żywioł w jakimś obcym kraju, ale sama
się boję - trochę rozsądku i wyobraźni mnie powstrzymuje,
szydełkować przy oglądaniu filmów,
układać, porządkować, segregować - uwielbiam :) (nienawidzę
sprzątać - wycierać kurzy, zmywać i takie tam)
uczyć, tłumaczyć, wyjaśniać - ale osoby, które tego chcą. Mam talent
pedagogiczny, ale nie cierpię wypruwać żył dla osób, które patrzą w
sufit i mają to wszystko gdzieś, dlatego nauczycielką byłam tylko
dwa miesiące :)

Hmmm, jednym słowem praca w archiwum lub bibliotece to byłoby to!
Tak naprawdę jednak to chciałabym być tłumaczem i pracować na własny
rachunek, ale niestety, bozia nie dała zdolności językowych :((

[siamese67]

ha, widzę, że mamy parę wspólnych zainteresowań - a może by tak wybrać się wspólnie, na własną rękę do jakiegoś kraju? obowiązkowie z aparatami fotograficznymi...

[jolina3]

Siamese, byłoby naprawdę fantastycznie :))
Może ktoś by się jeszcze przyłączył i miałybyśmy prywatny plener!
Jestem otwarta!

[quleczka]

ja tez uwielbiam i podroze i fotografowanie :)

wlasciwie zadne warunki mi nie starszne... marzy mi sie podroz stopem po Europie
ale do tego wolalabym towarzystwo mimo wszystko, a tego poki co nie mam :)

na komputerze mam tysiace zdjec i moge spedzic godziny poprawiajac je i
katalgujac w moim ulubionym programie :)

[yaga7]

O to widzę, że więcej nas podróżniczek i fotografek ;)

Obróbki zdjęć nie lubię, staram się tak focić, aby nic nie wycinać, nie
poprawiać, nie zmieniać. Może dlatego, że wychowałam się na aparatach
analogowych i tak jestem przyzwyczajona :)

[quleczka]

> Obróbki zdjęć nie lubię, staram się tak focić, aby nic nie wycinać, nie
poprawiać, nie zmieniać.

no ja tez - co nie zmienia faktu, ze zawsze cos do poprawienia pozniej znajde,
chocby jakis balans bieli ;)

no ja sie wychowalam na zenith E i do tej pory lubie analogowe aparaty...ale z
drugiej strony lubie grafike komputerowa i moge zdjecia poprawiac godzinami ;)

poprawialam nawet te z analoga po zeskanowaniu :D

[jolina3]

Też nie lubię programów graficznych. Miałam na myśli niewielkie
ingerencje w fotografię, albo czasami bardzo długi wybór lepszego
(generalnie podobnego) ujęcia.

Ale ja się ciągle uczę, i cieszę się niezmiernie, że przede mną
jeszcze długie godziny wielkich przyjemności :)))

Dziewczyny, to może jakiś wspólny plener??? :)))

[yaga7]

W sumie można by pomyśleć nad jakimś plenerkiem :)
Ale to chyba na wiosnę czy latem.

[quleczka]

no ja na wiosne to chetnie :)

[livada]

Podpisuję się i pod podróżami, i pod fotografią:)
Podróże różne - samochodem, samolotem, żaglówką, autostopem, pieszo... Byle by
to nie były wycieczki zorganizowane, brrr. Stopem jeździłam zanim zaczęłam
pracować, teraz nie bardzo mam czas... Ale wyprawę do Czarnogóry wspominam
rzewnie do dziś;-)

Fotografowałam kiedyś sporo, analogową lustrzanką, na c-b filmach - i potem
spędzałam godziny całe w ciemni, uwielbiałam to. Potem z jakichś niejasnych dla
mnie przyczyn przestałam, ale bardzo mi tego brakuje - aktualnie robię tylko
mnóstwo zdjęć cyfrówką, ale to już nie są "zdjęcia dla zdjęć", tylko zdjęcia
czegoś albo skądś:(

A tak w ogóle to ja uwielbiam swój zawód - jestem kontrolerem lotów i idę na
każdy dyżur z prawdziwą przyjemnością, za każdym razem dziękując losowi, że
pozwolił mi znaleźć taką pracę:)

Ostatnio zastanawiałam się nad sobą i doszłam do wniosku, że jestem szczęściarą
- bo większość rzeczy które robię na co dzień sprawia mi przyjemność. Uwielbiam
swoja pracę. Nie mogę żyć bez czytania - i na szczęście nie muszę. Lubię jeść;-)
Bardzo lubię prowadzić samochód - i to nie tylko w terenie, gdzie wybieram się
kiedy mam czas, ale też na co dzień, w ruchu miejskim, słucham wtedy muzyki i
nawet korki nie wyprowadzają mnie z równowagi. Lubię też chodzić - sama ta
czynność sprawia mi przyjemność, czasem idę przez miasto, przez las, przez pole
- wszystko jedno - i łapię się na tym, że jestem bardzo szczęśliwa właśnie przez
sam ten ruch.

Lubie sobie coś rysować, od podstawówki obrywałam za zabazgrane równo zeszyty;-)
Jestem jakąś hybrydą humanisty i umysłu ścisłego, od zawsze moimi ulubionymi
przedmiotami były literatura i matematyka. Lubię śpiewać, choć nie mam głosu.
Czasami lubię tłumaczyć teksty literackie. Lubię rozmawiać, opowiadać, ale
jeszcze bardziej lubię słuchać.

Uwielbiam być poza miastem, zwłaszcza w lesie, na morzu, w górach. Ale w moim
mieście też lubię być;-) W swoim niezbyt jednak długim życiu uprawiałam wiele
sportów i wszystkie sprawiały mi przyjemność - narty, żagle, pływanie, kajaki,
jazda konna, wspinaczka, szybowce, treking, fitness... Część z nich uprawiam
nadal, części z nich mi bardzo brakuje - muszę do nich wrócić. Właściwie nie
trawię tylko gier zespołowych wszelkiego rodzaju.

Generalnie rzecz biorąc, chyba życie tak ogólnie sprawia mi dużo przyjemności:)
A najlepsze jest to, że jako dziecko i nastolatka sprawiałam wrażenie osoby
bardzo ponurej, smutnej, nieszczęśliwej - i rzeczywiście nie było mi najlepiej z
samą sobą. Na szczęście jakoś z tego wyrosłam...

[quleczka]

Jak miło się czyta takie optymistyczne posty :)

Podzielam zapał do wszystkiego poza grami zespołowymi i tak samo jak Ty taka
hybryda humanisty z umysłem ścisłym ze mnie ;)

[yaga7]

Zgadzam się, że super są takie optymistyczne posty :D

I tak sobie myślę, że sporo osób ma taki umysł ścisło-humanistyczny. Ja
przykładowo też ;)

[livada]

Bo to są stereotypy, że albo ścisły, albo humanistyczny, i jeszcze na dodatek koniecznie ścisły u mężczyzn i humanistyczno-społeczny u kobiet;-)

Ja kocham literaturę, pożeram książki różnego rodzaju w strasznych ilościach, nieźle piszę, mam bardzo dużą łatwość posługiwania się słowem, ale za to nie znaszę nauk w rodzaju psychologii. W szkole męczyła mnie historia - ale to chyba wina podania, a nie treści.

Zawsze lubiłam matematykę, zadania logiczne, wszystko przy czym trzeba było pomyśleć, a nie zakuć. Żałuję, że nie poszłam na studia ścisłe, tylko na filologiczne (tylko gdybym była na sensownych, ciekawych studiach z perspektywami, to pewnie nie szukałabym jakiejś alternatywy i nie poszłabym na kurs kontrolerski - więc w sumie dobrze się stało;-)). Lubiłam też chemię, za to nigdy nie przemawiała do mnie fizyka i strasznie się na niej męczyłam;-) Mam dobrą wyobraźnię przestrzenną i, uwaga, potrafię czytać mapę bez obracania;-)

Nie nadaję się kompletnie do pracy z ludźmi, zresztą na wszelkich testach predyspozycji wychodziły mi cechy badawcze, artystyczne i twórcze, a żadnych społecznych;-) Ale z drugiej strony, nie określiłabym siebie jako analfabety w zakresie inteligencji emocjonalnej - w swoim własnym otoczeniu nie mam z tym problemów, ale obcowanie zawodowo z mnóstwem obcych ludzi byłoby dla mnie karą.

Taki ze mnie dziwak. Myślę, że takich osób jest znacznie więcej, niż się powszechnie uważa:)

[wera9954]

Ja też mam umysł ścisło-humanistyczny :) Z jednej strony uwielbiam książki,
potrafię nieźle pisać (ale jak mam wenę twórczą), z drugiej interesuję się
chemią i fizyką, no i niezła jestem z matmy :)

[the_mariska]

livada napisała:
> Taki ze mnie dziwak. Myślę, że takich osób jest znacznie więcej, niż się powsze
> chnie uważa:)

A to się zgodzę :) Tyle, że humanista/umysł ścisły nie oznacza zainteresowań,
tylko sposób myślenia i kojarzenia faktów. Ja na przykład mam łeb wybitnie
analityczny - nie potrafię nauczyć się niczego, gdzie cokolwiek trzeba przyjąć
na wiarę 'bo tak jest'. Dopóki nie zgłębię całego tematu i nie dowiem się co się
skąd bierze to nijak mi dane zagadnienie nie wejdzie do głowy. Niezależnie czy
mamy do ogarnięcia zasadę działania regulatorów proporcjonalno-całkujących z
pętlą sprzężenia zwrotnego, czy przyczyny wybuchu rewolucji francuskiej :) A w
szkole muzycznej z harmonii i zasad opracowałam sobie matematyczne skróty i
wzory, dzięki którym mogłam bez problemu poruszać się po tonacjach.


Do czego dążę? Że chociaż lubię historię, muzykę i szeroko pojmowaną sztukę, to
pojmuję te dziedziny w sposób typowo analityczny. Wydaje mi się, że to właśnie
charakteryzuje umysły ścisłe jak obwód Effuniaka, niezależnie od jednostkowych
zainteresowań :)

[pierwszalitera]

livada napisała:

> Ja kocham literaturę, pożeram książki różnego rodzaju w strasznych ilościach, n
> ieźle piszę, mam bardzo dużą łatwość posługiwania się słowem, ale za to nie zna
> szę nauk w rodzaju psychologii. W szkole męczyła mnie historia - ale to chyba w
> ina podania, a nie treści.

A kto powiedział, że psychologia to nauka humanistyczna i w jednym rzędzie z filologią i historią? Współczesna psychologia to nauka przyrodnicza i bez analitycznego podejścia nie da się rady. Najpóźniej na zajęciach ze statystyki, planowaniu pierwszego eksperymentu, albo układaniu testu zorientujesz się, że przydaje się matematyka i zdolność logicznego myślenia. Do tego nieźle jest znać się na biologii, chemii, nie mieć zahamowań z obejściem ze zwierzętami, u mnie były szczury i gołębie, oraz interesować się ewolucją. No i trochę medycznego zacięcia też się przydaje, bo na praktykach można spędzić sporo czasu w szpitalach i klinikach. A prace pisemne oceniane były według formalnych zasad pisania prac naukowych i pięknosłowne wypracowania nikogo nie interesowały. ;-)

[livada]

Może źle się wyraziłam, ale nie zmienia to faktu, że psychologia nie dla mnie -
w każdym razie taka, jaką podaje się na studiach psychologicznych (a mniej
więcej się w niej orientuję, z racji posiadania bliskiej przyjaciółki
studiującej ten kierunek). Analitycznego podejścia mi nie brakuje, natomiast nie
lubię jakiejś takiej psychologicznej otoczki. Nie będę się zagłebiać, bo jeszcze
bym kogoś uraziła...
Generalnie nauki, powiedzmy, społeczne zupełnie nie wpisują się w moje
upodobania i zdolności. Wszelkie psychologie, socjologie czy politologie (tu już
przechodzimy na polityczne) budzą we mnie chęć ucieczki;-)
A przy tym wszystkim - nie sądzę, żebym miała bardzo ubogą unteligencję
emocjonalną i zdolności interpersonalne, raczej w normie. Ale nie lubię tego
rozkładać na czynniki pierwsze;-)

[pierwszalitera]

livada napisała:

> Generalnie nauki, powiedzmy, społeczne zupełnie nie wpisują się w moje
> upodobania i zdolności. Wszelkie psychologie, socjologie czy politologie (tu ju
> ż
> przechodzimy na polityczne) budzą we mnie chęć ucieczki;-)
> A przy tym wszystkim - nie sądzę, żebym miała bardzo ubogą unteligencję
> emocjonalną i zdolności interpersonalne, raczej w normie.

No właśnie, bo to stereotypy o naukach "społecznych". Że niby potrzebne są jakieś emocjonalne umiejętności. Ludzie zbyt wrażliwi socjalnie, zwykle w takich zawodach nie dają sobie długo rady, bo nie potrafią złapać dystansu. Ja kończyłam psychologię i niekiedy ludzie bardzo dziwią się, że nie jestem przesadnie empatyczna i niezbyt mam ze współczuciem. ;-) A charakter studiów psychologicznych i pewnie nie tylko, bardzo zależy od uczelni. U mnie było wybitnie przyrodniczo i wcale nie socjalnie. Psychologia socjalna, to tylko jeden przedmiot i wcale nie najobszerniejszy. U nas kursował nawet taki stary dowicp, że studenci na pierwszym semestrze myślą, że nauczą się u nas czegoś o zachowaniu ludzi w środowisku, a tymczasem dowiedzą się raczej czegoś o życiu narkotyzowanych szczurów w laboratorium. ;-)

[alex_k]

Dziewczyny, to na co czekacie, kupić przewodnik i jazda ;-)
W razie czego slużę radą, od 4 lat podróżujemy tak w zasadzie na
wariata, bez rezerwacji, jedynie z planem podróży sporządzonym
wcześniej na podstawie gruntownej analizy przewodnika. Już zimą
decydujemy jaki kraj, a latem pakujemy auto i jedziemy :-)
W Grecji np spotkal;iśmy 2 panie globtroterki, tak na oko po 60-ce,
podróżujące w ten sposób, tyle że autobusami :-)

[yaga7]

Jakbym miała auto, które mogę zapakować, to jasne, że bym jeździła ;))

Tak, tak, można autobusami / pociągami itp. Problem w tym, że cała strona
logistyczna takiego przedsięwzięcia by była na mojej głowie, bo Luby jakoś nie
do końca chce brać udział w całej organizacji ;)
Dlatego czasem on zostaje, a ja jadę ze znajomymi, hehe.

Poza tym ilość ulopu to też pewne ograniczenie. Nie każdy na nienormowany czas
pracy, nie każdy może zawsze wziąć urlop na tyle ile chce.

jesc, czytac i spac :) n/t

[aadrianka]

aadrianka

[ocisza]

Spod palców mi to wyjęłaś! To są moje ulubione zajęcia! Ciekawe, gdzie
mogłybyśmy pracować, żeby wpleść w tą pracę nasze pasje :P

[ciri1971]

Weźcie mnie do tercetu! Z tym, że ja czytanie na pierwszym miejscu:))

[certain_whatsit]

Dołączam do frakcji jedząco-śpiąco-czytającej. I właśnie tak wygląda
mój dzień. Od czasu do czasu machnę jakieś beletrystyczne
tłumaczenie, czyli śpię-jem-czytam-piszę-czytam-piszę-wyję do
księżyca-czytam-piszę-czytam-śpię. Więc widzę, że właściwie jestem
właściwą osobą na właściwym miejscu ;)

jesc, czytac i spac+pies

[tfu.tfu]

no to mamy tak samo ;) tylko ja od czasu do czasu wychodze z futrzakiem na spacer ;)

[certain_whatsit]

A ja zaczynam myśleć nad futrzakiem, ale boję się, że ucierpiałby w
tym szalonym nawale zajęć ;)

[klymenystra]

Ja bym kupowala i przymierzala i przegladala sie w lustrze :)
A tak powaznie:
Dzien idealny wygladalby tak: wstaje sobie o 9.00, spokojnie jem sniadanie i
pije kawe i siadam do tlumaczenia. Oczywiscie, literatury, nie dokumentow czy
artkulow. I tak w amoku tlumacze iles godzin. Wlasnie tak mam - jak juz zaczne
tlumaczenie, to nie moge skonczyc, trace poczucie czasu i czuje sie jak na haju
:) Po obiedzie godzina-dwie lekcji (kocham uczyc, bardzo mnie to relaksuje),
potem 2 godziny tanca brzucha i na wieczor - albo nauka jezykow albo czytanie
ksiazek albo jakies socjolingiwstyczne badania:))
Szansa, ze to wszystko i tak bede miec, jest duza, bo akurat zycie mi sie uklada
(odpukac!!!) zgodnie z pasjami i tym, co kocham :)

Lubie to robic, a NIE mam szansy! :(

[malagracja]

Zyje modą. Znam się na historii mody, którą czytam nałogowo. Kocham materiały i
faktury. Ciuchy, makijaż, fryzura, buty, okulary, nakrycia głowy, bielizna...
Uwielbiam!!! Dzien w dzien ogladam filmy i zdjecia z pokazów mody, jestem od
tego uzależniona.

Ubieram wszystkie kolezanki, ktore z moich porad są bardzo zadowolone. Potrafie
dobierac kolory do typów urody, dopasowywac ubrania do sylwetki. Po porstu to
kocham!

Sama też rysuje (i tu minus, bo nie mam reki wyrobionej) kompletne stroje: od
stóp do głów. Wymyslam co jak i dlaczego. Potrafie siedziec nad tym godzinami,
nawet wtedy kiedy mam najwazniejszy sprawdzian na glowie i powinnam sie uczyc.
Nie mozna mnie od tego odciagnac.

Kocham podróże, ale nie zwiedzanie - uwielbiam patrzec na ludzi: ubrania,
zachowania. Poznawać nowe style. Kosztować kuchni. Czerpac z nowego miejsca to
co najlepsze i przenosic to do mojego zycia.

Wiec sprawa wydaje sie prosta, prawda? Powinnam zostac projektantka, stylistka i
wtedy bym miala szanse podrozy po świecie.

ALE: na ASP sie nie nadaje, bo moja kreska nie jest wyrobiona, wiec projektantka
nie zostane. Stylistką? Tez jest pod góre, nawet nie wiem jak do tego się
zabrać. I jest mi z tego powodu tak cholernie źle, bo pewnie wyląduje w
październiku na zasranym prawie na Uniwerku Warszawskim i bede cierpiec :(

[miss.et]

Eeeejj, to nie tak, że nie masz szansy. Interesowałaś się w ogóle jakie są
wymagania do akademii? Szkół projektowania, wizażu i stylizacji jest mnóstwo.
Np. w Krakowie jest SAPU. Tak się składa, że studiuję na asp i to NIE jest tak,
że na egzamin przychodzą ludzie z ulicy i go zdają, bo są pomazańcami bożymi i
rysują jak Matejko od kołyski. Żeby rysować jak Matejko trzeba ćwiczyć, ćwiczyć
i jeszcze ćwiczyć. Przygotowania do egzaminów zaczęłam ponad 2 lata wcześniej,
teczkę kompletowałam rok. Poprawnego rysunku można nauczyć każdego. Naprawdę.
Więc na "niewyrobioną rękę" jest sposób. Ćwiczyć. Tak się również składa, że
moja specjalizacja, jakbym jej nie kochała, jest podupadająca i myślę o innych
opcjach. Całkiem dobrze idzie mi z szyciem - może się dokształcę i zajmę tym?
Kto to wie :) Więc nie wszystko stracone :)
A co do prawa, to sporo z moich znajomych prawników, jak się dowiadywało, gdzie
studiuję mawiało: też chciałem iść na asp, ale skończyłem na prawie. Znam np.
poważnego sędziego malującego fantastyczne obrazy :D

[quleczka]

Poza SAPU w Krakowie jest jeszcze WSSIP w Łodzi i chociażby WST w Katowicach
...a szkół wizażu i sytlizacji to juz nawet nie liczę :)

nie trzeba skończyć od razu ASP, trzeba mieć do tego dryg, sporo odwagi i umieć
się znaleźć odpowiednio :)

Tak więc uwierz, że nie wszystko stracone :)

[luincir]

No ba! :) A żeby projektować, to wystarczy kurs kroju i szycia. Sprzedaż można zacząć internetowo, w serwisach z oryginalnymi wyrobami albo i na Allegro, a jeszcze jak to będą wyroby biustoprzyjazne, to masz już rzesze spragnionych, potencjalnych klientek :} I jest to coś, co można robić nawet pracując na co dzień w jakimś innym zawodzie. Wszystko się da, jeśli się chce :-)

[luincir]

Z SAPU to ja uciekłam z krzykiem po miesiącu :( I odechciało mi się mody na
zawsze. No, ale jeśli komuś nie zależy na umiejętnościach ogólnoplastycznych, to
oni tam pod względem projektanckim raczej przyzwoicie kształcą i bardzo promują
swoich absolwentów. Tylko towarzystwo - masakra.

Co naprawdę lubię robić? Spać ;-)))) Śpiewać, wymyślać bohaterów do opowiadań,
których nigdy nie napiszę i macać ładne kimona :-) Ale ponieważ nikt chyba nie
płaci za macanie kimon, to zostanę przy grafice i fotografii, też lubię.

[quleczka]

>I jest mi z tego powodu tak cholernie źle, bo pewnie wyląduje w
październiku na zasranym prawie na Uniwerku Warszawskim i bede cierpiec :(

czasem warto nawet poswieci rok by sie przygotowac do studiow na wymarzonej
uczelni niz isc gdzies gdzie z gory wiesz, ze nie chcesz byc...

lepiej miec rok w plecy co tak naprawde w dluzszej perspektywie nie ma zadnego
znaczenia, niz 5 lat studiow, ktorych nie lubisz i ktore ucza cie czegos co nie
chcesz robic...

Dobrze mówi, polać jej :)

[miss.et]

Podpisuję się obiema ręcami. Tak mi się narzuciła ta akademia, bo znam z
autopsji ;)) Więc uszy do góry :)

[luincir]

quleczka napisała:

> czasem warto nawet poswieci rok by sie przygotowac do studiow na wymarzonej
> uczelni niz isc gdzies gdzie z gory wiesz, ze nie chcesz byc...
>
> lepiej miec rok w plecy co tak naprawde w dluzszej perspektywie nie ma zadnego
> znaczenia, niz 5 lat studiow, ktorych nie lubisz i ktore ucza cie czegos co nie
> chcesz robic...

Tu mogę tylko potwierdzić, mówię to jako osoba, która poświęciła rok, żeby się
przygotować na wymarzone studia :) Ale nie będę ukrywać, że studia artystyczne
do tanich nie należą. Kiedyś wyliczyłam, że za to, co wydałam na przygotowania
skończyłabym dwa inne kierunki zaoczne... Nc.

[pitupitu10]

> a
> nie zostane. Stylistką? Tez jest pod góre, nawet nie wiem jak do tego się
> zabrać. I jest mi z tego powodu tak cholernie źle, bo pewnie wyląduje w
> październiku na zasranym prawie na Uniwerku Warszawskim i bede cierpiec :(

Cicho mi tam! Od razu zakładasz najgorsze. To, że nie wiesz, jak się do czegoś
zabrać nie oznacza, że się do tego zabrać nie możesz. Nie wiem co trzeba zrobić,
żeby zostać stylistką, ale kończyć ASP do tego raczej nie musisz. Najlepiej by
było, gdybyś się zgadała z kimś, kto się tym zajmuje i podpytała. Wiem, że jeśli
zajmujesz się wizażem, to powinnaś mieć portfolio, może stylistka też powinna
mieć coś takiego? A może spróbuj się wkręcić do redakcji jakiegoś pisma? Załóż
bloga o modzie?

[malagracja]

Blog o modzie - tak! Tak! Tak! Ale nie moge wystartowac i sie reklamowac na
razie ;p Musze to bardziej przemyslec :)

[luincir]

Przepraszam, że tak spamuję, zamiast odpowiedzieć porządnie w jednym poście, ale to chyba przez tę późną porę... ASP na pewno nie jest potrzebne, aby zostać stylistką - wręcz przeciwnie, nie zdobędziesz tam żadnej potrzebnej w tym zawodzie wiedzy (bo imo wyczucie koloru itp to jest coś, co się ma, a nie czego się uczy). Zresztą, chyba ostatnią potrzebną stylistce rzeczą jest tytuł magistra ;) Mam znajomą po dziennikarstwie, która skończyła roczny kurs stylizacji i teraz robi stylizacje do sesji zdjęciowych - jeśli chcesz, mogę jej popytać, gdzie konkretnie się kształciła i jak jej się udało wkręcić "do zawodu" :-)

[malagracja]

A naprawde moglabys? Serio? Jesli tak to bym bardzo prosila o e-mail od Ciebie
jesli bys cos wiedziala :)

[masza.s]

Dziewczyna z mojej szkoły ( teraz absolwentka) studiuje kierunek "fashion
stylist" w Mediolanie.

Rysowanie możesz wyrobić. Próbować warto, jeśli aż tak to kochasz. :)

[lasillaamarilla]

Przychylam się do zdania moich przedmówczyń. Nie można od razu skazywać swoich
marzeń na niepowodzenie. Ja próbowałam dostać się na ASP po rocznych
przygotowaniach. Nie udało się i poszłam na tzw. "normalne studia" próbując się
do nich przekonać. Pierwszy rok zaliczyłam, a w międzyczasie próbowałam dostać
się ponownie na artystyczny kierunek. Chciałam ciągnąć dwa kierunki na raz ;)
Ten założony nie wypalił, ale pojawiła się inna opcja i w końcu wylądowałam na
architekturze. Po pierwszych zajęciach na 2 roku "normalnego" kierunku
stwierdziłam, że to po prostu za nudne dla mnie i bez sensu będzie brnąć w ten
temat dalej. Skończyłam architekturę i pracuję w tej chwili w biurze
projektowym. Nie wiem jeszcze czy taka praca jest szczytem moich marzeń, ale
wiem na pewno, że warto dążyć do tego, aby w życiu robić to, co nas interesuje
;) Także do dzieła dziewczyno, 3 mam kciuki.
A co do designu ogólnie pojętego, to studiować można za granicą np w Edynburgu
lub innym pięknym mieście ;)

Kochane dziewczyny, ktore mi odpowiedzialy

[malagracja]

Przemyślałam Wasze wypowiedzi i powiem tak, że macie racje. Jesli chce to moge.
Na razie szukam maszyny do szycia :) Wpadlam tez na pomysł kupowania ciuchów w
lumpeksach i ich przerabianie (na czyms musze ćwiczyc, prawda).
I jak wczesniej ktoras z Was napisala, ze moge to robic nawet studiujac cos
innego - tak, na prawo pojde napewno. Musze czuc sie pewnie. Ale ubran nie
porzuce :) Juz w poniedzialek wybieram sie na wielkie poszukiwanie ciuchów w
lumpeksach i potem do pasmanterii :) Co mi z tego wyjdzie? Jesli cos wyjdzie
bede pokazywac na swoim blogu :)

Dziekuje :) Brak mi jakiegoś punktu zaczepienia, ale skoro mowicie ze to nie
jest glupie i zle..to czemu nie sprobowac? :)

[luincir]

Przerobione ciuchy z lumpeksu sprzedają dziewczyny w sklepie Punkt (w Krakowie) i to za wcale niemałe pieniądze. Jeśli nie masz pomysłu na własną stronę, zajrzyj na vintagedoll.pl - dołączenie nie powinno być specjalnie trudne :)

Przy okazji - jak się czegoś dowiem o stylizacji, to pisać na gazetowego?

[malagracja]

Pewnie, bede wdzieczna dozgonnie.

Strone znam. :) Ale dziękuje :)

Znalazłam złoty środek - chwale się :)

[malagracja]

Zostane kostiumologiem! O! :)
Nie wiem jak sie nim zostaje (jeszcze) ale mysle, ze to by mi sie bardzo podobalo.

[plica]

chcialabym zawodowo głaskac i przytulac koty, czytac ksiazki, spac,
oraz od czasu do czasu rozwiazywac super trudne zadania, takie ze
mozg paruje no i troche sobie porządzic i pokierowac. idealny zawod -
nie istnieje

[malagracja]

Tresuj koty w cyrku :)

[plica]

nienawidze cyrku. a juz konkretnie zwierzat w cyrku :) tzn same w sobie zwierzeta sa spoko, ale z treserami na arenie juz niee.

[madzioreck]

Myślę, że byłoby mi świetnie w jakimś właśnie archiwum, bibliotece... Ale
najświetniej to by mi było w jakimś wydawnictwie. Chciałabym mieć pracę
polegającą na przyjmowaniu od ludzi ich wypocin, czytaniu i wstępnej selekcji.
Kocham czytać :D A niestety siedzę w finansach i tylko pieniądze, klienci,
klienci, pieniądze... i tak w kółko :/

Odnawiac stare meble i dekorowac mieszkania

[juannita]

Uwielbiam chodzic po sklepach ze starociami, targach itp. i wynajdowac za grosze
stare meble a potem sama aranzowac i odnawiac. Pare razy udalo mi sie znalezc
graty, ktore po odnowieniu zrobily sie niesamowite. Choc pare rzeczy z nadmiaru
zapalu troche zmasakrowalam. Ogolnie lubie tez zajmowac sie dekoracja mieszkan,
a ze ostatnio czesto sie przeprowadzalam, to mialam okazje :)
Tak na co dzien jako prawniczka siedze w papierach i za komputerem i ogolnie
bardzo lubie moja prace, ale czasem chcialabym cos tworzyc wlasnymi rekami - i
meble mi to umozliwiaja.
Czasem mysle (jak mi praca doskwiera), ze kiedys otworze sklepik z gratami - ale
podejrzewam, ze to jednak pozostanie moim hobby.

[ederlezi1981]

Tak naprawdę...
Pić herbatę, spać...obudzić sie o szóstej rano, by z ulgą stwierdzić, że nie trzeba wstawać
Czytać- o, czytać, popijając herbatą. W tle dobra muzyka, temperatura ok. 19 stopni, godzina 23.00 Prasę, beletrystykę, dobre książki socjologiczne.
czasem prowadzić zajęcia, czasem cos kupować- ale są dni, że nienawidzę studentów, a na widok sklepu mam odruch wymiotny

[martulka_s]

Uwielbiam:
- wymyślać i dawać prezenty - wypadałoby zostać Świętym Mikołajem
- spać, jeść słodycze, spać - tu nie mam pomysłu
- mam fioła na punkcie sukien ślubnych, biegam przymierzać z kim popadnie,
nawet, gdy ledwo znam potencjalną Pannę Młodą - może salon sukien ślubnych, ale
nie mam pojęcia o szyciu
- czytać, szydełkować, haftować - z tego albo żadne pieniądze albo na miarę
talentu ; )
- psy, psy, psy - na razie brak warunków na hodowlę
- podróże, poznawanie nowych ludzi - tu musiałabym być milionerką chyba
- kawę pić pasjami - brak pomysłu na zajęcie
- uszczęśliwiać koleżanki dobrze dobranymi biustonoszami : )))

[wera9954]

martulka_s napisała:

> Uwielbiam:
> - uszczęśliwiać koleżanki dobrze dobranymi biustonoszami : )))
>

Tu wypadałoby zostać bra-fitterką :) Uszczęśliwiłabyś nie tylko koleżanki :)

[kaga9]

morgen_stern napisała:
jakby to nazwać.. archiwizac
> ja dokumentów ;) Dosłownie dostaję wypieków ze szczęścia, kiedy muszę coś poseg
> regować, uporządkować dane, zrobić tabelę, przeszukać, wszelkie wykazy, listy,
> kwerendy, ach! Ekstaza! :D

Mnie też się takie zajęcia podobają:) Najnajnaj na świecie lubię spać i obijać
się. Najbardziej aktywna umysłowo jestem wieczorem, lubię przespać pół dnia. Nie
jestem tytanem pracy, a raczej typem kota kanapowego. Kto wie, czy nie najlepsza
byłaby dla mnie praca, na którą większość ludzi otrząsa się ze wstrętem- praca
za biurkiem, papierki, chętnie w związku z literaturą? Redagowanie? Lubię spokój.

seriale i CSS.

[mauzonka]

A ja chyba biczego tak nie lubię, jak oglądać (pasjami po prostu) seriale ściągane z netu: IT Crowd, Coupling, Code Monkeys, Simpsony, Mad Men, Desperatki, Dexter, Babylon 5, Star Trek, Sex w Wielkim Mieście, Dynastia... mam obcykane i wciąż mi mało:)

A po drugie to lubię ręcznie strony www robić - ręcznie, w sensie, że wiersz po wierszu kododwać HTML-a i CSS-a, rozgryzać problemy z błędami w wyświetlaniu w różnych przeglądarkach, robić migane szmery-bajery, optymaliować kod, żeby był jak najprzejrzystszy - no takie rzeczy mnie kręcą:)

książki!

[masza.s]

Nie ma niczego, co kocham bardziej niż literaturę. Moim marzeniem jest iść na
humanistyczne studia.
I też filozofia, historia, teologia...
Babranie się w autorach, o których nikt nie pamięta i tak dalej, i tak dalej.
Nauka języków.
Bycie z moim psem.

[mooh]

1. Słuchać muzyki. Przy czym muzyka jest wtedy, kiedy jest
fortepian. Gdy nie ma fortepianu, to jest to mniej lub bardziej
harmonijne zestawienie dźwięków :) Trochę przesadzam, oczywiście,
ale tylko trochę :)
2. Czytać. Najchętniej po angielsku.
3. Związane z punktem 3 - kolekcjonować angielskie słówka. Im
dziwaczniejsze, bardziej pretensjonalne, tym lepiej. Mam juz całkiem
zacny zbiorek, taką moją własną kolekcję motyli :)

[myszanka_88]

*jeść;)
*spać;)
*siedzieć w internecie;)
*robić zakupy...
*...od niedawna także bieliźniane :)
*tanczyć i trenować (tu nie lubię właściwie tylko gier zespołowych)

jeszcze nie wiem, co będę sie starać robić w przyszłości, ale
uwielbiam matematykę, literaturę i naukę języków obcych. :)

[slotna]

- rozwiazywac krzyzowki, a najbardziej jolki, hetmanskie i z przymruzeniem oka; anagramami, homonimami itp. tez nie pogardze

- czytac beletrystyke nieglupia, a lekko napisana

- czytac o jezykach, o slowach, wyrazeniach, ich pochodzeniu i znaczeniach, o prawidlowym zastosowaniu takoz; zwlaszcza Stillera i Humphrysa. Fassscynujace :) Gadac o tym wszystkim tez lubie, ale nikt tego sluchac nie chce, nie wiedziec czemu :/

- czytac/ sluchac/ ogladac polemiki kazdego rodzaju i na kazdy temat, od ostrych flejmow na tematy typu aborcja/ eutanazja/ malzenstwa gejow, przez pogawedki o parametrach technicznych jakichs kombajnow o ktorych nie mam pojecia, do madrych dyskusji uznanych filozofow na tematy egzystencjalne

- pisac wierszowane utwory satyryczne, im bardziej hermetyczne w humorze i sformalizowane tym lepiej (w ten sposob mam kolekcje np. 40 moskalikow, kazdy o tym, ze moj przyjaciel to susel i leniwiec, bo poszedl spac, gdy ja jeszcze chcialam z nim pogadac na gg albo 15 limerykow o nielubianej kolezance z podstawowki)

- teatr i to z obu stron :)

- naduzywac kawy, papierosow, alkoholu, wit. C i lukrecji

- rysowac glupoty cienkopisem, skupiwszy sie mocno, jezor wysunawszy i nosem po kartce jezdziwszy ;D jak sie porzadnie wkrece, wychodza mi przecudne absurdy, such as gigantyczna stopa obrosnieta liscmi bananowca, a pod kazdym lisciem panda wielka z chupa-chupsem w garsci, wszystko dopracowane precyzyjnie :)

- lezec i myslec o tym, co bede robic jak bede piekna, bogata i slawna. Chociaz ostatnio coraz czesciej do tych trzech przymiotnikow dokladam tez 'mloda'. Zatem myslec o tym, co bede robic, jak bede mloda, piekna, bogata...

- jezdzic konno, na lyzwach, na rolkach, na nartach, na rowerze, plywac - tego wszystkiego mi okrutnie szkoda i brak :(

- tanczyc!!! to sobie moge uskuteczniac do lustra, chociaz wole imprezy

- ogladac seriale na komputerze, najlepiej jak juz produkcja takiego serialu jest zamknieta i wiem, ile dokladnie serii mam przed soba, ale to musza byc fajne seriale :D a jak sa zle to ogladam, ile zniese a potem lubie im robic zly PR w necie; z filmami to samo (z wyjatkiem uwagi o seriach ofkors)

- pic herbate i napary herbatopodobne na litry

- myc zeby :D nie napisze, ile razy dziennie to robie, bo to zgroza :)

Zawodowo leze i kwicze, hobbystycznie przez to tez, ogolnie tylko sie pociachac - ale przy moich upodobaniach, to nie wiem doprawdy, co bym miala robic, rozwiazywac krzyzowki na czas?

--
Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, częściej wyglądają bardziej jak rzeczy, niż same rzeczy.

Mycie zebow

[malagracja]

tez jestem uzalezniona :) Kilkanascie razy dziennie (jak nie lepiej..)

[ja_kate]

Zbierać kamienie,które wpadną mi w oko. Przetaczać je i obmacywać :)
Próbować nadać kawałkowi plasteliny kształt, który mam w głowie lub przed oczami.
Lubię chodzić pieszo, oglądać przedstawienia teatralne i mieć poczucie, że jestem szczęśliwa :)
--
Rozczarowania trzeba palić a nie balsamować.

86/115 -> 32JJ

[elodia]

Czytać.
OD czwartego roku zycia (kiedy to wnerwiona moim więcznym jękiem -
poczytaj miii - babcia, nauczyła mnie czytać). Lubię? O rety!
Uwielbiam:)))

[amijami]

hihi i pewnie jeszcze latasz z wypiekami na twarzy po sklepach z biurowymi rzeczami?:D

[mankencja]

ja tam bym mogla, skoro zwykly papierniczy potafi mnie wessac na
jakis czas... kupowalabym ladne, kolorowe segregatory, karteczki
samoprzylepne i inne pierdółki. a dziurkacz mialabym najwspanialszy
w biurze.
poza tym lubie wszelkie prace zwiazane z sortowaniem i wypelnianiem
rubryczek, a takze kawe, wiec praca w urzedzie nie bylaby taka zla.

pracować!

[tfu.tfu]

bo robię teraz to, co faktycznie kocham ;))
do pełni szczęścia brakuje mi tylko ustania pylenia różnych roślin i wygodnych
butów, ale budzę sie i wychodzę do pracy szczęśliwa od tzw. "niepamiętnych
czasów" :)